Intro Montrose v East Stirlingshire

Montrose 4

Cowdenbeath ging P-P, dus zochten we een alternatief. Dat was makkelijk, want Montrose speelde thuis. Een ideale mogelijkheid om deze club eens te vincken. Op zich zegt de club Montrose me niet veel, maar Bamse des te meer. Ooit las ik het verhaal over deze hond, een held in Schotland en Noorwegen, en hoopte ik ooit Montrose te vincken om zijn standbeeld te bezoeken. Dat lukte twee weken geleden en eigenlijk maakte de wedstrijd me niet al te veel meer uit. Maar het was een meevaller dat die erg leuk was om te zien en ook het stadion, of beter gezegd de omgeving, was ook mooi om te vincken. Alles bij elkaar was ik er dus niet zo rouwig om dat Cowdenbeath P-P ging, want Montrose was veel beter dan gedacht. Een verslag van deze pot lees je hier.

14 Reacties op “Intro Montrose v East Stirlingshire

  1. De foto van die eenzame keeper lijkt er wel één van Stuart Roy Clarke. Heel fraai.

  2. Geweldige foto’s. Vooral die angstaanjagende blik van die meeuw! Peenvogeliaans zeg je, ik ben toch al een tijdje niet bij de Indiert geweest in de U.K. Dat is een nadeel van die boottrips van mijzelf.

  3. William van Holsteijn

    Fantastisch verhaal. Knap van je om van een – in mijn optiek- nietszeggende club met n weinig aansprekend stadion toch zoveel info weet te verschaffen. Zo’n hond, hoe kom je erbij? Echt vermakelijk om te lezen. Ik weet niet of ik ooit in Montrose verzeilt zal gaan geraken, mocht t ervan komen dan weet ik nu al dat ik dan aan dit relaas terug zal denken!!

    • Dat verhaal van die hond heb ik jaren geleden eens gelezen. Sindsdien heb ik het wel altijd in mijn achterhoofd gehouden. Eigenlijk zou je een keer die vier stadions in Angus moeten vincken. Hoeft niet eens met een wedstrijd. Die hebben allemaal iets leuks.

      • William van Holsteijn

        vraag je het volgende jezelf ook niet eens af: hoe komt t dat je geinteresseerd bent in n stadion zoals dat van Montrose, Stranraer of Stenhousemuir waarvan in Ned n beetje 2e klasser zn hand niet voor omdraait? In Ned ga je ook niet naar Noord Groningen voor een 2e klasser?
        Ik heb t zelfde gevoel, maar om nu elke week te gaan zoals jij…..

      • William van Holsteijn

        Is dat imponeren nog gelukt??? Ik weet t voor mij n vraag voor n weet!!

      • Je kan gerust de combo doen van eigen land en bepaalde andere competities die je intensief volgt vanwege een speciale fascinatie voor het land in kwestie. Belet niet om de eigen lokale amateurliga’s ook te volgen, de tijdstippen van die wedstrijden overlappen niet zo frequent dus je kan perfect beiden doen. Dat gezegd zijnde vind ik het amateurvoetbal wel zwaar onderschat. In België was zowat de helft van de velden en stadions die ik heb bezocht in feite niet meer dan een grasveld met twee doelen, een kantine en that’s it. Toch heeft zoiets enorm veel charme het moment dat ik daar dan sta en ga denken “dit is het veld waarop Turkse Rangers spelen, eindelijk ben ik hier nadat ik al jaren elke week hun resultaten in de krant bekijk”. En zo kan zelfs het meest miniscule stadion plots aantrekkelijk worden. Het mooie van amateurvoetbal is echter vooral wat zich rond het veld afspeelt: het sociale gebeuren. Teams met enkel amateurspelers die vaak uit het dorp zelf afkomstig zijn, de fans die allen uit het dorp komen en de spelers vaak persoonlijk kennen, … Het sociale gebeuren van het amateurvoetbal is heerlijk. Voor stadions die aantrekken los van de club(s) die er spelen moet je uiteraard wel naar de hogere reeksen. De beiden hebben zo hun charmes, maar er is toch niets dat belet om een amateurwedstrijd in Groningen te bekijken en de week nadien richting Schotland te trekken?🙂 De constante afwisseling van stadions, omgeving, mensen die je onderweg ontmoet, etc is 1 van de vele dingen die groundhoppen zo mooi maken. Dat je de ene week op pakweg Quick Boys komt om de volgende zaterdag in Arbroath op te duiken: geweldig toch? Wanneer kom je anders in zulke plaatsen? Ontmoet je onderweg nog leuke mensen dan is het een bonus, maar simpelweg de constante nieuwe ontdekkingen (zowel qua stadions als qua locatie) alleen al maken het de moeite waard om zoveel als je budgettair en praktisch aankan mee te pikken.

        Ik weet niet meer precies waar ik het las, maar ik herinner me een groundhoppingblog waar de intro luidde dat elke club, van de kleinste tot de grootste clubs, hun eigen tempel hebben, en hoe klein of groot dat stadion dan ook is, elk voetbalveld of stadion heeft zijn eigen verleden en zijn eigen verhaal te vertellen. Iets als een echt saaie ground, bestaat in dat opzicht niet.

        Ik weet niet meer exact waar ik het las, maar toen ik die intro las had ik meteen iets van “dit is nou eens perfect verwoord waarom groundhopping zo mooi is”. In feite zou men eens een soort docu moeten maken waar pakweg 10 of 20 fanatieke groundhoppers aan bod komen, elk krijgt 10 tot 15 minuten en mag 1 ground kiezen die hij beschrijft waarom het zo bijzonder is. Dan merk je hoe elke groundhopper het op een andere manier beleeft, de grounds die zouden genoemd worden zouden allicht enorm verschillen qua uitzicht en sfeer, maar dan heb je wel datgene dat die diverse mensen bindt: die passie voor ontdekking van nieuwe stadions, nieuwe clubs, nieuwe plaatsen.

    • Ik ben een Anglofiel en ontzettend geïnteresseerd in de Britse competities. De Nederlandse amateurcompetities interesseren me geen zier, dus daar zou ik nooit heen gaan. Om daadwerkelijk bij Montrose te staan, een club die ik wekelijks zie langskomen bij Final Score, doet me wel wat.

      • William van Holsteijn

        Heb t je weleens verteld: wat jij schrijft en hoe jij t beleefd, zoals hierboven weergegeven, zo beleef ik t ook met dien verstande dat de Ned amateurcompetities mij wel interesseren!

  4. Indisch eten, 1 van de grootste geneugden van het leven. Wie beweert dat wij vegetariërs nooit lekker eten, heeft duidelijk nooit een Indisch restaurant bezocht.

    Die hond is afkomstig uit zowaar Honningsvåg? Dat is de noordelijkste gemeente van Noorwegen als je Svalbard niet meerekent. De Noordkaap ligt er pal naast en de gastarbeiders die de toeristenhotels onderhouden zijn doorgaans in Honningsvåg gehuisvest. Het is een echt desolate uithoek, verder noordwaards heb je eigenlijk enkel nog Spitsbergen en de noordpool. Bovendien is Honningsvåg een vierdedivisie club in Noorwegen, op zich dus niets bijzonders ware het niet dat zij de noordelijkste in competitie uitkomende club van heel Europa zijn (Svalbard IT speelt enkel vriendenwedstrijden, dus de noordelijkste club van Europa is inderdaad Honningsvåg, tenzij je Groenland tot Europa rekent. In dat geval gaat de titel naar Qaanaaq). Dus een vinck bij Honningsvåg zou leuk zijn. Niet dat de Noorse 4e afdeling veel voorstelt maar tel er de Noordkaap bij, het “edge of the world” gevoel, de historie met die hond, en de rariteit “noordelijkste club van Europa” en je hebt al enkele redenen om te gaan. Ik zou deze vincktrip echter niet aanraden voor wie geen bovengemiddeld inkomen heeft … Daarheen reizen is peperduur.

    In elk geval is de afstand van het noordelijkste puntje van Noorwegen tot de Schotse kust zo’n 4000 km, die boot en die hond hebben een enorme reis afgelegd. Ik had geen idee dat Adolf überhaupt zo ver noordelijk actief was dat ze daar ook het leger moesten inzetten.

    Stadionnetje van Montrose lijkt best mee te vallen. Die Main Stand ziet er kleurrijker uit dan de doorsnee moderne tribune, de terrace is best OK. Voor dit niveau best aardig, al lijken me er toch praktische problemen als Rangers daar moet gaat spelen? (dan bedoel ik zowel om de veiligheid te garanderen als om de vele meereizende Rangers fans onderdak te bieden)

    PS: ik val in herhaling, maar Arbroath’s 36-0 is al meermaals gebroken, het is niet omdat statistici de feiten negeren dat daarmee het record nog altijd staande is. Dat is al meermaals gebroken en Arbroath hoort hier geen “claim of fame” te maken. Wie unbiased is en ietwat research doet zal snel genoeg vaststellen dat het record al een behoorlijke tijd geleden gesneuveld is. Op zich niet zo bijzonder maar als Arbroath merchandising verkoopt rond een record dat eigenlijk niet meer actueel is, is dit in feite behoorlijk fout. Die 36-0 heeft hooguit nog relevantie voor de Arbroath fans zelf, maar sinds het record is gebroken kan die wedstrijd eigenlijk uit het collectieve geheugen van voetbalfans gegooid worden.

  5. Wederom een fraai verslag!🙂

  6. Montrose keerde in 1946 eigenlijk al terug in de SFL, in de Division C, die eigenlijk bestemd was voor reserve elftallen, en de slechtere overige clubs speelden daar ook, zoals Montrose. Zie http://www.rsssf.com/tabless/scot3hist.html#50

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s