Marten & AFC Wimbledon

Aangezien ik volgende week zondag naar MK Dons v AFC Wimbledon ga, staat de site deze week helemaal in het teken van die wedstrijd en deze twee clubs. Voor “Foreign Fans” ging ik daarom op zoek naar een Nederlander die fan was van MK Dons en eentje die AFC Wimbledon supportert. Die eerste bestaat helaas niet, maar de tweede gelukkig wel. Marten Kats, Rotterdammer van geboorte, is helemaal leip van The Wombles en maakte mee hoe de club uit Londen werd gehaald en verhuisde naar Milton Keynes. Marten maakte zijn keuze en besloot AFC Wimbledon te gaan volgen.

Hoe ben je fan geworden van AFC Wimbledon?

“In 2001 ging mijn favoriete speler van Excelsior, David Connolly, naar Wimbledon. Daardoor ging ik de uitslagen van die club volgen. Puur bij toeval ontmoette ik in Rotterdam een Wimbledon-supporter die naar een wedstrijd van Excelsior ging. Die heeft mij uitgenodigd om langs te komen voor een wedstrijd. Dat heb ik gedaan en ik was gelijk verkocht. Ik heb het laatste “normale” seizoen van de club meegemaakt, hoewel je niet echt van normaal kon spreken. De verhuizing naar Milton Keynes hing boven de club en er waren volop protesten. Het had een grote weerslag op de sfeer bij de club. De fans besloten daarop AFC Wimbledon op te richten en vanaf toen ben ik die club gaan volgen.”

Net zoals zoveel fans van het oude Wimbledon ben je de club niet gevolgd naar Milton Keynes. Hoe kijk je eigenlijk aan tegen die club?

“Ik heb helemaal niks met die club, maar ben niet zo fanatiek als sommigen anderen die ik ken. Die mensen hebben alle problemen van veel dichterbij meegemaakt en haten MK Dons. Ikzelf hoop dat er een streep onder het verleden gezet gaat worden. Eigenlijk moet Milton Keynes daarvoor de “Dons” uit hun clubnaam droppen zich puur gaan profileren als een club voor de bevolking van Milton Keynes die opgericht is in 2004. Ik hoop dat AFC Wimbledon dan de strijdbijl zal begraven. Overigens denk ik dat dat slechts een kwestie van tijd is. Voor MK Dons is het op de lange termijn ook veel beter om zich puur als dé club voor Milton Keynes te profileren. Dat is een gedachte waar de mensen uit Milton Keynes die ik ken en de fans van die club (die ik op internetforums heb “gesproken”) het mee eens zijn.”

Je lijkt wat gematigd te zijn over MK Dons in vergelijking met veel medefans. Ga je naar de FA Cupwedstrijd komende zondag of is dat nog te vroeg?

“Ik was een van de supporters die in de beginjaren heeft geholpen met het oproepen van supporters van andere clubs om Milton Keynes Dons te boycotten uit protest tegen de clubroof. Daarom zou het erg hypocriet zijn als ik nu de eerste keer direct zou gaan. Bij een tweede ontmoeting zal ik daar wellicht al anders tegenaan kijken. Het is niet onwaarschijnlijk dat het in de nabije toekomst veel vaker voor gaat komen dat beide ploegen tegen elkaar spelen. Bijvoorbeeld in de competitie of in een van de andere bekers. Ik weet nog niet zeker of ik zou gaan, maar als ze bijvoorbeeld het woord “Dons” uit hun clubnaam zouden halen, zou ik eerder geneigd zijn wel te gaan. Ik ga zondag de wedstrijd in de lokale pub kijken. Het is op zich ook geen belangrijke wedstrijd. Die tegen Barnet de week erop is veel belangrijker, want die gaat om lijfsbehoud. Wel hebben de wedstrijden in de FA Cup, zowel deze als de vorige tegen York, ervoor gezorgd dat er geld binnenkomt bij de club, want ze zijn allebei op tv.”

Je woont in Engeland, heeft dat iets te maken met je liefde voor AFC? En zou je nog ooit dichter bij Kingston willen wonen?

“Ik ben in 2009 voor werk naar Engeland verhuisd. Eerst kreeg ik een baan in Middlesbrough en ging ik in Darlington wonen. Een jaar later kreeg ik mijn huidige baan en ben ik naar een klein dorpje in Derbyshire verhuisd. Sinds enkele maanden woon ik in Derby zelf. Behalve het voetbal, had ik al een persoonlijke binding met Engeland via vrienden en familie. Dat maakt de stap om te verhuizen naar Engeland een stuk makkelijker. AFC Wimbledon speelde geen grote rol in mijn beslissing om Nederland te verlaten. Ik zou best dichter bij Kingston (de borough waar AFC Wimbledon nu speelt, red.) willen wonen, maar ik heb nu een goede baan met een vast contract. Dat ga ik niet opgeven in de huidige economische tijd om dichter bij Kingston te komen.”

Je woonde eerst in Nederland en daarna in Noord-Engeland en nu in het midden. Heb je toch veel wedstrijden van AFC Wimbledon gezien? En hoe kijken je medefans tegen je aan?

“Ja hoor, dat is geen enkel probleem. Vanuit Nederland heb ik zeventien wedstrijden van AFC Wimbledon bezocht en sinds mijn verhuizing drie jaar geleden heb ik grofweg zestig wedstrijden gezien van ze. Dus zo rond de tachtig in totaal. Doordat ik nu wat zuidelijker woon, heb ik vanaf vorig seizoen ook een seizoenkaart van de club. Ik ga zowat iedere thuiswedstrijd op zaterdag en uitwedstrijden is helemaal makkelijk nu ik zo centraal woon. Vroeger dachten ze dat ik compleet gestoord was om over te komen uit Nederland voor wedstrijden in de Combined Counties League (negende divisie, red.), maar ik heb altijd veel respect gemerkt. Er komen vele buitenlanders, maar de meesten wonen in Zuid-London. Enkele Nederlanders, Belgen, Fransen, Duitsers, Noren en Zweden komen wel met enige regelmaat over.”

Wat is je favoriete wedstrijd van AFC Wimbledon die je hebt bezocht?

“Natuurlijk was de finale in Manchester (AFC Wimbledon versloeg Luton Town na penalty’s en promoveerde naar League Two, red.) geweldig, maar het is niet mijn favoriet. In 2008 speelde AFC Wimbledon de finale van de Isthmian Premier League (zevende divisie, red.) tegen Staines Town. De eerste jaren ging het fantastisch, maar daarna bleven we maar hangen op dit niveau. De toeschouwersaantallen liepen omlaag, omdat mensen het wel hadden gezien in die competitie. Was die wedstrijd verloren, dan zou de club op vele gebieden verder achteruit gegaan zijn en misschien nooit zo ver gekomen zijn als nu. Wimbledon won met 2-1 en daarna was de trein weer op gang. Op het moment dat Wimbledon de halve finale had gewonnen, boekte ik meteen tickets voor de finale. Ik ging ’s ochtends heen via Brussel en King’s Cross naar Staines en kwam de andere ochtend terug. Ik was helemaal kapot. Op de foto hierboven sta ik ook tussen. Andere mooie potten waren die tegen Raynes Park Vale-thuis (’02/’03, mijn eerste wedstrijd in de Combined Counties League), Bishop Stortford-thuis (’08/’09, kampioenswedstrijd Conference South) en Bristol Rovers-thuis (’11/’12, eerste wedstrijd Fooball League).”

Hoe zie je de toekomst van AFC Wimbledon?

“Ik vind het erg jammer dat ik de club nooit op Plough Lane heb zien spelen, maar ik hoop dat dat verandert in de toekomst. Het is een droom van mij, en vrijwel alle andere Wimbledon-supporters, om de club weer op Plough Lane te zien. Die droom lijkt nu werkelijkheid te worden gezien de ontwikkelingen rond het nieuwe stadion (AFC Wimbledon zou een nieuw stadion gaan bouwen op de plek waar nu het hondenrenstadion staat, red.). Pas als AFC Wimbledon daar weer terug is, kan de ellende die de fans sinds 1991 (toen Wimbledon Plough Lane moest verlaten, red.) hebben gevoeld echt afgesloten worden. Dan  kan de club zich nog veel verder ontwikkelen. Dit is voor mij belangrijker dan welk sportief resultaat dan ook. En de club moet altijd fan-owned blijven. In Engeland zijn al veel clubs in de problemen gekomen door twijfelachtige eigenaren. Clubs die van de fans zijn, zijn daarom een goed tegengeluid.”

Bezoek je ook neutrale wedstrijden in Engeland of alleen van AFC Wimbledon?

“Ja, vooral hier in de buurt probeer ik af en toe een wedstrijdje mee te pikken, met name in non-League. In totaal heb ik zo’n vijftig grounds bezocht in Engeland, waarvan circa de helft met AFC Wimbledon en de andere helft alleen als neutrale supporter. Ik reken diverse Derby County-supporters tot mijn vriendenkring en ben er ook wel eens geweest. Ik heb dan ook sympathie voor die club, maar meer dan dat niet. Ik vind het leuk als ze winnen en kijk naar de uitslagen, maar heb bijvoorbeeld geen hekel aan Nottingham Forest.”

In Nederland ben je fan van Excelsior. Is die liefde groter dan die voor AFC? En ga je nog wel eens naar Kralingen vanuit Engeland?

“Excelsior blijft mijn club. Wel is die liefde sinds de huidige samenwerking met Feyenoord wat bekoeld, omdat ik het totaal niet met de constructie eens ben. Maar mijn familie komt uit Kralingen. Mijn oma kwam in de jaren twintig al op Woudestein en Excelsior zal altijd een deel van mij blijven. Ik ga af en toe naar een wedstrijd van Excelsior toe, maar door diverse omstandigheden is er de laatste tijd helaas weinig van gekomen.”

9 Reacties op “Marten & AFC Wimbledon

  1. Zeer interessant! Dus Plough Lane is weer in beeld??? Dat zou echt top zijn!
    Hopen dat AFC in de Football League blijft en verder kan bouwen om weer hogerop te komen. Dat zou het verhaal nog nostalgischer maken.

    Stel je eens voor: Wimbledon op Plough Lane in de Premier League. Nostalgie ten top! Zie Wigan… Het kan!

  2. William van Holsteijn

    ?????

  3. Dat klopt, er staat een hondenrenstadion op Plough Lane, precies tegenover waar het oude stadion stond (daar staan nu flats). Het hondenrennen gaat daar weg en in het bestemmingsplan van de gemeente is die grond gereserveerd voor sport. De huidige eigenaren lijken mee te werken en de 3 grote partijen in de gemeenteraad (Labour, Conservatives & Liberal Democrats) zijn alledrie voor een terugkeer van profvoetbal in Wimbledon, dat is in het verleden wel anders geweest. Om dit te kunnen betalen, wordt het stadion waarschijnlijk gedeeld met een rugbyclub (vermoedelijk London Welsh die ook een nieuw onderkomen zoeken). Daarnaast staat er in het plan dat er een hotel + conferentiefaciliteiten komt, daar is een tekort aan in die hoek van London. Op die manier kan het bekostigd worden. Capaciteit moet 12.000 worden met een mogelijkheid tot uitbreiding naar 20.000.

  4. Ik ben meer voor MK Dons maar zeker niet anti-Wimbledon. Ik vind in het interview dan ook het vooral mooi dat een Wimbledon fan praat over het verleden laten rusten en de strijdbijl voorgoed te begraven. Het zou tijd worden lijkt me, en het is mooi te zien dat ze ook bij Wimbledon vooruit willen kijken met ambitie ipv achterom kijken in bitterheid. Ik ben het er ook mee eens dat MK Dons beter de Dons zou veranderen in een andere term. Na het weggeven van de trofeeën aan de borough van het originele Wimbledon FC, is die “Dons” in de naam het enige dat nog naar die oude link wijst, men zou dit beter aanpassen in iets nieuws. Maar voorts is het mooi dat men eindelijk het verleden laat rusten. In die FA Cup match lijkt het me dan ook belangrijker dat de sfeer sereen is, dat lijkt me belangrijker dan het resultaat. Als de fans er nu eens een verbroedering van maken op de tribunes en in de pubs, dan is pas een echt mooi doel bereikt, ongeacht wat de wedstrijdscore was.

    PS: ik ben principiëel wel tegen het concept “fan owned”, maar goed, dat is iets wat ze in Wimbledon zelf moeten beslissen of ze als dusdanig doorgaan ook mocht de club nog verder groeien. Ik hoop wel dat ik het nooit moet zien dat een club waarvoor ik supporter fan owned wordt, ik vrees dat de band dan doorgeknipt zou zijn. Het is mooi dat het in Wimbledon zo goed werkt en ik gun die mensen oprecht hun succes, maar fan owned als principe sta ik weigerachtig tegenover.

    PSS: in België werd de club FC Bleid verhuisd naar Brussel in de hoop dat zij het oude RWDM kon doen vergeten. Door geen nieuwe club te stichten maar FC Bleid te kopen en te verhuizen kon men meteen op het derde niveau starten. We spreken van een verhuis van circa 200 km! (en tot nu toe hebben al behoorlijk wat oude RWDM fans de club meteen geaccepteerd). De meest drastische verhuis was die van San Jose Earthquakes dat naar Dallas verhuisde en de naam ging aanpassen. Van California naar Texas, ca 2400 km ver. Om maar te zeggen: alles is relatief. Van Londen naar Milton Keynes of vice versa lijkt enkel een extreem gegeven voor iemand die enkel dit ene geval bekijkt. In sommige gevallen is zo een verhuis ook gerechtvaardigd, uiteindelijk moet je het geval tot geval bekijken. Traditie is mooi maar net zoals een mens ook wel eens verhuist naar een andere stad, is een rechtspersoon (zoals een club) die verhuist an sich geen onnatuurlijk gegeven. Het hangt allemaal af van de perceptie waarmee je de zaak bekijkt. Discordianisme!

  5. Allemaal leuk Gerrit. Maar als Feyenoord verhuist naar Groningen en Feyenoord Groningen gaat heten dan kan het onmogelijk mijn club nog zijn. Als vervolgens FC Eindhoven in Rotterdam gaat spelen en zich hernoemt tot EVV Feyenoord dan zal het nog minder snel mijn club worden.

    Clubs zijn geworteld in een dorp, stadsdeel of stad en de clubcultuur is doordrenkt van mentaliteit, liefde, passie en cultuur van de plaats waar de club is opgericht en opgegroeid is. En zo ook het clublogo, stadion en clubkleuren waarin de club speelt. Samen met de supporters is dit de kern van een club, hetgeen waardoor de club gaat leven. Voorzitters, technische staf en de spelers zijn passanten en mogen de club vertegenwoordigen, maar dan wel in de aard van de club. Helaas zie je dit steeds minder en vallen roemruchtige clubs om door mensen die totaal niet meevoelen met de club en slecht voor eigen gewin gaan.

    Je kent van het verhaal van Beveren en St. Niklaas misschien wel. (http://www.indehekken.net/news/columns/kafka-in-het-waasland/). Te bizar dat ze na jaren van fusies, verhuizingen en naamwijzigingen eigenlijk elkaar club blijken te zijn. Het zou je club maar zijn zeg😦

    • Emotioneel gezien heb je volkomen gelijk (behalve met dat logo en clubkleuren, daar heb ik geen moeite mee als dat nu en dan eens variëert) : een club heeft haar roots in een bepaalde stad, wijk, gemeenschap of minderheidsgroep. De dag dat (om een Belgisch voorbeeld te nemen) Turkse Rangers geen Turken meer opstelt is die club van haar roots vervreemd. De dag dat Feyenoord naar Groningen zou uitwijken onder de naam FC Groningen Feyenoord is dat in feite een nieuwe club emotioneel gezien. Wat ik wel zeg: juridisch gezien, net zoals mensen soms van huis veranderen, is een club volkomen in haar recht als ze een verhuis besluiten te maken.

      Ik noemde het voorbeeld van FC Bleid Molenbeek. FC Bleid was bankroet en had opgehouden te bestaan indien ze niet naar Brussel waren verhuisd na verkoop aan een groep oud-RWDM spelers. Die verhuisden de club 200 km naar Brussel, pasten de clubkleuren aan aan het rood-zwart van het oude Daring Molenbeek, en eind dit seizoen nemen ze de naam RWDM 47 aan in plaats van Bleid Molenbeek. De connectie met Bleid is dus eigenlijk gebroken maar het is niet alsof ze een club gepikt hebben: zonder die verhuis naar Brussel, was Bleid gewoon verdwenen wegens bankroet. De mensen in het dorpje Bleid waren hun club sowieso kwijt, had de club niet naar Brussel verhuisd op initiatief van de nieuwe eigenaars, dan had de fiscus de stekker er sowieso uitgetrokken. Nu hebben de fans van het oude RWDM een phoenixclub die ze echt accepteren als zijnde een nieuwe start van RWDM, er komt veel volk naartoe en het enthousiasme is groot. Die mensen zaten jaren zonder club en nu hebben ze het gevoel dat “hun” RWDM terug is. In Bleid zijn ze hun club kwijt, maar had die verhuis er niet gekomen had de club bankroet zijn gegaan en dus ook verdwenen geweest, dus het is niet alsof de mensen in Molenbeek de club “gestolen” hebben. In Bleid zelf was die club niet levensvatbaar.
      Moeten we dan die club als een soort parasiet behandelen puur omdat het om een club gaat die verhuisd werd, gesaneerd werd en een nieuwe identiteit en naam aannam? Indien de club in Bleid zelf levensvatbaar was kon je stellen dat ze die mensen hun club gepikt hebben. Echter, de club was nu al bankroet verklaard zonder die overname, dus of het nu een verhuis naar Brussel was of een rechtbank die de club schrapt: ze hadden hun club sowieso verloren daar in Bleid. In dit soort geval kan je echt niet meer van “clubdiefstal” spreken lijkt me.

      Ik pik er bewust dit voorbeeld uit omdat het illustreert dat het verhuizen van een club niet altijd slecht hoeft te zijn. Je moet het geval per geval bekijken. Indien een club niet meer levensvatbaar is in haar thuisstad en dus sowieso zou verdwijnen, dan kan je niet meer over clubroof spreken als een investeerder de club saneert en verhuist. Zonder die verhuis was de club gewoon bankroet gegaan en dus ook weg. Een heel ander verhaal dan een gezonde club uit haar gemeenschap weglokken omdat elders meer poen te rapen valt. Ik bedoel dus maar: niet elke verhuis is slecht, je moet het geval per geval bekijken.

      Ik noemde Bleid Molenbeek als een succesverhaal waar de verhuis gerechtvaardigd is. De situatie van Waasland Beveren om jouw voorbeeld te gebruiken, is een totaal andere situatie: daar werd een fusie door de strot geramd terwijl beide clubs elk afzonderlijk hadden kunnen overleven (ookal was het misschien in 3e afdeling). Beide clubs waren nog levensvatbaar en men besloot toch tegen ieders zin in, te fusioneren. Dat is een heel ander verhaal als een club verhuizen die sowieso geen overlevingskansen meer had in haar eigen stad.

      Ik denk dat Wimbledon een voorbeeld was van een club die in Londen zelf geen kans op overleven meer had en voor wie een verhuis de enige oplossing was. Tegelijk maakte dit ruimte vrij om met een propere lei en gezonde bankrekening een nieuwe start te nemen in Wimbledon zelf. Ik denk dat noch in Wimbledon noch in Milton Keynes men echt kan mopperen over hoe de clubs het doen. Zonder die verhuis was in MK nog steeds geen profvoetbal te zien, en was Wimbledon allicht al geliquideerd wegens hun schuldenlast. Nu hebben beide gemeentes weer een perfect gezonde League club.

      Overigens, kleine sidenote: Waasland Beveren zal binnen ten laatste een 2 jaar gewoon weer KSK Beveren-Waas of zo heten. Nu al spreekt men al vaak over “Beveren” in plaats van “Waasland Beveren”, het rood van Red Star Waasland is amper nog te zien in de kleuren waarin de spelers spelen, op de tribunes wapperen vlaggen van KSK Beveren en is het zoeken naar een enkele vlag waar ze een rode ster hebben toegevoegd. Dus ik vermoed dat het een kwestie van tijd is voor die club het woord Waasland weer laat vallen. Kijk naar Lommel (KVSK United Overpelt-Lommel) of Beerschot AC (voorheen Germinal Beerschot Antwerpen). Daarmee zeg ik niet dat die fusie er op koshere wijze kwam, maar ik denk niet dat er binnen 10 jaar nog over Waasland gesproken zal worden. Het stamnummer 2300 van KSK Beveren is trouwens nog altijd in gebruik voor de damesploeg, in theorie kan men onder datzelfde stamnummer en onder de oorspronkelijke naam KSK Beveren ook een nieuw elftal vormen los van Waasland-Beveren. Dat je dan in de laagste reeksen start is doorgaans niet echt een struikelblok. Het zou me niet verbazen dat dat Yellow Blue Beveren van zodra ze kunnen dat stamnummer 2300 koopt: de damesploeg wordt dan gewoon deel van Waasland-Beveren en stamnummer 2300 en de originele naam KSK Beveren komen in handen van de fan-owned phoenixclub die nu nog Yellow Blue Beveren heet.

      Elk zulk geval moet je apart bekijken. Bij Bleid Molenbeek kan ik met de beste wil vd wereld de verhuis niet afkeuren, nu lijkt RWDM echt te herleven en in Bleid was de club toch financiëel niet meer levensvatbaar. Wimbledon FC sprak al vaker over verhuizen, zelfs Dublin werd genoemd, zonder verhuis was de club gewoon financiëel ten onder te gaan (terwijl nu zowel in Wimbledon als Milton Keynes een financiëel gezonde League club speelt). Die situatie kan je niet vergelijken met bv een Beveren dat wel had zelfstandig kunnen overleven, of om een Brits voorbeeld te nemen: hoe Airdrie een niet ten dode opgeschreven club wegplukte uit haar originele habitat.

      PS: in de VS is dat San Jose Earthquakes verhaal zoals ik het noemde wel nog relatief goed geëindigd. Na de verhuis van die club naar Texas (2300 km ver) en hernoemen van de club naar FC Dallas, zat men in San Jose een twee jaar zonder club, daarna is een phoenixclub gestart die de naam San Jose Earthquakes mocht gebruiken. Dus wie niet weet over hoe FC Dallas oorspronkelijk in California speelde, zal gewoon denken dat San Jose Earthquakes na twee sabbatjaren opnieuw de competitie betrad. Dus eind goed, al goed voor de fans, lijkt me.

  6. Gerrit, een verhuis uit de “thuisstad” van een club naar een totaal andere regio vind ik per definitie verkeerd. Ongeacht de situatie en ongeacht de afstand. Dublin was niet erger geweest dan Milton Keynes in mijn ogen. Het had nooit mogen gebeuren, simpel. Het mag ook van de FA regels niet, de FA heeft toen ten onrechte een uizondering gemaakt. Een uitzondering die nu overigens (gelukkig) niet meer mogelijk is, daar de regels verscherpt zijn. Verder is er totaal geen geldige reden om aan te nemen dat Wimbledon geliquideerd zou zijn zonder verhuizing. Wimbledon deed het financieel lang niet zo slecht als er beweerd werd in die tijd. Ook waren er wel degelijk andere mogelijkheden buiten Milton Keynes, maar het toenmalige bestuur wilde er niet eens over praten en voerde zelfs bewust zeer actief campagne om de mening van de lokale bevolking over een eventuele komst van Wimbledon negatief te beïnvloeden. De verhuizing is gebaseerd op leugens en bedrog. Uiteindelijk waren het pure commerciële redenen die Wimbledon FC kapot hebben gemaakt. Die laatste 2 punten maken het alleen maar pijnlijker wat er gebeurd is.

    En zelfs ALS het zo geweest zou zijn dat Wimbledon geen andere opties zou hebben en het MK of liquidatie was, dan was nog een liquidatie beter. Als een club het niet meer kan redden en dus wegvalt, moet die plaats naar de 93ste club in het land, niet naar een nieuwe club die niks heeft gedaan om zo ver te komen. Overigens, in tegenstelling tot wat diverse mensen beweren, is MK Dons niet dezelfde club als Wimbledon FC. Ook juridisch gezien zijn is MK Dons een nieuwe club. Door wat er gebeurd is, is in mijn ogen MK Dons nog altijd een club zonder bestaansrecht. Wat ik hierboven zei van dat ik hoop dat de strijdbijl begraven wordt is dat ik hoop dat er straks geen echte problemen meer tussen beide clubs meer zijn (die er nu zelfs op bestuursniveau zijn). Een verbroedering hoeft van mij zeker niet te gebeuren, er zal altijd haat blijven, zolang dat dan maar niet meer op bestuursniveau is en geen geweld o.i.d. met zich meebrengt op supportersniveau vind ik dat ook prima. Ik ben zeer zeker niet bereid met een MK Dons-fan gezellig een biertje te drinken. Het liefste zie ik MK Dons nog altijd failliet gaan, maar omdat dat helaas onrealistisch is, moeten we het met hun aanwezigheid doen. Daarom zei ik ook wat ik in het interview zei.

    Daarnaast zie ik niet wat er mis is met fan-owned clubs. Vooral in Engeland zijn er zo veel clubs in de problemen gekomen of zelfs kapot gegaan door dubieuze eigenaren (inclusief Wimbledon FC). Andere clubs hebben hun identiteit verloren doordat die club een speelbal geworden is van een eigenaar. Een fan-owned structuur verkleint aanzienlijk de kans op het ontstaan van zulke problemen. Ik zeg niet dat alle eigenaren dubieus zijn, het gaat vaker goed dan fout, maar er zijn en waren er te veel die wel dubieus waren, waaronder oud-Wimbledon eigenaren Sam Hamman, Kjell Inge Røkke en Bjørn Rune Gjelsten. Wimbledon wordt nog altijd gerund door een professionele directie, maar een door de supporters gekozen bestuur houdt het toezicht en benoemen bestuurders (en indien nodig: ontslaan). Alleen zeer belangrijke lange termijn-beslissingen worden in een stemming aan de supporters direct voorgelegd.

  7. Mijn voorkeur voor een club is dat de club door de overheid bestuurt wordt, of dat een groep bestuurders gemonitoord wordt door de overheid. Een voetbalclub hoeft geen uitzondering te zijn in de economische principes. Ben je tegen een multinational als McDonalds, dan zou het nogal inconsequent zijn wel te sympathiseren met voetbalclubs die door fans bestuurd worden. Evenzeer als tegen een club die door 1 rijke eigenaar bestuurd wordt, dat is evenmin iets waar ik enthousiast van word. Want hoe vreemd dit ook moge klinken, zowel die multinational als die fan owned club opereren binnen een totaal vrije markt. Ik heb een voorkeur voor een systeem waar massaal wordt genationaliseerd, gezien dit echter onmogelijk is om te realiseren op korte termijn is een gewone bestuurdersgroep onder overheidstoezicht de beste oplossing. Fan owned is het verste van overheidseigendom vandaan. Het is dus geen structuur die ik echt zie zitten, ik geloof ook niet dat het op lange termijn werkt op een paar uitzonderingen na. Directe democratie (zoals een referendum) of representatieve democratie (bestuur verkozen door de fans) zijn nog een groot verschil maar geen van beiden maakt me echt enthousiast. Representatief (dus fans verkiezen hun bestuur en stemmen over de belangrijkste zaken) is dan nog acceptabel, trouwens vele hedendaagse communistische partijen werken op die manier. Ik besef dat ik binnen mijn eigen partij allicht weinig mensen ga tegenkomen die mijn voorkeur delen, maar goed, het is niet alsof iedereen van ons gewoon letterlijk de beginselverklaring van de partij voorleest…

    En ik weet ook wel dat het onmogelijk is dat de overheid elke club bezit, want hoeveel wijkclubs en dorpsclubs op amateurniveau zijn er? Onmogelijk om die allemaal te besturen. Maar zolang we over amateurclubs spreken is dat ook niet nodig. Het moment dat een club professioneel wordt echter, spreken we in feite over een onderneming. En dan kan een voorstander van een geplande economie lijkt me moeilijk voorstander zijn van een aparte behandeling van sportclubs die als een soort vrije markt enclave opereren in de maatschappij. Het bestuur van een club totaal overlaten aan de mensen rondom de club is goed voor amateurteams op laag niveau maar ik ben er geen voorstander van om dit toe te passen op professioneel niveau. Op amateurniveau kan je de zaak anders bekijken gezien het weinig impact heeft ; ook in Cuba en in de vroegere USSR had je de facto clubs en verenigingen die samenkwamen in het clublokaal om er hun hobby’s te beoefenen. Niets verkeerds mee, maar het moment dat je professioneel gaat verandert de hele context.

    Wat betreft het verhuizen van clubs. Ik ben geen voorstander, gezien een club doorgaans diep geworteld is in ofwel haar omgeving (een stad, een minderheidsgroep, een bepaalde beweging, een bepaalde wijk…) en een verhuis neemt de club dus weg uit die biotoop en vervreemdt de club van haar omgeving. Ik ben dus geen fan van dit idee, maar ik ben evenmin van mening dat het hoort dat een FA verhuizingen van clubs verbiedt. Elke club en elke verhuis is een geval apart. In sommige gevallen is een verhuis absoluut niet goed te keuren, maar er zijn ook gevallen waar de beslissing om te verhuizen normaal was. Indien een club haar rol binnen haar gemeenschap is uitgespeeld of niet langer levensvatbaar is als dusdanig, dan is de situatie anders. Dat betekent nog altijd niet dat ik voorstander ben van clubs verhuizen, maar een verhuis van een persoon of vereniging is evenmin tegennatuurlijk dus ik vind het evenmin een zaak waar de FA zich mee moet bemoeien. De beslissing ligt uiteindelijk bij een club zelf wat mij betreft. In de meeste gevallen zal een club spontaan liever in haar eigen omgeving blijven, indien er echter voldoende argumenten voor een verhuis zijn dan is het ietwat absurd daar toestemming voor te gaan vragen. Uiteindelijk hoeft een club zich niet te verantwoorden voor zulke dingen. Men weet dat bij een verhuis men qua aanhang en uitstraling in feite van nul herstart. Maar kiest een club daarvoor, dan is dat hun keuze en zullen ze aan de hand van de consequenties achteraf vaststellen of het een juiste beslissing was of niet. Een FA die zulke dingen verbiedt vind ik op de rand van het absurde. In zowat elk land ter wereld verhuizen verenigingen nu en dan wel eens, tradities gaan nooit eeuwig in stand gehouden worden, en in vele gevallen bemoeit de lokale federatie zich er ook niet mee. De consequenties, zij het goed of slecht, zijn uiteindelijk voor de club. Het is absurd dat een FA bij zulke beslissingen een stem heeft.

    Me dunkt trouwens dat MK Dons wel degelijk moeite heeft gedaan om te geraken waar ze nu staan. Ten eerste ging Wimbledon FC in administration en het waren de mensen van Milton Keynes die toen de club saneerden financiëel. Na een korte tussenstop in het hockeystadion stond een gloednieuw stadion klaar voor de club, ook iets wat veel planning en geld gekost had. Tegelijk werd het elftal uitgebouwd tot een competitief geheel met groeimarge, en moest men de club in haar nieuwe omgeving doen aanslaan bij de lokale mensen (dat laatste is iets wat meer tijd zal nodig hebben dan 10 jaar maar soit). Lijkt me dus dat het simplistisch is te stellen dat MK Dons geen moeite ondernomen heeft om te staan waar ze nu staan. Een club verhuizen betekent meer dan gewoon een stadion in een andere gemeente betrekken, je moet het project ook doen aanslaan en de club een nieuwe identiteit kunnen geven. AFC Wimbledon is toch ook meer geweest dan wat geld inzamelen, een terrein huren en klaar? Daar is toch ook hard gewerkt om de club op te bouwen, zowel qua elftal als qua inburgering in de wijk en gemeente. Wie een zieke patiënt reanimeert moet daar ook meer moeite voor doen dan simpelweg even verhuizen en klaar…

    Hopelijk kan die strijdbijl ooit begraven worden zodat MK en AFC fans wel gezellig met elkaar een pint kunnen drinken. Die verbroedering tussen mensen is namelijk 1 van de dingen die voetbal mooi maakt. Als mensen fans van een andere club als een parasiet behandelen, is dat erg betreurenswaardig. Stel dat de overnemers van MK Dons nu morgen opduiken in de clubhouse van AFC Wimbledon zou dat een beetje provocatief zijn en zouden wat verhitte gemoederen nog een normale reactie zijn. Maar de fans van MK Dons zijn uiteindelijk voetbalfans als alle anderen, het zijn niet de fans die de club deden verhuizen. Uiteindelijk zijn zij gewoon supporter van een club die verder niets te maken hadden met de eigenlijke verhuis. Van alle personen die “schuld” aan de affaire hebben lijken de toenmalige bestuurders toch de personen om te viseren eerder dan een gewone supporter die eigenlijk niets met de zaak te maken had. Als er bij MK Dons al mensen zijn die geen schuld treft (in mijn opinie heeft niemand hier schuld, maar ik probeer de zaak nu even vanuit een AFC-standpunt te benaderen) zijn het toch de fans op de tribunes? Het zijn de bobo’s in de bestuurskamer die, als er dan toch nog verwijten te maken vallen, moeten aangesproken worden. Een gewone fan zonder inspraak in het bestuur is en blijft een gewone fan die in feite hetzelfde doet als de fans van eender welke andere club: op de tribune een wedstrijd bekijken in de hoop dat zijn favoriete team wint. In feite is MK Dons niet veel verschillend van de doorsnee andere club, de geschiedenis van de club is dat misschien wel (vergeleken met andere clubs) maar een verhuis is gewoon evolutie in sommige gevallen. Voetbal en traditie gaan hand in hand maar traditie mag evenmin evolutie in de weg staan.

  8. Overigens een kleine PS: fan owned komt ook buiten het UK vaker en vaker voor. Maar doorgaans spreken we dan wel over amateurclubs wiens impact in de omgeving niet verder rijkt dan de familie van de spelers en de buurtbewoners. Dat is dermate kleinschalig dat daar een soort van raad van bestuur met fans die inspraak hebben, kan werken. Het moment dat een club groeit en professioneel gaat, krijg je met fan owned dezelfde problemen als met een bedrijf of een regering: verschillende meningen, verkiezingen waarin fans verdeeld raken, compromissen waar dan uiteindelijk iedereen ergens met tegenzin toegevingen doet, … Fan owned is leuk voor een Sunday League club waar de spelers betaald worden met bierbonnetjes en waar de impact van de club niet verder reikt dan een 100 tal mensen langs het veld. Ik heb er zeer sterke twijfels bij dat, een uitzondering hier en daar als uitzondering, deze structuur kan werken op lange termijn. En hoe groter het aantal stemgerechtigden, hoe moeilijker het wordt om iedereen op 1 lijn te krijgen en akkoorden te sluiten. Een bestuursgroep zonder inmenging van fans is een select groepje mensen waar de kans op diverse fracties en verdeeldheid dus ook kleiner is. Dus ik betwijfel dat fan owned de kans op foute praktijken vergroot, ik zie vooral een grote kans tot interne verdeeldheid. AFC Wimbledon is een uitzondering waar je enkel respect voor kan hebben, maar een paar uitzonderingen waar fan owned goed functioneert, betekent niet dat het een goed principe is per definitie. Ik denk dat dit een kwestie van persoonlijke voorkeuren is. Ik ben geen fan van een gewone bestuursgroep, uiteindelijk is dat nog steeds net als een private onderneming. Maar realistisch gezien is overheidsbezit pas mogelijk eens een maatschappij als geheel socialistisch wordt. Dus zolang dit niet waarschijnlijk is, lijkt een bestuursgroep me dan nog de vorm die het dichtst in de buurt komt. Fan owned en een eenpersoons-constructie staan beiden erg ver af van de bestuursvorm die ik zelf het meest steun. Trouwens, fans hebben ALTIJD invloed, ookal is de club niet fan owned. Als de bestuurders de fans negeren, verliezen ze na een tijdje hun aanhang en gaat de club in de problemen komen om de kosten te dekken. Indirect hebben fans altijd invloed, doch echte referenda en mede-eigenaarschap is nog een ander verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s