Sebas & Hibernian

Wegens prioriteit geven aan andere dingen en de tijd die in een “Foreign Fans” gaat zitten, hebben we die hier al even niet gezien op DT116. Maar nu de Edinburgh Final komende zaterdag op het programma staat, moest er gewoon een interview met een Nederlandse fan van een van deze twee clubs op de site. Heartsfans zijn er niet veel in Nederland, als ze überhaupt al bestaan, maar dankzij de connectie tussen FC Groningen en Hibs zijn er wel wat Nederlandse Hi-Bees te vinden. Een van hen is Sebas, een 27-jarige Groninger, die helemaal gek is van de club uit Leith.

Hoe wordt een Nederlander fan van een Schotse club? En dan nog wel Hibs?

“Ik heb altijd een voorliefde gehad voor de leagues op de Britse eilanden. En dan meer met de kleinere competities dan de Engelse Premier League. Ik kan er niet zo goed mijn vinger opleggen waarom dat is. Het is een soort voorkeur voor het alternatieve ten opzichte van de mainstream. Misschien dat de Schotse competitie mij ook aanspreekt, omdat het een relatief kleine competitie is en het zodoende relatief eenvoudig is om bekend te worden met de verschillende clubs. Doordat ik al ‘iets had’ met zowel Schotland als Ierland, ik heb bijvoorbeeld een paar jaar Gaelic Football gespeeld, viel Hibernian als door Ieren opgerichte club in Schotland natuurlijk al wel op. Ik volgde ze dus al een tijdje, maar zag ze vooral als een soort klein Celtic en lag echt niet wakker van hun resultaten. In 2007 bezocht ik voor het eerst een wedstrijd, toen ik mee ging met een groep Groningers.”

En daarna was je definitief Hibee?

“Ik was vooral heel erg onder de indruk van Edinburgh. Mijn bewondering voor de stad heeft er zeker aan bijgedragen dat ik de club daarna nog meer ben gaan volgen. Dat kwam onder meer neer op het lezen over de club op internet en in boeken die ik opspoorde via veilingsites. Hoewel ik maar amper wedstrijden bezocht, was ik dus wel vaak met Hibernian bezig. Tot 2009 zag ik het echter nog steeds als een soort extra interesse en niet als een club waar ik net zo fan van was als FC Groningen, de club uit mijn geboortestad. Ik weet niet waardoor het juist toen zo kwam, maar vanaf dat jaar begon ik ineens heel erg veel waarde te hechten aan hun resultaten. Vooral toen in de tweede helft van het seizoen 2009-2010 het elftal volledig instortte en na een prima eerste seizoenshelft nog maar amper een wedstrijd wist te winnen, zat ik daar heel erg mee. Ik had nooit gedacht dat ik net zo veel zou kunnen geven om een andere club dan FC Groningen, maar het overkwam mij ineens. Alsof ik na jaren gelukkig getrouwd te zijn geweest ineens heel erg verliefd werd op een ander. Ik heb nog maar amper wedstrijden bezocht (vier, exclusief de oefenwedstrijden in Nederland), maar voel me gek genoeg toch heel erg met Hibs verbonden. Het is dus niet zo dat ik bij Hibernian ‘supportertje speel’. Op de momenten dat het slecht gaat, en dat zijn er de laatste jaren erg veel geweest, had ik liever gehad dat het mij wat minder deed.”

Wat sprak je precies zo aan in Hibernian?

“Ik ben ‘proud to be a Hibby’. De stad Edinburgh en de geschiedenis van Hibs hebben voor mij echt iets groots. Het is misschien een beetje een aparte manier om naar voetbal te kijken, maar bij de lange en bewogen geschiedenis van de meeste Schotse clubs – en Hibernian in het bijzonder – vind ik veel clubs in andere landen, ook Nederland, een beetje schril afsteken. Ook al spelen ze dan waarschijnlijk een stuk beter voetbal en komen er meer mensen (bij Hibs is het vaak om je ogen bij uit te steken en zit het stadion nooit vol) ze missen toch de uitstraling, de naam en de geschiedenis die Hibernian FC in mijn beleving heeft. Maar dat is natuurlijk erg persoonlijk. De stad is echt geweldig. Ik ben er nu een paar keer geweest en ben er altijd erg van onder de indruk. Calton Hill, met zijn prachtige uitzicht op Arthur’s Seat, de Firth of Forth en Easter Road Stadium is zeker één van mijn favoriete plekken op deze planeet.”

Zijn er nog meer Groningers zo fanatiek voor Hibs?

“Wel een paar denk ik, maar daar heb ik niet zo veel contact mee. Er zijn vaste contacten tussen de fans van Groningen en Hibs, maar ik beschouw mijn supporterschap van Hibernian zeker niet als een bijproduct van mijn supporterschap van FC Groningen.”

Wat is je mooiste ervaring bij Hibs?

“Ik heb helaas nog maar een paar wedstrijden in het stadion gezien, maar mag mij al wel gelukkig prijzen vorige maand een gewonnen halve finale op Hampden te hebben meegemaakt. Mijn mooiste ervaring is de winnende goal van Griffiths die dag en vooral het Sunshine on Leith na afloop. Ik ken het filmpje van de ‘sing along’ na de winst van de League Cup in 2007 natuurlijk erg goed en het was erg mooi om er nu eens tussen te staan en het zelf mee te maken.”

Waar staat je liefde voor Hibs in vergelijking met die voor Groningen?

“Groningen is natuurlijk de club van mijn jeugd. Ik kom er nu niet meer zo heel veel nu ik in Amsterdam woon, maar heb jaren een seizoenskaart gehad en veel uitvakken van binnen gezien. Het Nederlandse voetbalwereldje kwam me op een gegeven moment wel de strot uit en ik heb mij er bewust een beetje vanaf gekeerd. Ik beleefde de wedstrijden vaak zo emotioneel dat ik me daar geregeld als een halve debiel liep te gedragen, echt RTL-voetbalfans waardig. Daarom ben ik het gaan vermijden. Je zou FC Groningen kunnen zien als de club van mijn oude leven en Hibernian van mijn nieuwe. Ik volg FC Groningen natuurlijk nog wel en als ik nu in de Euroborg kom ben ik ook geneigd snel weer in mijn tienergedrag terug te vallen.”

Wat vind je van de verbouwingen van Easter Road de laatste jaren?

“Het is de pech geweest dat de nieuwe East Stand klaar was toen er zich net een hele slechte periode aandiende. Daardoor liepen de toeschouwersaantallen terug en zag het vergrootte stadion er ineens akelig leeg uit. Ik heb echter beelden gezien van de degradatiekraker vorige week maandag tegen Dunfermline toen het bijna vol zat en dan ziet die tribune er echt indrukwekkend uit. Het is sowieso een erg mooie tribune. Hibernian speelt al vanaf 1893 op de huidige locatie en Easter Road is in de loop der eeuwen voortdurend van aangezicht verandert. Het is goed dat het stadion ook is meegegroeid met de 21e eeuw.”

Wat vind je het allermooiste aan Hibs?

“Wanneer je je erin verdiept blijkt Hibernian echt een unieke club. Je zou kunnen zeggen dat Hibernian een ‘dynamische identiteit’ heeft. Alle voetbalclubs staan voor een bepaalde stad of streek en ontlenen daaraan hun identiteit, maar Hibs onderscheidt zich doordat deze identiteit gedurende haar geschiedenis voortdurend verandert en steeds aan debat onderhevig is. De club was oorspronkelijk de vereniging van de Ierse gemeenschap die geïsoleerd leefde van de rest van de stad. Hibernian was verbonden aan de katholieke St. Patrick’s Church en alleen praktiserende katholieken konden lid worden.

Later zijn de banden met de kerk doorgesneden en werd de club opengesteld voor anders gezindten. De Ierse identiteit bleef aanvankelijk erg belangrijk, maar werd later steeds meer ter discussie gesteld. Op bepaalde momenten is er zelfs voor gepleit de Ierse identiteit volledig af te werpen. De harp werd uit het logo gehaald en Ierse vlaggen zijn een tijdje geweerd aan de poorten van Easter Road. Recent wordt de Ierse identiteit echter weer meer omarmd, maar de discussie erover gaat door. Er zijn supporters die de harp weer uit het logo willen, terwijl anderen vinden dat de profilering als Ierse club niet ver genoeg gaat.

Eenzelfde ontwikkeling heeft de club doorgemaakt met Leith en Edinburgh. Hibernian is nu de club van Leith, de havenwijk die vroeger een aparte stad was en daardoor een eigen identiteit heeft ten opzichte van de rest van Edinburgh. Het geboortehuis van Hibs staat echter niet in Leith, maar de club verhuisde er later naar toe en is dus door de haven geadopteerd. Ook op dit vlak zijn er nog steeds discussies tussen de Hibernianfans: sommigen zeggen dat Hibs de club van Leith is en Leith niet tot Edinburgh behoort. Anderen zien Hibernian juist als een puur Edinburgse vereniging en hebben niet zoveel met de eigengereidheid van Leith.”

Dat steeds veranderen van identiteit, zie je dat als iets unieks voor Hibs?

“Jazeker. Hearts was altijd de club van “mainstream-Edinburgh” en daarmee is wat dat verhaal betreft verder de kous af. Hibs is daarentegen zo’n beetje alles wel geweest: de club van de katholieken, de club van de Ierse minderheid, de club van Leith. Er zijn ook tijden geweest dat de Hibs-aanhang zich onderscheidde als de club van de ‘working class’ ten opzichte van het rijkere Hearts, eveneens als tijden dat Hibernian een beetje de alternatieve, bohemische vereniging was. Het enige dat er niet verandert aan de identiteit van Hibernian is dat zij altijd verandert. Onder andere daarin is Hibernian een unieke club. Het deed pijn om te zien hoe deze unieke club de laatste jaren door totaal mismanagement ten gronde gericht werd.”

Hoe volg je Hibs eigenlijk vanuit Nederland?

“Hibsfan zijn was helaas geen pretje de laatste jaren. Ik probeer er daarom soms een beetje afstand van te nemen zodat het niet keer op keer mijn dag verpest. Als ik niet naar Schotland ga, zou ik meer wedstrijden in de kroeg kunnen kijken dan ik nu doe, maar dat doe ik dus bewust niet. Meestal zit ik tijdens de wedstrijd in spanning iets anders te doen en check achteraf de uitslag op internet.”

Ben je blij dat de finale uitgerekend tegen Hearts is of had je liever een andere club gehad?

“Zoals iedereen die het Schotse voetbal volgt weet, wacht Hibernian al sinds 1902 op de derde bekerwinst. Dat is echt een opmerkelijk gegeven omdat Hibernian in de jaren 30, 40, 50 en 70 een team had dat zich konden meten met de nationale top en ook vier keer de landstitel veroverde. Mijn persoonlijke bekertrauma met Hibs gaat niet verder dan nederlagen tegen Ross County in 2010 en Ayr United in 2011, allebei afkomstig uit de First Division, maar het feit dat Hibs al sinds 1902 op de ‘big one’ wacht wordt je zo vaak ingewreven dat je al snel gaat voelen hoe groot het is als de cup gewonnen wordt. Als het dan ook nog eens tegen Hearts kan zou dat echt machtig mooi zijn. Aan de ene kant is het dus erg mooi dat deze kans er nu ligt, maar aan de andere kant heeft Hibernian waarschijnlijk weinig kans en had ik dus liever een andere tegenstander gehad.“

Heb je een hekel aan Hearts?

“Ik heb altijd gezegd dat ik geen hekel aan Hearts kan hebben omdat je daarvoor van jongs af aan op het schoolplein elkaar hebt moeten lopen jennen met gewonnen en verloren derby’s. Toen ik op het schoolplein rondliep had ik nog nooit van Hibs en Hearts gehoord. Een paar jaar geleden viel het mij echter op dat ik mij zat te verkneukelen over een nederlaag van Hearts tegen Kilmarnock. Echt een hekel is het natuurlijk niet, maar ik zie ze wel graag verliezen. En dat terwijl ik wel vind dat Heart of Midlothian als club een paar leuke elementen heeft. Mooie naam en stadion bijvoorbeeld. Maar je ontwikkelt waarschijnlijk een afkeer tegen dat wat zich opwerpt als de vijand van wat je zelf aanhangt. Het helpt ook om af en toe mee te lezen op Schotse voetbalfora. Het internet is – zowel qua niveau als het onderlinge gejen – toch ook een beetje een schoolplein.”

Hoe ga je de finale zelf beleven en had je er niet bij willen zijn?

“In grote spanning, terwijl ik afleiding zoek in iets wat niets met voetbal te maken heeft. Het is misschien lachwekkend, maar ik ga het mezelf niet aandoen om die wedstrijd ergens te volgen (in het stadion of in de pub). Als ze tegen Celtic hadden gespeeld was ik waarschijnlijk wel in de pub gaan kijken (geld en tijd voor nog een keer Hampden had ik toch niet echt), maar nu het tegen Hearts is wordt het ineens wel erg ‘huge’ allemaal. Zo’n alles-of-niets finale is niet goed voor je hart.”

Wat denk je dat er gaat gebeuren in het groene deel van Edinburgh als Hibs wint?

“Dat wordt totale gekte natuurlijk. Het groene deel van Edinburgh heeft de laatste jaren veel moeten slikken van het ‘kastanjebruine’ deel van de stad. Hibernian wacht nu alweer tien derby’s op rij op een overwinning. Als nu de beker gewonnen wordt, is dat in één klap weggevaagd. Ik heb geen favoriete speler bij Hibs, maar degene die zaterdag de winnende maakt, gaat die eer krijgen.”

10 Reacties op “Sebas & Hibernian

  1. Leuk interview. Ik heb geen voorkeur voor aanstaande zaterdag, maar ik gun je de bekerwinst van harte! Zou erg goed zijn voor een traditionele club als Hibernian om weer eens wat te winnen. Succes!

  2. Mooi om te lezen. Belooft een prachtige finale te worden. Succes Hibs!

  3. En ik krijg voortdurend onbegrip te horen als ik zeg dat ik een beetje variatie leuk vind en het absurd vind je te hechten aan kleuren of een logo.🙂 Blijkbaar ben ik toch niet de enige die er zo over denkt en een beetje variatie van tijd tot tijd juist weet te smaken.

    Succes aan Hibs maar 1 ding moet toch wel gezegd: er bestaan in Schotland geen Ierse clubs. Dat leer je snel als je in Ierland zelf woont. Clubs met een Ierse achtergrond ja, maar desondanks Brits. Linfield is meer Iers dan eender welke club in Schotland. Klinkt misschien gek maar eens je in Ierland woont en daar de stadions induikt merk je dat de adoratie voor de clubs op het andere eiland niet unaniem is. Veel fans van Ierse clubs hebben een hekel aan wat uit Schotland en Engeland komt en dansten zelfs van vreugde toen Celtic die 5-0 om de oren kreeg in Petrzelka. Zij beschouwen het lachwekkend een Ierse club te willen steunen maar dan toch die club buiten Ierland te willen zoeken.
    Ik vind er zeker niets fouts mee om een buitenlands team te steunen eerder dan een team in eigen land, elk kiest zijn eigen favoriet tenslotte. Dus ik vind het nogal brutaal van die mensen om mensen die Celtic of Liverpool of zo volgen, zo zwaar te schofferen. Maar 1 ding is onmiskenbaar juist: we spreken hier wel degelijk over Britse clubs, weliswaar met een Ierse achtergrond maar dat maakt het nog geen Ierse clubs. Hibernian heeft denk ik wel een mooi overwicht gevonden: de naam maakt de roots van de club duidelijk, maar ze hebben geen drang om zich als Iers te profileren en houden de kerk in het midden.

    Ik weet niet of het al eens op deze site gepost was of niet maar Hearts halen hun naam van het Heart of Midlothian, een mozaiek in de Royal Mile in de stad waar vroeger openbare executies werden uitgevoerd toen de doodstraf nog bestond. De veroordeelde werd ongeveer ter hoogte van het hartvormige mozaiek gedood. Hearts heeft dus een vrij lugubere maar wel erg originele naam vergeleken met de doorsnee club. Het valt ook op dat behalve een paar amateurclubs geen enkele club de naam Edinburgh in de clubnaam draagt. In Glasgow (officiëel The Celtic Football Club, en Rangers Football Club), Belfast en Londen is dat ook zo en had Birmingham City haar oorspronkelijke naam niet veranderd daar evenmin. Vrij opmerkelijk eigenlijk, want het zou marketingtechnisch natuurlijk wel wat opbrengen mocht de stadsnaam plots in de clubnaam worden opgenomen (zie Dublin City die haast geen fans hadden maar meer shirts dan welke Ierse club ook verkochten omdat toeristen niet beseften dat ze een shirt van een voetbalclub kochten)

  4. Heart of Midlothian is inderdaad een prachtige naam. Daar druipt de historie vanaf. Wel luguber ja haha

  5. “en het absurd vind je te hechten aan kleuren” ze spelen allebei in het groen en wit hoor😉

    • Een toevalligheid. Hij zegt duidelijk dat logo, identiteit en hoe de club zich profileert (meer Iersgezind, minder Iersgezind, meer lokaalgebonden, …) doorheen de tijd meermaals veranderden en dat er constant debat is en de club dus aan veranderingen onderhevig is.

      Dit is exact wat ik bedoel in mijn eerdere posts en waar zo vreemd op gereageerd werd: een club is, net als elke persoon en elke vereniging, onderhevig aan veranderingen en evolueert doorheen de tijd. Het zou abnormaal zijn als dat niet zo is. Traditie is mooi maar mag niet in de weg staan van evolutie. Ik vind dat Sebas het mooi verwoordde met de zin over hoe de enige constante aan Hibernian is dat er altijd wel wat verandert. Laten de fans daarom de club vallen en spreken ze plots over een totaal ander team waarmee ze zich niet meer kunnen identificeren? Blijkbaar zegt Sebas daar min of meer wat ik al in meerdere posts heb gezegd en wat voor jullie zo vreemd klonk terwijl het bij hem blijkbaar vrij normaal overkomt. Nochtans is wat hij daar opsomt de essentie van wat ik voorheen schreef: clubs evolueren doorheen de tijd en een aanpassing betekent niet dat de club plots zichzelf niet meer is. Net zoals ook mensen doorheen de tijd evolueren. Stagnatie is geen natuurlijk iets.

      Je moet de zaak gewoon vanop afstand bekijken. Een sportclub is een vereniging waar mensen samenkomen om een sport te beoefenen. In feite is het vanop afstand gezien, als we emotie even niet meerekenen, vreemd dat mensen zich met die spelers identificeren terwijl de doorsnee fan geen enkele speler van het team persoonlijk kent en dus geen directe band heeft met het team (dit is anders op amateurniveau waar de enige toeschouwers vaak vrienden en familie van de spelers op het veld zijn). Op profniveau zeker gaan mensen zich identificeren en hun gemoed laten afhangen van wat mensen presteren met wie ze geen directe band hebben, en een vereniging waar ze geen lid van zijn en enkel als toeschouwer opdagen. In feite is het vreemd dat dat zo op de emotie kan inspelen, als we het louter zakelijk bekijken. Maar het is een natuurlijk iets tegelijkertijd omdat we onbewust emotionele affectie voor een club ontwikkelen. Dat dit echter zo ver gaat dat een simpele wijziging van logo of kleur die band breekt, gaat er bij mij echt niet in, en duidt er in mijn mening op dat die persoon het spelletje onvoldoende relativeert.

      Sebas haalt een mooi voorbeeld aan met Hibs, inderdaad een club die qua uitstraling en symboliek al vaak wijzigingen doorvoerde. Volgens de theorie van sommige mensen hier zou er dus telkens een nieuwe club ontstaan waar de fans die er voorheen waren zich niet meer mee kunnen associëren?

      Conclusie: laat elk eens het voetbal beleven op zijn manier in plaats van er allerlei regeltjes aan vast te hangen om aan te geven of iemand wel een “echte fan” is (voor zover die persoon zich aan de mening van anderen hoeft te storen). Het soort tribalistisch gedoe waar een bepaalde mening plots door heel voetbalminnend publiek wordt overgenomen, dat is tribalisme in zijn puurste vorm en dat zint me niet zo. Dat de fans van Hibs hun club trouw bleven bij de diverse koerswijzigingen bewijst alleszins dat niet iedereen zich vastklampt aan een logo of een bij elke wijziging gaat panikeren.

  6. Interessant stuk! Volg zelf met name Celtic al jaren, maar Hibs heeft zeker ook mijn symphatie. In februari ben ik enkele dagen in Edinburgh geweest, en had vooraf gelukkig tickets voor Hibs – Celtic (uitslag 0-5) kunnen bemachtigen.

    Precies zoals je het omschrijft heb ik de stad Edinburgh ook ervaren. Geweldig lang weekend gehad in deze fenomenale stad. Ondanks het barslechte spel van Hibs heb ik genoten van alles gedurende ‘matchday’.. de hele entourage, de hartstochtelijke supporters, de wijk Leith, etc.. Met veel Hibs fans gesproken in de pubs, mooie verhalen gehoord over hun trots.

    Ik ga de teksten van The Proclaimers zeker nogeens opnieuw meezingen op Easter Road.

  7. Lees dat je niet meer in de mooiste stad van Nederland woont, maar vanaf Groningen is nu een vlucht naar Aberdeen! Lekker!

    Mooi stuk!

  8. William van Holsteijn

    Ik heb een keer ervaren dat een volgepakt Hampden Park na een 1-0 overwinning op Holland `500 miles´ van de Proclaimers ging zingen, als ik daaraan terugdenk krijg ik nog kippenvel, fantastisch was dat. Mocht je (Jos) weer een keer op Easter Road zijn en men gaat dit zingen, dan zal je dat nog lang gaan heugen, kan ik je verzekeren!

  9. @William: Dat lijkt me ook een geweldige ervaring om op Hamden Park mee te mogen maken! Voorafgaand aan Hibs – Celtic werd naast ‘Sunshine on Leith’ tevens ‘500 Miles’ te gehore gebracht. Enorm kippenvelmoment nog steeds wanneer ik hieraan terugdenk!

    Van een Hibs-fan begreep ik dat er bij elk thuisdoelpunt laatstgenoemde song door de boxen knalt op Easter Road. Helaas was Hibs niet goed die dag, en lukte het niet te scoren tegen Celtic.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s