League of Ireland 2012

Ik schrijf vooral stukken over Engels en Schots voetbal op deze site. Eigenlijk onterecht, want het Ierse voetbal (zowel in het noorden als in het zuiden) boeit me ook heel erg. De Ierse competitie is sinds 2003 een zomercompetitie, dus zijn ze daar al klaar. Waar de verwachting was dat Shamrock Rovers, dankzij de gelden van de Europa League, de komende seizoenen kampioen zou gaan worden, werd het Sligo Rovers. Derry City pakte de beker en Limerick promoveerde. Door het faillissement van Monaghan United was er geen degradant dit jaar. Een terugblik op de drie winnaars van het afgelopen seizoen.

Sligo Rovers

Voor het eerst in zes seizoenen won een niet-Dublinse club de titel. In 2007 was het de poen van Drogheda die de hegemonie doorbrak, ditmaal het topbeleid van Sligo Rovers. Voor de derde maal, na 1937 en 1977, wonnen The Bit O’Reds de Ierse titel. Na de promotie in 2005, is de club lang maar zeker opgebouwd. In 2010 won Sligo zowel de FAI als de League Cup. Vorig jaar werd de FAI Cup opnieuw gewonnen en werden ze tweede in de competitie en dit seizoen werd dan eindelijk de kroon op het werk gezet met de landstitel. Geen gekke suikeroom die eraan te pas is gekomen, vooral goed doordacht beleid. Het is nu alleen te hopen dat ze nu helemaal leeggeplukt worden. Begin dit jaar vertrok succesmanager Paul Cook na vijf jaar richting Accrington Stanley en ook nu zullen de Engelse clubs met belangstelling Sligo volgen.

Derry City

In de Noord-Ierse competitie heb ik een uitgesproken favoriet: Cliftonville. In de Ierse competitie ligt dat wat lastiger. Er zijn veel clubs die ik wel een warm hart toedraag, maar als ik echt moet kiezen is het Derry City. Het is een bijzondere club, die in 1965 kampioen werd van Noord-Ierland en (na weggepest te zijn uit Noord-Ierland en daardoor sinds 1985 in de Ierse competitie speelt) in 1989 en 1997 de titel pakte in Ierland. Verder wonnen ze nog tal van bekers. De League Cup staat zowat vastgeroest in de prijzenkast van Derry (10x gewonnen sinds 1989) en de FAI Cup werd in 2012 voor de vijfde keer gewonnen sinds 1989. Het was een mooie finale, waarin St. Pat’s met 3-2 werd verslagen. Komend seizoen dus weer Europees voetbal in het Brandywell Stadium.

Limerick

Limerick is de vierde stad van Ierland en hoort eigenlijk gewoon een club op het hoogste niveau te hebben. Maar de afgelopen 18 jaar was dat niet het geval. Goed, Limerick is echt een rugbystad, maar zelfs dan moet het nog mogelijk zijn om een club in de topdivisie te hebben. Limerick heeft ook best wel wat successen behaald. In 1960 en 1980 werd de titel gewonnen en verder staan er nog twee FAI Cup en drie League Cups in de prijzenkast. In 1980 speelden ze zelfs tegen Real Madrid in de Europa Cup I. Daar zullen ze volgend jaar niet aan denken in Limerick. Handhaven is het doel. Eerste probleem is het stadion, want Jackman Park voldoet niet aan de eisen. Plan is om terug te keren naar Market’s Field, het spirituele thuis van de club, maar daarvoor moeten er eerst nog wat verbouwd worden. Er is nog geen steen gelegd en in maart begint de competitie weer.

5 Reacties op “League of Ireland 2012

  1. Correctietje: eerste trofee voor Derry want het oude Derry City dat ooit in Noord Ierland de liga won, is geliquideerd. Daarna is een doorstart gemaakt, en tot nu toe met succes: promotie naar het hoogste niveau in het eerste jaar, en nu de beker. Maar strikt genomen is dit een nieuwe club, net zoals het huidige Rangers in feite geen aanspraak kan maken op de trofeeën van het oude Rangers. Wel mooi dat die doorstart in Derry goed is gelukt en ze op heel korte tijd al op het niveau staan van het oorspronkelijke Derry City.

    Het stadion van Limerick heb ik bezocht zonder wedstrijd. Af te raden om enigzins dichtbij te komen. Die wijk stikt van de hangjongeren en criminaliteit. Ik kreeg bijna een hurlingstick tegen mijn hoofd van een jongere op straat die niets beters te doen had dan elke voorbijganger lastig te vallen. Dat joch gooide letterlijk een stick naar mijn hoofd, die ik op het nippertje kon ontwijken. Ik ben langs een zij ingang het stadion in geweest en ze hebben me daar echt moeten overtuigen geen taxi richting centrum te nemen. Die wijk is enorm onveilig en ik was zelden zo geïntimideerd als daar. Limerick an sich is erg onveilig en het centrum geeft een desolate indruk. Als er geen rugby is, lijkt die stad haast verlaten. Maar het rugbystadion is nog leuk an sich, het voetbalstadion ligt in een sloppenwijk die ronduit gevaarlijk is. Ik zou niemand aanraden daarheen te gaan, ik dacht zelf op voorhand dat het wel meevallen zou maar eens terplekke was het allemaal grauw, intimiderend en ronduit gevaarlijk. Limerick heeft het hoogste criminaliteitscijfer van Ierland en daar waar ik cliches zelden au serieux neem, kon ik met eigen ogen enkel vaststellen dat het inderdaad onveilig is, en ronduit troosteloos. Heel grauwe stad waar je vooral zo snel mogelijk weer wilt vertrekken, absoluut geen aanrader.

    Voetbal leeft er wel, de club ging een 5 jaar geleden failliet en werd toen heropgericht met een nieuwe naam: Limerick 37 (ben niet zeker waar die naam vandaan kwam, al vermoed ik dat het voormalige Limerick FC in 1937 zal opgericht zijn en men dus naar de oude club wou verwijzen). Toen de doorstart er kwam lokte de nieuwe club meteen dezelfde toeschouwersaantallen als de voormalige club die bankroet ging, dus ze hebben met die nieuwe club wel de leegte gevuld die het oude Limerick FC achterliet. Intussen zullen ze wel de naam, logo etc van de oude club hebben overgenomen. Desondanks is het geen aanwinst voor de hoogste reeks in mijn opinie. De stad is onveilig dus een leuke combo met een stadsbezoek is niet aan te raden. De stadions die voor voetbal gebruikt worden zijn geen van beiden echt bijzonder. Dan is een club als Longford of Finn Harps een betere aanwinst voor de hoogste reeks. Vooral Longford heeft een heel fraai stadion naar Ierse normen, en hoewel het een relatief kleine gemeente is zijn er verrassend veel pubs in het centrum om na de wedstrijd met de locals te verbroederen. Ook Athlone zou eindelijk eens moeten het hoogste niveau halen…

    Bij het artikel op de blog toen Monaghan promoveerde, heb ik als ik me goed herinner nog opgemerkt dat die club amper fans en investeerders heeft. Hun bankroet verrast me dus niet, en het is ook niet echt een verlies. Het is echter wel dramatisch dat er elk jaar weer clubs bankroet gaan (inclusief enkele grote namen de voorgaande seizoenen, zoals Shelbourne en Cork die net niet geschrapt werden en Derry waar een phoenixclub kwam nadat de oorspronkelijke club bankroet ging). Er scheelt echt wel iets met het management van de clubs in Ierland. Met enkele uitzonderingen zoals Sligo, UCD, Bray, Dundalk, en ik meen ook dat St Patricks al jaren financieel gezond is. Die clubs zouden het voorbeeld moeten stellen voor het hele eiland, doch elk jaar gaat er wel een club bankroet of worden ze teruggezet naar een lager niveau. Die vicieuze cirkel gaat enkel doorbroken worden als men stopt met Celtic en de Engelse Premiership te verkiezen boven de eigen lokale teams. Teveel Ierse voetbalfans verkiezen een cafe met Schots of Engels voetbal op TV, in plaats van de eigen lokale clubs te steunen. Zolang dit blijft doorgaan, zal Ierland altijd een competitie met weinig financiële stabiliteit blijven. Een cross border competitie met Noord Ierland is geen oplossing, want behalve Linfield kan geen enkele Noord Ierse club wedijveren met de beste clubs uit het zuiden. De andere Noord Ierse clubs zouden hooguit rond de 6e of 7e plek eindigen. Dus de toevoeging van 1 enkele goed georganiseerde club gaat de Ierse competitie heus niet redden, een competitie voor het gehele eiland zou enkel zinvol zijn als er naast Linfield nog een financiëel sterke club zou functioneren in Noord Ierland. Met enkel Linfield die echt stabiel zijn qua organisatie en resultaten heeft zo een cross border competitie weinig zin. De Setanta Cup bewees dat, het belette het bankroet van Derry niet en het belette het bijna-bankroet van Cork en Shelbourne evenmin. Op een occasionele triomf na (Crusaders won de laatste editie maar dat was een onverwacht en toevallig succesje) halen de andere Noord Ierse clubs ook erg slechte resultaten in die Setanta Cup. Portadown is een subtopper in het noorden maar verliest 7-0 tegen een club uit het zuiden. Nope, een all Ireland competitie zou weinig zoden aan de dijk brengen. Zolang Ierse voetbalfans de TV en het Schots en Engels voetbal blijven verkiezen boven de eigen clubs, zal het Ierse voetbal enkel verder aanmodderen.

  2. Wel mooi dat Sligo dit succes boekt. Ik herinner me Sligo als eerste kennismaking met het Ierse voetbal, lang voor ik naar Ierland verhuisde. Toen ik een jaar of 13 was (1993 of 1994) moest Club Brugge Europees tegen Sligo. Ik herinner me de beelden nog. De lokale school leerde de hele week over België, en de leerlingen mochten zelfs op dagtrip om Brugge te zien trainen. De hele gemeente was in de ban van de wedstrijd. De Belgische delegatie noemde het de vriendelijkste ontvangst die ze ooit kregen en de beelden van de spelersbus tussen Dublin en Sligo doorheen dat prachtige landschap was fascinerend. In die tijd deed UEFA niet zo moeilijk over stadioneigenschappen en mocht Sligo gewoon thuis spelen. Nu heeft Sligo een erg modern en comfortabel stadion, maar toen 20 jaar geleden was het enorm amateuristisch en hadden ze in Nederland nog niet eens mogen aantreden in de hoofdklasse amateurs. Het stadionnetje was enorm bouwvallig, een oude bushalte deed dienst als dug-out voor de trainers en spelers, en het geheel leek elk ogenblik te kunnen instorten. Het was allemaal enorm amateuristisch maar tegelijk heel charmant, en in Brugge bleven ze maar herhalen dat ze zelden of nooit zo vriendelijk onthaald werden als in Sligo , de spelers waren ook enorm onder de indruk van het Ierse landschap. Sligo was toen een echte amateurclub maar wist de schade mooi te beperken: thuis 1-2 verloren, in Brugge eervol 3-1 verloren. Er waren ook behoorlijk wat Ieren meegereisd.

    Het is mooi om te zien dat die club nu, bijna 20 jaar later, in een prima stadionnetje speelt, zonder rijke geldschieter is geprofessionaliseerd, en op eigen kracht een succesgeval is geworden. En zonder haar sympathieke karakter te verliezen, hun fans staan nog altijd bekend voor hun gastvrijheid en hun trouw aan het team (ook bij uitwedstrijden). Maar als je nu het stadion vergelijkt met toen in de jaren 90 en kijkt naar de kwaliteit van het team… Sligo heeft een enorme sprong voorwaarts gemaakt, en dat zonder een rijke oliebaron die met geld gooit. Heel erg knap, en hun titel is hen van harte gegund🙂 Van alle clubs buiten Dublin is dit allicht de best georganiseerde club, en met heel aangename loyale fans. Alleen al voor de fans en voor hoe de club gegroeid is zonder rijke investeerder, is het quasi onmogelijk om Sligo dit succes niet te gunnen.

  3. En last but not least: daar waar veel Ierse clubs slecht bestuurd worden, doet de FAI het erg behoorlijk. Veel fans klagen constant over de nationale FA, maar dat vind ik onterecht. De beslissing om doorheen de zomer te voetballen was echt geniaal: zo ontloop je een deel van het seizoen de concurrentie met de Schotse en Engelse liga zodat mensen ook hun lokale teams sneller eens een kans geven, gezien het grillige klimaat zijn mensen in Ierland sneller geneigd het stadion te bezoeken tijdens de relatief milde zomer, en Europees zijn de resultaten ook verbeterd omdat de Europese voorrondes komen op een moment dat de Ierse teams al goed op elkaar ingespeeld zijn en wedstrijdritme in de benen hebben. Sinds men op een zomercompetitie overschakelde zijn de toeschouwersaantallen licht gestegen, Shelbourne bereikte de laatste voorronde van de Champions League, Derry en St Pats hebben een paar Europese succesjes geboekt, en Shamrock Rovers haalde als eerste Ierse club ooit de groepsfase van een Europese beker. Die zomercompetitie was een geniale zet op alle vlakken. Ik vraag me af waar men in Noord Ierland op wacht. Ik zou het zelfs graag zien gebeuren in de Benelux. Niet alleen vind ik voetbal geen wintersport gezien de kou ’s winters, maar Europees zouden de prestaties er ook beter op worden als men de eerste rondes niet moet afwerken terwijl de spelers nog maar net uit vakantie terug zijn.

    Los van de zomercompetitie heeft de FAI ook de marketing rond de Ierse competitie goed aangepakt, de toeschouwersaantallen stijgen niet explosief maar de lokale liga krijgt meer media aandacht dan vroeger en er is toch een lichte stijging qua aantal fans in de stadions.

  4. In de Belgische Sport/Voetbal Magazine (tijdschrift dat elke woensdag verschijnt) staat een drie bladzijden lang artikel over voetbal in Cork. Zeer leuk leesvoer voor wie in Iers voetbal geïnteresseerd is. Het artikel vertelt oa hoe FORAS (de supportersfederatie) een licentie kreeg zodat Cork onder de naam Cork City FORAS Co-Op kon blijven bestaan , de supporters namen de club toen de facto over want de licentie ging naar FORAS, niet naar de club Cork City zelf. De jaren voordien was het financiëel een ramp. Zo moest 1x een speler op de radio een oproep doen of geen enkele buschauffeur wilde gratis inspringen: er was geen geld voor de spelersbus richting Dublin en die avond moesten ze daar een uitwedstrijd spelen. Een oproep op de lokale radio enkele uren voor de wedstrijd zorgde er voor dat de spelers toch nog in Dublin raakten. Diverse spelers legden aanbiedingen van andere clubs naast zich neer omdat ze bij Cork wilden blijven eenmaal de club helemaal zonder geld zat. Cork kon dit niet betalen dus enkele spelers zochten een gewone baan en gingen een jaar lang gratis voor Cork spelen. Nadat de fans controle over de club hadden was er geen geld voor een team te bouwen, de eerste wedstrijd (uit bij het newco Derry City) waren er amper 13 spelers beschikbaar waaronder een reservedoelman van flink boven de 40 jaar. Ze hebben zich intussen wel mooi door alle tegenslagen heen geknokt, hebben na een jaar voldoende ingezameld om de rechten op de naam Cork City FC terug te kopen (ookal blijft fanorganisatie FORAS de eigenaar van de licentie voor betaald voetbal voor de club) en intussen is de club ook weer in de hoogste reeks, en dat amper 3 jaar nadat men moest smeken om gratis spelersbussen en spelers gratis moesten spelen omdat alle geld op was.

    Ik ben absoluut geen liefhebber van fan owned clubs, maar toegegeven: die lui van FORAS hebben de club gesaneerd op 3 jaar tijd, waar zakenlui nooit in geslaagd waren. De club is weer stabiel en de fans willen vooral de club’s voortbestaan garanderen en niet meer met grote sommen geld gooien. Belangrijkste vinden ze dat Cork City opnieuw een sociaal gebeuren voor iedereen in de stad wordt. Op twee na hebben ze het hoogste aantal toeschouwers van de League of Ireland dus dat lijkt goed te zitten.

    Wie het Iers voetbal boeiend vindt raad ik zeker aan het magazine te kopen. Heel leuk artikel waarin vooral de fans aan het woord komen. In de marge is ook het artikel over de teloorgang van La Louviere heel interessant gezien het toont hoe het Belgisch voetbal eigenlijk meer franchise gericht is dan het lijkt: koop een stamnummer en verhuis het naar de andere kant van het land met een nieuwe naam en dat is prima, want de plaats in een bepaalde afdeling wordt toegekend aan het stamnummer, niet aan een club. Handel in stamnummers is al lang aan de gang, lang voor MK Dons’ affaire voor ophef zorgde. Wat nu met Beerschot en vorig jaar met Bleid gebeurde is in La Louviere al enkele jaren geleden gebeurd (eerst Couillet verhuizen naar La Louviere onder het stamnummer van Couillet, maar die trokken na een jaar alweer terug naar hun heimat zodat ze in La Louviere nog een ander stamnummer moesten gaan zoeken om niet helemaal in de allerlaagste reeks te moeten starten. Rivaal/buur URS Centre bood uiteindelijk een uitweg. In België kan je perfect morgen KRC De Panne in eerste nationale laten spelen als zij het stamnummer van pakweg (lukraak voorbeeld) Lokeren overnemen. Dat er 150 km afstand is tussen beiden speelt geen rol, want de FA kijkt enkel naar het stamnummer. In Tsjechie een soortgelijk iets: daar kunnen clubs licenties voor een bepaalde afdeling van elkaar kopen of zelfs gewoon ruilen.

    Maar goed, dit als sidenote om maar te zeggen dat dit magazine echt wel een brede waaier aan leuke artikels heeft. Sport/Voetbal Magazine met special over Cork City, te koop tot en met komende dinsdag. Is bij mijn weten in Nederland ook te koop (en anders gewoon even de grens over en bij een obscure parking langs de autostrade even het magazine in een tankstation shop kopen ;))

  5. En ik vergeet een kleine PS: wie Cork wil vincken en niet enkel van voetbal houdt kan in een zijstraat van Turner’s Cross terecht voor een rugbystadion. Ik zei dit al eerder maar twijfelde of het rugby of Gaelic Football was. Het artikel in Sport/Voetbal Magazine is duidelijk: het gaat om een rugbystadion dat in de straat naast het voetbalstadion ligt. Geen van beide sporten domineren echter, Cork is een echt GAA county dus gaelic football en hurling zijn de grote publiekstrekkers. Voetbal lijkt toch mooi op de derde plaats te belanden in de schaduw van die typisch Ierse sporten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s