The Brazilian Geordie

Mirandinha

Ondanks dat de Engelsen verantwoordelijk zijn voor het exporteren van het voetbal naar Brazilië, duurde het lang voordat er een Braziliaan in Engeland ging spelen. Pas in 1987 streek de eerste Goddelijke Kanarie neer in Engeland. In Newcastle om precies te zijn. The Magpies namen Mirandinha over van Palmeiras. De Braziliaanse spits kreeg een cultuurshock te verwerken, maar al snel veroverde Newcastle een plekje in zijn hart. Zelfs vandaag de dag nog volgt Mirandinha de verrichtingen van de club. Hij had er een heerlijke tijd, waar helaas door manager Jim Smith na twee seizoenen al een einde aan kwam.

Mirandinha scores a goal in 1988

Eind jaren tachtig was het Engelse voetbal lichtjaren verwijderd van de huidige gelikte Premier League. Buitenlanders waren een zeldzaamheid en zeker Latijnse spelers. De Engelse clubs waren sinds 1985 niet meer welkom in Europa. Het voetbal was keihard, werd gespeeld op loodzware velden en qua tactiek was er maar een methode: hoofball. Waar nu veel spelers dromen van een transfer naar Engeland, was dat in 1987 zeker niet het geval. Mirandinha: “Toen ik jong was droomde niemand in Brazilië van een transfer naar Engeland. Italië en Spanje waren de droomlanden voor jonge voetballers. Engeland vonden we maar een donker land waar keihard voetbal werd gespeeld.”

Mirandinha in action for Brazil against Republic of Ireland in 1987

Toch was Engeland het land waar Mirandinha terecht kwam. Na 52 doelpunten in een seizoen voor Palmeiras, durfden The Magpies de gok wel aan. Typisch aan het beleid van Engelse clubs destijds, was dat ze hem op heel toevallige wijze op het spoor kwam. Een Braziliaanse student in Newcastle was groot fan van Palmeiras. Hij hield een knipselkrant bij van de club en liet die vaak aan zijn gastgezin zien. Dat gezin was bevriend met Malcolm MacDonald, een legende bij Newcastle. Hij bracht het balletje aan het rollen bij de club. Een scout van de club ging Mirandinha bekijken tijdens de Stanley Rous Cup, een toernooi met Engeland, Schotland en Brazilië. Mirandinha scoorde tegen Engeland en speelde een geweldige pot tegen de Schotten. Newcastle maakte £575.000 over op de bankrekening van Palmeiras en de deal was rond.

Mirandinha is paraded around St James' Park in 1987

Voor Mirandinha was het een cultuurshock toen hij aankwam in Newcastle: “Ik moest enorm wennen in het begin. Het leven in Newcastle was zo anders dan in Sao Paolo. De eerste dag kwam ik naar de training in een pak dat ze in Miami Vice ook droegen. Dat vonden mijn teamgenoten maar vreemd. Ik sprak geen woord Engels, maar gelukkig regelde de club iemand die Portugees sprak zodat hij alles voor mij kon vertalen. Ik had drie keer per week Engelse les en na een aantal maanden lukte het me om redelijk verstaanbaar te maken.” De spits werd, ondanks zijn aparte kledingkeuze, snel opgenomen in de groep. Met name Paul Gascoigne ontfermde zich over de Braziliaan. “Gazza leerde me allerlei scheldwoorden en was ontzettend aardig tegen me. We zien elkaar altijd als ik in Engeland ben. Helaas gaat het slecht met zijn gezondheid de laatste jaren.”

Mirandinha and Paul Gascoigne

Met Gazza en zijn teamgenoten ging Mirandinha vaak naar de pub. Na iedere training werd er flink wat bier soldaat gemaakt. Mirandinha: “In Brazilië dronken we ook wel eens wat, maar zoals het er in Engeland aan toe ging… Na werkelijk iedere training gingen we de kroeg in. Waar ik me in Brazilië beperkte tot een biertje, dronk ik in Engeland liters Guinness. Gascoigne leerde me dat. Hij was goed voor me, helaas is hij dat nu niet meer voor zichzelf. Het leven in de pub beviel me goed. Ik houd nog steeds van Yorkshire puddings en roast beef.” De liefde voor Engeland ging zelfs zo ver dat Mirandinha zijn dochter vernoemde naar Sarah Ferguson, destijds prinses.

Mirandinha fires a shot against Arsenal in 1988

De liefde was wederzijds. De Geordies hielden ook van de Braziliaan. Ze waren trots dat zij als eerste een Braziliaanse speler hadden. Mirandinha kreeg een grote eer toebedeeld met kerst: “Ik was pas drie maanden in Newcastle, toen de burgemeester aan mij vroeg om de kerstlichten van de stadskerstboom aan te steken. Dat is in Engeland een grote eer. Ik ging er heen met mijn kinderen en moest veel handtekeningen uitdelen. Het werd op een bepaald moment zo druk, dat ik geëvacueerd moest worden. Stiekem vond ik het geweldig om mee te maken. Ik voelde me zo geliefd.”

Mirandinha is greeted by fans at St James' Park in 1987

Op het veld ging het ook allemaal goed. Onder manager Willie McFaul speelde Newcastle geen puur hoofball. Het team had met Paul Gascoigne een grote vedette, maar ook andere technische voetballers als Dave McCreery en Paul Goddard. Mirandinha moest even wennen, maar begon daarna te scoren. Zo maakte hij er twee tegen rivaal Middlesbrough en wist hij ook tweemaal te scoren op Old Trafford. De fans hadden al snel een liedje voor de Braziliaan: “We’ve got Mirandinha, he’s not from Argentina, he’s from Brazil, he’s f—ing skill!” De spits vond het geweldig: “Engelsen en Argentijnen lagen elkaar niet in die jaren. Je had de Falkland War gehad en na het hand-van-God-doelpunt van Maradona waren Argentijnen niet de populairste mensen in Engeland, haha.”

Mirandinha skips past MUFC's Bryan Robson in 1988

Na een flitsende start begon het spel van Mirandinha in de winter een stuk minder te worden. “Ik was in Sao Paulo geen vrieskou gewend. Ik vond het verschrikkelijk. Mijn handen vroren er bijna af, vandaar dat ik besloot met handschoenen te spelen. Dat was een grote vergissing. Ik zweette als een otter en die handschoenen begonnen kletsnat te worden. De wind blies door het stadion en mijn handen werden net ijsklompen. Na vijf minuten was ik het beu, trok ik die dingen uit en gooide ik ze weg.” Uiteindelijk eindigde Mirandinha met 13 doelpunten het seizoen.

Mirandinha with Malcolm Macdonald in 1987

Het tweede seizoen ging een stuk minder. McFaul werd ontslagen en vervangen door Jim Smith. Die had weinig op met de Braziliaan en stuurde hem terug naar Brazilië, nadat Mirandinha weer een blessure had. De pers vroeg aan Smith waarom hij dat deed en die gaf als antwoord dat wat hem betreft Mirandinha kon wegrotten in Sao Paulo op een varkenshouderij. Tussen Mirandinha en Smith kwam het niet meer goed. De spits werd uitgeleend aan Palmeiras om zijn kansen voor WK 90 gaaf te houden. Dat lukte niet en na het seizoen mocht de Braziliaan transfervrij overstappen naar Palmeiras.

Mirandinha and Paul Gascoigne in action in 1988

Achteraf gezien vindt Mirandinha het jammer dat hij zo snel weer is vertrokken bij Newcastle: “Ik voelde me echt thuis in Newcastle. Ik had er veel vrienden en hield van het leven daar. De stad Newcastle vond ik ook heerlijk. Zelfs het voetbal beviel me wel. De stevige duels om de bal en mijn medespelers. Wat ik ook geweldig vond aan Engeland was de trouw van de fans. In Brazilië komen fans alleen naar het stadion als de club het goed deed. In Engeland komen ze hoe dan ook, zelfs al staat hun team onderaan. Fascinerend vond ik dat. Ik denk dat voetbal in Engeland, meer nog dan in Brazilië, religie is. De club is een belangrijk onderdeel in het leven van veel mensen.”

Mirandinha in 1987

Ook al is Mirandinha al 25 jaar weg bij The Magpies, hij komt nog regelmatig in de stad en bezoekt dan St. James’ Park. “De fans kennen me nog altijd en noemen met ‘Mira’, de bijnaam die ik destijds had. Ik krijg altijd een warm welkom. Er wonen veel vrienden van me en die bezoek ik graag. Ik vond het ook vreselijk toen Newcastle een paar seizoenen geleden degradeerde. Dat deed me echt pijn. Ik volgde de club dat seizoen via de tv en je zag het aankomen. Gelukkig promoveerde Newcastle weer snel en zijn ze nu een stabiele middenmoter. Ik hoop komend seizoen weer een bezoek te brengen aan St. James’ Park. Als ik ergens spijt van heb, is het dat ik niet langer bij de club heb gezeten. Ondanks dat ik maar twee jaar voor Newcastle heb gespeeld, voel ik me echt een Geordie.”

2 Reacties op “The Brazilian Geordie

  1. Samen met Asprilla ongetwijfeld inspiratie voor Julio Geordio: http://youtu.be/uCQyYcr3NI8?t=5m51s

  2. Ieder zijn smaak natuurlijk, over meningen kan je in feite niet discussiëren want een absolute waarheid is er niet… maar persoonlijk heb ik een hekel aan dat hoofball oftewel “kick & rush” voetbal. De Engelse league is nu wel overgecommercialiseerd maar dat kick & rush is toch wat verdwenen, wat het spel an sich toch ten goede komt. Het ironische is dat uitgerekend Brazilië nu zelf met fysiek ruw spel en ballen blind naar voren trappen speelt, het sambavoetbal van weleer spelen ze al 20 jaar niet meer. Hetgeen ze tegen Colombia presteerden leek een beetje op het bikkelharde en technisch verwaarloosbare spel dat de Engelse clubs destijds speelden. Brazilië is in feite hetgeen geworden waar ze voorheen zelf op neerkeken in die tijd dat niemand naar Engeland wou. Het beste voetbal wordt ook niet in Spanje en zeker niet in Italië gespeeld. Duitsland is zowel qua nationale ploeg als liga de nr 1, ironie want vroeger speelden die zelf ook van dat ruwe kick & rush voetbal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s