Deel 2: Gateshead v Warrington Town

Gateshead DSC07240

Ik heb altijd gezegd dat ik de 116 nooit zal volbrengen, omdat ik niet naar de sintelbaanstadions van Newport County en Gateshead wilde gaan. Gelukkig voor mij besloot Newport County hun horrorground te verruilen voor Rodney Parade. Ik vinckte die tegen Wrexham. Bleef Gateshead over. Ik woon er tegenwoordig helemaal niet zo ver vandaan en heb de afgelopen maanden volop kansen gehad om ze eens te vincken, maar het sprak mij niet aan om daarvoor moeite te doen. Maar toen rolde ineens de wedstrijd Gateshead v Warrington Town uit de koker was mijn interesse gewekt. Zeker toen die naar zondag 12:00 ging in verband met de uitzending van de BBC. Ik ben een FA Cup-liefhebber en Warrington was de verrassing tot nu toe. De enige ploeg die nog over was van het achtste niveau. Toch vond ik dat ik eigenlijk geen sintelbaanstadion kon vincken. Ik besloot daarom een perskaart aan te vragen. Kreeg ik die, dan zou ik gaan en anders niet.

Om acht uur ’s ochtends zat ik in de auto richting Gateshead, want ik had een perskaart gekregen. Stiekem had ik er best veel zin in, hoewel het vincken van een sintelbaanstadion als ‘not done’ wordt gezien in de Engelse vinckerswereld. Gateshead is een voormalige Leagueclub en de stad ligt naast het leuke Newcastle. Daarnaast hoopte ik stiekem weer op een stunt, al leek die kans mij vrij klein. Gateshead stond bovenin de Conference en ook voor hen was dit een belangrijke wedstrijd. De loting was erg gunstig geweest voor The Heed. In de laatste voorronde was Gainsborough Trinity (Conference North) uitgeschakeld en in de eerste ronde mochten ze tegen Norton United, ook een club uit het achtste niveau. Beide wedstrijden waren makkelijk met 4-0 gewonnen en nu had de club de kans om voor het eerst in zestig jaar de derde ronde te bereiken. Van nonchalance zou geen sprake zijn.

Ik kwam aan in Gateshead en mocht mooi bij het stadion parkeren. Ik besloot even een rondje te maken, ook al zag het stadion er niet mooi uit. Ik ging op een heuvel naast de ground staan en toen zag ik meteen het probleem van de club. Ik kon namelijk St. James’ Park van Newcastle United zien liggen, net aan de overkant van de rivier de Tyne. Gateshead is een club die eigenlijk een kansloze strijd voert. Ondanks dat ze best leuk voetballen en het geen dure club is, komt er bijna geen kip op af. In Newcastle, maar ook in Gateshead, zijn de mensen voor Newcastle United. Ik zou later in het stadion zelfs mensen zien met een shirt of sjaal van Newcastle United. Eigenlijk zou Gateshead zich moeten richten op de mensen die niet naar uitwedstrijden van Newcastle United gaan en The Heed als tweede club gaan adopteren. Afgelopen seizoen, toen ze de play-offs in de Conference haalden, kwamen er gemiddeld maar 886 mensen naar het International Stadium. Het jaar ervoor zelfs maar 502. Dat kan echt beter. Zeker in een stad van 80.000 inwoners, terwijl er eentje van 300.000 inwoners op letterlijk een steenworp afstand ligt.

Ironisch genoeg heeft tegenstander Warrington Town hetzelfde probleem. Warrington is een behoorlijke stad, met meer dan 200.000 inwoners, maar er komt geen kip op de club af. Vorig jaar gemiddeld 212 man, dit seizoen 216. Warrington ligt tussen Liverpool en Manchester in, maar het grootste probleem is dat het geen voetbalstad is. Rugby is de nummer één sport daar en de Warrington Wolves zijn een van de beste clubs van het stad. De gemiddelde Engelsman wist niet eens dat er werd gevoetbald in Warrington, totdat ze in de vorige ronde ineens Exeter City uit League Two uitschakelden. Het was de vrijdagavondwedstrijd en ineens stond “The Wire” oftewel “De Metaaldraden” (genoemd naar de industrie waardoor de stad zo groot is geworden) op de kaart. Bij Warrington hoopte iedereen op een uitwedstrijd tegen een van de grote clubs zoals Bristol City, Bradford of Barnsley, of een leuke lokale clubs uit de League. Maar het werd uit naar Gateshead.

Maar voor de fans van Warrington maakte dat eigenlijk niets uit. Voor hen was deze wedstrijd tegen Gateshead hún ‘Cup Final’. De stunt was al in de tas en nu was het vooral genieten. Voor fans van de kleinere clubs is de FA Cup nog altijd het hoogtepunt van het seizoen. Het is een soort carnaval. Zo ook voor de fans van Warrington. Maar liefst 906 besloten af te reizen naar Gateshead. De penningmeester hoopt dat er veel van hen nu ook thuiswedstrijden gaan bezoeken. Er waren geel-blauwe pruiken te zijn, een FA Cup van aluminiumfolie en zelfs rookbommen. De mannetjes van Warrington hadden er zin in en ik ook. Eigenlijk zijn de vierde kwalificatieronde en de eerste drie ‘echte’ rondes de mooiste van de FA Cup. Dan zitten er nog kleinere clubs in voor wie het echt dé prijs is. Later heb je alleen nog clubs die het belangrijker vinden niet te degraderen uit de Premier League of die juist daar naar willen promoveren. Bij de kleinere clubs is het nog allemaal veel oprechter.

Kleinere clubs zijn ook veel vriendelijker. Bij Gateshead werd ik goed ontvangen. Ze vroegen mij naar wat ik van de FA Cup vond en waar ik allemaal voor schreef. Ook vroeg iemand hoe je mijn naam precies uitsprak en ik werd begeleid naar mijn plek. De persbox van Gateshead is heel vreemd. Het is eigenlijk een atletiekstadion. Een heel bekend ook met belangrijke wedstrijden. De faciliteiten zijn er echt top. Beneden heb je een café en als persmuskiet zit je in een soort box achter glas. Het waaide flink en was koud, dus ik bleef mooi binnen. Yep, ik ben totaal niet serieus te nemen, maar ik had tenminste geen bevroren klauwen, voeten als ijsklompen en een kleine piemel. Goede keuze dus. Aan de overkant hadden ze minder last van de kou. Tien mannetjes hadden allemaal een letter op zich geschilderd en samen vormden ze het woord “WARRINGTON”.  Ik kreeg het al koud toen ik er naar keek.

De wedstrijd leek al snel gespeeld. Gateshead was veel beter en kwam na negen minuten op 1-0 en het leek wachten op de 2-0. Gelukkig overleefde Warrington de storm en kwam beter in de wedstrijd. Ik keek ondertussen goedkeurend naar Lewis Field, de rechtsback van Warrington. Hij liep rond met een mat in zijn bek. Geen hipstermat, maar een klassiek, onverzorgd Haags matje. Zo hoort het ook. Laat die nepbaarden en knotjes maar over aan de miljonairs in de Premier League. In de Northern Premier League Division One North moeten ze daar niets van hebben. Ook niet van roze schoenen. Wat dat betreft is dat meer mijn competitie, want ik ben een dinosaurus die dat soort flauwekul en aanstellerij ook niets vind. Iemand hooft de bal uit het veld en daardoor vliegt de microfoon die hij raakt door de lucht. Het publiek juicht. Dat vinden ze mooi.

Manager Shaun Reid van Warrington voldoet ondertussen aan werkelijk álle clichés die je verwacht van een Engelse manager in de lagere divisie. Hij heeft een semi-nette broek aan en een overhemd. IJskoud, maar daarmee wil Reid het statement maken naar zijn spelers toe dat hij ook bereid is om te lijden. Het hele pak is allemaal net een beetje te fout, waardoor hij op een malafide tweedehandsautohandelaar lijkt. De geel-zwarte stropdas, die vaak op zijn rug waait, maakt het helemaal af. Nu moeten er nog een paar gare Fiats achter hem staan en het plaatje in compleet. Zijn aanwijzingen bestaan uit nietszeggende kreten als “come on, lads”,  “get into him” en “shoot!” Ik moet altijd zo lachen om het totaal ontbreken van tactisch inzicht in de Engelse lagere divisies.

De fans van Warrington vermaken zich ondertussen opperbest door continu het deuntje van ‘The Great Escape’ te zingen en dan keihard ‘Wire’ te schreeuwen. Niet een keer, maar minutenlang. Er wordt gesprongen en gedanst. Dat hun ploeg in de eerste helft geen fatsoenlijke kans weet te creëren, maakt ze weinig uit. Dit is hun dagje uit en dan is het resultaat van minder belang. “Oh Warrington, is wonderful, oh Warrington is wonderful, it’s full of beer, tits and wire, oh Warrington is wonderful”

In de rust wordt de scheidsrechter vervangen nadat hij geblesseerd raakte. Yep, dat hoort zo op dit niveau. De wedstrijd blijft aardig, want Gateshead maakt de 2-0 maar niet. Ik ben zelfs buiten gaan zitten om het wat beter te volgen. De fans van Warrington blijven in feeststemming en zingen: “I want to go home, I want to go home, Gateshead is a shithole, I want to go home”. Een fan van Gateshead wordt razend als hij dat hoort: “Fuck off then to fucking Warrington, ya cunts.” Het mannetje voor hem vindt de reacties wat overtrokken: “Come on mate, it’s just a song” De gekwetste wordt nu nog kwader: “Fuck off. Why don’t you go to  fucking Warrington as well, mate?”

Shaun Reid heeft ondertussen een tactische meesterzet gedaan en dat is zijn keeper Karl Wills naar voren sturen bij een vrije trap. Hij kopt hem er zelfs nog bijna in. Hij was al een held dankzij zijn geweldige reddingen in eerder rondes en vandaag, maar dat had een nog grotere van hem gemaakt. De blessuretijd wordt aangekondigd en Gateshead hooft de bal naar voren. Uitgerekend Wills maakt dan een enorme blunder door de bal in de voeten van Gateshead-spits Danny Wright te schuiven. 2-0 en Wills is van held ineens clown. Het kan verkeren. Na de wedstrijd krijgen de spelers en manager van Warrington een staande ovatie van de fans van Gateshead. Een paar weken lang stond The Wire op de voetballandkaart en daar weten Engelse fans altijd waardering voor op te brengen. Na afloop spreek ik met enkele fans van Gateshead die hopen op een uitwedstrijd tegen Newcastle of Sunderland. Het wordt West Bromwich Albion en daar zullen ze ook niet ontevreden over zijn. Toch een tripje naar een PL-ground en heel misschien wel kans op een stunt. Ik hoop het. Na deze vinck toch wel wat sympathie voor The Heed gekregen. Foto’s van deze dag zie je hier.

6 Reacties op “Deel 2: Gateshead v Warrington Town

  1. Wat weer een heerlijk verslag !

  2. Ik heb de wedstrijd op een stream zitten kijken en ik zat ook te genieten van de support van Warrington. Die bleven maar zingen.

    Gateshead is al een tijd van plan om een eigen stadion te gaan bouwen, maar gaat dat er nog van komen?

  3. Mooie klassiek DT116 verslag weer, altijd met een mooie glimlach

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s