Tagarchief: Carlisle United

Doingthe116: augustus I

3

3.Dundonald Bluebell v Bowhill Rovers 5-2 (Dundonald Tournament, Moorside Park (124), 01-08-2014)

Dundonald Bluebell, prachtige naam trouwens, houdt iedere augustus een toernooi en daarin bijten ze zelf de spits af op vrijdagavond. Ik ging dus naar Fife. Niet het poshe gedeeelte, maar daar waar de mijnen ooit lagen. Het was een heerlijk potje voetbal in een aardige ground. Dundonald verloor helaas de finale met 3-2 van Kelty Hearts.

4

4. Fort William v Buckie Thistle 1-2 (Highland League, Claggan Park (411), 02-08-2014)

Voor mijn verjaardag wilde ik iets bijzonders vincken. Fort William stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Het is een leuk stadje in de echte Highlands en het stadionnetje ligt naast de Ben Nevis, de hoogste berg van Schotland. Alleen al de rit naar Fort William was genieten. Ik ben wel tien gestopt om het landschap te bewonderen. Zelfs de wedstrijd was leuk. Topverjaardag.

5

5. Celtic v Legia Warschau 3-0 (Champions League, Murrayfield (38000), 06-08-2014)

Dankzij de Commonwealth Games kon Celtic het eigen stadion niet gebruiken. Hampden Park was ook in gebruik en Ibrox was logischerwijze geen optie. Celtic week uit naar Murrayfield, het nationale rugbystadion dat op een steenworp afstand van Tynecastle ligt. Heel apart om daar voetbal te zien. De wedstrijd was niets, maar werd naderhand omgezet in een 3-0 voor Celtic. Schitterend voor die Legia-fans die hier alles met nazisymbolen hadden volgeplakt.

6

6. Aberdeen v Real Sociedad 2-3 (Europa League, Pittodrie (18787), 07-08-2014)

Jaren geleden zag ik ooit een 4-4 bij Aberdeen. Eigenlijk moet je dan niet meer terugkeren, maar het was lekker weer en Real Sociedad een mooie tegenstander. Aberdeen had een ronde eerder FC Groningen uitgeschakeld en was dicht bij een nieuwe stunt. Lang stond het 2-1 en slechts door bedrog (een schwalbe + penalty) viel de 2-2. Jammer, maar wederom een mooie pot op Pittodrie.

7

7. Ayr United v Greenock Morton 1-0 (League One, Somerset Park (1617), 09-08-2014)

De stadions van Ayr United en Greenock Morton vind ik de twee mooiste van Schotland. Leuke clubs ook. Dankzij het verschuiven van Rangers v Hearts had ik een vrije zaterdag en toen ik zag dat Ayr v Morton op het programma stond, was de keuze snel gemaakt. Somerset Park was weer genieten, ondanks de matige wedstrijd.

8

8. Rangers v Hearts 1-2 (Championship, Ibrox (43683), 10-08-2014)

Eindelijk de eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen en wat een start was het. In de laatste minuut kwam Rangers gelijk, waarna Hearts alsof de winnende scoorde. Ik zat helaas tussen het thuispubliek, dus kon niet uitgebreid gaan juichen. Ibrox blijft een mooie ground.

9

9. Carlisle United v Derby County 0-2 (League Cup, Brunton Park (3481), 11-08-2014)

Het is lang geleden dat ik zo weinig in Engeland heb gevinckt als afgelopen seizoen. Het is toch allemaal wel een stukje rijden. Ik ben dan voornamelijk in het noorden gebleven. Zo besloot Sky Carlisle v Derby uit te zenden en naar maandagavond te verplaatsen. Perfect voor mij. Het was een naargeestige, natte avond, precies zoals je dat wilt hebben in Carlisle.

10

10. West Auckland Town v Bishop Auckland 1-2 (Northern League, Darlington Road (394), 12-08-2014)

Ik had voor dit seizoen drie grounds in de Northern League op het programma staan die ik per se wilde zien nu ik hier in Edinburgh woon: Crook Town, Tow Law Town en West Auckland Town. Die laatste deed ik als eerste. Zoals verwacht staat alles in het teken van de gewonnen WK’s voor clubteams uit 1909 en 1911. Daar zijn ze nog altijd erg trots op daar.

11

11. Edinburgh City v Fort William 5-0 (Scottish Cup, Meadowbank Stadium (156), 18-08-2014)

Na Hearts en Hibs strijden Spartans en Edinburgh City in de Lowland League om de titel ‘Derde club van de stad’. Spartans, die spelen in een LEGO-ding dat de bijnaam Plastic Palace heeft, heb ik niet bezocht dit jaar. Edinburgh City wel. Die spelen in het Meadowbank Stadium, ooit gebouwd voor de Commonwealth Games. Dat ding is duidelijk op z’n retour, maar een must-see voor de liefhebber van Oostblok architectuur.

Advertenties

Eddie Stobart

Eddie Stobart sponsor

Terwijl het de afgelopen dagen vooral over dat oersaaie transfernieuws ging, was er veel belangrijker nieuws: Eddie Stobart stopt na 19 jaar als shirtsponsor van Carlisle United. Met het verdwijnen van Eddie Stobart komt er niet alleen een einde aan de langstelopende shirtsponsor van Engeland, maar het is ook het einde van een cultsponsor. Eddie Stobart is namelijk geweldig. Het is een logistiek bedrijf, vooral bekend van de vrachtwagens. Als we in Engeland rijden en we zien een Eddie Stobart-vrachtwagen, wordt dat altijd even genoemd. De vrachtwagen horen bij de Engelse snelwegen, zoals ook de services en de middle-lane-wankers erbij horen. Er is zelfs een realityserie over Eddie Stobart: Eddie Stobart: Trucks & Trailers, op Channel 5. Meer cult ga je het niet meer krijgen. Er zijn niet voor niets als zes seizoenen van. Wat ook cult is, zijn de uitshirts die Carlisle United ooit droeg, uiteraard in de kleuren van Eddie Stobart. Kijk en geniet, want vanaf volgend jaar zijn ze er niet meer.

Lees verder

Intro Carlisle United v Sheffield United

Aan alle leuke dingen komt een eind, zo ook onze jaarwisselingstrip. Wat is er dan mooier om met een harde knal te eindigen? Carlisle v Sheffield United was de beste pot van de vier. Alles zat erin: spanning, sensatie, goals, een haatfiguur, topsfeer en dat alles staand op een terrace. Veel beter gaat het niet worden. Een perfecte afsluiter van deze trip, die hoog in mijn all-time list gaat komen. Brunton Park is een van de laatste klassiekers die nog over is, maar staat op de nominatie om plat te gaan. Bezoek Carlisle dus snel voordat het te laat is.  Lees hier het verslag van deze laatste trip.

A Season in the Sun: Carlisle United

Een paar dagen geleden schreef ik een stukje over het enige seizoen dat Barnsley ooit op het hoogste niveau doorbracht. Ook een andere club die ik komende trip ga bezoeken, deed ooit één jaartje mee tussen de grote jongens. Het seizoen 1974/1975 staat nog altijd met gouden letters omschreven in de analen van de club uit Cumbria. Het was een bizar jaar voor The Cumbrians, want in het begin stonden ze zelfs een tijdje bovenaan. Helaas voor ze hielden ze dat niet zo lang vol en was het na een seizoen weer gedaan. Maar net zoals voor Barnsley, geldt ook voor Carlisle dat het mooi is dat ze het ooit bereikt hebben. Grotere clubs als Plymouth hebben dat nooit bereikt.

Lees verder

Watney Cup 1971: Graham’s Granddads Army

De Watney Cup was een toernooi dat vier jaar lang bestond. Het format was simpel: van iedere divisie mochten de twee clubs deelnemen die het meeste hadden gescoord het voorafgaande seizoen en niet waren gepromoveerd of zich hadden geplaatst voor Europees voetbal. Deze acht clubs speelden in een knock-out format tegen elkaar om zo uiteindelijk de winnaar te bepalen. Het was niet mogelijk dat twee clubs uit dezelfde divisie elkaar in de kwart- of halve finale troffen. Verder kreeg de club uit de laagste divisie altijd het thuisvoordeel in de eerste ronde. Het toernooi werd uitgezonden op tv, had enkele noviteiten en de winnaar kreeg een mooie beker. In deze tweede aflevering de Watney Cup van 1971, die werd gewonnen door het bejaardenhuis van Colchester en waarin Halifax haar meest legendarische zege ooit haalde.

Lees verder

Marsh v Bowles: Stan Bowles

Na vijftien jaar is QPR weer terug op het hoogste niveau. Ondanks eikels in het bestuur (Flavio Briatore en Bernie Ecclestone), vind ik dat mooi. Ik heb altijd wel een zwak voor die club gehad, door de mooie shirts en dat heerlijke stadion. Afgelopen seizoen werden ze kampioen met Adel Taarabt als absolute smaakmaker. Een aanvallende speler en een echt enfant terrible. Dat kennen ze wel daar bij QPR, want Taarabt heeft twee legendarische voorgangers: Rodney Marsh en Stan Bowles. Beide zijn, met grote voorsprong, de twee beste spelers die ooit de blauwe-witte hoops hebben aangetrokken. Tijd om ze allebei eens in de schijnwerpers te zetten. Ditmaal de opvolger van Marsh bij QPR: Stan Bowles.

Lees verder

That Final Day #6

Jimmy Glass is voor altijd een legende in Carlisle.

Na in 1998 met Doncaster een ploeg te hebben gehad die met kerst al gedegradeerd was, werd het in 1999 een ontknoping die zelfs Hitchcock niet verzonnen kon hebben. Het leek wel een Amerikaanse clichéfilm, waar de nerd op het laatst het beslissende punt scoort met nog 0.01 seconden op de klok. Als het scenario wat er in 1999 gebeurde verfilmd zal worden, komt er niemand kijken. Het is te onwaarschijnlijk, maar het vond toch echt plaats in Carlisle. Een naam die altijd aan die gebeurtenis verbonden zal zijn is die van Jimmy Glass. Een jaar erop was het opnieuw Carlisle dat onderin meedraaide, maar weer vlogen ze er niet uit. Ditmaal geen Carlisle-speler die de hoofdrol opeiste, maar “Sir” Mickey Brown van Shrewsbury Town. Twee middelmatige voetballers die door hun prestaties op de laatste speeldag uitgegroeid zijn tot ware helden bij liefhebbers van Engelse voetbal. 

Lees verder