No to Hull Tigers: We shall not be coloured in

No To Hull Tigers

Er zijn veel redenen om tegen de naamsverandering van Hull City te zijn. Hull Tigers klinkt natuurlijk verschrikkelijke tacky, het is eeuwig zonde om na 110 jaar een naam te veranderen en het wordt eens tijd om niet alleen aan de commerciële belangen te denken. Maar een reden die vaak niet genoemd wordt, is dat het voor organisatoren voor voetbalquizen ook een ramp is. Een vaste vraag bij pubquizen was: “Wat is de grootste Engelse stad die nooit een club op het hoogste niveau had?”.  Antwoord was decennialang Hull City, totdat Dean Windass die vraag in 2008 op Wembley aan diggelen schoot. Gelukkig was er nog altijd die andere quizvraag: “Wat is de enige Leagueclub waarvan je geen enkele letter kunt inkleuren, doordat ze geen gesloten letters hebben?” Antwoord is uiteraard Hull City. Maar als het Hull Tigers gaat worden, hebben ze ineens een “g” en kan het wel. Verschrikkelijk, want dan verdwijnt er een andere pubquizklassieker. Dus ook daarom: No To Hull Tigers!

5 Reacties op “No to Hull Tigers: We shall not be coloured in

  1. Joris, in België is er in de Sport/Voetbal Magazine van deze week een column over clubs terug aan de fans geven, waarbij de reporter een overzicht geeft van welke rijke lui nu controle hebben over welke clubs (bv de eigenaar van Manchester City heeft nu ook een club New York City FC als filiaal van Man City, Tan heeft naast Cardiff City nog in een minder bekende competitie een club, Duchatelet is intussen eigenaar van Charlton en Standard en Alcorcon en zijn familie bezitten nog Ujpest en St Truiden, er is Man United dat in Amerikaanse handen is, …). In de column wordt naast een vrij compleet overzicht ook de vraag gesteld waarom iemand in Europa clubs wil opkopen, en maakt de reporter een statement dat de clubs terug in de handen van de fans moeten komen.

    Ik denk dat jij die column erg graag zou lezen. Er staat in dezelfde editie (nog tot en met volgende week dinsdag te koop) ook een reportage over het oude stadion van AA Gent dat nu wordt afgebroken en een gigantische vuilnisbelt lijkt, er staat een interview in met de kapiteit van KV Oostende, en in de rubriek over obscure clubs is het mini stadionnetje van SV Kortrijk aan de beurt (niet te verwarren met KV Kortrijk)

    Ik ben nog altijd geen voorstander van fan owned. Ik vind het geen goede bestuursvorm. Desondanks kon ik me erg vinden in de column. De huidige trend is absoluut niet een goede evolutie. Alleen oppert de columnist voor fan owned als oplossing, terwijl ik heel sterk achter het systeem sta waar de staat eigenaar is van de clubs (voorwaarde is dat sponsoring wordt verboden en de clubs met de budgetten van de staat werken, zodat elk jaar elke club financiëel op gelijke hoogte begint)

    • PS: in die column die ik aanhaalde werd naast marketingdoeleinden naar de Amerikaanse en Aziatische markt, ook een andere reden gegeven waarom men plots in Europese clubs wil investeren: spelers van buiten Europa in het uitstalraam zetten om ze daarna tegen forse winst door te verkopen op de transfermarkt. Dat is ook wel zo maar het is niet iets waar ik het gevoel heb dat die mensen die een club kopen massaal succesvol in zijn. Er zijn de laatste jaren plots behoorlijk wat Chinese, Japanse, Amerikaanse, … spelers opgedoken bij Europese bekende clubs, maar de meesten verdwenen snel in de anonimiteit. Ik kan niet meteen op veel voorbeelden komen waar zo een speler dan doorbreekt en de malafide clubeigenaar gouden zaken doet op de transfermarkt. Er was die Japanse vrijschopspecialist bij Celtic, die Koreaan bij Man United, een Noord Koreaan (!) bij Bochum in de Duitse 2e klasse, maar de namen schieten me niet te binnen en ik kan niet meteen andere voorbeelden bedenken waar zo een Aziaat effectief met winst wordt doorverkocht.

    • Even brainstormen: Nakamura (Celtic), Park (Man United), Kawashima (Standard), de Noord-Koreaanse Jong (Bochum), Ki-Hiyun Song (Anderlecht, en nadien naar Engeland getrokken), en ik meen dat Feyenoord ook eens een Japanner had die vrij succesvol was … Daar houdt mijn spontane kennis op. Als malafide clubopkopers namen en kleuren “ver-Aziatiseren” zullen ze wel goed verdienen aan merchandising, maar de tweede reden aangehaald in de column (spelers in Europa plaatsen en transfergeld opstrijken) lijkt me geen echt succes te zijn. Aziaten die in Europa het echt waarmaken blijven nog altijd uitzonderingen.

      • Shinji Ono! Heerlijk speler was dat!

      • Als Mallorca supporter had ik het moeten weten maar de Japanner Aki speelde een jaar zowat voor Mallorca. Maar is intussen alweer naar Azië. Feit is wel dat een malafide zakenman niet enkel de clubnaam en logo etc kan veranderen, maar ook de hele ploeg kan volproppen met Aziatische spelers om die nadien voor veel geld door te verkopen. Ik herinner me dat Beveren ooit in Belgische competitie aantrad met 11 Ivorianen aan de aftrap. Dat lijkt een lachertje, maar het is wel gebeurd, de eigenaar die Beveren gekocht had (een dubieus figuur in Frankrijk) had ook een voetbalacademie in Ivoorkust en zag Beveren als etalage voor die spelers om ze nadien voor grof geld aan grotere clubs te verkopen. Wat nog gelukt is ook, zie oa Yaya Toure. Ook die Aziatische investeerders hebben het al meermaals geprobeerd maar het lijkt voor een Aziatische speler moeilijker om zich aan te passen aan Europees voetbal, velen keren met hangende pootjes weer naar Japan of Korea. Natuurlijk, je hebt er maar eentje nodig die doorbreekt (zoals die Koreaan van Man United) en een hele marketingmachine gaat in beweging in zijn thuisland. Het verbaast me eerlijk gezegd dat Indische zakenlui het nog niet geprobeerd hebben: een club in Europa kopen en dan volproppen met Indiërs ; als er maar eentje of twee succes hebben is dat kassa-kassa qua merchandising in India, en met wat geluk verdient ie nog een extraatje als die speler een transfer naar een absolute topper afdwingt. Gezien de economie van India enorm groeit zou het me niet verbazen als dat de volgende in de rij is die zich op de Europese voetbalmarkt storten. Vind het zelfs gek dat het nog niet is gebeurd (OK, er was Dhoorasoo van Lyon maar die kwam daar niet via een malafide clubeigenaar, en koos om voor Frankrijk te spelen in plaats van India, dus marketinggewijs niet interessant voor malafide Aziatische zakenlui)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s