Deel 1: Hartlepool United v Blyth Spartans

Hartlepool DSC07068

Van alle Leagueclubs in het noordoosten vind ik Hartlepool eigenlijk de mooiste. Newcastle United, Sunderland en, in mindere mate, Middlesbrough, vond ik in de jaren negentig geweldig, maar zijn wat saai geworden. Darlington vond ik sinds de verhuizing al niets meer, dus blijft over Hartlepool. Die hebben wel wat. Het verhaal van de Monkeyhangers, de vele herverkiezingen, de geïsoleerde ligging van het stadje en het stadionnetje hebben wel wat. Ik vind het jammer dat ze het zo slecht doen. Hartlepool in League One was gevoelsmatig te hoog, maar the Monkeyhangers in de Conference hoort helemaal niet. Ik zie ze daar namelijk niet meer uitkomen. Maar ondanks mijn sympathie voor de club was ik zelf voor Blyth Spartans deze avond.

Blyth Spartans is een club uit de Northern Premier League. Dat is het zevende niveau in Engeland en de club staat net boven de degradatiestreep. Eigenlijk een heel gewone Non-League club, maar Blyth Spartans doet het om de paar jaar geweldig in de FA Cup. Heel typisch. Zo werd in 1972 de derde ronde gehaald, nadat ze twee Leagueclubs hadden uitgeschakeld. Uiteindelijk had Reading een verlenging nodig om door te gaan. In 1996 wonnen ze netjes met 0-2 bij Bury, twee jaren later deed Blackpool het dun in de broek tegen Blyth om uiteindelijk in de laatste minuut met 4-3 te winnen. In 2009 schakelde Blyth Spartans Shrewsbury Town en Bournemouth uit, om in de derde ronde nipte (0-1) te verliezen van Blackburn Rovers.

Maar hét jaar voor de Spartans was 1978, mijn geboortejaar. Dankzij dat jaar kent iedereen in Engeland Blyth Spartans. Acht rondes overleefde Blyth Spartans dat seizoen en ineens zaten de amateurs bij de laatste zestien. Blyth had in de vierde ronde met 2-3 van Stoke gewonnen. De loting koppelde Blyth aan de winnaar van Wrexham v Newcastle United, die een replay moesten spelen. Een trip naar Newcastle United, dat was de ultieme droom voor veel spelers van Spartans die fan waren van de lokale grootmacht. Newcastle verloor echter en Blyth moest naar Wales. Daar leek zich een nieuwe stunt af te tekenen. Blyth kwam op 0-1 en hield dat vast tot een aanvaller van Wrexham naast schoot. Tot ieders verbazing gaf scheidsrechter Alf Gray een corner. Die werd gevangen door de keeper van Blyth. Gray liet de corner echter opnieuw nemen. Ditmaal schopte een verdediger van de Spartans hem weg. Maar Gray leek wel aandelen te hebben in Wrexham en liet de corner weer overnemen. Driemaal is scheepsrecht en hij vloog er inderdaad in. Replay.

Een dag later was de loting en tot op de dag van vandaag is Blyth Spartans de enige Non-League club die ooit heeft mee gedaan aan de loting voor van de kwartfinale de FA Cup (sinds WO I). Het werd een mooie: Blyth Spartans or Wrexham v Arsenal. De replay van Blyth werd niet gespeeld op het eigen Croft Park, maar in St. James’ Park van Newcastle United. Iedereen wilde er bij zijn en daarom leek het de politie te onveilig om de wedstrijd in Blyth te spelen. Meer dan 40.000 man zaten in het stadion, terwijl er buiten St. James’ Park nog eens 10.000 stonden. Een uur voor de wedstrijd besloot de politie de wegen rondom Newcastle af te zetten en mensen weg te sturen, zoveel interesse was er in deze pot. De FA Cup was destijds veel belangrijker dan de competitie en iedere voetballiefhebber uit het noordoosten wilde erbij zin. Het leek een anticlimax te worden, want binnen twintig minuten stond het 0-2. Maar Blyth gaf niet op. Ze kwamen zelfs nog op 1-2 en bij Wrexham knepen ze hem als een oude dief. Maar uiteindelijk won Wrexham en was het sprookje van Blyth Spartans over.

Na 1972, 1978 en 2009 was het dit jaar dus weer tijd voor een mooie cuprun, dachten ze bij Blyth Spartans. Halverwege september werd de gevallen grootmacht Darlington, de grote aartsrivaal van Hartlepool, verslagen. In de ronde erop werd er maar liefst met 1-4 gewonnen van Skelmersdale United, de koploper in de divisie van Blyth. Via uitoverwinningen bij Mickleover Sports (1-2) en Leek Town (3-4) werd de eerste ronde gehaald. Altrincham, dat twee divisies hoger speelt, was daarin de tegenstander. Het werd maar liefst 4-1 voor de Spartans. De zogenaamde ‘Magic of the Cup’ sloeg weer toe en werd nog magischer toen in de tweede ronde een wedstrijd tegen streekgenoot Hartlepool United werd geloot. Duidelijk de ‘tie of the round’ en terecht door de BBC gekozen voor de live-uitzending op vrijdagavond.

Voor mij was dat ideaal. Op zaterdag had ik Hearts en dat heeft altijd voorrang dit seizoen. Daarnaast is Hartlepool voor mij nog wel te doen qua reizen. Ik was wel knettergaar na een bliksembezoek aan Nederland voor de lancering van ‘Staantribune’. Woensdag kwam ik na middernacht aan en na een paar uurtjes slaap moest ik alweer in Utrecht zijn. Vrijdagochtend was het weer vroeg vertrekken richting Schiphol. In Edinburgh pikte ik mijn reisgenoot op en de trip naar Hartlepool kon beginnen. Een leuke trip, want je wordt langs de kust gestuurd. Een heel mooi stukje Schotland en Engeland. Zeker geen straf om te rijden. Yorkshire blijft nummer één, maar ‘The Northeast’ is zeker mijn tweede favoriete gebied van Engeland. Qua natuur, maar ook qua stadjes. Je hebt er prachtige steden, maar ook rare mijnwerkersplaatsjes. Een perfecte combinatie. Hartlepool is geen van beide, al is het wel een opvallende stad. Er liepen weer veel rariteiten op en een fatsoenlijke plek om te eten was er niet. Domino’s Pizza werd het uiteindelijk.

Ondanks dat Hartlepool drie divisies hoger speelt, had ik vooraf het gevoel dat het kon wel eens een stunt gaan worden. Ik had er in ieder geval hier meer vertrouwen in dan twee dagen later in Gateshead. Blyth staat dan wel ergens onderaan, maar met Hartlepool gaat het echt heel slecht. Daarnaast nam Blyth maar liefst 1111 man mee en die waren een stuk luidruchtiger dan de nuilers van Hartlepool. Het was dus een soort thuiswedstrijd. Toch waren de profvoetballers in het begin wel wat sterker dan de verzameling postbodes, brandweermannen en bakkers. Bij rust stond het 1-0 en om mij heen heerste vooral opluchting. In de tweede helft zouden de mannetjes van Spartans wel moe worden en dan zat Hartlepool mooi in de derde ronde. Middlesbrough away leek de Monkeyhangers wel een leuke.

Mijn reisgenote, nog nooit in Hartlepool geweest, zei tegen mij dat ze het zo raar vond dat veel mensen op elkaar leken. Dat vond ik een mooie opmerking, want het is natuurlijk een stadje waar inteelt heel lang heel gewoon was. Twee van die kloons liepen zenuwachtig rond op de terraces en ineens stonden ze op het veld. De ene in een Borat Mankini en de andere in een t-shirt en trainingsbroek. De tweede trok zijn broek naar beneden en ging heel diep voorover gebukt staan. Alleen moonen was niet genoeg voor hem. We moesten allemaal recht in zijn darm kijken. Ik had een groot rouwmoment en vroeg de Vinckgod waarom het nooit mooie vrouwen waren die gingen streaken. Hij was ‘not amused’ met mijn geklaag en vertelde mij dat ik niet zo moest nuilen, aangezien ik nu bij Hartlepool v Blyth stond in plaats naar The Voice of Holland aan het kijken zoals veel leeftijdsgenoten.

De pitch invaders werden opvallend genoeg met rust gelaten. Geen steward die wat deed of ze hadden er de kracht niet voor. Pas toen er eentje de reservespelers gingen lastigvallen, door hen zijn anus te tonen en ballen weg te trappen, besloot er een steward in te grijpen. Het duurde even voordat hij hem te pakken had. Uiteindelijk werd hij afgevoerd tot ongenoegen van het publiek. Zeker toen de politie erbij kwam, waren ze kwaad. Agenten staan laag in aanzien bij de Monkeyhangers. Gelukkig besloot ik de boel te filmen, waardoor we de beelden nog hebben. Klik daarvoor hier. Ondertussen stond mascotte H’angus aan de andere kant net te doen alsof zijn opblaasbare banaan zijn penis was en streelde hij hem. Yep, het was weer een typisch avondje Hartlepool.

In de tweede helft liep Hartlepool niet over Blyth Spartans heen, zoals verwacht. De amateurs besloten alles in de strijd te gooien. Dit was de zevende wedstrijd tussen beide clubs (allemaal in de FA Cup) en op één keer na had Hartlepool het altijd lastig. In 1925 waren er zelfs vier wedstrijden nodig om te beslissen wie er doorgingen. Na een 2-2 in Blyth, werd het 1-1 in Hartlepool. De derde wedstrijd was op St. James’ Park van Newcastle en eindigde ook in 1-1. Uiteindelijk viel de beslissing in Roker Park van Sunderland en het was Blyth dat met 1-2 won en doorging naar de tweede ronde. Ook vandaag zou het zwaar worden voor Hartlepool, ondanks de aanwezigheid van Marlon Harewood (ex-Forest, West Ham, Aston Villa en nog tal van clubs) in de spits en ex-Willem II’er Sidney Smeltz op de vleugel. Smeltz kreeg zelfs een enorme rotschop van een Spartan die hem zijn denigrerende opmerkingen over Veendam nog niet heeft vergeven.

Het was eigenlijk wachten op de 1-1 en die viel uiteindelijk ook. Stephen Turnbull draaide de vrije trap er prachtig in. Daarna ging het gelijk op. Harewood scoorde bijna, maar volgens de grensrechter was de bal niet helemaal over de lijn. Ondertussen liep H’angus Monkey voor ons langs met zijn bananenpenis. Hij stak hem in de kont van een steward, die daar niet zo van gediend was. Een chav liep naar H’angus toe en deed net of hij de banaan pijpte. H’angus vroeg daarna of de chav zich wilde omdraaien en simuleerde daarna alsof hij het mannetje van achteren nam. Het publiek vond het fantastisch en gaf H’angus applaus. Geen wonder dat H’angus in 2002 werd gekozen als burgemeester van Hartlepool.

Blyth Spartans werd in 1899 opgericht door ene Fred Stoker. Hij koos voor de naam ‘Spartans’ in plaats van ‘Town’ of ‘United’, omdat hij hoopte dat het zijn club extra kracht zou geven. Spartanen gaven nooit op en hij hoopte dat zijn team dat ook nooit zou doen. Hij kreeg 115 jaar later gelijk, want ondanks het feit dat Blyth tegen profvoetballers speelde die veel beter getraind waren, was het de amateurclub die in de 90e minuut de 1-2 maakte. Ik probeerde niet te juichen, maar stiekem vond ik het fantastisch. Ik genoot van de pitch invasion en de oceaanvreugde bij de fans en spelers van Blyth (zie hier). Om een cliché te gebruiken: dit is waar het om draait bij voetbal. In de zes minuten blessuretijd schoot Hartlepool nog een keer op de lat, maar het bleef 1-2. Ik had mijn eerste bekerstunt gevinckt. Blyth Spartans mag nu in de volgende ronde in eigen huis tegen Birmingham City en ik hoop dat ze die verschuiven voor tv, want ik wil daar ontzettend graag bij zijn. Foto’s van Hartlepool v Blyth vind je hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s