England & The European Championship

Engeland en het EK, dat is een combinatie die nooit echt heeft gewerkt. Dit is het veertiende toernooi en Engeland deed slechts acht keer mee. In de zeven voorgaande toernooi hebben ze eigenlijk nooit indruk gemaakt. Halve finales in 1968 en 1996 zijn de spaarzame hoogtepunten voor The Three Lions. En dat terwijl landen als Griekenland en Denemarken het toernooi ooit wonnen. Het lijkt er ook altijd op alsof de Engelsen een EK minder serieus nemen dan een WK. Misschien door de winst in 1966 of het gevoel dat een EK iets minderwaardigs is? Ik weet het niet, maar voor de liefhebber hier een stukje over de vele mislukte missies van de Engelsen.

1968 (Italië): Derde plek

De eerste twee EK’s had Engeland gemist. De eerste, omdat ze niet wilden meedoen, en de tweede omdat Frankrijk in de voorronde te sterk was gebleken. Twee jaar later wonnen de Engelsen het WK en waren ze in 1968 een van de grote favorieten. Het EK was in Italië en slechts vier landen mochten meedoen. Engeland moest in de voorrondes afrekenen met de mede-Britten uit Schotland, Wales en Noord-Ierland. Daarna volgde een knock-out fase, waarin Engeland titelhouder Spanje versloeg. De loting wees uit dat Engeland in de halve finale tegen Joegoslavië moest. In Florence werd met 1-0 verloren, waarna de derde plaats werd gehaald door van de Sovjet-Unie met 2-0 te verslaan.

1980 (Italië): groepsfase

De jaren zeventig waren donkere jaren voor het Engelse elftal. In 1970 werd het WK nog gehaald, maar de vier daarop volgende eindtoernooien moesten het zonder de Engelsen doen. Pas in 1980 waren The Three Lions weer aanwezig. In de kwalificatieronde waren de Engelsen voor Noord-Ierland geëindigd en daardoor aanwezig in Italië. In een poule met Spanje, België en het thuisland, zagen de Engelsen best wel wat mogelijkheden. Maar het werd niets. De eerste wedstrijd tegen de Belgen eindigde in 1-1, waarna er met 1-0 van het Italië werd verloren. België en Italië gooiden het in de laatste wedstrijd op een tactische 0-0, waarna de 2-1 overwinning van Engeland op Spanje ook niets meer uitmaakte.

1988 (Duitsland): groepsfase

In 1984 waren de Denen in de kwalificatiefase te sterk, maar in het heilige jaar 1988 waren de Engelsen er weer bij. Ze hadden het uitstekend gedaan op het WK twee jaar eerder en de kwalificatie was een makkie geweest. De poule met Nederland, Ierland en de Sovjet-Unie leek ook niet al te lastig. In Engeland was er goede hoop dat ze het EK wel eens konden winnen. Maar het werd een grote vernedering. In de eerste ronde was Ierland met 1-0 te sterk. Ierland, dat met allemaal spelers speelde, die niet goed genoeg waren voor het Engelse elftal. Daarna was er de Van Basten-show (fapfapfap), die een hattrick maakte, waarna een 3-1 nederlaag tegen de Sovjet-Unie de vernedering compleet maakte. Engeland had een schertsfiguur geslagen.

1992 (Zweden): groepsfase

In Engeland was men in 1992 anders naar voetbal gaan kijken. Hillsborough zorgde ervoor dat hooligans keihard werden aangepakt en de prestaties van het nationale elftal op het WK in Italië zorgden ervoor dat iedereen voetbal weer in de armen sloot. Sky bedacht in 1992 de Premier League en de Engelse clubs mochten weer Europa in. Engeland had zich o.a. ten koste van Ierland geplaatst en had een relatief makkelijke loting op het EK met Denemarken, Zweden en Frankrijk als tegenstanders. Het thuisfront geloofde in een titel. Maar het werd wederom een sof. De eerste twee wedstrijden (tegen de Denen en de Fransen) eindigden in 0-0, maar een overwinning op Zweden kon de Engelsen nog in de halve finale brengen. Er werd eindelijk een doelpunt gemaakt, maar ze kregen er ook twee om de oren. De Engelsen dropen wederom af met de staart tussen de benen.

1996 (Engeland): halve finale

Maar in 1996, het eerste EK met zestien landen. zou het dan echt gebeuren. Na het echec van 1994 (Engeland plaatste zich niet voor het WK), konden de Engelsen voor eigen volk revanche nemen. Wekenlang stonden de kranten vol met verwijzingen naar dertig jaar eerder. Football was coming home. Maar na de 1-1 tegen de Zwitsers in de openingswedstrijd vreesde iedereen voor een nieuwe afgang. Vreemd genoeg ging het daarna ineens lopen. Schotland werd met 2-0 (wereldgoal Gazza) verslagen en Nederland zelfs met 4-1. In de kwartfinale won Engeland eindelijk eens een penaltyserie en werd de Spanjaarden opzij gezet. Voor de halve finale tegen Duitsland stonden de tabloids vol met onsmakelijke verwijzingen naar WO II. Dit kon niet meer misgaan, maar dat gebeurde wel. De Engelsen verloren na pingels en het land was weer in rouw. Dichterbij waren ze nooit geweest.

2000 (Nederland/Belgie): groepsfase

In 1996 en 1998 had Engeland het erg goed gedaan, maar de kwalificatie voor het EK in de Lage Landen was moeilijk geweest. Zweden had de groep met twee vingers in de neus gewonnen en slechts op doelsaldo waren de Engelsen Polen voorgebleven. Engeland werd in de eerste wedstrijd op het EK helemaal weggespeeld door de Portugezen en ze mochten blij zijn dat het slechts 3-2 werd. De tweede wedstrijd tegen de Duitsers werd met 1-0 gewonnen, maar de rellen in Charleroi zorgden voor een flinke smet op die zege. In de laatste wedstrijd tegen de Roemenen was een gelijkspel genoeg om de kwartfinale te halen, maar Engeland verloor wederom met 3-2. Het was weer niets geweest op het EK.

2004 (Portugal): kwartfinale

Met Eriksson was er voor het eerst een buitenlandse coach aangesteld en er waaide een frisse wind door het elftal. De Engelsen hadden het goed gedaan op het WK twee jaar eerder en ze hadden zich makkelijk geplaatst voor het toernooi. De poule was lastig, met regerend Europees kampioen Frankrijk als eerste tegenstander. Engeland verloor die eerste pot, maar dankzij een 3-0 op Zwitserland en 4-2 tegen de Kroaten, gingen de Engelsen toch door. The Three Lions speelden gewoon leuk voetbal en Wayne Rooney was de ontdekking van het toernooi. Helaas raakte hij geblesseerd en was er niet bij tegen de Portugezen. Portugal gedroeg zich in die kwartfinale zoals we van ze gewend zijn; veel bedrog en genuil. Zulke zaken worden in het hedendaagse voetbal beloond en Engeland verloor weer eens na penalty’s.

2012 (Polen/Oekraine): ?

In 2008 waren de Engelsen er niet bij. McClaren verloor al zijn geloofwaardigheid in Engeland, nadat zijn team slechts derde werd achter Kroatië en Rusland. Slechts op doelsaldo bleven ze Israël voor. McClaren werd McClown en “The Wally with the Brolly” mocht vertrekken. Het zal waarschijnlijk de laatste keer ooit zijn dat Engeland ontbreekt op een EK, want in Frankrijk mogen er over vier jaar 24 landen meedoen. Onder Capello plaatste Engeland zich vrij makkelijk. Engeland werd afgetekend eerste in een groep met Montenegro, Wales, Zwitserland en Bulgarije. De poule van de Engelsen is vrij pittig met thuisland Oekraïne en angstgegners Frankrijk en Zweden. Mede daardoor is de pers vrij gematigd en dekken ze zich zelfs in. Veel belangrijke spelers zijn er niet bij of geschorst. Misschien dat ze juist daardoor wel eens kunnen verbazen en ver kunnen komen, maar ik verwacht er niet veel van. Engelsen en EK’s, dat ligt elkaar gewoon niet zo.

3 Reacties op “England & The European Championship

  1. Nee, Engeland gaat het echt niet redden. Ik denk dat de eerste wedstrijd tegen Frankrijk een deceptie gaat worden. Het Franse elftal is een absolute kanshebber voor de titel. En dan moeten ze in een alles-of-niets wedstrijd tegen de Zweden het laten zien zonder Rooney. “Football is going home, it’s going home”

  2. Hopelijk wordt het inderdaad niets. Ik mag het Engelse elftal totaal niet. Dat er in België enorm veel mensen supporter zijn van Engeland is een vreemd fenomeen trouwens, daar op zich niets mis mee want ik supporter ook enkel voor België zelf als het niet tegen Noorwegen/Turkije/Israel is. Maar ik snap de aantrekking van Engeland specifiek niet. Hooligans die eens ze hun eigen eiland af zijn de boel op stelten zetten (in Charleroi maar ook Oostende maakten ze overal amok en sloegen ze overal ruiten in), fysiek voetbal zonder veel technisch vernuft, etters a la Rooney, … Nope, mij kan Engeland absoluut niet bekoren. Wat mij betreft zo snel mogelijk weer er uit. Van de teams van de Britse eilanden staat Noord Ierland met lengtes voor op nr 1 bij me (deels door mijn heel leuke tijd in Belfast en deels omdat een thuiswedstrijd van Noord Ierland zowat het leukste is wat het West Europese interlandvoetbal te bieden heeft qua randanimatie — en nee, geen sectarisme meer!) ; Schotland en Ierland(-Rep.) laten me min of meer onverschillig maar ik misgun ze ook niets. Engeland hou ik absoluut niet van.

    De coach ziet trouwens de bui al hangen. Door de blessure van ik geloof Cahill moest een vervanger worden opgeroepen en koos men voor een erg onervaren jonge speler terwijl Rio Ferdinand mocht thuisblijven. En dat nadat men zijn eerdere niet-selectie omschreef als “louter om sportieve redenen, niets te maken met prive-redenen”. Door hem nu niet als vervanger op te roepen geeft de coach in feite toe dat het dus wél om priveredenen gaat en Ferdinand heeft zijn ongenoegen al serieus laten blijken, ongenoegen dat in de pers lijkt gedeeld te worden. Capello had het hele randgeboren (geen WAG schandaaltjes etc) redelijk onder controle, hin is nog maar pas bondscoach-af en de hele hetze herbegint al. Gaat Engeland niet naar de tweede ronde zou de druk op de bondscoach wel eens enorm kunnen worden.

    Frankrijk gisteren gezien tegen Estland (4-0). Geen waardemeter denk je dan, maar Estland haalde toch de playoffs en creëerde ook gisteren 3 grote kansen. Maar desondanks liet Frankrijk me een goeie indruk, vooral voorin. Ik zie Engeland maximum gelijkspelen , waarschijnlijk zelfs verliezen. Oekraine en Polen schat ik erg laag in (enkel aanwezig omdat het gastlanden zijn) maar Zweden is zeker in staat een resultaat tegen Engeland te halen. Strandt het schip niet in de eerste ronde, dan is het sowieso nadien over and out als Spanje, Nederland, Duitsland en Rusland er aan komen ; stuk voor stuk veel betere teams dan Engeland.

  3. PS: de nationale ploeg van de Engelsen wordt natuurlijk niet geholpen door de pers die een grote druk legt op de spelers. Maar dat mag geen excuus zijn want ook in bv Spanje, Italië, Duitsland en Nederland is de pers veeleisend en die landen presteren doorgaans wél. Hét grote probleem van Engeland is de Premier League waar op een handvol spelers na (Rooney, Lampard, Hart, …) alle smaakmakers buitenlanders zijn. Zo krijg je een fantastische league, samen met de Spaanse allicht de beste van de wereld want alle topspelers trekken naar Spanje of Engeland. Nadeel is dat die buitenlandse sterren de ontwikkeling van eigen lokaal talent in de weg staat ; zolang men op dit elan doorgaat moeten ze niet verwachten dat de nationale ploeg hoge toppen gaat bereiken. Nu en dan een “gem” a la Rooney is er altijd wel, maar je merkt duidelijk dat de EPL op buitenlandse sterren teert. Met nefaste gevolgen voor de Engelse nationale elf als gevolg.

    Ik vind trouwens dat er 1 UK team zou moeten komen want als we deze lijn doortrekken en alle Amerikaanse staten of autonome regio’s van Europa een eigen team krijgen zie je door de bomen het bos niet meer. Maar goed, Engeland of UK, veel verschilt in kwaliteit zou het niet maken vermoed ik. Zolang men niet, zoals in bv Nederland en Frankrijk, op de eigen jeugdopleidingen focust en liever buitenlandse sterren binnenhaalt, zal de nationale elf blijven aanmodderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s