Terugblik op vinckjaar 2011/2012

Het afgelopen seizoen was mijn mooiste tot nu toe in de UK. Veel leuke wedstrijden en dito stadions gezien, topsfeer meegemaakt, goede derby’s bezocht, weer drie clubs voor de ‘92’ afgevinckt en slechts één keer een P-P. Zo willen we het ieder jaar wel hebben. Als ik een kat was, zou ik nu spinnen van tevredenheid. Misschien komt het doordat ik steeds meer aan cherry picking doe of dat de ervaring leert wat de leukste potten zijn, maar iedere trip was raak. Uiteindelijk heb ik  33 wedstrijden gezien, 24 nieuwe stadions gevinckt en qua doelpunten heb ik ook niets te klagen gehad: precies 100 zag ik er dit seizoen.

Het begon allemaal in augustus met de moeder aller vincktrips. Ik zag maar liefst twaalf wedstrijden in tien dagen. Ik denk niet dat ik hier nog ooit overheen ga. Mooiste pot van de twaalf was Greenock Morton v St. Mirren. Op een goed gevuld Cappielow Park zagen we een schitterende derby die uiteindelijk eindigde in 3-4. Zelden zo genoten. Nog een topderby tijdens die trip was Swindon v Oxford in de County Ground. Stadion was veel leuker dan verwacht en de sfeer was super. Ik had geen idee dat deze derby zo leefde daar. Oxford won met 1-2 en wij dachten dat Di Canio snel ontslagen zou worden. Dat zagen we net even verkeerd.

Verder werden we verwend met heerlijke stadionnetjes, zoals die van Bath en Barrow. Windsor en Aveley waren ook niet verkeerd en bij Fleetwood hebben ze er echt iets leuks van gemaakt. Malvern kende ik nog niet, maar dat bleek qua uitzicht genieten te zijn. Voor de rest waren Rangers en Watford niet echt spannende revisits, maar er was niets anders op die dagen. Tegenvallers qua stadion waren Clyde en Bradford Park Avenue. Daar zul je me nooit meer terugzien, wat een gedrochten zijn dat. Van de vier augustustrips die ik tot nu toe heb gemaakt, was dit de beste. Lekker rondreizen en vincken, veel beter gaat het niet worden.

Na de augustustrip was het even op adem komen. Eind september stond er een mooi dubbel op het programma: Brighton op vrijdag en Weymouth op zaterdag. We hadden heerlijk weer en hebben zelfs nog een tijdje in strandstoelen gevegeteerd. Een heerlijke nazomer en waar zit je dan beter dan aan de Engelse zuidkust? Brighton bleek een leuke stad te zijn en qua sfeer en wedstrijd (3-3 tegen Leeds) hadden we niets te klagen. Alleen het stadion viel me zwaar tegen. De volgende dag bij Weymouth was het net andersom. Daar was de wedstrijd niet veel, maar genoten we van het stadion en wonnen we nog bijna een pakket vlees. De combinatie van een beladen wedstrijd in de League op de ene dag en een potje in de non-League op de andere was ons erg goed bevallen.

In oktober stond de jaarlijkse Ierlandtrip weer op het programma. Wederom zagen we drie wedstrijden: twee in het zuiden en eentje in het noorden. Ierlandtrips zijn altijd tof, maar deze was de mooiste tot nu toe. De eerste dag in Derry was erg apart. Qua wedstrijd stelde het niet veel voor, maar het stadion en de omgeving maakten veel goed. Heel aparte ervaring. De volgende dag zagen we onze soft spot Cliftonville winnen bij Portadown, maar de avondwedstrijd sloeg alles. Bij Shelbourne v Cork stonden we in het uitvak, toen Cork in de laatste minuut de 1-2 scoorde en zodoende de titel voor de neus van Shelbourne wegkaapte. We waren zo in de wedstrijd gezogen dat we hard stonden mee te juichen. Wat een mooi eind van onze Ierlandtrip. Het was veruit de beste pot tot nu toe op het Groene Eiland.

In november hoopte ik nog naar Maidenhead te gaan voor een FA Cup-wedstrijd, maar helaas ging de auto onderweg A-A. In december had ik twee trips gepland en gelukkig was het erg zacht weer. De eerste trip ging naar Engeland. Van de vier clubs was Tranmere de enige nieuwe, maar de andere drie waren heerlijke wedstrijden, dus dan maakt dat niet veel uit. Barnsley v Leeds bleek een mooie derby te zijn en Oakwell is nooit een straf om te bezoeken. Grimsby v Lincoln was ook genieten. Ditmaal genot ik veel meer van Blundell Park dan de eerste keer en het zat ook goed vol. Topper van deze trip was de laatste wedstrijd. Carlisle versloeg op geweldige wijze Sheffield United met 3-2. Sfeer was erg goed en we stonden onder een zaagtanddak. Mooi einde van de trip.

De tweede wintertrip bracht me naar Schotland voor drie wedstrijden in de Scottish Cup. Eindelijk vinckte ik Dundee FC eens, een club waar ik wel een zwak voor heb. Helaas geen bekerstunt (heb ik nog nooit meegemaakt in meer dan twintig wedstrijden), maar Dens Park is wel een toppertje. Vooral als je uitzicht hebt op Tannadice Park. Later op de middag genoot ik nog meer bij Forfar Athletic. Een klassiek stadionnetje waar zes keer zoveel man kwamen dan normaal. Zondag stond Peterhead v Celtic op het programma. In Peterhead hadden ze steigers neergezet om alle fans kwijt te kunnen. Ik zag Celtic met 0-3 winnen in een heel aparte omgeving. Helaas ben ik te weinig in Schotland geweest dit seizoen, maar dit soort weekenden zorgen ervoor dat ik er wel even op kan teren.

In februari besloten we opnieuw, net zoals in september, om een beladen Leaguepot te combineren met eentje in de non-League. Ditmaal Gresley op zaterdag en de Steel City derby op zondag. Een mooie combi en dat bleek het ook te zijn in de praktijk. Gresley was heel erg leuk. Stadion lag ingeklemd tussen de huizen, het volk was er vriendelijk en de social club de beste die ik tot nu toe gezien heb. De dag erop naar Sheffield voor mijn derde Steel City derby en dit was de mooiste tot nu toe. Mijn contactpersoon had voor goede plekken gezorgd en we zaten op een perfecte plek om alles te volgen. De sfeer was uitstekend en Wednesday won. Beter kon bijna niet. Nu nog een keer de derby op het hoogste niveau zien en ik kan gelukkig sterven.

In maart stond het traditionele bezoek aan de Pheonixclub weer op het programma. Hitchin was dit keer de gelukkige, of eigenlijk ongelukkige, want ‘onze’ club verliest namelijk altijd. In dit geval leek dat bijna onmogelijk, want Swindon Supermarine stond ergens onderaan. Maar uiteraard jinxten we de club en verloor Hitchin met 0-1. Het bobogebeuren daar viel wat tegen, maar dat werd goedgemaakt door de hartelijkheid van enkele fans, het leuke stadje en het stadion. Top Field is namelijk bijna volledig opgetrokken uit hout en dat soort stadions zijn van een uitstervend ras. Ze willen over twee jaar vertrekken of flink verbouwen, dus ga er nog snel heen nu het nog kan.

Een Paastrip maak ik niet ieder jaar, maar dit jaar stond er weer een in de planning. Opnieuw was het plan om een Leaguepot en een non-Leaguepot te combineren. De Leaguepot werd Southampton v Portsmouth, waar ik na veel moeite kaarten voor kon krijgen. De non-Leaguewedstrijden werden er zelfs twee. Als eerste Basingstoke v Woking. Basingstoke viel qua stadion wat tegen, maar door de vele Wokingfans was het nog best aangenaam toeven daar. ‘s Avonds gingen we naar een vage finale, omdat die bij Arundel werd gespeeld. Daar staat een van de mooiste kastelen van Engeland en laat dat nu recht achter het stadion liggen. Een aanrader voor iedereen die van een mooi uitzicht houdt.

De volgende dag was genieten in Southampton. De derby bleek een van de meest beladen wedstrijden te zijn die ik ooit had bezocht. Het was echte haat. Al een half uur voor de wedstrijden begonnen ze met zingen en banter en pas ver na afloop van de wedstrijd stopte het. Tel daarop het geweldige scoreverloop op (Soton maakte 2-1 vlak voor tijd, waarna Pompey nog de 2-2 scoorde) en deze wedstrijd denderde mijn eeuwige top tien in. Met dit soort wedstrijden en zulke sfeer, maakt het niet uit dat je in een dodelijke saaie rukbak zit. Door deze wedstrijd baalde ik nog meer dat ik eerder dit seizoen Pompey v Soton niet heb gevinckt en dat zal voorlopig ook niet kunnen.

Eigenlijk zou Southampton mijn laatste wedstrijd van het seizoen zijn, maar als je dan ineens Gillingham v Swindon op de fixturelist ziet staan, heb je ineens weer veel zin om te gaan. Er heerst er grote rivaliteit tussen beide clubs en Swindon kon kampioen worden. Tel daarbij op dat bij Swindon de emotionele Di Canio op de bank zat en ik moest gaan. Gelukkig kon ik met “The Valley Express” meerijden en lukte het na veel vijven en zessen een kaartje te bemachtigen. Di Canio stelde me niet teleur en alleen voor hem was het de trip al waard. Er speelden zich veel emoties voor mijn neus af. De wedstrijd was ook best aardig en met de sfeer was ook niets mis. Gillingham blijf ik een kloteclub vinden, maar dit was toch een mooie revisit.

Alsof het niet genoeg was, stond in Schotland dé bekerfinale van de laatste decennia op het programma: Hibs v Hearts. Gelukkig kon ik aan een kaartje komen en tussen de promotiewedstrijden van Willem II in, vloog ik naar Schotland. Ik zat bij de Hibees en hoopte dat ze na 110 jaar eindelijk weer een keer de beker zouden winnen, maar dat gebeurde niet. Sterker nog, Hibs werd met 5-1 afgeschminckt en mocht daar nog gelukkig mee zijn. Ondanks de 5-1 genoot ik erg die dag, want er hing een heerlijke cupsfeer in en rondom het stadion. Een waardige afsluiter van dit vinckjaar. Eens kijken wat 2012/2013 ons gaat brengen.

6 Reacties op “Terugblik op vinckjaar 2011/2012

  1. Mooi en leuk te zien dat Shelbourne je bevallen is (heb ik erg mooie herinneringen aan ; Dublin an sich was geen leuke ervaring om te wonen maar de vele trips door de Irish countryside met de Shelbourne fan-bus maakten veel goed). In feite heb je veel mogen vieren: Celtic kampioen, Willem II gepromoveerd, Sheffield Wednesday gepromoveerd … Ben best wel jaloers🙂 op trips naar bv Peterhead of van die uithoeken. Die geografische uithoeken trekken erg aan bij me (Wick lijkt me geweldig te bezoeken in een Schotse cupwedstrijd) maar door mijn angststoornissen zijn groundhoppingtrips bij mij noodzakelijk beperkt tot enkel dagtrips ; zelfs een hele dag onderweg verloopt heel moeizaam (ik doe het steeds alleen, een geluk want ik zou anders ongewild anderen mee hinderen) maar dat lukt nog net. Meer dan dagtrips kan niet. Moet geweldig zijn om in plaatsen te komen als Peterhead of Forfar ; wanneer anders kom je in zulke plaatsen? Mocht mijn situatie verbeteren hoop ik die groundhoppingtrip door de ex-USSR (mijn natte droom qua voetbal) te realiseren, voorlopig is dat “una sueño, nada mas” … Dankzij je site toch een mooie indruk van plekken als Peterhead en co ; keep up the good work!

    PS: komt er geen feestreportage van de promotiewedstrijd van Willem II als tegenreactie op de degradatiewedstrijd-reportage van het seizoen voordien?🙂

  2. Oh, nog een kleine PS voor een volgende Ierland trip: Cork is een aanrader. Qua stad niet slecht alhoewel Galway veel charmanter is, maar Cork is echt een voetbalstad. Turner’s Cross is een erg leuk stadion en de toeschouwersaantallen zijn naar Ierse normen hoog. De fans zijn er erg fanatiek maar zonder in provocaties te vervallen, waardoor fans van beide teams voor en na de wedstrijd gezellig samen de kroegen in duiken. Er ligt in een zijstraat nog een tweede stadion om te vincken, al durf ik niet zeggen of het rugby of Gaelic Football is. Maar dat is een aanrader en je kan de combo doen met het nabijgelegen Cobh (qua stadion niet zo bijzonder maar de ligging pal naast zee maakt het wel leuk)

    • Cork stond bovenaan de lijst, maar een combi was niet mogelijk omdat Cobh Ramblers niet werd toegelaten in de First Division. Nu gaan we eind september naar Finn Harps v Waterford op vrijdag en Sligo v Derry op zaterdag. Hopelijk kunnen we zaterdag overdag ook nog wat vincken (Dungannon Swifts bijvoorbeeld), maar die fixtures zijn nog niet uit.

      • Juist, even vergeten dat je enkel wedstrijden vinckt. Ik bezoek ook gewoon stadions en sportterreinen zonder wedstrijd, dus dan heb je een andere situatie en hang je voor combo’s niet van de fixtures af.

        Finn Harps en Sligo behoren tot de weinige Ierse stadions die ik zelf nooit bezocht. Maar de westkust (Galway en de Aran Islands bovenop) is echt heerlijk. Prachtige natuur, idyllische strandjes waar amper een levende ziel komt, schitterende kliffen bij de oceaan, ruïnes van kastelen langs de weg. En Galway is enorm charmant als stadje. De hele westkust is puur genieten. De mensen zijn er ook vriendelijker dan in Dublin en Cork vind ik persoonlijk, en je hoort er nu en dan Gaelic praten. Gezien ik er niet geweest ben durf ik me niet over de clubs uitspreken, maar Finn Harps neemt altijd veel volk mee uit. Tijdens Shelbourne-Finn Harps waren ze zeker met 200, niet slecht voor een vrijdagavond-pot en gezien de afstand. Van 1 van hen kreeg ik een sjaal van Finn Harps cadeau. Erg leuke mensen om na de wedstrijd een glas mee te drinken waren dat.

        Dungannon is qua stadionnetje aardig naar Noord Ierse normen maar weinig bijzonder algemeen. Coleraine schijnt dan een stuk boeiender te zijn en (wat betreft zelf bezocht) Institute is erg leuk qua ligging pal tegen de Foyle rivier aan. Vriendelijke mensen daar, absoluut niet sectarisch (van die club heb ik een erg zeldzame sjaal die maar 1x werd gedrukt toen de club 100 jaar bestaan vierde. Ik kocht toen die Institute Centennial sjaal gezien het logo zo leuk was en het een eenmalige oplage was. Kostte me wel 12 pond … Wel gratis kreeg ik een Linfield sjaal van de (zo gedrukt) “Londonderry Fan Club” maar dat exemplaar kreeg ik na de Setanta Cup finale Shelbourne-Linfield en heeft niets met Institute te maken. Ook van Derry City kreeg ik een sjaal gratis. Wat betreft de noordwest hoek ontbreekt dus enkel Sligo in mijn sjaals-collectie maar die zeldzame Institute sjaal was de enige die ik niet gratis kreeg dus ze zijn daar wel erg gul in die hoek van het eiland🙂

        Anyway, tenzij je echt enkel grounds mét wedstrijd wil, is er in de buurt boeiender te zien dan Dungannon. Dungannon is trouwens samen met Linfield indirect de oorzaak dat Derry bankroet ging en moest een doorstart maken: aan beide clubs had Derry schulden die niet betaald kon worden. Ironisch wilde Linfield het nog even laten rusten maar Dungannon Swifts trok wél zonder geduld naar de rechter. Gezien Derry toen RIP was en het huidige Derry een juridisch gezien nieuwe club zullen die schulden nooit betaald worden want het huidige Derry is een nieuwe club en nam de schulden van het oude Derry niet over.

      • Cobh speelt trouwens wel in het amateurvoetbal voort, en hoopt op termijn weer in de League te komen. Het stadion wordt dus wel nog gebruikt.

        Ben best jaloers (maar is jullie van harte gegund, die reisjes :)) ; ikzelf kan enkel dagtrips doen bij groundhopping gezien mijn angstaanvallen langere trips in de weg staan. Ik vinck wel ook grounds zonder wedstrijd, dus dat compenseert ietwat en zo kan ik in een dagtrip toch aardig wat meepikken mits je niet in een landelijk gebied met lange afstanden tussen de dorpen zit.

        Gelukkig legde Shelbourne toen ik er woonde bussen naar uitwedstrijden in, zo kon ik met dagtrips toch in heel het eiland stadions bezoeken. De Dublin derby’s waren het saaiste. Uitwedstrijden waar je te voet heen kunt heeft iets saais. Met de bus dwars door het Ierse platteland en ergens halverwege in een klein dorpje stoppen om de pub in te duiken, dat was geweldig.🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s