Arthur Wharton

Iedereen die in Engeland komt kent ze wel, die blauwe rondjes met de tekst over een historische gebeurtenis die je zo her en der ziet. In Nederland hebben we, helaas, weinig met geschiedenis. Gelukkig denken de Britten daar anders over en wordt ook de populaire cultuur niet vergeten. Gisteren werd bijvoorbeeld een zogenaamde “Blue Plaque” onthuld bij het Tameside Stadium van Curzon Ashton. Dit ter nagedachtenis aan Arthur Wharton, de eerste donkere profvoetballer ter wereld. Mooi dat het gedenkteken juist in Tameside is geplaatst, want in die borough heeft Wharton zijn meest succesvolle jaren gehad.

Wharton werd in 1865 geboren in Ghana, als zoon van een Schotse vader en een Ghanese moeder. In 1882 ging hij naar Engeland om te studeren, maar sport vond hij veel leuker. Hij was een uitstekende sprinter en verbrak zelfs het wereldrecord op de 100 meter. Ook was hij een goed wielrenner en speelde hij graag cricket. Van de studie kwam niet veel terecht en daarmee stopte hij definitief toen hij het voetbal ontdekte. Hij ging keepen bij Darlington, hoewel Wharton ook regelmatig als vleugelspits speelde. Als keeper werd hij ontdekt door Preston North End, waarmee hij in 1886 de halve finale van de FA Cup haalde. Twee jaar later stopte hij met voetbal om zich weer op atletiek te focussen.

Maar lang duurde dat niet, want in 1889 kon hij een profcontract tekenen bij Rotherham Town. Daarmee was hij de eerste donkere speler die dat deed, want Andrew Watson en Robert Walker speelden wel op het hoogste niveau, maar bleven amateurs. Via clubs als Sheffield United, Stalybridge Rovers (voorloper van Stalybridge Celtic) en Ashton North End, sloot hij zijn carrière in 1902 af bij Stockport County. Als keeper stond hij vooral bekend om zijn katachtige reflexen en zijn snelle uitkomen. In zijn latere leven werd hij mijnwerker en in 1930 stierf hij zonder een rode cent op zak en werd anoniem begraven in het plaatsje Edlington in het zuiden van Yorkshire.

In 1997 heeft een antiracisme groepering ervoor gezorgd dat het graf van Wharton een grafsteen kreeg en zes jaar later werd Wharton toegevoegd aan de “Hall of Fame” van het Engelse voetbal, vanwege de barrières die hij doorbroken heeft. En nu is er dus de “Blue Plaque” in Ashton-under-Lyne. Gekozen is voor het Tameside Stadium, omdat Wharton voor twee clubs uit die borough ten oosten van Manchester heeft gespeeld: Stalybridge Rovers en Ashton North End. Beide clubs bestaan niet meer, dus het leek de mannen achter het plaatsen van het blauwe bordje wel passend om het bij een ander stadion in Tameside te plaatsen. Uiteindelijk is er gekozen voor het stadion van Curzon Ashton, waar vanaf nu een blijvende herinnering aan Arthur Wharton aan de wand hangt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s