Intro Livingston v Dunfermline Athletic

Livingston 25

Vorige week zaterdag werd de derde poging ondernomen om Cowdenbeath te vincken. Wederom mislukte dat. Waarom? Dat kun je hier lezen. Daarna ging ons alternatoef Alloa v Queen of the South ook P-P. Gelukkig hadden ze bij Livingston de verwarming aangezet en konden we die vincken, tegen Dunfermline nog wel. Op papier een leuke pot en dat was het in de praktijk ook. Het stadion doet me heel weinig, maar de wedstrijd was erg aangenaam en vooraf in de social club was het ook gezellig. Sowieso was het ondanks de P-P een fijne dag, met het vincken van Bo’ness en Linlithgow. Die laatste moeten we in de toekomst nog een keer gaan bezoeken met een wedstrijd, want die social club en het stadion zagen er erg goed uit. Dit weekend draaide het natuurlijk om de Dundee derby, maar dit was een leuk voorafje. Hier de link.

7 Reacties op “Intro Livingston v Dunfermline Athletic

  1. Ziet er inderdaad uit met een matige ground. Doet me een beetje denken aan wat ik heb gezien van die nieuwe bak van Doncaster met die zinloos dichtgebouwde hoeken waar nooit een kip zit.

    Van de onthoofde Main Stand van Bo’ness word ik wel treurig. Wat een contrast met wat er stond: http://farm4.staticflickr.com/3432/3273197322_fa2d971364_o.jpg

  2. Tiki Taka is toch geen voetbal te noemen? Voetbal is bij de aftrap de bal de lucht in schieten en zorgen dat deze zo min mogelijk omlaag komt. Dat je een zere nek krijgt van het naar boven staren. Dat is pas voetbal ,niet die Barcelona en Brazilie sh*te.

    • Daar ben ik ook voor, maar ik vind het juist wel mooi dat ze in de Schotse First Division tiki-taka spelen.

    • Ik heb een hekel aan kick & rush voetbal. Niets technisch aan, en fysiek haast bruut, zoals rugby (een sport die ik klasseer als geweld eerder dan spel). Nu ben ik het er wel mee eens dat Barcelona ook niet bepaald het indrukwekkendste voetbal biedt, na 3 jaar daar wonen heb ik een zekere antipathie ontwikkeld (en sympathie voor stadsgenoot Espanyol) gezien je letterlijk overal prullaria van Barca door de strot geramd krijgt. Maar iedereen loopt enorm hoog op met het spel van Barca, het punt is echter: 80 procent balbezit heeft niets van meerwaarde als daar geen kansen en goals uit voortkomen. Barca tikt de bal vaak enorm lang rond op het middenveld, zo krijg je een 80 procent balbezit maar kom je nu ook niet zo gek veel in de buurt van het doel. Messi is een genie natuurlijk, Xavi en Iniesta ook, maar neem die drie weg en het voetbal van Barca is al een pak minder.

      Uiteindelijk is het mooie hiervan wel dat er geen mooiste stijl voetbal bestaat, maar dat dit louter een kwestie van mening is. Sommige mensen zien graag heel fysiek intensief voetbal met veel fysiek contact (iets wat ik minder mooi vind), sommigen zien graag dominant technisch voetbal, anderen hebben het dan weer meer voor een tactisch steekspel … Elk zijn ding, en dat maakt de sport natuurlijk mooi. Neem pakweg atletiek: geweldig hoe een Bolt of Blake zo snel rennen maar elke wedstrijd lijkt wel heel erg op elkaar. In voetbal zijn zoveel diverse spelstijlen mogelijk dat je veel variatie hebt. En los van meningen over welke stijl het mooist is om te volgen, is het ook een beetje de kunst van een trainer om de tactiek en stijl te zoeken die hij best kan uitvoeren met het beschikibare spelersmateriaal. De diverse benaderingen maken van voetbal een complexer en diverser sport dan vele andere sporten. Let op, geen disrespect aan atleten, maar uiteindelijk is een 100 meter sprint wel telkens hetzelfde: zo snel mogelijk een 100 meter rennen. In voetbal zorgen tactiek en diverse benaderingen van het spel voor een extra, er zijn veel mensen die het reduceren tot “een bal veroveren en weer wegtrappen” maar er komt zoveel meer inzicht bij kijken.

      Zelf vind ik een stevig georganiseerde defensie die zeer snel countert de stijl die het beste het midden houdt tussen leuk om te kijken en efficient. Griekenland 2004 vond iedereen saai defensief spel, terwijl ik dat echt leuk vond om te bekijken. Er stond daar letterlijk een ondoordringbare Griekse muur voor hun doel, maar van zodra ze de bal hadden kwamen ze er plots razendsnel uit waardoor hun counters enorm gevaarlijk waren. Italië op het voorbije EK was iets soortgelijks: de nadruk lag op stevige organisatie maar van zodra ze de bal onderschepten gingen ze heel snel naar voren. Dat was een soort catenaccio met een dodelijk efficiënte counter, en dat vind ik best mooi om naar te kijken.

    • Overigens speelt Brazilië al lang geen tiki taka of zelfs mooi technisch voetbal meer. Argentinië en Uruguay spelen veel mooier technisch voetbal. Brazilië heeft voor het laatst echt mooi gespeeld begin jaren 90, sindsdien hebben ze hun stijl in feite verloochend. Je hebt nog altijd wel enkele individueel sterke spelers (zoals Neymar nu, die het verschil alleen kan maken) maar ik heb Brazilië de laatste jaren vaker en vaker zien spelen op fysieke kracht eerder dan op techniek. Iets wat vroeger ondenkbaar was. Brazilië speelt al lang geen samba voetbal meer en was op de laatste 2 toernooien (WK 2010 en Copa America 2011) zelfs vrij saai om naar te kijken. Argentinië speelt veel aangenamer voetbal, en ik vond ook Uruguay veel mooier spelen dan Brazilië.

      Ironie ten top maar als er 1 land is dat echt mooi voetbal speelt, is het Duitsland wel. Iedereen lijkt nu met Spanje te dwepen maar in feite hebben ze op het voorbije EK enkel in de finale echt mooi gevoetbald. Duitsland, dat is elke wedstrijd technisch hoogstaand, haast het tegengestelde van het vroegere Duitse team ten tijde van Klinsmann en Völler. Nu is Duitsland een lust voor het oog. Brazilië is over zijn hoogtepunt heen en Neymar kan het ook niet in zijn eentje forceren. De rest van dat team is niet zo bijzonder meer.

      Ik kijk wel graag Futsal omdat dat een niet-contactsport is, het gaat echt om techniek, combinatievoetbal over de grond, en tackles en fysiek contact zijn quasi verboden. Heerlijk! De spelers in zaal hebben vaak meer technische bagage als de spelers op een veld (ik ben een groot kunstgras liefhebber omdat het toch ietwat tot combinatievoetbal dwingt vergeleken met een gewone grasmat) en zeker bij Brazilië is dat zo. In zaal is dat nog altijd heel mooi om te bekijken, maar op het veld heeft Brazilië al lang geen sambavoetbal meer gespeeld en teren zij eigenlijk meer op een stilaan ver verleden. De enige ploeg die echt elke wedstrijd voor mooi voetbal gaat, is Duitsland. Ironisch want vroeger stonden die net bekend om “Sturm und Drang” zonder enig technisch vermogen. Gelukkig is de tijd van een Matthäus en Völler voorbij en zien we daar nu spelers als Özil. Een lust voor het oog, in die mate dat het hem zelfs vergeven is dat hij bij Real Madrid speelt.

      PS: ik kijk regelmatig damesvoetbal en vind het eerlijk gezegd een mooier sport dan mannenvoetbal. Technisch zeker even goed, de betere speelsters moeten technisch absoluut niet onderdoen voor hun mannelijke collega’s. Maar het gaat er minder fysiek aan toe, ze weten nog wat “fair play” betekent, je ziet haast nooit schwalbes of pogingen om elkaar kaarten aan te smeren. Het is jammer dat de media nog niet mee wil, maar ik kan via Eurosport gelukkig regelmatig kijken. Kan enkel zeggen dat damesvoetbal eigenlijk leuker is om naar te kijken dan de doorsnee mannenwedstrijd. En ik heb het dan gewoon over de wedstrijd, het gaat er allemaal technischer, minder fysiek en eerlijker aan toe. Als er nog een knappe speelster rondloopt (een Alex Morgan, Hope Solo, …) is het een bonus maar puur voetbalgewijs is damesvoetbal veel puurder dan mannenvoetbal. Het gedrag van de fans is doorgaans ook stukken beschaafder dan bij de mannen. Wie graag het echt mooie combinatievoetbal ziet (noem het tiki taka of whatever) zal sneller aan zijn trekken komen in het damesvoetbal, waar de nadruk veel meer op technische vaardigheid ligt.

  3. Dat Meadowbank Stadium moet ik ooit eens bezoeken, ik ben een grote fan van Soviet architectuur en dan bedoel ik zowel de typische OOstblokflats als de stadions. De floodlights en scorebord zitten alvast goed, de sintelbaan is in orde, het ziet er alleen wat minder kolossaal uit dan in het Oostblok. Sintelbanen horen bij Oostblokstadions, net zoals het in West Europa eerder vreemd aanvoelt. Een echt Oostblokstadion zonder sintelbaan, daar is niets aan. Een goed Oostblokstadion moet a) er kleurloos uitzien: kolossale tribunes allen in dezelfde kleur, b) gigantische floodlights hebben, c) een scorebord groter dan het doorsnee doel, d) een sintelbaan, e) omringd door typische Oostblokflats die allen op elkaar lijken. Het is mijn groundhopping natte droom eens een road trip door de ex USSR te maken want ik ben een enorme liefhebber van de architectuur daar. Stadiongewijs en algemeen. Een stad als Minsk ziet er op foto zo geil uit dat het in realiteit haast de creme de la creme moet zijn. En Pyongyang, daar moet ik ook zeker eens heen, liefst inclusief een wedstrijd van Noord Korea in het Kim Il Sung stadion, met enkel legerpersoneel in uniform op de tribunes.

    Algemeen gezien ben ik best voor vooruitgang, maar sommige cliches horen wel in ere gehouden te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s