Scottish Cup Final 1896‏

Het was een mooi jaar, 1896. De Italianen slagen er niet in om de Abessijnen te verslaan, Nicolaas II wordt gekroond tot laatste tsaar van Rusland, de eerste Olympische spelen vinden plaats in Athene, Willem II werd opgericht en de voetbalclubs uit Edinburgh, Hibernian en Heart of Midlothian, spelen de Schotse bekerfinale tegen elkaar. Doordat ze allebei uit de Schotse hoofdstad komen, wordt besloten om de finale op Logie Green in Edinburgh te spelen. Nu, 116 jaar later, spelen beide clubs weer in de bekerfinale tegen elkaar, dus tijd om eens terug te kijken naar de eerste ontmoeting.

Uniek aan de bekerfinale van 1896 is dat het de enige keer in 138 jaar is geweest dat hij niet in Glasgow plaats vond. Het leek de SFA wel een goed idee om hem in Edinburgh zelf te houden. Easter Road en Tynecastle, de twee beste stadions van Edinburgh, vielen af. Maar destijds was er nog een derde grote club in de stad: St. Bernard’s. Die club had ook een grote aanhang en het stadion van ze, Logie Green, kon best wat volk kwijt. Een jaar eerder nog had St. Bernard’s de Scottish Cup gewonnen, onder andere dankzij een overwinning op Hearts in de halve finale.

De keuze voor Logie Green leek dus een logische, maar beide clubs waren er niet blij mee. Zij wilden liever in Glasgow spelen. Ze waren namelijk bang dat Logie Green te klein was en voorafgaand aan de wedstrijd verschenen er stukken in de pers dat het levensgevaarlijk was om naar de bekerfinale te gaan. Als er meer dan 22000 man zouden komen, kon het stadion wel eens in elkaar storten. De SFA trok zich er niets van aan en besloot dat de finale gewoon in Edinburgh zou worden gehouden. Er was ook nog niet echt een traditie om de finale in een bepaald stadion te spelen. Ibrox en Hampden (niet het huidige, maar Cathkin Park) wisselden elkaar af.

De paniek bleek voor niets te zijn geweest, want de 22000 man zouden er niet komen. De teller bleef steken op 17034, nog altijd een behoorlijk aantal, maar verwijderd van de aantallen die werden gehaald als de clubs uit Glasgow tegen elkaar speelden. Het record was in handen van Celtic en Queen’s Park, die in 1892 voor 40000 man op Ibrox speelden. Zelfs de replay trok nog 26000 man. Net zoals nu was het mondaine Edinburgh minder gek op voetbal dan arbeidersstad Glasgow. Waarschijnlijk ook de reden waarom de twee uit Edinburgh nooit een serieuze aanval hebben kunnen doen op de Old Firm.

Beide teams hadden vier ploegen moeten uitschakelen om in de finale te komen. Hearts was in de eerste ronde met 1-12 te sterk voor non-Leagueclub Blantyre. De twee potten erna kregen ze tegenstanders van een ander kaliber, maar zowel Ayr (1-5) als Arbroath (0-4) werden relatief simpel aan de kant gezet. In de halve finale kregen The Jambos kans op revanche voor het jaar ervoor, want St. Bernard’s was weer de tegenstander. Opnieuw was het een zware wedstrijd, maar dit keer trokken de mannen uit Gorgie aan het langste eind: 1-0. Hearts stond voor de tweede keer in de finale, na de winst in 1891.

Voor Hibernian ging de route naar finale een stuk minder soepel. In de eerste ronde werd East Stirlingshire met pijn en moeite (2-3) opzij gezet. De volgende ronde ging het wel makkelijk en werd Raith Rovers met 6-1 verslagen. In de kwartfinale moest Rangers er op Ibrox aangeloven: 2-3. Hierdoor lagen alle clubs uit Glasgow eruit, want Queen’s Park had in de eerste ronde Celtic uitgeschakeld, waarna St. Bernard’s in de kwartfinale te sterk was voor Queen’s Park. In de halve finale moest Hibs daarom tegen Renton, in 1888 nog wereldkampioen en een jaar eerder verliezend bekerfinalist. Hibs won op het tandvlees met 2-1 en stond ook voor de tweede keer in de finale, na winst in 1887.

Even leek Renton nog roet in het eten te gooien, nadat ze er achter kwamen dat een speler van Hibs niet mee had mogen doen. Maar dat verwierp de SFA, waarna beide teams uit Edinburgh op 20 maart konden uitvechten wie een tweede Scottish Cup in de prijzenkast kon zetten. Een uitgesproken favoriet was er niet, want in de competitie deden ze het ongeveer even goed (Hibs werd derde, Hearts vierde) en derby’s zijn altijd wedstrijden op zich. Dat bleek ook in 1896, want Hearts was veel te sterk. Ze kwamen simpel op 3-0 en de 3-1 van Hibs was er alleen voor de statistieken. Het was de tweede Scottish Cup voor Hearts, die ze nu in totaal zeven keer hebben gewonnen. Hibs staat op slechts twee, de laatste in 1902. Maar als ze zaterdag winnen zijn de nederlaag uit 1896 en de 110 jaar zonder beker op slag vergeten.

Een Reactie op “Scottish Cup Final 1896‏

  1. Even op wikipedia gekeken en hoewel je daar altijd met een korrel zout moet lezen lijkt St Bernard’s FC een kwestie te zijn geweest van aardig sterk in het begin maar snel weggezakt. En blijkbaar net als Third Lanark afkomstig van een legerbrigade qua opzet tot ze zich disassociëerden met die brigade en de naam veranderden naar St Bernard’s. In die tijd, als ik wiki mag geloven, moest je zelfs voor promoties tussen afdelingen van de League onderling verkozen worden (niet enkel als je als non-league club wou toetreden maar ook als je wilde promoveren van bv second naar first division). Zijn er blijkbaar meer gestopt kort na de WO II mede uit frustratie omdat ze meermaals niet verkozen werden en promotie zo meermaals geweigerd werd. Volgens wiki was er zelfs een 4e league club uit Edinburgh, Leith Athletic, maar die zetten een stap terug naar non-league niveau.

    In feite gek dat in Edinburgh nooit echt een potentiële grootmacht is ontstaan. Of de stad nu wat elitair was of niet zou in feite niet mogen meespelen, het potentiëel is er zeker. Zelfs met de populariteit van rugby heb je nog genoeg mensen over die ook voor een pot voetbal te vinden zijn. De verdeeldheid van de stad over twee rivaliserende clubs is enerzijds mooi vanwege de traditie, anderzijds zou 1 grote club voor de stad wellicht wél kunnen wedijveren met de Old Firm op termijn.

    Waarom spelen ze deze finale eigenlijk niet op Murrayfield? Ik weet het, dat is een rugbystadion, maar zo moeilijk kan het toch niet zijn even wat extra lijntjes te tekenen, twee voetbaldoelen op het veld, en eenmalig eens een voetbalwedstrijd houden? Er zijn wel meer stadions die voor verschillende sporttakken dienst hebben gedaan uitzonderlijk. Het heeft toch iets geks om een stadsderby in een andere stad te spelen dan waar beide clubs uit afkomstig zijn.

    Overigens bovenstaande info gevonden via deze pagina: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_football_clubs_in_Scotland#Miscellaneous_clubs_at_amateur_level

    Vergeleken met Engeland mag het niveau dan wel minder zijn, qua clubnamen is Schotland echt een lekkernij. Solway Star, Inverness Citadell, 23rd Renfrew RV, Northern FC, Eastern FC, Glenbuck Cherrypickers, Dunderhall Miners, Oban Saints, Rothesey Brandane, Montrose Roselea, … Zulke ploegen zou ik vincken puur voor de naam alleen al. Bij sommigen klinkt het poëtisch en bij anderen mysterieus en wil je spontaan weten waar de naam vandaan komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s