Sevco in Third #2: Berwick Rangers v Rangers 1-0

Rangers niet in de SPL begint langzaam te wennen. Ze hebben al voor de Challenge Cup en League Cup gespeeld en na twee competitiewedstrijden staat zaterdag hun enige Europese trip op het programma; naar het Engelse Berwick-upon-Tweed. Berwick Rangers is eigenlijk een Engelse club, maar door hun extreem noordelijke ligging spelen ze in Schotland. Rangers heeft overigens slechte herinneringen aan Berwick Rangers, want de grootste vernedering uit hun geschiedenis vond daar plaats. Ik verwacht dit keer geen stunt van The Wee Rangers, maar wie weet. In 1967 had ook niemand iets Berwick Rangers verwacht.

1967 is het Goude Jaar voor Schotland. Celtic wint de Europa Cup I, Rangers haalt de finale van de Europa Cup II en Schotland vernederd wereldkampioen Engeland op Wembley en wint daardoor het British Home Championship. Het stikt van het talent in Schotland en het land staat op dat moment bekend als het Brazilië van Europa. Veel landen spelen cynisch afbraakvoetbal, maar de Schotten kiezen voor de aanval. Logisch, aangezien ze met Jimmy Johnstone, Denis Law en Jimmy Baxter beschikken over drie van de meest technische voetballers van Europa. Daarnaast is er nog meer talent, zoals Billy McNeill, Bille Bremner en John Greig. Het kan niet op in Schotland.

Maar niet alleen voor de toppers is 1967 een geweldig jaar. Ook in Berwick kijken ze nog altijd met een glimlach terug op dat jaartal, want op 28 januari 1967 in Berwick-Upon-Tweed won Berwick Rangers met 1-0 van Rangers uit Glasgow. Die 1-0 staat  tot op de dag van vandaag bekend staat als “The Biggest Cup Shock in Scottish History”. De pot had grote gevolgen voor de topspitsen en de manager van Rangers. Sommige mensen denken zelfs dat deze nederlaag ervoor heeft gezorgd dat Celtic negen maal op rij de titel heeft gewonnen, omdat Rangers maar moeilijk deze klap te boven kon komen. Zo dramatisch zie ik het allemaal niet, maar het blijft de grootste stunt uit de Schotse bekergeschiedenis.

Berwick upon Tweed is een Engelse stad. Dat is niet altijd zo geweest, want de Engelsen en de Schotten hebben veel oorlogen gevoerd om dit plaatsje. Berwick ligt namelijk strategisch perfect aan de zee en de rivier de Tweed. Tussen 1147 en 1482 wisselde het stadje maar liefst veertien keer van land, om uiteindelijk in de handen van de Engelsen te vallen. Doordat de inwoners nogal op Schotland gericht waren besloot de toenmalige Engelse koning dat Berwick-Upon-Tweed niet bij Engeland hoorde, maar als neutrale stad onder bestuur van Engeland. Pas sinds 1836 behoort het stadje weer officieel tot Engeland. Toch is dat niet van harte, want een peiling in 2006 wees uit dat 60% van de inwoners liever bij Schotland zou horen.

Berwick Rangers speelt al sinds 1905 tot Schotland. De club werd in 1881 opgericht, maar ligt zo noordelijk in Engeland dat het iedere keer lange reizen moest maken voor uitwedstrijden. Komt nog eens bij dat de wegen in de negentiende eeuw een stuk slechter waren dan tegenwoordig en dat bij elkaar opgeteld zorgde ervoor dat het bestuur besloot om aan de Schotse FA te vragen om in Schotland te mogen uitkomen. Zodoende speelt deze Engelse club al meer dan honderd jaar in Schotland. Sinds 1951 speelt de club zelfs Leaguevoetbal in Schotland, maar echt heel goed ging dat niet. Berwick Rangers behoorde tot de vijf clubs (Five Club Case) die volgens Rangers moesten. Het voorstel van The Gers haalde het niet en Berwick Rangers bleef een profclub.

De NSB-actie van Rangers was nog niet vergeten, toen de grootmacht uit Glasgow als tegenstander uit de koker rolde voor de Scottish Cup. Berwick had al tweede rondes achter de rug voor deze ronde In de eerste voorronde werd Vale of Leithen met 1-8 verslagen (recordzege voor Berwick Rangers) en de ronde daarna moest Forfar Athletic er met 2-0 aan geloven. De pot tegen Rangers was een mooie beloning voor de club, want dat leverde gegarandeerd een volle bak op en geld kunnen de kleine clubs altijd gebruiken. De dagen voorafgaande aan deze wedstrijd stonden de lokale kranten vol met anti-Rangers artikelen, waarin vooral werd verwezen naar het plan van de Rangers om de vijf kleinere Schotse clubs te laten verdwijnen uit de League.

Voorafgaand aan deze wedstrijd was Berwick Rangers een middenmotor in de Second Division (destijds waren er slechts twee divisies in Schotland). Rangers was de titelverdediger in de beker, want een jaar eerder was het Celtic van Jock Stein verslagen in de finale. Rangers draaide bovenin mee in de First Division en zou de finale van de Europa Cup II halen, maar die verliezen van Bayern München (0-1). Er was dus vooraf weinig vrees bij Rangers voor Berwick Rangers. De meeste spelers vonden de wedstrijd in Engeland zelfs wel leuk, omdat ze nu sommige artikelen goedkoop konden aanschaffen. De enige die zich wel zorgen maakte was manager Scot Symon. Hij besloot dan ook om het A-elftal op te stellen, ondanks de zwakke tegenstand.

De manager van Berwick Rangers, Jock Wallace jr., stelde sowieso zijn A-elftal op, want hij had niet meer spelers. Wallace, die ten tijde van deze wedstrijd 31 was en buiten het managen van het team ook in het veld stond als keeper, zou later bij de Rangers uitgroeien tot een van de succesvolste managers uit de historie van die club. Wallace, zoon van de legendarische keeper Jock Wallace sr., was zelf niet zo getalenteerd. Hij keepte in zijn carrière voor veel kleine clubs en zijn opvallendste wapenfeit vond plaats in 1966/1967. Wallace begon dit seizoen namelijk voor Hereford United en keepte voor die club wedstrijden in de FA Cup en de Welsh Cup (clubs uit de grensstreek met Wales mochten ook daarin uitkomen). Met zijn transfer naar Berwick Rangers (in november 1966) zou hij tegen Rangers ook zijn opwachting maken in de Scottish Cup. Tot dusver is hij de enige speler die in alle drie die cups is uitgekomen in één seizoen.

Eind januari zijn er prettigere bestemmingen te verzinnen dan het noordelijkste puntje van Engeland. Dat dachten de spelers van Rangers ook, toen ze op het drassige veld van Shielfield Park stonden. Van het veld was weinig anders over dan modder en de regen, die door de wind keihard tegen ze aan werd geblazen, maakte het nog minder aangenaam om een lekker potje te voetballen. Shielfield Park zat stampensvol met, officieel, 13.600 fans. Wallace had zijn spelers/teamgenoten flink op scherp gezet voor de wedstrijd en Symon begon hem nog meer te knijpen op de bank bij Rangers. Hij had vooraf in de kleedkamer alle clichés boven gehaald: van “er bestaan geen kleintjes meer” tot “een wedstrijd is pas afgelopen na negentig minuten”. Symon betwijfelde echter of ze waren overgekomen, want echt enthousiast gingen de spelers het veld niet op.

De aanvallers van Rangers hadden indrukwekkende statistieken. George MacLean (82 goals in 117 wedstrijden) en Jim Forrest (145 goals in 164 wedstrijden) scoorden eigenlijk altijd wel. Deze twee Schotse internationals vormden deze dag de aanvallinie van The Gers. Bij Berwick stonden allemaal onbekende spelers in de basis op een man na: Sammy Reid. Reid, een fan van de Rangers, was ooit een groot talent bij Motherwell en was de eerste speler die Bill Shankly kocht toen hij het roer overnam bij Liverpool. Zijn laatste jaren als actieve voetballer wilde Reid op een lager niveau doorbrengen en Berwick Rangers hapte meteen toe. Reid, die in Glasgow woonde, zag het wel zitten. Voor uitwedstrijden hoefde Reid niet eerst af te reizen naar Berwick en vaak reisde hij voor thuiswedstrijden mee met de bus van de tegenstander, als die uit de buurt van Glasgow kwam. Zo ook deze wedstrijd, want Rangers speelde bij hem op de hoek. Eigenlijk een heel gekke situatie.

Ondanks het slechte weer waren er duizenden fans van de Rangers meegereisd met de ploeg. Ze kregen in de eerste minuten een beloning voor hun moeite, want Rangers kreeg meteen enkele goede kansen. Jock Wallace ranselde ze er allemaal uit, maar Symon was toch tevreden. De lamlendigheid die hij voor de wedstrijd zag bleek toch verdwenen. Daarna zakte het wat in en kon Berwick makkelijk stand houden. Echt grote kansen kregen de Engelsen niet, maar Wallace had het een stuk rustiger in goal en kon beginnen met tactische aanwijzingen geven aan zijn spelers. De eerste kansen begonnen te komen voor Berwick en in de 32ste minuut gebeurde het onmogelijke: Sammy Reid kreeg de bal en scoorde. Berwick Rangers 1 Glasgow Rangers 0. Manager Symon werd helemaal gek en schold zijn spelers helemaal verrot.

Na de 1-0 was Rangers weer wakker geschud, maar Jock Wallace leek ineens gezegend met het keeperstalent van zijn vader en stopte alles. Met 1-0 gingen beide clubs de kleedkamers in voor de thee. Waar de spelers van Berwick Rangers vol adrenaline hun kleedkamer ingingen, gingen de andere Rangers met lood in hun schoenen naar binnen. Daar stond namelijk een vloekende en tierende Scot Symon die zijn spelers voor alles uitmaakte wat lelijk was. Vooral zijn twee spitsen kregen veel kritiek, want die twee lukte het maar niet om de bal langs Wallace te krijgen. Goed, uiteindelijk zou er wel gewonnen worden, maar een 1-0 achterstand bij rust was al een vernedering op zich. De tussenstand was zelfs zo bizar dat de BBC het resultaat weigerde te noemen op de radio, want ze dachten dat ze in de maling werden genomen door een of andere lolbroek.

Symon wist niet wat hij zag in de tweede helft, want ondanks het fellere spel van zijn spelers, lukte het maar niet om de gelijkmaker te scoren. “Wallace Played a Blinder”, stond er de volgende dag met chocoladeletters in de kranten en terecht, want Wallace leek wel bezeten tegen zijn jeugdliefde. Werkelijk alles hield hij eruit. Symon kon het niet geloven en werd steeds roder. Deze fans van het Rangers uit Glasgow konden het niet kanaliseren en Wallace kreeg last met fans achter zijn goal. Buiten scheldwoorden vlogen er ook allerlei attributen in zijn richting. Erg ironisch, want acht jaar later zouden dezelfde fans hem op handen dragen, toen hij als manager de Rangers kampioen maakte en daarmee de reeks van Celtic (negen titels op rij) stopte.

Maar het kon niet baten voor Rangers. Het bleef bij 1-0 en een pitch-invasion was het gevolg. Berwick Rangers had zojuist zijn mooiste resultaat ooit behaald en dat mocht gevierd worden. Tot in de late uurtjes stroomde het bier uit de tapkranen in Berwick upon Tweed en omgeving. Alle spelers bleven mee feesten met de fans op één man na: doelpuntenmaker Sammy Reid moest terug naar Glasgow en ging mee met de spelersbus van Rangers. Het zal daar gezellig zijn geweest, vermoed ik. De superspitsen MacLean en Forrest werden meteen door Symon op de transferlijst gezet en zouden nooit meer spelen voor Rangers, ondanks dat ze bijna een-op-een liepen met hun doelpuntenmoyenne. Beide spelers zijn daar nog jaren gefrustreerd over geweest.

De gevolgen waren groot voor beide clubs. Berwick had ineens geld om aanpassingen te doen aan het stadion en mocht in de ronde daarna het opnemen tegen Hibernian. Jock Wallace keepte opnieuw geweldig, maar een nieuwe verrassing zat er niet in. Op Easter Road werd het 1-0 voor Hibernian. Wallace had echter genoeg naam gemaakt om in 1970 een transfer naar zijn geliefde Rangers te verdienen, waar hij eerst als coach aan de slag ging en in 1972 als manager. Daar groeide hij uit tot een legende, ondermeer door in 1975 de reeks van Celtic te stoppen en in 1976 en 1978 de “Treble” te winnen met de club. Na problemen met het bestuur vertrok hij in 1978 naar Leicester City waar hij ene Gary Lineker groot maakte. In 1983 smeekte Rangers hem echter om weer terug te keren en dat deed hij dan ook. Het werd niet zo’n groot succesverhaal. Een avontuur bij Sevilla volgde, waarna Wallace besloot het voor gezien te houden. In 1996 overleed Wallace aan de gevolgen van een spierziekte.

Destijds was het niet gebruikelijk om een manager te ontslaan bij Rangers, maar de onvrede over Symon was erg groot. Hij was pas de derde manager in zeventig jaar en normaal besloot een manager zelf wanneer het tijd was om op te stappen. De nederlaag in Berwick upon Tweed deed echter zoveel pijn dat het vertrouwen in Symon helemaal weg was. Daar kwam ook nog eens bij dat Celtic een paar maanden later de Europa Cup I won. Symon werd niet gezien als de juiste persoon die Celtic het moeilijk kon maken en in november 1967, tien maanden na de smadelijke nederlaag, kreeg Symon de zak. Ironisch genoeg op het moment dat Rangers één punt voor Celtic stond in de competitie.

Nu meer dan 45 jaar later is de winst op Rangers nog steeds het beste resultaat dat Berwick Rangers ooit heeft behaald. In 2002 waren ze echter dicht bij een nieuwe stunt. Opnieuw lootte Berwick Rangers de Rangers uit Glasgow en opnieuw werd het ze erg moeilijk gemaakt. Opnieuw was de wedstrijd op een koude Januaridag en vooraf ging het alleen maar over de 1-0 uit 1967. De verwachtingen waren dus dat Rangers nu een dikke overwinning zou halen om de spoken uit het verleden voor eens en altijd te verjagen en dat zat er dik in. Maar opnieuw lukte het niet om in Berwick te winnen. Het bleef 0-0 en pas na een replay kon Rangers door. Ik ben benieuwd wat het zondag gaat worden als de clubs voor het eerst een competitiewedstrijd tegen elkaar spelen.

10 Reacties op “Sevco in Third #2: Berwick Rangers v Rangers 1-0

  1. Schitterend verhaal Joris.

    • En het wordt nog mooier als Berwick Rangers deze stunt gaat herhalen😉

      • William van Holsteijn

        Idd mooi verhaal. Je bent net terug van Brentford, ff slapen en weer aan t werk. Dan nu zo’n lang en informatief stuk; waar haal je de tijd vandaan? Je hebt niet eens tijd om na te genieten…!!!??

      • Dit is een “oud” artikel dat al op Doingthe116.com stond nog voor de blog er bij kwam, en dan de niet-wedstrijdverslagen 1 voor 1 verplaatst werden naar de blog. Ik herinner me dit duidelijk omdat het artikel me bijbleef vanaf de eerste keer dat ik het las.

        De grootste bekerstunt in Schotland ooit die ik bewust meemaakte was overigens toen Celtic er uit ging tegen Inverness met 1-3, in de tijd voor Inverness de Schotse Premiership haalde. Ik was toen erg in mijn nopjes, niet omdat ik iets tegen Celtic zou hebben of zo maar Inverness is mijn favoriete Schotse club. Ik zou mezelf echter geen fan noemen, daarvoor volg ik het teveel vanop afstand, maar als ik een club zou moeten kiezen in de Schotse League zou ik zonder aarzelen voor Inverness gaan. Het gekke is dat ik later via het web in contact kwam met een gozer uit Inverness die een seizoenkaart op Caley Thistle had. De wereld is soms een erg kleine plek, zeker nu met het internet. Hij was wel vrij anti-Old Firm, hetgeen me wat verbaasde want ik had voorheen niet echt iets van haatgevoelens tegenover de Old Firm gemerkt up north, Inverness’ grote rivalen waren eerder Aberdeen en (hoewel ze toen niet in dezelfde divisie speelden) Ross County, de andere clubs uit het noorden.

        De stunt van Berwick is gezien de tijdsgeest nog groter te noemen, maar uiteraard was dat van lang voor mijn geboorte. In feite is het tijd voor een soort voetbal YouTube versie waarop archiefbeelden van wedstrijden worden bijgehouden uit alle uithoeken van de wereld, zodat we binnen 20 jaar nog met gemak beelden kunnen terugvinden van de wedstrijden vandaag de dag. Nu staat YouTube wel vol voetbalvideo’s maar ze zijn dermate talrijk dat iets opzoeken soms echt het naald in de hooiberg verhaal wordt. Een soort archief dat alle niet-voetbalfilmpjes bant (want voor andere clips bestaan al talloze sites) en die een soort YouTube met enkel voetbalbeelden wordt, dat zou een geweldige archiefsite zijn. Het is geweldig dat je nu op YouTube samenvattingen ziet opduiken van wedstrijden uit de jaren 70 en 80, maar het is jammer dat het soms echt heel lang zoekwerk is om ze op te sporen. Een soort gespecialiseerde site met als enige doel het archiveren van wedstrijdsamenvattingen, zou geweldig zijn.🙂

        Overigens, met wat vertraging heeft de Sevco zijn draai stilaan gevonden dus ik denk dat de kampioen van de League Three nu wel bekend is. Op zich ook best OK, want met enkel nog Celtic als goed elftal is de Premiership erg voorspelbaar. Het is echter storend als clubs die een doorstart maken (ik denk aan Derry City, AFC Wimbledon, Airdrie, … en inderdaad Rangers) dan gaan spreken over hun “terugkeer” op hoger niveau. Sorry, maar als je club geschrapt wordt en je start opnieuw van nul, dan ben je een nieuwe club en is van een “terugkeer” dus geen sprake. Hoezeer fans gevoelsmatig geen onderscheid maken tussen originele club en doorstart, we hebben het strict genomen over 2 verschillende clubs. Het logo en clubkleuren van de verdwenen club kopen en gebruiken maakt van de phoenixclub nog geen club met een lange historie. Doorstart is doorstart, en dus een geheel nieuwe club zonder enige historie. Zeker in geval van Rangers een belangrijke nuance gezien hun record aan trofeeën, zelfs als Sevco binnen een jaar of 2 alweer prijzen wint blijft het een nieuwe club die haar eerste trofee won eerder dan een trofee bovenop het Rangers palmares. Dat palmares kan per definitie niet meer groeien want het oude Rangers FC bestaat niet meer. Het nieuwe Rangers FC is een nieuwe club die, eens ze een prijs wint, haar eerste trofee binnenhaalt. Een zeer belangrijke nuance lijkt me want een record claimen dat toebehoort aan een club die niet meer bestaat zou een heel vertekend beeld van de feiten geven. In feite zou men moeten verplichten de naam duidelijk onderscheidbaar te maken, Rangers 2012 bijvoorbeeld, zodat het voor iedereen duidelijk is dat dit een NIEUWE club is.

  2. De kans acht ik niet heel groot, maar dat dachten ze destijds ook. De David tegen Goliath verhalen bestaan in het moderne voetbal nog steeds. Dus wie weet.

  3. Mooi verhaal, vooral die speler die meerijdt met de bus van Rangers, niet meer voor te stellen vandaag de dag.

  4. In de marge: als de Britten echt zo gek zijn een referendum over Schotse onafhankelijkheid te willen houden in 2014 (de regering in Londen moet wel stapelgek zijn want Schotland heeft dankzij grondstoffen en industrie een behoorlijke economische kracht die het UK zeker ten goede komt) dan zou Berwick misschien wel in de Engelse league belanden uit noodzaak. Tenminste als die onafhankelijkheid er zou komen, hetgeen vereist dat dat referendum echt gebeurt (Cameron zou wel gek zijn het te laten doorgaan) en dat men dan nog pro-onafhankelijkheid zou stemmen. Toen het Tartan Army laatst langskwam verbroederde ik met de talrijke Schotse fans in de straten. Ik vroeg nog eens voorzichtig hoe het nu zat met de positie van Schotland, en zij vertelden dat het hen zou verbazen dat men pro-splitsing zou kiezen, en dat de meeste Schotten mits meer autonomie over economische zaken wel degelijk Brits willen blijven. Bij Berwick kunnen ze maar beter hopen dat er niets van de split in huis komt, want vanuit zo een uithoek de lange afstanden in Engeland trotseren zal ook niet meteen praktisch zijn. Bovendien zijn ze in Schotland op “slechts” 3 promoties van het hoogste niveau vandaan, laat de club in Engeland spelen en met wat pech moeten ze op 8e of 7e niveau beginnen.

    PS: ik hoop dat die Schotse onafhankelijkheid er niet komt en dat zelfs dat referendum geschrapt wordt. Ik ben principiëel tegen bindende referenda (niet-bindend is wel okay) maar ook: stel dat Schotland zich afscheurt dan gaat dat een kettingreactie teweegbrengen en gaan de Vlamingen, Basken, Catalanen, diverse Russische oblasts etc ook om onafhankelijkheid schreeuwen. We hebben eenheid nodig in Europa, niet nog meer verdeeldheid zaaien. Het is nu al problematisch met de facto onafhankelijke doch niet-erkende staten zoals Transnistrië, Zuid Ossetië, Kosovo en TR Noord Cyprus. Het laatste wat we nodig hebben is Europa nog verder verdelen… En zeker zolang België onrechtstreeks betrokken partij blijft (de zogenaamde verdeling van België), zie ik liever geen separatistische successen elders in Europa.

    Maar effectief, politiek zou wel eens het lot van een kleine doch traditionele club kunnen veranderen. Berwick is levensvatbaar in Schotland, maar stel dat je die straks dropt in 8e niveau Engeland omdat Schotland beslist zich af te scheuren, dan kan dat wel eens financiëel en organisatorisch dramatisch zijn voor Berwick Rangers. En terwijl binnen de diverse delen van het UK soms een oogje dichtgeknepen wordt, laat FIFA normaalgezien geen clubs toe om in een andere soevereine staat dan hun eigen land te spelen. Uitzonderingen zijn schaars en om bijzondere redenen (Berwick kan geen veiligheidsargumenten inroepen zoals Derry destijds, en gezien Engeland een eigen liga en FA heeft is de situatie evenmin vergelijkbaar met Monaco of Vaduz), de kans dat FIFA en UEFA Berwick groen licht geven om te gaan spelen in wat dan een buitenlandse liga zou worden, is zeer gering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s