Brazil v England 1970

Bobby Moore and Pele 1970

Zo meteen is het Engeland v Brazilië op Wembley. Normaal geef ik helemaal niets om oefenwedstrijden, maar dit is wel een bijzonder potje. Waar het tussen Engeland en Argentinië haat en nijd is, is er tussen Engeland en Brazilië vooral veel respect. Brazilië speelde zijn eerste interland tegen het Engelse Exeter, in 1914. De eerste interland tussen beide landen was in 1954 en eindigde in 4-2 voor de Engelsen. De meest legendarische wedstrijd tussen beiden was in 1970, het WK in Mexico. In de poulefase kwam de twee laatste wereldkampioenen elkaar tegen. Het is de wedstrijd waarin Bobby Moore de Moeder aller Tackles maakte op Jairzinho. Geen smerige tackle, maar perfect op de bal. Het was ook de wedstrijd van de Moeder aller Reddingen. Gordon Banks stopte op geniale wijze een kopbal van Pelé.  Het werd uiteindelijk 1-0 voor Brazilië, dat ook de wereldtitel zou pakken. Voor Engeland was het in de kwartfinale over, toen na verleningen van de Duitsers werd verloren.

3 Reacties op “Brazil v England 1970

  1. Mijn eerste WK dat ik actief volgde (ik was toen 12) was USA 94. Op dat moment was ik best blij dat Brazilië won want van dat Italiaanse voetbal werd je echt niet vrolijker. Maar nadien ben ik eigenlijk zowat tegen het Braziliaanse elftal geworden. Plots doken er erg nare figuren op (Roberto Carlos op kop, wat een engerd! Maar ook Ronaldo met zijn dikke pens, egotripper Ronaldinho met zijn uitspraak “iedereen is bang van ons dus niemand anders kan het WK winnen” – uitspraak uit 2006) en ik heb Brazilië ook maar zelden echt sambavoetbal zien spelen. De laatste paar WK’s speelde Brazilië haast zoals West Duitsland het vroeger deed: veel fysieke kracht en duels maar weinig technische hoogstandjes (ironisch dat Duitsland nu wel een technisch superieure ploeg heeft terwijl de traditionele stijl in feite heel erg verschilt van hoe het huidige Duitsland speelt). Geef mij in Zuid Amerika maar Argentinië en Uruguay: prachtige teams met technisch sublieme spelers, en passionele fans (ook Venezuela gun ik het beste maar dat is enkel omdat ze goede banden met Cuba hebben en omdat Fidel een makker van Chavez is)

    Overigens zijn er wel degelijk enkele interessante oefenduels gespeeld de vorige dagen. Nederland-Italië, Frankrijk-Duitsland, Spanje-Uruguay, … dat zijn toch waardemeters en geladen wedstrijden, oefenwedstrijd of niet. Dan zijn er nog enkele rariteiten : elftallen die je anders zelden ziet spelen. Ik was erg blij met wedstrijden als DPRK-Laos, India-Palestina en Nepal-Pakistan op het menu. En voor de landen waarvoor je supportert is er toch altijd spontane interesse, ookal gaat het slechts om oefenwedstrijden? Liefhebbers van Brits voetbal zullen toch wel geboeid gekeken hebben naar Engeland-Brazilië ookal ging het maar om een oefenmatch? Fans van het Ierse elftal konden enkele jonge talenten zien die hun vuurdoop in het nationale team kregen en waarvan enkelen sterk genoeg speelden om ook voor officiële wedstrijden te worden geselecteerd weldra. In die context zijn die oefenwedstrijden wel degelijk interessant. Ik heb toch met belangstelling Turkije-Tsjechië en Israel-Finland gevolgd, dat het slechts oefenwedstrijden waren maakte het niet minder interessant. Voor de coach de perfecte gelegenheid om wat jonge spelers een kans te gunnen of tactische systemen uit te proberen. Ik neem aan dat fans van Engeland met eenzelfde gevoel toch interesse hadden in die pot tegen Brazilië.

    Bovendien, vergeet niet dat oefenwedstrijden meetellen voor het FIFA coëfficiënt, en dat coëfficiënt is vaak een factor om reekshoofden aan te duiden als er moet geloot worden voor officiële toernooien. In feite vrij dubieus dat die oefenwedstrijden meetellen (leg elke maand een oefenpot vast tegen een gemakkelijke opponent zoals Guam, Amerikaans Samoa, Tonga, etc en je klimt in de ranking, hetgeen handig kan zijn om bij lotingen voor WK voorrondes de grote kleppers te ontlopen). Het enige waar FIFA een onderscheid maakt is dat iemand die enkel oefenwedstrijden speelde nog van nationaal team mag wisselen mits hij meerdere paspoorten heeft, terwijl je voor de rest van je carriere vasthangt aan 1 nationale ploeg van zodra je een officiële wedstrijd voor het land hebt gespeeld. Andy Goram, om het even Brits te houden, was deel van de Engelse selectie in meerdere wedstrijden maar hij speelde nooit een officiële wedstrijd voor Engeland ; toen hij ontdekte dat hij via zijn Schotse grootouders ook voor Schotland mocht uitkomen maakte hij de switch naar het Schotse elftal waarvoor hij jarenlang de nr 1 doelman was.

  2. De moeder aller reddingen? Nu kan je discussiëren over wie de beste doelman is of de mooiste redding, smaken verschillen… Maar herinner ik het nu fout of heeft ie een gelijkaardige wondersave gemaakt in de WK finale van 1966 tegen Duitsland? Hij heeft alleszins flink wat halve mirakels verricht tussen de palen.

    Banks was een topper, tegenwoordig heeft Engeland een keepersprobleem hetgeen in feite bizar is gezien het verleden. David Seaman was de laatste Engelse doelman die ik bij de toppers zou rekenen (met alle respect voor Robinson en David James maar die waren te onregelmatig, en Joe Hart moet zich nog bewijzen en lijkt ook minder secuur dan de voorbije 2 seizoenen)

    Die redding tegen Brazilië doet me denken aan een Premiership wedstrijd van Man United in de jaren 90, Peter Schmeichel (monument !!!) heeft toen ook eens zo een stuitende kopbal van heel dichtbij nog uit doel gehouden.

  3. Lichtjes off topic maar over wondersaves gesproken: iemand de save van De Gea gezien tegen Real Madrid in de tweede helft van Real-Man U? Van enorm dichtbij voor een open goal, De Gea ligt al op de grond maar met een reflex strekt hij zijn been hoog de lucht in om de bal zo uit doel te duwen. Dat was wereldklasse. Heb zelf jarenlang gekeept ; pogingen van zo dicht stoppen is an sich heel lastig, hij lag dan nog eens in een onmogelijke positie en toch redt hij hem.

    Ik snap niet goed dat De Gea in Engeland en bij United fans nog geen heldenstatus heeft. Ik zag De Gea al langer bezig toen hij nog bij Atletico Madrid keepte. Die kerel heeft alles om een wereldtopper te worden, voor zover hij dat nog niet is. Enorme maturiteit gezien zijn leeftijd, geweldige reflexen, enorm betrouwbaar (maakt quasi nooit een fout, lost zelden of nooit een bal). Enkel op hoge ballen kan nog verbetering, maar geef die jongen de tijd om aan het Britse voetbal (waar corners en vrije trappen toch intensiever zijn dan in Spanje) te wennen. Ik snap de kritiek die hij soms krijgt niet, ze hadden echt geen betere vervanger voor Van der Sar kunnen halen. Zal ook wel Casillas opvolgen in doel bij Spanje trouwens. Als United ietwat het verstand gebruikt geven ze hem een zo lang mogelijk contract en maken ze zijn titularispositie onbetwist zodat hij ook een boost in vertrouwen krijgt. Hij heeft gezien zijn leeftijd nog progressiemarge, al hoort hij nu al tot de top. Zeker gezien Engeland zelf sinds David Seaman geen echt betrouwbaar doelman meer had (ook Joe Hart begint vaker en vaker onzeker te acteren) snap ik echt de kritiek op De Gea niet.

    Ik wil geen vergelijking maken met Banks, maar die save die hij tegen Real deed getuigde van uitzonderlijke klasse. Ik denk dat 99 van de 100 keepers zoiets nooit zouden kunnen stoppen. Nog iets intensiever trainen op hoge ballen en United zit voor de komende 15 jaar goed qua doelman.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s