Port Vale v Wolverhampton Wanderers

Port Vale v Wolves

Over precies een maand zit ik (als er geen gekke dingen gebeuren) op Vale Park. Mijn Odyssee naar de ’92’ eindigt dan in stijl, met Port Vale v Wolverhampton Wanderers. Een mooie tegenstander op dit niveau is er niet. Vandaar ook dat ik hem niet in oktober of november doe, maar nu. Eigenlijk wilde ik er langer naar uitkijken, maar waarom zou ik zo’n prachtige pot laten schieten? Vandaar deze keuze. Ik kijk er ontzettend naar uit. In principe stelt die ’92’ niets voor en is het gewoon een wedstrijd al alle anderen, maar gek genoeg voelt het zo niet. Ik heb echt heel veel zin om daar rond te lopen en eindelijk alle 92 clubs een keer in eigen huis een keer gezien te hebben. Ik ga met SJ, 1904 en Chocovla, de mannen waarmee ik het vaakst de oversteek heb gemaakt. Dat vind ik wel wat hebben. Ook het stappen die avond in Hanley gaat mooi worden. Wrexham v Chester de volgende dag had het helemaal afgemaakt, maar je kunt niet alles hebben.

10 Reacties op “Port Vale v Wolverhampton Wanderers

  1. William van Holsteijn

    Ga je nog iets bijzonders doen rond deze mijlpaal?

  2. Allicht een rookie vraag van iemand die zich niet louter op Engeland focust, maar is Port Vale eigenlijk een gehucht of komt die naam elders vandaan? Het is leuk dat ze niet simpelweg voor iets als Stoke United of zo hebben gekozen, maar waarom precies Port Vale als naam?

    Proficiat met het afronden van de 92🙂 Met walk geluk promoveert een Conference club die voor het eerst in de League komt, en kan je volgend jaar het “92 completed” feestje nog eens overdoen.🙂 In feite gek dat dat groundhoppen en die “92” zo een aantrekkingskracht hebben terwijl er vrijwel niemand probeert alle Schotse league grounds te vincken (hetgeen nochtans eenvoudiger zou zijn: minder clubs en een gesloten competitie waardoor de lijst zelden wijzigt en eenvoudig bij te houden is.

    • Het mooie is dat het niet precies bekend is waar Port Vale vandaan komt. Men denkt van een vallei die langs een van de vele kanalen lag.

      Schotland is lastiger, omdat ze in de lagere divisies allemaal op zaterdag 15:00. Dat gaat een stuk langzamer en je rijdt zo naar Engeland met de auto, terwijl je naar Schotland moet vliegen. Overigens zit ik daar nu op dertig, dus wie weet.. Maar in principe ga je me niet vinden bij East Fife en Dumbarton. Oersaaie ‘stadions’ die bestaan uit één moderne tribune en voor de rest niets. Dan liever nog een keertje naar Arbroath, Queen of the South of Ayr.

      • In de drie jaar dat ik er woonde had ik de Ierse league kunnen completeren in principe maar omdat ik steeds naar Shelbourne ging kijken kwam ik nooit bij clubs als Athlone en Cobh. Ironisch genoeg ging Shelbourne bijna failliet en zakten ze een reeks net toen ik weg verhuisd was uit Dublin. Ik had eigenlijker liever die reeks meegemaakt, met verplaatsingen naar obscure plaatsen als Athlone, Kildare County (daar ben ik wel geweest voor een oefenmatch tegen Shelbourne), Kilkenny (helaas RIP intussen)

        In Noord Ierland heb ik de meesten wel gevinckt maar daar had ik het “geluk” dat, om te vermijden politiek partij te kiezen, geen club besloot te volgen maar gewoon elke club minstens een keer wou bezoeken. Het is alleen jammer dat op een uitzondering na (vb Coleraine, Bangor en Dungannon) buiten Belfast de stadions weinig voorstellen. Het zegt genoeg dat de 4 enige echt mooie stadions (Windsor Park; Solitude, Seaview, The Oval) allen in Belfast liggen. Dungannon heeft een aardig stadionnetje, Glenavon ook, maar te modern om echt iets uit te ademen.

        Ik zou graag eens alle stadions van de 4 profdivisies in Rusland vincken. Dan moet je zo een 11000 km afleggen van de westelijkste (Baltika) naar de oostelijkste club (Vladivostok), je moet doorheen 7 of 8 tijdzones, en intussen nog twee oorlogsgebieden doorkruisen. Avontuurlijker dan dat gaat groundhoppen niet worden. En in de hotels onderweg kom je gegarandeerd Russische vrouwen tegen, en die zijn doorgaans gezegend met een extreem hoog libido.

  3. In Ierland heb ik de meeste leuke nu wel gezien (of ga ik zien in oktober), maar in Noord-Ierland heb ik nog wel een lijstje. Zo interesseren de drie First Division-clubs ten oosten van Belfast me heel erg (Larne, Bangor en Carrick Rangers). Die wil ik nog wel eens vincken in de toekomst.

  4. Larne ligt ten westen van Belfast. Noordwesten. Bangor staat bekend vanwege zijn stadionnetje dat naar lokale normen erg leuk is, bovendien is bij goed weer de promenade langs de zee heel leuk. Bangor op een zeldzame zomerdag is een beetje als Vlissingen of Middelkerke: druk, gezellig, een beetje kitsch, maar nog steeds knus. Carrick is me qua stadion en dorp onbekend.

    Je hebt ook nog Ards trouwens, die hebben een hele tijd geen eigen stadion gehad en moesten gaan groundsharen met Bangor. Maar ze werkten aan een terugkeer naar Newtownards en intussen hebben ze ook de hoogste afdeling opnieuw bereikt, erg knap want kort voordien dreeg nog het bankroet. Voorts heb je nog Institute en Dungannon die naar Noord Ierse normen degelijke stadions hebben ; Coleraine schijnt ook erg leuk te zijn maar daar ben ik zelf niet geweest.

    J

    • Nee, ten noordoosten. Het ligt bij die inham. Carrickfergus ligt er een stukje onder. Dat schijnt wel een aardig plaatsje te zijn. Ik vind het nog altijd jammer dat Ards niet in de eigen stad speelt. Clubs die groundsharen bezoek ik eigenlijk nooit.

      Coleraine is geweldig. Een van de leukere plaatsje/stadions in Noord-Ierland.

      • Ik ben vroeger altijd tegen groundsharen geweest maar tegenwoordig eerder voorstander. Laten we eerlijk zijn: voetbal is een spel. Een geweldig leuk spel, maar een spel. In economisch barre tijden is het niet meer verantwoord dat er amper geld naar de gezondheidssector, werklozen, educatie etc vloeit maar men wel leningen geeft om nieuwe stadions te bouwen. Groundsharing is in die context verantwoord maar misschien ook wel noodzakelijk. Het gebruik van kunstgras (daar ben ik een grote fan van) zorgt er ook voor dat diverse clubs die hetzelfde stadion gebruiken geen enkel probleem vormt voor de grasmat.

        Ik vind het zelfs prima dat meer dan 2 clubs een stadion delen. In Tel Aviv wordt Bloomfield gebruikt door zowel Maccabi Tel Aviv, Hapoel Tel Aviv en Bnei Yehuda (in Jerusalem en Haifa gebruiken 2 clubs het lokale stadion). In Cyprus delen Omonia, APOEL en een derde club het nationale stadion te Nicosia (ik denk dat Olympiakos die derde club is maar ik ben niet zeker). In Malta worden zelfs alle competitiewedstrijden afgewerkt in hetzelfde stadion (gezien er maar 1 stadion in het land is dat aan alle normen voldoet). In Gibraltar ook: er is maar 1 stadion dus elke club speelt op hetzelfde veld. In Noord Korea schijnen er ook maar 2 stadions (beiden in Pyongyang) te zijn waar competitievoetbal wordt gespeeld, maar dat is moeilijk na te trekken gezien de geheimzinnigheid rond het land.

        In deze tijden is het niet meer verantwoord om geld te spenderen aan stadions terwijl belangrijker sectoren dan sport in geldnood zitten. Wil je dan toch de stadions op peil houden, dan is groundsharen een logische tegenprestatie om de kosten enigszins houdbaar te maken.

        Trouwens, in sommige gevallen is groundsharen zo ingeburgerd dat niemand het nog lijkt te merken. Bv 1860-München en Bayern, die spelen al zo lang samen in het Olympisch Stadion dat niemand het nog opvalt. Inter en AC Milan idem dito, die groundsharen al sinds mensenheugnis. AS Roma en Lazio: delen al zo lang een stadion dat het juist wennen zou zijn als ze niet meer in hetzelfde stadion spelen.

        In geval van Ards was er een eigen stadionnetje in het (idyllische) Newtownards, aan de kust. Maar dat stadion voldeed niet, dus moest Ards uitwijken. Ze hebben met 2 of 3 verschillende clubs gaan groundsharen, maar het merendeel van de tijd gingen ze groundsharen met Bangor (die een naar Noord Ierse normen erg fijn stadion hebben, en een heerlijk plekje om te bezoeken aan zee). In feite is het een mirakel dat Ards FC nog bestaat want die hebben heel dicht bij de afgrond gestaan. Ik denk dat die al lang blij zijn dat ze nog bestaan en opnieuw in de hoogste reeks zijn geraakt, enkele seizoenen geleden leek die club met anderhalf been in het graf te staan.

  5. Overigens vergat ik zonet Glenavon. Niet zo bijzonder maar in Noord Ierland mag je de lat niet te hoog leggen. En naar die normen valt dat ook best mee. En het door PSNI en Queens University gedeelde veld is leuk puur vanwege de aparte sfeer: omdat je op politiedomein bent moet je je paspoort tonen voor je er in mag, en boven de gates (ja, ze hebben gates) staat “Home of Police Football”. Een social club hebben ze niet voor voetbal, je moet de kroeg van de politie gebruiken die op een steenworp van het veld ligt. Geen echt mooi stadion, maar een leuke rariteit.

    Voorts is er in Noord Ierland inderdaad niet gek veel te beleven stadiongewijs. Ik hoor wel eens dat de League of Wales wel enkele onbekende maar zeer leuke stadionnetjes heeft. Maar Wales is het enige deel van de Britse eilanden waar ik zelf geen ervaring mee heb (ik heb er wel eens doorgereden maar dat telt niet als bezoek aan het “land”)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s