Van Middlesbrough naar Millwall: Wolverhampton Wanderers

resized_wolves-0

Voor mijn nieuwe boek “Van Middlesbrough naar Millwall” bezoek ik de komende weken tien Engelse clubs die in rauwe steden spelen. De start was afgelopen weekend in Wolverhampton, dat als claim to fame heeft dat het eerste automatische stoplicht van Engeland in hun stad stond. Een zo goed als uitverkocht Molineux zag de Wolves voor het eerst sinds mei 1978 in eigen huis winnen van Aston Villa. Gevolg was een geweldige sfeer. Hoogtepunt was misschien wel de 72ste minuut toen het hele stadion, inclusief de uitfans, “There’s only one Graham Taylor” zongen. Hij was in het verleden manager bij beide clubs. Het een goede aftrap van het nieuwe boekproject. Ik waag te betwijfelen of ik bij een van de volgende negen clubs zo’n sfeer ga meemaken, maar wie weet. Volgende stop komende zaterdag is Grimsby Town.

resized_wolves-1 resized_wolves-2 resized_wolves-3 resized_wolves-4 resized_wolves-5 resized_wolves-6 resized_wolves-7 resized_wolves-8 resized_wolves-9 resized_wolves-10 resized_wolves-11 resized_wolves-12 resized_wolves-13 resized_wolves-14 resized_wolves-15 resized_wolves-16 resized_wolves-17 resized_wolves-18 resized_wolves-19 resized_wolves-20

Van Middlesbrough naar Millwall

tfvoor

Heel vaak is aan mij gevraagd of ik een tweede Terraces & Floodlights ging schrijven. Dat wilde ik heel graag, maar ik heb lang nagedacht over de vorm. Het makkelijkste was om weer een boek met 40 losse verhalen te maken, maar ik vind dat je jezelf niet steeds moet herhalen. Mijn idee was daarom om met thema’s te werken. Ik wilde mijn boek in drie delen onderverdelen. Het eerste deel moest gaan over de stad Liverpool en omgeving, het tweede over pauperige kustplaatsjes en het derde over ruige Engelse steden. Alle drie onderwerpen die mij persoonlijk erg aanspreken. Scousers, Seasiders en Scallies zou de titel worden. Ik ging naar Cammell Laird v Tranmere en Southport v Tranmere voor het eerste deel, maar merkte al snel dat Merseyside alleen al een boek waard was. Dat komt er dan ook, maar pas in 2018. Dan wordt de oudste club van Liverpool (Everton) 140 jaar en dat is een mooie aanleiding voor een boek over voetbal aan de Mersey.

Maar voordat ik dat boek over Liverpool en Merseyside ga schrijven, verschijnt eerst op 27 mei 2017 het boek “Van Middlesbrough naar Millwall” waarin ik enkele van de rauwste steden in Engeland bezoek. Ik vinck in totaal tien clubs. Al deze clubs heb ik al eens gezien, maar ditmaal ga ik terug op zoek naar bijzondere verhalen en daarom wil ik er nog eens heen. Zo ben ik benieuwd hoe het is om tijdens een avondwedstrijd in het uitvak bij Millwall te zitten en of midweekse wedstrijden in Stoke inderdaad afzien zijn. Ik heb er veel zin in, want het Engelse voetbal is toch de roots van DT116 en paupersteden spreken mij veel meer aan dan poshe plaatsjes. Ik zal alvast de spanning weghalen en de tien clubs die in het boek komen weggeven. Waarschijnlijk missen jullie Luton Town en Bradford City, maar die clubs kwamen al aan bod in T&F. Vandaag deze tien, die niet in dat boek stonden.

1. Middlesbrough

2. Easington Colliery

3. Hull City

4. Grimsby Town

5. Barnsley

6. Burnley

7. Wigan Athletic

8. Stoke City

9. Wolverhampton Wanderers

10. Millwall

Glorious Hearts-reis

motherwell-dsc06492

Omdat ik de komende maanden zowat ieder weekend op pad ben voor de opvolger van Terraces & Floodlights (daarover binnenkort meer) dacht ik geen GH-trip meer te kunnen organiseren. Ik heb tot april namelijk maar één leeg weekend, dat van 28 januari. Maar laat de tv-mannetjes mij nu net erg gunstig gezind zijn. Motherwell v Rangers is naar 12:30 verschoven op 28 januari, daardoor is het mogelijk is om daarna de alliteratiewedstrijd Albion v Alloa te gaan. Als kers op de taart wordt op zondag Celtic v Hearts gespeeld, dus weer een away day met de Jambos. Daarnaast doe ik een voetbalquiz en bezoeken we vuige pubs rondom Celtic Park. Voor de echte die-hard is het ook mogelijk om vrijdagavond naar Aberdeen v Dundee FC te gaan, al doet die niet mee voor dit GH-weekend (of er moeten veel mensen interesse hebben). Een avondwedstrijd op Pittodrie in januari is alleen voor de meest geharde voetbalfan te doen.

De eerste twee GH-reizen zijn mij erg goed bevallen. Twee keer veel toffe mensen ontmoet en een gezellige trip gehad met gelijkgestemden. Het zegt genoeg dat ik iedere keer moest rennen om de laatste trein naar Edinburgh te halen. Dat verwacht ik deze keer ook weer. Niet dat rennen (ik ben nog aan het herstellen), maar dat het een toffe trip wordt. Wedstrijden van Albion Rovers, waar ze overigens de beste catering van Schotland hebben, trekken nu eenmaal een iets andere soort voetbalfan dan een voetbalreis naar Barcelona. Wil je mee of meer informatie hebben, stuur dan even een mailtje naar doingthe116@hotmail.com. Uiteraard krijgen members van Glorious Hearts en mensen die eerder een zijn meegeweest weer korting.

27/01: Aberdeen v Dundee FC (19:45) -> als extraatje

aberdeen-dsc08341

28/01: Motherwell v Rangers (12:30)

motherwell-22

28/01: Albion Rovers v Alloa Athletic (15:00)

albion-rovers-dsc00877

29/01: Celtic v Hearts (13:00)

celtic-dsc05035

 

 

Glorious Hearts voetbalreizen

Crest

Eindelijk heeft de SPFL de tv-wedstrijden bekend gemaakt, want ik was al bijna gemummificeerd. Dat betekent dat ik weer een Glorious Hearts-trip kan organiseren. Het valt zelfs zo gunstig, dat ik er twee doe. De eerste is in Glasgow, waarbij we op vrijdagavond de Glasgow derby Partick Thistle v Celtic kunnen vincken en een aantal van de leuke pub rondom het stadion kunnen bezoeken. Vrijdagavond in Glasgow is altijd mooi. Op zaterdag staat er een uitwedstrijd van Hearts op het schitterende Ibrox van Rangers op het programma. Gek genoeg is geen wedstrijd op zondag, maar de liefhebbers kunnen dan ’s ochtends nog een stadiontour doen op Hampden (museum is een aanrader) of Celtic Park. Voordeel is ook dat je maandag geen vrij hoeft te pakken van je werk.

Oorspronkelijk was het de bedoeling van Hearts om in november al te beginnen met de sloop van de 102 jaar oude Archibald Leitch. Gelukkig zijn de ambtenaren in Schotland niet zo snel. Het project heeft daar het ontbreken van de vergunning drie weken vertraging opgelopen. Het plan is nu dat met kerst alle gebouwen die voor de oude tribune staan, zijn gesloopt. Op 30 december heb je dus een uniek uitzicht op de mooie tribune. Twee dagen eerder is het Celtic v Ross County en een avondwedstrijd op Celtic Park is altijd genieten. Wie wil, kan z’n trip nog even verlengen. Op oudjaarsdag is het namelijk Rangers v Celtic die dag. Wedstrijd is al om 12:15, dus je kunt naderhand nog met KLM naar huis vliegen om ’s avonds aan de oliebollen te zitten. Deze wedstrijd is overigens niet inbegrepen in de trip, want daar kan ik geen meerdere tickets voor krijgen.

Optie 1: Glasgow derby & Glorious Hearts Away Day

09/12: Partick Thistle v Celtic (19:45)

10/12: Rangers v Hearts (15:00)

Optie 2: Gloryhunten bij Celtic & Afscheid van de Archibald Leitch

28/12: Celtic v Ross County (19:45)

30/12: Hearts v Aberdeen (19:45)

Niet bij de trip, maar wel een vincktip

31/12:  Rangers v  Celtic (12:15)

Heb je interesse in een van deze twee trips? Stuur dan even een mailtje naar doingthe116@hotmail.com

De bekers van San Marino

dsc06766

San Marino wint niet veel. Je zou daarom verwachten dat iedere beker die wordt binnengehaald met veel eerbied wordt behandeld. Niets is minder waar. Rondlopend in het lege stadion vond ik een kantoortje. Daar stonden twee trofeeën. Een soort Beker met Grote Oren en een heel kekke met een naakte, gouden vrouw. In plaats van vegeteren op een mooi plekje in de prijzenkast doen ze dienst als deuropenhouder en asbak.

dsc06772

dsc06769

Tre Penne: de topclub van San Marino

tre-penne-dsc06990
In het Stadio Fonte dell’Ovo zit Fabio een shaggie te rollen. Voor hem liggen twee lege blikken bier, een pion, een hele tray met nog meer bier, een bal en een doos Aperol. Hij rust uit na de wedstrijd die hij zojuist heeft gespeeld. Het was een duel tussen Tre Penne en de supporters van deze club. Tre Penne is niet zomaar een club: het is de kampioen van San Marino en speelde twee maanden eerder nog Champions League. Het is de enige San Marinese club die ooit een Europees duel won en ook de enige club met een fanatieke aanhang: TCS ’11 Ultras, die een gespierde, sigaarrokende vis als logo hebben.

dsc06977

Ondanks de status van topclub heeft niemand bij Tre Penne vedetteneigingen. Spelers en fans drinken samen een biertje en wisselen de laatste nieuwtjes uit. Afstand is er niet. Dat zou ook vrij vreemd zijn, want de spelers zijn grotendeels amateurs die veelal voor een onkostenvergoeding spelen. Het grote verschil is alleen dat de spelers van Tre Penne beter zijn in voetbal. Even hiervoor hebben ze het supporterselftal met 7-0 afgedroogd. Gek genoeg zie je op het eerste oog niet wie de voetballers en de supporters zijn. Bij de fans lopen een aantal erg afgetrainde jongens, terwijl sommige spelers van Tre Penne een paar kilootjes teveel bij zich dragen.

tre-penne-dsc06967

Ik ben deze avond bij Tre Penne, omdat ik meer van het San Marinese voetbal wil weten dan alleen het nationale elftal. Facebook vind ik in veel opzichten de ‘Satan’, maar het is ook enorm handig. Nadat ik een berichtje heb gestuurd naar de pagina van Tre Penne, krijg ik al snel antwoord in het Engels. De man die de pagina beheert is Luca Nanni, de secretaris van Tre Penne. Dat niet alleen, hij speelde zelfs acht interlands voor San Marino. Dat zou net zoiets zijn als wanneer Joris Mathijsen de beheerder zou zijn van de Facebook-pagina van Willem II. Ik vertel Nanni dat ik zijn club graag wil bezoeken en hem wil spreken over Tre Penne. Dat is geen probleem.

tre-penne-dsc06941

Als Nanni hoort dat ik met de gevolgen van een gescheurde achillespees zit, biedt hij mij een lift aan. Zwaar geblesseerd zijn heeft ook z’n voordelen. In zijn auto – uiteraard een snelle Audi A4, want het is per slot van rekening San Marino – praten we wat over het voetbal in zijn land. Over zijn eigen carrière doet hij erg bescheiden. Nanni, die een paar maanden jonger is dan ik, heeft ook een zware blessure gehad, moest stoppen met voetbal en speelt tegenwoordig alleen zaalvoetbal. Toch is Tre Penne zijn echte passie. Om betrokken te blijven, is hij secretaris van de club geworden. Dat houdt onder meer in naar Zwitserland gaan voor Europese lotingen, maar dus ook het bijhouden van de Facebook-pagina van de club.

tre-penne-dsc06944

Nanni vertelt over zijn liefde voor Tre Penne (openingsfoto) en de Città (de oude stad, het centrum van San Marino). Hij woont er zelf niet, maar zijn hart ligt er wel. “Ik geniet altijd als ik richting de club rijd. Dan zie ik de drie torens op de Titano (de berg waarop de Citttà is gebouwd) steeds dichterbij komen. Daarom is Tre Penne ook de mooiste club van San Marino. Veel castello’s hebben meerdere clubs. San Marino heeft er maar een: Tre Penne. Wij zijn de club van de oude stad. Onze club is vernoemd naar de drie veren op de torens. Vanuit ons stadion zie je de Titano ook goed liggen. Zeker ’s avonds is het mooi als de lampen aan zijn, maar dat zal je straks wel zien.”

tre-penne-dsc06952

Het Stadio Fonte dell’Ovo ligt inderdaad prachtig. Het is omringd door bossen aan de ene kant, aan de andere kant zie je de Apenijnen (gebergte) en achter de hoofdtribune waakt de Monte Titano als een bezorgde vader over het stadion. Dit is geen kil industrieterrein waar veel Nederlandse clubs spelen. Op zich stelt het stadion weinig voor, want buiten de hoofdtribune is er niets. Dat is ook niet nodig, want de paar honderd zitplekken zijn ruim voldoende voor normale competitiewedstrijden. En als er een belangrijke wedstrijd is, wordt er altijd uitgeweken naar het nationale stadion in Serravalle.

dsc06938

Nanni legt uit dat het Stadio Fonte dell’Ovo het vaste trainingsstadion is voor Tre Penne, maar dat de club geen eigenaar van het stadion is. De zes stadions in San Marino zijn allen eigendom van de bond en die bepaalt waar je speelt. Er zijn namelijk meer clubs dan stadions. De wedstrijden worden dan ook uitgespreid over het weekend. Ondertussen komt er een heel druk mannetje in een hemd langs die zich aan mij voorstelt. Hij ratelt wat in het Italiaans en gaat weer verder. Nanni ziet mij wat verbaasd kijken en geeft uitleg over de druktemaker: “Dat is onze vice-voorzitter. Als Tre Penne speelt, zijn wij hem altijd kwijt. Hij kan de wedstrijdspanning niet aan en verstopt zich altijd. Pas na afloop zien wij hem weer.”

tre-penne-dsc06958

Niet veel later komt de voorzitter langs. Die spreekt ook geen Engels, maar de tranen springen hem bijna in de ogen als hij hoort dat ik Nederlander ben. “Van Basten! Gullit! Rijkaard!” gilt hij uit. Daarna heft hij zijn armen theatraal in de lucht. Het is duidelijk dat hij die tijden mist. Niet alleen het Nederlands voetbal is heel matig geworden, maar AC Milan is ook niet meer wat het geweest is. Hij schudt mij nogmaals de hand en probeert duidelijk te maken dat hij verder moet. Terwijl hij opnieuw “Van Basten! Gullit! Rijkaard!” roept en zijn handen omhoog gooit, loopt hij verder.

tre-penne-dsc06975

Dan arriveert er weer iemand en Nanni wijst naar hem. “Dat is Robert. Ik heb hem gevraagd om langs te komen, omdat hij veel beter Engels spreekt dan ik. Hij kan je nog veel meer vertellen over Tre Penne.” Niet veel later word ik voorgesteld aan Robert, die het erg leuk vindt dat een buitenlandse journalist interesse toont in zijn club. Ik krijg veel te horen over Tre Penne en het San Marinese voetbal. Robert is vooral groot liefhebber van de Europese wedstrijden van Tre Penne. Met het Welshe TNS is zelfs een vriendschap ontstaan na de duels in juli. Alleen over het eten in Wales is Robert niet te spreken. Hij trekt een vies gezicht als hij uitlegt dat ze een vieze, smakeloze groentesoep kregen voorgeschoteld.

tre-penne-vs-the-new-saints

Na afloop van de training brengt Nanni mij weer naar het hotel. We passeren ‘Bar Ferrovia’ waar het logo van Tre Penne trots op de gevel straalt. Terwijl ik afscheid neem van mijn gastheer, drukt hij mij een sjaal en een vaantje van Tre Penne in mijn handen. “Omdat jij interesse hebt getoond in onze club, wil ik je dit graag geven. Hopelijk vind je het leuk. Zo heb jij ook een klein stukje Tre Penne in Schotland.” Waar je een flinke zak geld op tafel moet leggen om FIFA-leden om te kopen, ben ik de lastigste niet. Tre Penne is vanaf nu mijn favoriete club in San Marino. En het vaantje hangt nu aan de muur in mijn slaapkamer.

dsc08005

San Marino v Azerbeidzjan

wedstrijd-0

Afgelopen zondag zag ik San Marino van Azerbeidzjan verliezen. Geen verrassing, want de San Marinezen verliezen zo goed als altijd. Vooraf was San Marino niet een van de Pot 6-landen die hoog op mijn verlanglijstje stond. Maar het was toch wel erg leuk. Er heerst daadwerkelijk een liefde voor voetbal in het landje, hoewel ze er niet heel goed in zijn. Ik heb met trainers, bobo’s, legendes, journalisten en supporters gepraat en heb nu een goed beeld van het voetbal in het land. Het was een mooie week. Hieronder de foto’s van San Marino – Azerbeidzjan.

wedstrijd-1 wedstrijd-2 wedstrijd-3 wedstrijd-4 wedstrijd-5 wedstrijd-6 wedstrijd-7 wedstrijd-8 wedstrijd-9 wedstrijd-10 wedstrijd-11 wedstrijd-12 wedstrijd-13 wedstrijd-14 wedstrijd-15 wedstrijd-16 wedstrijd-17 wedstrijd-18 wedstrijd-19 wedstrijd-20 wedstrijd-21 wedstrijd-22 wedstrijd-23 wedstrijd-24 wedstrijd-25 wedstrijd-26 wedstrijd-27 wedstrijd-28 wedstrijd-29 wedstrijd-30