Michel & Sunderland

Michel Hulman Sunderland

Tijd voor weer een Foreign Fans, qua reacties de populairste rubriek op mijn blog. Nu we vanwege het verslag over de Tyne-Wear derby een beetje in de Sunderland-sferen zijn op DT116, tijd om eens een Nederlandse fan van die club aan z’n mouw te trekken. Niet Hans de Roon, want die is al in zowat elk blad verschenen, maar de 44-jarige Go Ahead-fan Michel Hulman uit Schalkhaar, een plaatsje onder de rook van Deventer. Een gesprek over Sunderland, Roker Park, het wonen in Engeland en de relatie tussen Sunderland en Newcastle.

We beginnen met de standaardvraag: hoe wordt iemand uit Schalkhaar fan van Sunderland?

“Ik was altijd al liefhebber van het Engelse voetbal maar toen in 1991 kabeltelevisie. Z’n intrede deed en je de BBC kon ontvangen werd dat gevoel sterker. Daar zag ik Sunderland bezig met hun cuprun naar de finale op Wembley. Vooral keeper Tony Norman met z´n 36 jaar vond ik geweldig, toen die alle ballen uit zijn doel ramde. Vanaf dat moment ben ik de club gaan volgen. Later dat jaar ging ik met mijn maten op wintersport en zongen we in beschonken toestand liedjes over Sunderland. Daarmee trokken we de aandacht van iemand uit Newcastle die ook nog eens een seizoenskaart van Newcastle United had. Hij nodigde ons uit om naar Newcastle te komen en zou kaartjes regelen voor Newcastle v Sunderland, die op 25 april gespeeld zou worden. Een paar maanden later stonden mijn maat en ik met die man uit Newcastle op de tribune in St. James’ Park. Volgende maand later gaan we weer met z´n tweeën naar hem toe en pikken we de wedstrijd  Sunderland v West Ham mee. Ik ben altijd met hem in contact gebleven.”

Je eerste pot in Engeland was dus uitgerekend bij Newcastle. Heb je ook iets met die club?

“Het is een mooie stad om uit te gaan met veel bars, pubs en clubs. Als supporter voel je vijandigheid. Toen Sunderland op 18 november 2000 voor de tweede maal op rij uit bij Newcastle won en ik de trappen afliep van de away-end naar buiten, moest ik wel even slikken. Ben niet bang aangelegd maar ben wel even teruggelopen naar boven want het was er levensgevaarlijk. De Newcastle-fans waren zo woest dat ze alles wat rood-wit was wilden aanvallen. Ik zou mijn maat uit Newcastle in een pub daar ontmoeten maar ik wist op dat moment niet meer zeker of ik dat nog zou wagen. Ik had mijn jas al binnenste buiten aangetrokken omdat mensen mij misschien zouden herkennen in de stad, want we werden de hele wedstrijd uitgejouwd, bespuugd en door alles en iedereen in de gaten gehouden. Een op hol geslagen paard van de politie heeft mij in de paniek van de menigte doen besloten om mij in de drukte te mengen en weg was ik. Ook later in de stad ging het nog bijna mis zelfs met mijn maat als Newcastle supporter erbij. De vijandigheid zal altijd wel blijven maar dat maakt de vriendschap met mijn kameraard uit Newcastle alleen maar meer bijzonder.”

Heb je Sunderland al vaak in actie gezien?

“Ik heb zo’n stuk of zeventig wedstrijden gezien. Dat komt mede doordat ik twee jaar een seizoenkaart heb gehad. In 1997 heb ik in een gekke bui de boot naar Engeland gepakt om daar als lasser aan de slag te gaan en uiteindelijk ben ik er drie jaar gebleven. Dat was overigens niet in Sunderland, maar rondom Manchester waar het aanbod veel groter was dan in het noordoosten. Ik ben uiteindelijk in Stockport gaan wonen en kwam daar in contact met de North-West branche van een supportersvereniging van Sunderland. Die gingen regelmatig met de bus naar uitwedstrijden en ik kon daarmee meerijden.”

Je hebt dus net Roker Park gemist. Heb je daar wel wat wedstrijden gezien?

“Ja, ik heb vier potjes op Roker Park gezien, waaronder de allerlaatste wedstrijd. Roker Park gaf me altijd een jaren zeventig-gevoel. Dat opeengepakte publiek, het kabaal, de ligging in een volksbuurt, de fish & chips in krantenpapier, de sigarettenwalm tegen het dak aan en de bierlucht. Alles wat bij voetbal hoort en het zo mooi maakt. Ben blij dat ik Roker Park nog heb meegemaakt. Later realiseerde ik me ook pas hoe bijzonder het eigenlijk was dat ik die laatste wedstrijd op Roker Park heb gezien. Heb onnoemelijk veel supporters gehoord die daar heel graag bij hadden willen zijn.”

Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

“Ik wist dat Sunderland v Everton de laatste wedstrijd was. Een heel belangrijke ook, want Sunderland speelde nog tegen degradatie. Ik wilde er heel graag bij zijn en heb mijn maat in Newcastle gebeld, maar die raadde mij af om te komen omdat heel Sunderland naar de wedstrijd toe wilde en er absoluut geen kaarten meer beschikbaar zouden zijn. Ben toch gegaan heb alle clubs en pubs afgelopen en door DJ´s laten omroepen of iemand nog een spare had, maar een kaart zat er niet in. Vlak voor de wedstrijd kon ik in een pub er één kopen voor zestig pond. Destijds een absurd bedrag, maar ik wilde  er zó graag bij zijn dat ik het toch heb gedaan. Bleek het een verkeerd wedstrijdnummer van een seizoenkaart te zijn. Ik werd geweigerd, maar heb toch twee mensen die ook naar de wedstrijd gingen zo gek gekregen mij mee te helpen naar binnen. De smeekbede had succes, want ze duwden mij letterlijk en figuurlijk langs de man met de pet en ik was binnen. De sfeer was geweldig, want Sunderland won met 3-0. Bij de eerste goal een strafschop van Paul Stewart durfden de meesten niet eens te kijken. Het afscheid was indrukwekkend, mensen die naar afloop minuten lang voor zich uit zaten te staren naar het veld en sloegen op de muren van het stadion. Het jammerlijke was dat Sunderland een week later met 1-0 verloor van Wimbledon en degradeerde. Dat had niet mogen gebeuren.”

Veel mensen zijn best positie over het Stadium of Light. Wat vind jij van dat stadion?

“Het is inderdaad een mooi stadion. Mee met de tijd gaan, zeggen ze dan. Voor mij hoeft het allemaal niet zo, maar je ontkomt er nu eenmaal niet meer aan. Het heeft de club natuurlijk ook veel goeds gebracht, zoals veel meer toeschouwers, meer inkomsten, daardoor weer meer sponsors, etc, etc..”

Ondanks het mooie stadion en de grote publieke belangstelling, gaat het niet echt goed met Sunderland. Vrees je voor degradatie?

“Het loopt op het moment niet en ze spelen ook niet echt als een team maar een paar goede resultaten kunnen daar verandering in brengen. Het is wel een teleurstellend begin ondanks er toch aardig is geïnvesteerd. De competitie kan helaas als verloren worden beschouwd dit seizoen. Ik vind dat Sunderland deze jaargang eens wat in de beker moeten gaan doen.”

Heb je eigenlijk ook iets met de stad Sunderland?

“Het is een echte arbeidersstad. De mensen die ik heb leren kennen in Manchester vinden de stad allemaal een dump. Ik zie de charme van Sunderland wel en vermaak me er altijd prima. Maar er zijn natuurlijk betere steden. Newcastle bijvoorbeeld hoe moeilijk dat ook te zeggen is. Mijn liefde voor Engeland draait niet puur om Sunderland. Ik heb als kind altijd al wat met Engeland gehad. De drang om daar een paar jaar te leven, buiten een weekend weg of een vakantie om, was ook altijd erg groot. Heb dat uiteindelijk ook drie jaar gedaan zoals gezegd, tijd van mijn leven. Dat gevoel kreeg ik helemaal toen ik het stukje over Hans de Roon las (de Nederlandse Sunderland-fan die in Sunderland heeft gewoond, red.). Ik weet nog dat ik toen dacht ‘dacht wil ik ook’. Toen ik in Stockport woonde, heb ik overwogen om naar Sunderland te verhuizen, maar helaas is dat er uiteindelijk nooit van gekomen.”

Je hebt in Stockport gewoond en die hebben ook een heel mooie club. Ging je daar wel eens kijken?

“Zeker. Ik ging regelmatig naar Stockport County. Die speelden op het moment dat ik er woonde in de toenmalige First Division (nu Championship, tegenwoordig spelen ze in de Conference, red.). Sowieso zag ik veel voetbal in die tijd, buiten Sunderland om. Zo ging ik ook naar Manchester United en Manchester City op seizoenkaarten van mensen die ik daar kenden. Vooral Maine Road vond ik een prachtig stadion. Behalve die drie clubs, pakte ik ook wel eens een potje mee van de clubs rondom Manchester in de lagere divisies. Nog altijd probeer ik altijd een uitwedstrijd van Sunderland, als ze bijvoorbeeld in Londen spelen, te combineren met een andere wedstrijd. Ik ben gewoon liefhebber van het gehele Engelse voetbal.”

Je hebt dus veel gezien. Wat waren je favoriete stadions om te bezoeken?

“Ik bezocht toen en nu regelmatig uitwedstrijden van Sunderland en het liefste zie ik de oude stadion in de volksbuurten, zoals bijvoorbeeld Go Ahead dat ook heeft. Als ik favorieten van toen moet noemen, komt Filbert Street van Leicester City het eerste in mij op. Daar waren de turnstiles geïntegreerd in de huizen en liep je zowat door de achtertuinen van mensen. Ik ging ook graag naar Highfield Road, het oude stadion van Coventry City. Daar zat ik ooit op de eerste rij en zat ik met mijn hoofd zowat gelijk aan het veld. Erg jammer dat deze twee stadions zijn verdwenen. Tegenwoordig ben ik vooral fan van Villa Park. Dat vind ik een prachtig stadion. Verder ga ik graag naar Goodison Park, ook nog zo’n mooi, typisch Engels stadion. Mijn minste bezoek was op een maandagavond aan Blackburn. Vond het een troosteloze omgeving, er was amper publiek en totaal geen sfeer.”

Ten slotte: wat was je favoriete periode van Sunderland?

“De FA Cup van 1973 was natuurlijk geweldig, maar ik heb die periode helaas nooit meegemaakt. Wel heb ik er heel veel over gehoord. Heb nog een foto samen met Bobby Kerr (de aanvoerder van het legendarische Sunderland van 1973, red.) gemaakt in zijn pub. Die foto hangt levensgroot bij mij op het toilet. Maar de mooiste periode die ik zelf heb meegemaakt, was de tijd onder Peter Reid. Ik woonde toen in Engeland en had toen een seizoenkaart. Sunderland speelde geweldig en werd tweemaal op rij zevende en miste nét Europees voetbal. De grote ploegen hadden het moeilijk tegen Sunderland, want ze hadden toen een geweldig team met Phillips en Quinn voorin en de snelle Arca op het middenveld. Eén van mijn favorieten was Don Hutchison toen een geweldige voetballer. Ja, dat was een geweldige tijd.”

2 Reacties op “Michel & Sunderland

  1. Mooi stukkie over een geweldige club. Ga zelf 1-maal per jaar naar Engeland voor een paar wedstrijdjes en heb Roker Park in 1992 of 1993 aangedaan. Héérlijke club. Top van je Michel dat je bij die laatste pot bent geweest.

  2. Sowieso (zoals al aangegeven) mijn favoriete topic op doingthe116.

    Maar als hij Villa Park als favoriet uitroept kan de beste man bij mij al niet meer stuk.

    Vermakelijk verhaal. Hoewel ik Sunderland erg matig vindt spelen weet ik zeker dat Martin O´Neill the Black cats erin houdt. Juist door hem heb ik sympathie voor Sunderland. Hopelijk blijft Villa de komende weken winnen zodat ik zelf ook weer voor Sunderland kan zijn!

    Michel, succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s