Keep Cardiff City Blue

Het ‘Moderne Voetbal’  is niet echt populair de laatste tijd. Er wordt veel over genuild, terecht dan wel onterecht. Dat 16-jarige ultra’s tegen het moderne voetbal demonstreren is tenenkrommend. Juist ultra’s en hun geforceerde nepsfeer zijn in mijn ogen een van de uitwassen van het moderne voetbal. Overal, maar vooral in Duitsland, zingen ze dezelfde monotoon opgedreunde liedjes. Wel negentig minuten lang, maar of dat sfeer is? Staanplaatsen ben ik dan weer wel een voorstander van, evenals het afschaffen van de combi’s en machtwellustige stewards. Maar wat me het meeste soort aan het moderne voetbal is de fetisj voor het vullen van de zakken. Het ene idee om centen binnen te harken is nog perverser dan het andere. De eigenaar van Cardiff City had gisteren weer een ziek idee: de clubkleuren, het logo en de bijnaam veranderen omdat dat meer centjes oplevert in Azië. Keep Cardiff City Blue!

Aan de vooravond van mijn bezoek aan Swansea v Cardiff schreef ik een stukje over de oorsprong van de bijnaam The Bluebirds, de bijnaam van Cardiff City sinds 1911. Die bijnaam heeft de club niet gekregen vanwege het feit dat ze in het blauw speelden, maar door een toneelstuk van de Belg Maurice Maeterlinck: “L’Oiseau Bleu” oftwel “The Blue Bird”. Het toneelstuk werd zo enthousiast ontvangen, dat de fans van Cardiff de naam adopteerden voor hun club nadat ze in de krant lazen dat Maeterlinck de Nobelrpijs voor de Literatuur had gewonnen. Een toepasselijke naam ook voor de club, want Cardiff City was drie jaar eerder overgeschakeld van een bruingele blokkentenue naar een blauw shirt met witte broek. Sindsdien heeft de club altijd een blauw shirt gehad, soms met een blauwe in plaats van witte broek.

In het blauw werden historische wedstrijden gespeeld, zoals tegen Real Madrid, en werd de FA Cup gewonnen. Blauw hoort bij de club, zoals wit bij Real Madrid hoort. Zowel van Ninian Park als van het nieuwe Cardiff City Stadium, spat het blauw af. In oktoker 2010 namen de Mal Datuk Chan Tien Ghee en
Tan Sri Vincent Tan Chee Yioun de club over. Nee, dat zijn inderdaad geen Welshmen, maar Maleisiërs. Heel rijke ook, maar ze willen wel wat centen verdienen. Daardoor werd gisteren het plan gepresenteerd om voortaan in rode shirts te gaan spelen, de kleur van rivaal Bristol City. Rood heeft in Azië, volgens de eigenaren, een positiever uitstraling dan blauw. Verder zou de bluebird in het logo vervangen moeten worden door een draak. Ze proberen het nog te verkopen door te zeggen dat een draak bij Wales hoort, maar dat heeft natuurlijk ook te maken met Azië. De bijnaam zou ook moeten veranderen, van The Bluebirds in The Red Dragons. Walgelijk natuurlijk en dit zijn de uitwassen van het moderne voetbal. Wil je ook dat Cardiff City blauw blijft? Teken dan deze petitie.

43 Reacties op “Keep Cardiff City Blue

  1. Ach ja, op het vliegveld in Bangkok verkopen ze buiten de geijkte manu/arsenal/barca/madrid-meuk ook veel van Leicester City. Dit deed even mijn wenkbrauwen fronsen totdat ik zag wie de sponsor is. King Power, niet geheel toevallig een travel retail bedrijf met 10.000 vierkante meter shopplezier op datzelfde vliegveld.

    Clubs zijn zich erg (te) bewust van de markt in Azie. Manu en Liverpool maken bijna jaarlijkse trips naar Z-O Azie en in India (niet echt een voetballand, maar de sport is er wel meer in opkomst) worden al de eerste clubshops geopend. Daarom verbaasde het me dat de FA Cup finale zo laat begon, 18:15 is middernacht in Z-O Azie……

  2. Naïef als ik ben hoop ik nog op een publiciteitsstunt vanwege een nieuwe sponsor..😉

  3. Dit gaat toch weer helemaal nergens over. Dat kan toch niet werkelijk doorgaan? En dan hebben we het ook nog over een club op het tweede niveau. En niet eens de premier$hip… laten we hopen voor de Cardiff fans dat dit met een sisser afloopt…

  4. Ultras zijn inderdaad een produkt van het moderne voetbal. Met ontbloot lichaam rugwaarts gekeerd dansen als je met 3-0 achterstaat heeft niks met sfeer te maken. In Zuid-Amerika hoort het nog wel bij de cultuur, maar de capo’s, trommels, choreografie en dezelfde liedjes zijn me een doorn in het oog. Geef mij maar de rauwe passie zoals bijvoorbeeld in Engeland en in Nederland bij clubs als Feyenoord, ADO Den Haag, NAC (sorrie Joris) en Go Ahead Eagles in plaats dat geforceerde vak 410-gedoe.

    • Elk beleeft het voetbal op eigen manier. Ik heb al zowel een volgepakt Camp Nou en aardig gevuld Old Trafford weten te waarderen als stadionnetjes waar slechts 20 mensen een amateurwedstrijd bijwonen. Ik heb zowel passionele fans gezien in de Istanbul derby’s als wedstrijden met 50 toeschouwers waar niemand geluid maakt. Uiteindelijk kan je, op hooliganisme na, van elk soort wedstrijd wel genieten op 1 of andere manier. Er zijn zoveel manieren waarop je een wedstrijd kan beleven…

      Ultra’s zijn niet mijn ding, ik vind het een beetje geforceerd en kunstmatig overkomen. Maar als die mensen daar plezier in hebben, laat ze maar doen. Ze doen er niemand kwaad mee. Ieder zijn beleving. Zolang we de hooligans maar buiten de deuren houden kan je van elke wedstrijd in eender welke situatie wel het beste maken. Van een rustig amateurwedstrijdje met 50 toeschouwers tot een kolkende arena passionele fans, het heeft allemaal wel een soort charme ; ultra’s komen wat geknutseld en weinig spontaan over maar ze hinderen ook niemand. Waar ik, als we klagen over het moderne voetbal, het meeste heimwee naar heb, is het enerzijds de bekertoernooien waar de grote clubs niet bevoordeeld worden om allerhande foute sponsors (vaak gokkantoren) mee te plezieren (de Champions League is volledig naar de haaien en ik wil de Europacup II terug!) en heimwee naar toen supporters van beide ploegen nog los door elkaar stonden te verbroederen op de tribunes en zaken als een combiregeling nog niet bestond. Ultra’s zijn een fenomeen van het moderne voetbal maar van alle storende veranderingen zijn ze nog relatief onschuldig. De bobo’s van de UEFA en FIFA die enkel op geld uit zijn en de hooligans, zijn een veel groter doorn in het oog.

      • Op de PC in Franeker komen ook duizenden mensen af maar om nu te stellen dat kaatsen een populaire sport is in Nederland gaat nogal ver.

        Het zal ongetwijfeld regiogebonden zijn maar in het gebied in India waar ik geweest ben Rajasthan (met een oppervlakte van 324.239 km² en telt 56.507.188 inwoners. In oppervlakte en inwonertal staat het dus ongeveer gelijk aan Italië) heb ik niemand maar dan ook niemand over voetbal gehoord (al heb ik ze natuurlijk niet alle 56 miljoen zelf gesproken.) dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Vietnam waar een taxichauffeur in Hue de complete opstelling van de UEFA-Cup finale in 2002 wist op te dreunen nadat ie mijn tattoo had gezien.

        En massaal(la) is alles wel in India. In restaurants werd ik niet zelden bediend door een stuk of 20 man, mensen zat daar.

  5. geen enkel probleem mee. Kleuren, dat is toch een triviaal iets. Als Rosenborg morgen beslist het al sinds 80 jaar gebruikte wit-zwart te veranderen naar purper-roze heb ik daar totaal geen probleem mee. Als er nu iets triviaals is aan een club is het toch wel de kleur? Wat heeft dat in godsnaam van belang? Ik ben ook absoluut niet voor de kapitalistische sfeer rond het moderne voetbal, en die multifunctionele stadions, gokkantoren die clubs sponsoren, tours door Azië en de VS om fans te winnen … vind ik absoluut ergerlijk. Maar clubkleuren? Goh, dat is nu toch echt wel het minst om over te piekeren. Hoe mensen zich met iets als een kleur kunnen associëren in die mate dat de club plots niet meer hetzelfde zou zijn in een ander kleurtje, dat gaat er bij mij echt niet in. Als Cardiff in het rood wil spelen, dan doen ze maar. Het is en blijft Cardiff City. Een club is nog altijd een vereniging, net zoals er allerhande verenigingen bestaan zowel in de sportwereld als daarbuiten. Verenigingen veranderen wel vaker van logo’s, symboliek etc. ; het is dus absoluut niet zo gek dat ook voetbalclubs dit doen. Ze hebben daar alle recht toe en hebben geen verantwoording af te leggen aan de buitenwereld. Het is hun club, dus ze besturen die zoals ze dat zelf wensen te doen.

    Trouwens, als clubkleuren zo heilig zouden zijn (waar ik echt met de beste wil van de wereld niet bij kan), dan zouden clubs hun uit-tenues niet elk jaar aanpassen. Uiteindelijk verandert elke club haast elk jaar hun tenue een klein beetje zodat fans altijd nieuwe shirts kopen. Of je nu een motiefje verandert, het reserve-shirt aanpast of gewoon de clubkleuren tout court verandert … het blijft hetzelfde geldgewin wat het motief is. De clubkleuren algeheel veranderen is niet zo gek anders als elk jaar een paar andere motiefjes zodat de fans toch nieuwe shirts kopen. Los daarvan vind ik het absurd dat een kleur bij de identiteit van een club zou horen. Of Cardiff blauw of rood of voor mijn part purper draagt, is geheel de keuze van de club en zij hoeven daar niemand voor te verantwoorden.

    PS aan Peenvogel: de derby in Kolkata (India) lokt elk jaar 120000 mensen naar het stadion en is 1 van de meest geladen derby’s ter wereld. 120000 mensen, dat haalt geen enkele Europese club. Dus stellen dat het voetbal niet leeft in India klopt niet ; het is erg regio-gebaseerd. In de gebieden met een Moslim meerderheid is voetbal razend populair en zitten de stadions er steeds vol. In de andere regio’s is cricket dominant. In de hoogste divisie van India spelen zowel clubs met nog geen 5000 fans als clubs die bij de stadsderby meer dan 100000 fans lokken.

    Nu lijkt dit offtopic maar het voetbal leeft wel degelijk en groeit nog qua populariteit in Azië en Noord Amerika. Clubs pikken daar op in. Je clubkleuren veranderen is in die zin in feite niet zo anders als de talrijke clubs die oefenwedstrijden in Azië of de VS spelen, die specifiek een Koreaanse of Japanse speler onder contract nemen zodat ze daar shirts gaan kunnen verkopen, of die sponsordeals sluiten met bedrijven uit de VS en Azië. Tal van clubs doen dit al, zowel in UK en in andere Europese landen. Je kleuren aanpassen om de Amerikaanse en Aziatische fans te lokken is dus niet zo gek anders als de clubs die elk jaar een tour door China of de States doen. Ik ben er geen liefhebber van maar vind het absurd om Cardiff hier met de vinger te wijzen wanneer tegelijk tientallen clubs evenzeer expliciet naar het geld uit Amerika en Azië grijpen.

    Ofwel veroordeel je ze allemaal, ofwel accepteer je het allemaal, maar 1 club er uitpikken voor iets wat tegenwoordig door tal van clubs gebeurt (het proberen uitbreiden van de fanbase in landen aan de andere kant vd wereld) is absurd. Net zo absurd als gehecht raken aan iets als een kleur. Indien die kleur toch zo belangrijk is, dat men eens stopt met elk jaar een ander uit-shirt te maken en elk jaar een ander lettertype op de shirts te gebruiken ; dit is ook enkel om fans weer elk jaar richting clubshop te doen lopen. Cardiff doet niets wat andere clubs niet doen. Persoonlijk vind ik die Liverpool fanshop in Zimbabwe die eens het nieuws haalde of de tours van Real Madrid en Man United in de VS en China een heel stuk dubieuzer dan een club die vindt dat de kleuren en symboliek eens aan verandering toe zijn. Traditie is mooi, maar het mag geen excuus zijn om verandering algemeen te blokkeren.

    • Kleuren maken mijn inziens de club. Het shirt maakt daar ook weer onderdeel vanuit. Het lijkt me vreselijk als mijn club opeens in groen blauw gestreepte shirt gaat spelen en zelfs als onze aartsrivaal kiest voor bruin groen kiest zou ik dat heiligschennis vinden.

      Het shirt, logo en clubkleuren behoren tot het cultureel erfgoed van een club. De identificatie van de supporter.

      Grappig overigens dat de top 6 van de eeuwige ranglijst in de Eredivisie allemaal in het rood/wit spelen: Ajax, PSV, Feyenoord, FC Twente, FC Utrecht en Sparta.

      • Rood was ook een van de belangrijkste kleuren in de Heraldiek. En aangezien shirts toch wel wat weg hebben van ridderschilden denk ik dat daar de oorsprong ligt. Maar dat is puur giswerk.

      • Helemaal mee eens. Spelers, bestuurders en zelfs fans zijn vervangbaar, maar het shirt, nog meer dan het logo, zijn de identiteit van de club., Ik kan me Willem II niet in iets anders voorstellen dan het rood-wit-blauw. Maar ik denk dat je daarvoor een echte clubfan moet zijn om dat te voelen.

      • Ik zou er geen probleem mee hebben als de kleuren van mijn favoriet team morgen veranderen. Integendeel, misschien zou ik het zelfs leuk vinden als het nieuwe shirt ietwat leuk staat. Beetje variatie nu en dan. In elk geval is de vraag over wat de club tot club maakt en wat de identiteit van een club is, iets wat voor discussie vatbaar is. De club is in de eerste plaats een gerechtelijke entiteit bestuurd door een groep mensen. Die groep mensen kunnen de club besturen en nemen de beslissingen over het doen en laten van de club, inclusief zaken als het logo en de kleuren. De identiteit van de club is meer een gevoelsmatig iets, waar voer voor discussie is. Ik denk dat zelfs binnen de meeste clubs diverse fans een andere mening zullen geven als je hen vraagt wat voor hen de identiteit van de club bepaalt. In elk geval lijkt het mij absoluut niet dat de kleuren of logo een club maken en dat je plots van een anere club spreekt als je die verandert. Juridisch gezien is het dezelfde club en persoonlijk vind ik ook dat het emotioneel gezien niet gek veel uitmaakt. Kleuren, goh, als je je al moet druk maken om een kleurtje… Ik denk dat er belangrijker elementen rondom een club zijn die veel meer de identiteit van de club uitmaken. In mijn mening is bijvoorbeeld de mentaliteit rondom de club veel meer iets wat de club distantiëert van andere clubs, terwijl een logo of een outfit gewoon decoraties zijn die van tijd tot tijd kunnen wisselen. De mentaliteit die een club uitstraalt ligt veel gevoeliger voor mij.

        In elk geval ben ik niet van mening dat een club verantwoording voor haar eigen beslissingen moet geven. Als Cardiff morgen in het roze of het bruin wil spelen, dan doen ze dat gewoon. Uiteindelijk zal dat dan gebeuren omdat de bestuurders van de club het zo wilden. Een volstrekt normaal proces. Ik ben ook absoluut geen liefhebber van fan-owned of van setups waar fans inspraak in de bestuurskamer krijgen (dat stinkt naar een vorm van democratie die ik niet meteen steun). Net zoals een eenmansbestuur waar die ene persoon alles beslist niet ideaal is. Ideaal zie ik een club in overheidshanden, de tweede optie op de lijst is een groep bestuurders. Maar inspraak van fans ben ik evenmin voor te vinden als een rijke geldschieter die als een alleenheerser de club beheerst. Voor de traditie hoef je in elk geval geen kleuren intact te houden –tradities worden vroeg of laat gebroken, en dat is een normaal proces– en ik ben evenmin van mening dat de club hiervoor de goedkeuring moet vragen van de fans.

      • PS: in mijn ogen is voetbal net iets te triviaal om van cultureel erfgoed te kunnen spreken. Sport is geen cultuur. Het enige dat je wel kan klasseren als dusdanig zijn IMO de stadions. Omdat je dan van een zeker architecturaal stuk spreekt, iets dat los van de sport ook esthetisch zijn waarde had.

        Een club an sich is een tijdelijk iets wat een tijdelijke rol in de gemeenschap speelt. Maar het is vervangbaar. Een stadion dat architecturaal een kunstwerkje is, mag wat mij betreft wel als erfgoed geklasseerd worden, maar dan meer om zijn esthetische bijdrage dan om zijn sociale/sportieve bijdrage.

  6. Laat ik het zo zeggen, de keer dat ik in India was heb ik met niemand over voetbal gesproken. Terwijl in de andere landen die ik in Azie bezocht het altijd wel een gespreksonderwerp was. 100.000 man op meer dan een miljard is niets als je het relatief bekijkt😉 Dan heeft RKC verhoudingsgewijs een grotere fanbase.

    Wat ik echt probeer te zeggen is dat de clubs daar nu een graantje probeert mee te pikken van een sport in opkomst. Slim, maar ondertussen de kaartjes voor de gewone man in de UK duurder en duurder maken. Over het wijzigen van je clubkleuren daar ga ik niet met je in debat. Dat clubs uitshirts wijzigen is iets commercieels, je thuiskleuren wijzigen dat kan echt nooit im frage zijn.

    Wij hebben ooit geprobeerd te bewerkstelligen dat we altijd in het groen in wit zouden spelen qua uitshirts (kleuren van de stad) maar daar zegt Puma in dit geval op, leuk geprobeerd jongens maar de modekleur volgend seizoen is blauw.

    Kijk maar in NL. Alle clubs uit de top zes van dit seizoen hadden blauwe uitshirts.

    • Ik zei dat die derby van Calcutta 120000 mensen lokt elk jaar, dus je moet dat verhoudingsgewijs bekijken enkel voor Calcutta, niet voor de hele natie (er zijn geen miljard mensen in Calcutta-stad). Dat die derby meer volk lokt dan eender welke Europese match is gewoon een feit. Uiteraard: mochten hier stadions van die grootte nog operatief zijn zouden sommige derby’s in Europa ook 120000 fans lokken. Maar dat is niet relevant, ik bedoel maar: als Indiërs echt niet voor voetbal zouden vallen zou je nooit 120000 mensen naar 1 wedstrijd krijgen. Het leeft heel erg in bepaalde regio’s van India, terwijl sommige andere regio’s cricket-georiënteerd zijn en maar weinig met voetbal hebben. Vooral de gebieden van India grenzend aan Bangladesh zijn echt wel voetbalgek.

      Los daarvan kan ik echt niet mee in hoe je thuiskleuren veranderen not done zou zijn maar elk jaar een ander uit-shirt wél. Dat laatste is ook een commerciële zet. Uiteindelijk zijn kleuren slechts een heel klein aspect van de club ; een club’s identiteit bestaat uit zoveel aspecten dat clubkleuren zeker niet untouchable horen te zijn. Het is niet alsof de hele club daarmee verandert als ze plots de kleuren veranderen. Beetje variatie nu en dan kan sowieso geen kwaad, en de club hoeft zich tegenover niemand te verantwoorden. Het is hun club, hun beslissing, net zoals ik mijn gevel ook schilder in de kleur die ik zelf wil zonder dat aan mijn buurman te vragen. Je kan zeggen “er zijn de fans”… Tja, de fans zijn, hoezeer ze dat zelf anders zouden willen, geen deel van de club. Ze komen naar de club kijken maar besturen de club niet. Dus jammer voor hen maar de club hoeft hen geen toestemming te vragen. De fans zijn altijd vrij om elders heen te gaan als ze echt over iets triviaals als een kleurtje vallen.

  7. “Ideaal zie ik een club in overheidshanden”

    Gerrit, Gerrit. Je bent echt én 25 jaar te laat én aan de verkeerde kant van de muur geboren als ik het zo lees. Dan zou ik nu fan zijn van Lokomotief Rotterdam😉

    • Ik ben communist en lid van de lokale extreemlinkse partij. Ik heb daar ook nooit een geheim van gemaakt al is het op een site als dit een beetje een non-issue gezien sport en politiek twee totaal andere zaken zijn (je zal me niet snel met Livorno sjaals of zo zien rondlopen, de hamer en sikkel daarentegen😉 maar dat is dan wel als ik naar de partij of naar een bijeenkomst ga en niet als ik naar een stadion ga ; in het stadion is politiek geen issue)

      Zoals de meeste hedendaagse communisten ben ik voorstander van een gemengde economie met nadruk op nationaliseren van wat kan (banken, openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg, energievoorziening, …) en stricte controles op prive ondernemingen. Belastingstarieven zie ik het liefst gekoppeld aan salarissen, dus grootverdieners betalen ook meer belasting. Gezien het IMO totaal onacceptabel is dat mensen voor een sport te beoefenen dik betaald worden (dit is meer iets voor bv chirurgen die levens redden) en gezien UEFA en FIFA het kapitalisme niet zullen stoppen door lonen en transfersommen een limiet toe te kennen, is clubs in overheidslanden stoppen zonder sponsoring maar met een soort werkmiddel (een voor elke club gelijk budget om mee te werken) het ideale scenario in mijn mening. Dit systeem wordt nu toegepast in enkele communistische landen, waar elke club verbonden is aan een overheidsinstantie en elke club van de overheid elk jaar geld ter beschikking krijgt (elke club hetzelfde bedrag) om mee te werken. Sponsoring is hierbij uiteraard niet gewenst gezien dit tegenstrijdig is met het schenken van budgetten door de overheid aan sport- en culturele verenigingen.

      De meeste communisten geloven in een gemengde economie want wij zijn ook realistisch genoeg dat je niet ALLES kan nationaliseren. We willen evenmin dat ieder hetzelfde verdient, wel dat de verschillen in de rede worden gehouden en er geen miljoenenkloof tussen rijk en arm gaapt. Sportlui dragen weinig bij tot de maatschappij vergeleken met bv artsen, politie, onderwijzers, … en dus is sport IMO een tak die inderdaad moet worden genationaliseerd met maximumlonen er bovenop zodat voetballers geen decadente bedragen meer verdienen voor een simpel balspelletje. Laat de hogere inkomens maar voor zij die echt een heldenrol vervullen in de maatschappij, zoals dokters en chirurgen die levens redden.

      Ik ben tegen fan-owned clubs gezien ik dit soort systeem niet steun. Ik ben niet tegen democratie, wel tegen de vorm van democratie die door dit soort clubs (en door sommige landen op overheidsniveau) gehanteerd wordt. Er bestaan diverse vormen van democratie, en het principe dat fan-owned clubs gebruiken ben ik persoonlijk tegen.

      Wat India betreft: je vergelijking met het kaatsen in Friesland is een goeie. In sommige delen van India is voetbal razend populair en, hoezeer de bevolking ook groot is, doe het maar na om 120000 mensen op een wedstrijd te doen afkomen. Dat kan niet als het voetbal er niet leeft. We spreken nu echter specifiek over Calcutta, waar ook alle topclubs in de I League vandaan komen en waar het voetbal in India het meeste leeft. Het klopt inderdaad dat in sommige andere regio’s amper interesse in het voetbal is. Dito met de VS trouwens waar vooral aan de oostkust en westkust interesse in voetbal bestaat (vaak door de talloze migranten uit Europa en Latijns Amerika in steden als LA, New York, …). Op Chicago na zie je maar weinig profclubs uit de centraal gelegen steden en staten, terwijl er in California alleen 3 profclubs op het hoogste niveau en nog een reeks clubs op het tweede niveau opereren.

      Hoewel regiogebonden, is het dus –als ik nu even mijn ideologie negeer en probeer te denken zoals een clubleiding dat doet– normaal dat clubs zichzelf proberen marketen in die regio’s van Amerika en Azië waar de interesse daarvoor bestaat. Als zij het opportuun achten hun logo, kleuren of wat dan ook te veranderen –hetzij om mensen uit die landen aan te spreken, hetzij om totaal andere redenen– hebben ze daar geen verantwoording voor af te leggen. Als jij beslist om in je huis de muur in het paars te schilderen hoef je je buurman toch ook niet om toestemming te vragen? Ik ben er absoluut niet wild van dat clubs zich zo actief proberen verkopen in totaal andere delen van de wereld, dat clubs specifiek Koreanen en Japanners onder contract zetten om hun aanhang in die landen uit te breiden, … maar er zal haast een revolutie nodig zijn om die tendens om te keren vrees ik. Ik ben er absoluut geen liefhebber van, maar om bv Cardiff alleen met de vinger te wijzen terwijl tal van clubs het doen (vaak om dezelfde reden: hun aanhang uit te breiden ver van huis) is dan ook weer dubieus. Ofwel wijs je alle clubs met de vinger en keer je de rug toe aan het profvoetbal (amateurvoetbal is heel leuk en vaak heb je daar nog echt ploegen met enkel spelers uit de regio zelf en fans uit het dorp zelf, ik vind dat soort wedstrijdjes erg genietbaar) ofwel ga je desnoods met enige tegenzin door met het volgen van de grote leagues. Maar Cardiff alleen verwijten maken terwijl tal van clubs gelijkaardige dingen doen, is een beetje double standards.

      PS: gezien ik die Welshe clubs in Engeland niet meteen passend vind had ik nooit gedacht Cardiff city te verdedigen, maar kijk … In dit ene opzicht kan ik hen enkel gelijk geven: het is hun club, hun keuze. Bij Barcelona en Real zie je nu sponsor-geschriften in het Arabisch langs de lijnen op reclameborden om hun aanhang in het Midden Oosten uit te breiden. Real gaat hun logo aanpassen om de Arabische aanhang niet kwijt te spelen. Clubs als Liverpool maken nu al reclame voor hun komende tour door de VS in het tussenseizoen. De Italiaanse Supercup is al meermaals gespeeld in buitenlandse steden met een grote Italiaanse expat populatie. Clubs als Man United speuren de Koreaanse en Japanse markt af, uiteraard naar talent maar ook omdat ze weten dat zo 1 speler onder contract gegarandeerd extra fans en sponsor-aandacht uit die landen lokt. Clubs als Arsenal spelen met meer buitenlanders dan Engelsen, laat staan Londoners. Als je Cardiff met de vinger wijst, misschien ook meteen al die andere clubs veroordelen die op 1 of andere wijze fans proberen lokken uit verre landen? Enkel een erg naïef iemand denkt dat liverpool hun fanshop in Zimbabwe opende voor de lol en dat grote Europese clubs naar China en de VS trekken zonder commerciële doeleinden. Een jammere evolutie ja, maar reden te meer om Cardiff hier niet als enige uit te pikken en te bekritiseren.

  8. Eindelijk.. een reactie vanuit de club: http://tinyurl.com/c6nxnw6
    Niets aan de hand, mensen. Rustig doorlopen…😉

    @ Peenvogel Lokomotiv Rotterdam :))

    • Much a do about nothing, en dan bedoel ik inclusief hoe sommige mensen kunnen hysterisch doen over een kleurtje. Ik weet niet wat de financiële staat vd club is, maar “don’t bite the hand that feeds” …. Uiteraard enkel van toepassing als er effectief schulden zouden zijn die die Maleisiërs op zich wilden nemen (indien niet, dan is het een heel ander verhaal)

      Lokomotiv Rotterdam? Dynamo Brussel FTW!

      • Als de fans van die club er massaal tegen protesteren, wie ben jij dan om dat te veroordelen? Ze willen liever hun identiteit behouden en dan maar niet naar de PL, dat is te prijzen. Als je clubfan bent draait het om andere dingen dan successen. Als ik nu mag kiezen tussen of een Willem II de komende jaren in de Juup maar wel met de eigen kleuren, tradities, etc.. of een rare miljonair die ons kampioen maakt maar van alles veranderd, kies ik blind voor het eerst.

      • Ik veroordeel fans niet die hun mening of protest uiten, ik zeg wel dat de club tegenover hen geen verantwoording moet afleggen. Beslist de club om de mening van de fans te negeren en hun keuze te maken gebaseerd op eigen oordeel alleen, dan is dat hun volste recht. Clubs hebben geen plicht tegenover hun fans, net zoals een fan ook geen plicht heeft tegenover een club. Er bestaat een spontane band die op elk moment door 1 der partijen kan worden gebroken. Uiteindelijk zijn de fans een eenheid en is de club een aparte eenheid. Beslist de club de mening van de fans (die mag er uiteraard zijn) te volgen of naast zich neer te leggen, dat is hun beslissing en hun beslissing alleen.

        En ik ben zeker te vinden voor sommige tradities in ere te houden, doch clubkleuren of logo’s bezie ik absoluut niet als een deel van de identiteit van een club. Wat voor mij een club typeert is de houding en de sfeer rond de club. Een logo of een kleurtje is daarbij een voetnoot. Een club als Rangers heeft altijd trouw gebleven aan hun traditie maar het is een heel lelijke traditie ; hun ex-vrienden van Linfield broken met die traditie en gooiden het imago van de club om. Veel meer respect voor het laatste wat mij betreft. Trouwens, als je doorheen de geschiedenis van clubs gaat: clubkleuren en logo’s zijn wel vaker aangepast, bij heel wat clubs, doorheen de tijd. Wanneer iemand aan een kleurtje dermate belang hecht dat het de club mee bepaalt, nou ja, laat ons zeggen dat ik die redenering niet kan of wil volgen. Het is een kleurtje, meer niet. Beetje variatie kan ook nooit kwaad.

        Daarmee zeg ik nergens dat die fans hun eigen mening niet mogen hebben. Ik zeg wel dat de club vrij is in haar keuze om te beslissen, ongeacht of die mening strookt met de opinie van de fans of niet.

  9. Inderdaad. Wat zal het een feest zijn in het blauwe gedeelte van Manchester aanstaande zondag, maar ze hebben wel hun ziel verkocht en als die Arabieren het voetbal beu zijn rest ze ‘administration’ en een verblijf in de lagere divisies áls ze het al overleven (zie Rangers)

    Je kunt veel vinden van een club als Bayern Munchen maar die zijn niet in handen van een of andere rijke gek en houden zover ik het kan zien wel vast aan hun tradities (en maken winst net zoals bijna de hele Bundesliga). Daarom hoop ik ook dat zij de CL winnen en niet Chelski terwijl ik normaliter wel voor Engelse clubs in Europa ben.

    • In Duitsland mag een club dan ook geen schulden hebben en wordt daar zeer strikt op toegezien, en het is evenzeer verboden dat 1 organisatie of persoon meer dan de helft van de aandelen bezit (natuurlijk kan je daar loopholes op bedenken door bv een paar aandelen in een zusterorganisatie van de hoofdaandeelhouder te geven… maar reglementair mag 1 persoon of organisatie maximaal 49% van de aandelen van een club bezitten, en wordt strikt nagekeken of een club geen schulden heeft. Ondermeer Red Bull miskeek zich op de striktheid van het Duitse systeem: zij wilden een Red Bull Leipzig creëren maar stuitten op een afwijzing van een meerderheid aandelenbezit door Red Bull, als consequentie heet de club nu RasenBallsport Leipzig om de RB afkorting te behouden en bezit Red Bull “slechts” 49% van de aandelen)

      Dit is ook waarom Duitsland misschien binnen enkele jaren wel dé topcompetitie van Europa wordt. Spanje, Italië, Engeland: heel wat grote clubs hebben schulden. In Duitsland is de overgrote meerderheid clubs gezond en niet in leven gehouden door een enkele weldoener (clubs als Hoffenheim zijn een uitzondering maar ook daar zullen de aandelen verspreid zijn over de weldoener en zijn directe omgeving, en die club is dan ook een zeer zeldzame uitzondering)

      Mits UEFA haar regels strikt durft toepassen om vanaf 2015 geen clubs met schulden meer toe te laten in Europa, zal Duitsland als enige van de grote leagues overblijven waar de topclubs zorgeloos kunnen deelnemen. In alle andere grote competities (Spanje, Engeland, Italië) kampen de topclubs met schulden of hangen ze af van een enkele weldoener. Een paar uitzonderingen zullen wel bestaan maar Duitsland is de enige grotendeels financiëel gezonde topcompetitie (tenzij je Frankrijk als topcompetitie beschouwt maar ik zou dat niet meteen beweren gezien haast nooit een Franse club tot de eindfases doordringt van de Europese bekers). Vanwege de oliegelden en de steun van grote ondernemingen als Gazprom (die bezitten een stuk of 4 clubs) zou Rusland ook wel eens aan een opmars kunnen bezig zijn (hopelijk!). Maar Duitsland is wel het enige land waar momenteel de clubs Europees presteren én waar de meerderheid clubs in de liga gezond zijn.

      Ik hoop ook op Bayern, al moet ik zeggen dat ik in Europa doorgaans niet voor de Engelse clubs supporter (ik bezoek deze site vooral voor de verhalen over Schotland, Ierland en de lower leagues in Engeland — de Premiership boeit me niet meer zo) maar zelfs zonder dat in acht te nemen: respect dat Bayern op financiëel eerlijke wijze het zo ver brengt. Dat Real, Barça, Man United en co er maar een voorbeeld aan nemen. Ik hoop dus ook op Bayern (ookal zeg ik er wel bij dat ik Chelsea de meest verteerbare van de Engelse topclubs vind, vanwege de voormalige Israelische connectie — ookal blijft daar niet meer veel van over nu)

      PS: durf me niet uitspreken over de bankrekening van de Italiaanse toppers maar veel clubs uit die liga zijn ook niet financiëel gezond, al weet ik niet of de echte toppers een uitzondering op de regel zijn. Reken daarbij ook dat Italiaans voetbal geteisterd wordt door corruptieschandalen, iets wat in de andere topcompetities gelukkig nog relatief zelden voorkomt.

      PSS: stellen dat Man City instorten gaat als de sheik zich terugtrekt lijkt me wat overdreven. Afhangen van 1 geldschieter is zeer riskant, tenzij je tijdens die periode de club zo interessant maakt dat andere mensen ook willen overnemen. In dat geval staan er genoeg kandidaat overnemers klaar het moment dat de sheik zich terugtrekt. Bij bv Gretna (om een recent voorbeeld te nemen) was er een club met kleine aanhang, geen eigen stadion, en dus logischerwijze wilde niemand overnemen toen de geldschieter er niet meer kon in investeren. Man City werd onder het bewind van de sheik erg succesvol en dus commerciëel interessant. Dus stel dat die morgen de geldkraan dichtdraait zie ik daar wel voldoende nieuwe geldschieters kandidaat stellen om de club te onderhouden. Ik denk dus wel dat City niet snel zal wegzakken. Rangers als vergelijking is niet helemaal correct want heeft een veel negatiever imago dan City (hetgeen sponsors afschrikken kan) en het Schotse voetbal staat qua aanzien veel lager voor investeerders dan het Engelse voetbal.

      As said, ideaal zou ik de clubs in overheidshanden zien en/of een maximum salaris en maximum transferbedragen voor elke club. Want nu overbesteden de clubs in de hoop toch maar mee te draaien aan de top, en een enkel jaar de Champions League miljoenen missen kan fataal zijn. Duitsland met haar strikte controles op de financiën van de club krijgt mijn respect alvast dat ze de boel een beetje in de hand houden en geen groteske escapades toelaten zoals de topclubs in Spanje en Engeland.

  10. Gerrit,

    Ik lees hier al een tijdje mee en vond sommige reacties van je al vreemd. Hoe je jezelf hier echter profileert kan ik niet begrijpen.
    Een club heeft meerdere facetten en al die facetten bij elkaar maken een club.
    FC Twente is voor mij het rode tenue, ons stadion en het logo. In de geschiedenis heeft onze club meerdere logo’s en stadions gehad. Dit is niet altijd een vooruitgang geweest maar ik ben nu zeer tevreden. De rode kleur en het witte ros hebben echter altijd als rode draad door de club gelopen. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat Twente van het rode shirt en het witte ros af stapt. Dan ontstaat er voor mij een compleet nieuwe club en ik weet niet of ik mezelf daar mee zou kunnen identificeren.
    Ieder z’n eigen mening en opvatting maar ik geef Joris groot gelijk. Zonder tricolores bestaat Willem II ook niet meer.

    • Ik denk echt niet dat ik plots anders tegen mijn favoriete club aan zou kijken als ze de kleuren of logo veranderen (hetgeen trouwens al paar keer is gebeurd toen ik nog actief fan was, en ik heb daar nooit enig punt van gemaakt). Waar ik me aan stoor is wanneer een club qua gedrag (club of fans) haar houding totaal verandert. Een voorbeeld: vroeger vond ik Lierse een gezellige club, tot plots een hele hoop rechtsgezinde mensen met Vlaamse vlaggen begonnen zwaaien op de tribune en dat een traditie werd daar. Sindsdien vind ik het een enorm akelige club, want de sfeer van zoveel jaar geleden is helemaal omgegooid. Dit is een voorbeeld ; er zijn ook voorbeelden van hoe de club van binnenuit haar sfeer en uitstraling verandert. Dat is voor mij cruciaal in het beeld dat ik van een club heb. Kleuren en logo’s zijn dat veel minder. Ik hou wel van een beetje variatie nu en dan, dus wat mij betreft mag men creatief zijn met shirts, logo’s, etc. Het is de sfeer en de uitstraling van een club die wat mij betreft niet negatief mag omslaan voordat mijn mening over een club verandert. De dag dat mijn favoriete club een drastisch politieke ondertoon krijgt of de fans zich plots aggressief gaan gedragen, dan hoeft het voor mij niet meer. Eens een beetje verandering in de tenues of logo’s is wat mij betreft geen issue, integendeel, beetje variatie weet ik wel te waarderen (klinkt vreemd voor een autist misschien maar soit)

      Overigens, je noemt daar stadions. Dat zou ik als fan wél vervelend vinden, mocht men van stadion wisselen en ik plots ergens anders moet naartoe gaan dan waar ik het gewend ben. Maar ik denk niet dat ik zou afhaken om die reden. Het zou alleen wel even wennen zijn. Zulke dingen zijn ingrijpende veranderingen, acceptabel maar wel even wennen. Een kleurtje is uiteindelijk maar een kleurtje. Ik zag mijn favoriete club wel vaker van kleuren en 1x van logo wisselen (tenminste, in de tijd dat ik nog actief fan was) en heb het nooit een probleem gevonden. Dat de houding van enkele fangroepen omsloeg op de tribune na vele jaren, dat was wel een factor die me deed vervreemden van de club na al die jaren.

    • Voorts toch deze PS: ik ga absoluut niet tegendraads doen puur for the sake of it, ik ben daar iets te oud voor geworden om me daarmee bezig te houden. Ik geef mijn mening, zonder er bij stil te staan wat anderen daar precies van denken. Uiteindelijk is mijn mening gewoon dat: een mening. Ik ben misschien hooguit wat minder emotioneel bij het voetbal betrokken en eerder een groundhopper dan een clubsupporter. Vroeger was dat anders maar door omstandigheden ben ik wat vervreemd van de club (met omstandigheden bedoel ik niet zozeer afstand maar enkele sfeergroepen die plots opdoken en de sfeer rond de club wat veranderden in IMO negatieve zin). Daardoor begon ik meer en meer de passie te verliezen maar ik bleef wel heel actief groundhoppen en kwam tot de vaststelling dat ik dat eigenlijk leuker vind dan echt passioneel voor een club supporteren elke week opnieuw. Ik bekijk het dus wat vanop afstand en dan komen bepaalde dingen anders over dan voor iemand die zich met een bepaalde club enorm verwant voelt. Uiteindelijk hebben we elk onze eigen beleving en meningen, maar ik ga heus geen tegendraadse meningen verkondigen puur voor het tegendraads doen. Dat zou onzinnig zijn.

  11. En PS bij de PS: minder passioneel inderdaad, maar ik wens die club waar ik al die jaren elke week heen ging nog altijd het allerbeste. Het is en blijft een club die ik een warm hart toedraag, alleen niet meer met het fanatisme van vroeger. Voorts geniet ik heel erg van het groundhoppen en van het steeds ontdekken van nieuwe stadions waar ik vroeger nooit kwam. Dat is en blijft zelfs na 15 jaar hoppen, een prachthobby IMO (en ik denk dat elke vincker dit wel zal beamen): zonder groundhopper te zijn ga je nooit zoveel clubs leren kennen, en elke trip is ook qua omgeving weer een nieuwe ontdekking. In sommige dorpen of streken zou iemand nooit komen had er geen stadion gestaan die je per sé wou zien. Elke trip is weer een nieuwe ontdekking, en daar heb ik nog steeds evenveel plezier in als toen ik er 15 jaar geleden mee begon.

  12. OM PEENVOGEL NA TE DOEN…

    Gerrit, Gerrit Gerrit,

    Nu snap ik waarom je geen 1 favoriete club hebt.

    Kleuren van een thuisshirt veranderen.

    Feyenoord na 100 jaar niet meer in het traditionele Rood-wit?
    Villa niet meer in het befaamde Claret and Blue?

    Groundhoppen is toch ook één en al traditie en historie snuiven?

    Snap HELEMAAL niets van je punt.

    Als Randy Lerner aan het Claret and Blue komt is dat hetzelfde als ik zijn neus (die hij historisch gezien ooit van zn moeder geèrft heeft) verbouw en voor altijd verander.

    Aan thuisshirts, de identiteit van de club kom je nimmer en nooit aan.
    Vindt het al erg genoeg als ze emblemen gaan veranderen..

  13. Die vergelijking die Joris hier met Willem II schets (nog gefeliciteerd met de 2-1 tegen Sparta) heb ik ook kunnen zeggen in ´Foreign fans´

    Geef me 2 keuzes:

    – Een Nieuw Aston Villa in gele shirst in een splinternieuw multifunctioneel stadion met een attendance van 100,000 en de komende jaren steevast in de Champions League finale.

    – Een Aston Villa, saai spelend in de middenmoot en door opkomst van andere clubs (bijv.Reading) over een paar jaar spelend in de Championship. En dat in een halfvol Villa Park in shirts van Claret and Blue!

    HET LAATSTE GRAAG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Dat is wat ik ook wilde zeggen. De facetten die ik bedoelde geven die club een identiteit. Met die identiteit identificeren de supporters zicht. En een club zonder supporters bestaat niet. Die wordt opgedoekt. Wanneer Villa besluit om over te gaan naar een multifunctioneel stadion en een andere naam, clubkleuren (misschien is blauw-wit wel iets) en logo is de club niet meer.

      Ik wil zelf wel zo ver gaan om te zeggen dat bijv. Twente, Twente niet meer is als ze in het groen-wit gaan spelen. Daar kan ik me dan als supporter niet meer mee identificeren.

      Om dan ook nog over groepen supporters te beginnen die met onwenselijke vlaggen gaan zwaaien is helemaal off-topic. Ik kan me best voorstellen dat een club ineens lieden aantrekt waar je het niet zo op hebt. Is de hele club je dan ineens niets meer waard?

  14. Clubs zonder fans bestaan en zijn vaak erg leuk om te bezoeken. Geen drukte, geen lawaai, maar gezellig met die 20 man die toch opdagen een babbel voeren en glaasje drinken. Ik heb al enkele van die clubs bezocht, sommigen spelen zelfs in een gigantisch stadion van 80000 plaatsen en dan zie je een 20 tal mensen opduiken. Kan net zo leuk zijn als een kolkende volle arena. Clubs en fans zijn aparte entiteiten, zeggen dat een club pas bestaansrecht heeft als ze fans heeft is IMO niet correct. Diverse clubs met amper fans die het echter zeer goed doen op het veld bewijzen dat je niet afhangt van een aanhang rond het veld.

    Ik ben trouwens wel fan van een club maar ik relativeer de zaken liever, uiteindelijk is en blijft het een spelletje. Groundhoppen is traditie opsnuiven, dat klopt, maar het is ook steeds weer iets nieuws, elke keer een andere club, een ander stadion. Ik vind stadions zonder wedstrijden bezoeken trouwens ook erg leuk. Het is mij echt om de stadions te doen. De identiteit van een club is natuurlijk belangrijk maar om te zeggen dat een kleur daarin cruciaal is vind ik absurd. De uitstraling, de sfeer rond een club, de mentaliteit … dat is wat voor mij een club identificeert. En ja, bij het groundhoppen snuif je de historiek en de sfeer van een club op. Maar het is wel bij elk bezoek weer anders. Van een liefhebbersploeg op het 9e niveau tot de grootste clubs van Europa : overal is het weer iets nieuws. Dat houdt het ook boeiend. Als je al beslist om elke week dezelfde club te volgen, dan lijkt een beetje variatie nu en dan me zeker geen kwaad te kunnen. Zolang de mentaliteit van een club niet omslaat, pas dan is IMO een club niet meer dezelfde als voorheen. Helaas is dit bij een paar clubs waar ik voorheen voor supporterde gebeurt. Ik beschouw mezelf als fan van Rosenborg, maar ik durf ook niet beweren dat dat voor altijd is. Hangt af van teveel factoren die aan wijziging onderhevig zijn. Ik hoop dat het blijft, dat wel.

    • En waar is je support voor Rosenborg op gebaseerd? Als er bij Rosenborg dit seizoen een paar glazen door de lucht vliegen is het in één keer afgelopen met die club?

      Rare snuiter ben je!

      • Rosenborg volg ik al sinds 1994, en groeide uit mijn fascinatie voor het poolgebied en het hoge noorden, naast het Midden Oosten is dat een beetje een geografische fetish van me. Een club uit Noorwegen en niet eens uit Zuid Noorwegen maar uit een plek waar het in de herfst al voetballen in sneeuwstormen is, dat vond ik geweldig. Rosenborg was toen nog een amateurclub, pas na de beruchte Europese zege in en tegen Milan groeide de club uit tot een professionele club. Toen ik de club begon te volgen waren ze nog een amateurclub en was heel de Noorse competitie nog vrij amateuristisch (niet dat het nu hoogstaand is, maar de spelers zijn wel volwaardige profs nu en zo nu en dan is er een Europees succesje)

        Mocht Rosenborg, dat al sinds mensenheugnis in het wit-zwart speelt, plots voor pakweg groen-rood gaan, dan is dat maar zo. Kiezen ze voor een ander logo, dan so it be (al hoop ik dat ze dan wel origineler zijn dan een trol of een viking of zo :)). Doet wat mij betreft niets af aan de identiteit van de club.

        Maar… stel dat er plots racistische spreekkoren van de tribunes rollen op frequente basis, of de club krijgt een expliciete politieke ondertoon die er voorheen niet was, of men probeert zich specifiek te richten op 1 doelgroep waar dat voorheen niet het geval was … dan verandert de hele atmosfeer rond de club en mits die verandering negatief is, dan is het inderdaad afgelopen. Een verandering van kleuren of logo maken me niet zo veel uit, zolang de uitstraling van de club niet verandert. Stel dat de club zich morgen plots expliciet working class of upper class opstelt en een politieke stelling inneemt, of stel dat er enkele foute supportersgroepen met racistische ondertoon opduiken, dat is een heel ander verhaal.

        Zo was het ook met mijn favoriete club in België, Oostende. Ik heb jaren een abonnement gehad, elke uitwedstrijd meegegaan… De club wisselde in die tijd van logo en hoewel ik het oude logo mooier vond heb ik er nooit problemen van gemaakt. De club wisselde in een 10 jaar tijd zowat 3 of 4 keer van kleurencombinatie (de club heeft drie kleuren maar bij sommige outfits was maar 1 kleur echt goed zichtbaar en was op een lijntje na niets van die andere kleuren te bespeuren). Sommige fans klaagden, terwijl ik me afvroeg waar men zich in godsnaam druk om maakte. Ik bleef met evenveel plezier gaan en ook nadat ik België verliet bleef ik de club erg actief volgen en meeleven (via het internet was dat niet gek moeilijk). Toen echter werden enkele nieuwe fangroepen opgericht waarvan er een paar waren met een erg politieke ondertoon ; er doken ook enkele hooligans op, iets wat in die meer dan 10 jaar dat ik de club overal volgde voorheen nooit het geval was. Plots doken enkele figuren op de tribunes op waar ik me totaal niet mee wilde associëren. Hoewel dit een minderheid was tussen de fans, was de minderheid groot genoeg voor me om me echt aan te storen. Toen begon het vuur te doven. Die kleurenwissels en dat logo, dat maakte me niet uit, maar die minderheid mensen op de tribune deden mijn gevoel rond de club wel omslaan. Ik blijf de club het allerbeste wensen, maar ik heb er nu meer plezier in gewoon rond te trekken en elke week een ander stadion en team te gaan bekijken, dat boeit me nu meer dan elke week hetzelfde team volgen. Misschien was dat niet zo geweest had op de tribunes alles hetzelfde gebleven maar dat is een irrelevante vraag gezien dit helaas niet het geval is (sommigen van die figuren noemden zich trouwens “ultra’s” ; wat mij betreft had de club daar totaal geen behoefte aan). Ik blijf de club het beste wensen, maar elke week dezelfde club bekijken, daar heb ik niet meer zo een zin in. Het groundhoppen is daarvoor te leuk.

        Overigens, vergelijk het eens hiermee: als iemand de ene keer in een net pak rondloopt en de dag daarna met een gescheurde jeans en t-shirt en haar in de war ; is dat dan een andere persoon? Of verandert de identiteit eerder het moment dat die persoon zich anders gaat gedragen en zijn persoonlijkheid niet meer hetzelfde aanvoelt? Wat mij betreft geldt hetzelfde voor een club, een muzikant, een vereniging, een politieke partij, … Symboliek is leuk maar wat achter de symboliek schuilgaat is wat echt telt.

        Dat groundhopping ook deels rond de identiteit van clubs draait klopt, doch door steeds elders te belanden kom je steeds weer met een andere identiteit en een andere ontdekking te maken. Bovendien heb je ook de stadions die je zonder wedstrijd bezoekt en waar je gewoon puur het stadion an sich bezoekt zonder dat je veel over de sfeer bij de club te weten komt. De identiteit van clubs ontdek je zeker deels door te groundhoppen maar
        a) op basis van een paar bezoekjes heb je enkel een eerste indruk en die kan soms bedrieglijk zijn
        b) groundhoppen draait voor mij vooral om het stadion an sich en minder om het randgebeuren. Een leeg stadion kan heerlijk zijn om te bezoeken als het stadion iets uitstraalt en als het dermate mooi is dat je er echt van geniet om er rond te lopen. Ik kan van een leeg stadion gerust 50 foto’s schieten als het een mooi is, soms meer in uitzonderlijke gevallen. Groundhopping centreert zich IMO vooral rond de stadions, met de wedstrijd als eventuele bonus maar niet als noodzaak. Het stadion is waar het allemaal om draait in de eerste plaats.

  15. Ik begrijp er ook helemaal niets van!

  16. Moeilijk te begrijpen maar wel interessant om te lezen. Gerrit is een soort paradijsvogel als je het mij vraagt

  17. Ja, maar mag wel iets korter, want ik haak af! Mn pauzes zijn niet zo lang

  18. Het wordt dus rood voor Cardiff. Op in de hekken staat een heel stuk over die idiote eigenaar en het afhaken van de echte Cardiffsuppoters.

    • Ja, dat heb ik geschreven voor IDH😉

      • Ow dat wist ik niet. Kan wel zeggen dat ik het een mooi stuk vind maar dat kan met zo’n inhoud eigenlijk niet eens. Dit is echt verschrikkelijk voor de real fans.
        Ik vond het overigens wel een goed geschreven stuk🙂

      • Ik blijf er bij dat kleuren en logo’s veranderen weinig uitmaakt. Die nieuwe eigenaar heeft geen enkele plicht tegenover de fans. Tradities zijn er om gebroken te worden. Cardiff speelde lang geleden al eens in andere kleuren. Beetje variëteit houdt het levendig. Mijn eigen club Oostende wisselde al meermaals van kleuren en logo. Ik vond het absurd dat sommigen daar over klagen. Het is 1 van die idiote dogma’s van het voetbal, alsof een hele club staat of valt met een kleur. Wat mij betreft ben ik dan maar geen “pure voetbalfan”, liever dat dan een “echte” fan die valt over zulke dingen. Trouwens, dat Celtic, Man U, Real Madrid, Barca, Man City etc dan ook maar hun tours door Azië en Amerika schrappen, dat is ook puur om daar extra fans te lokken. Tradities zijn mooi maar soms moet je die breken, geen enkele traditie bestaat om vooruitgang in de weg te staan. Als ik heel die hetze hoor ben ik blij dat ik me tegenwoordig meer met groundhoppen dan met een specifieke club bezighoud. Beetje variëteit kan nooit kwaad. Wat mij betreft liever geen “echte” voetbalfan dan me druk maken om dit soort dingen als een kleur. Wat mij betreft speelt Rosenborg morgen in het purper-roze ; zie daar absoluut geen probleem in.

      • PS: het is niet dat ik zo hoog oploop met “modern football”. Hooligans, ultra’s, moderne stadions met ingebouwde restaurants en conference rooms, peperdure toernooien, foute gokkantoren als sponsors … Ik vind meer en meer mijn plezier in het amateurvoetbal waar je met een 100-tal mensen rond het veld gezellig een drankje nuttigt, ver weg van de commerce die spor geworden is.

        Maar van alles aan modern football is een kleurtje wel het laatste wat me scheelt. Er is veel fout aan het moderne voetbal maar sommige tradities zijn er om gebroken te worden. Dat men nu kunstgras meer en meer promoot vind ik bv prima: promoot technisch voetbal en laat toe om in gebieden met extreme weersomstandigheden te spelen. Dat men stilaan begint te overwegen technologische hulp voor de refs toe te passen: prima. Het foute aan modern voetbal is vooral de hele commerce rond toernooien als de Champions League, en het kuddegedrag van clubs met een hooliganbasis.

        Maar om over een kleurtje of logo te vallen? Er zijn zoveel clubs die kleine aanpassingen maken aan hun logo of kleuren (Chelsea’s logo is ook veranderd vergeleken met 15 jaar terug, Arsenal maakte kleine wijzigingen aan hun logo, Barcelona kiest elk seizoen weer een nieuw design voor hun shirts uit, nationale teams ontwerpen voor elk toernooi weer een nieuw shirt, …). Als een echte voetbalfan hier zich aan hoort te storen, dan maar liever geen “echte”. Ik laat mijn groundhopping plezier liever niet vergallen door een kleurtje. Er zijn zoveel dingen erger dan dat, zowel buiten als binnen de voetbalwereld. Dat men eerst eens gokkantoren als sponsors verbiedt, geleide lotingen in toernooien afschaft, de Champions League tot landskampioenen alleen hervormt, de Europacup II terugbrengt, … Dát zouden pas mooie tradities zijn om in ere te houden.

  19. Gerrit,

    Met deze reactie bevestig je weer mijn oordeel. hooligans, ultras, gokkantoren of bijv. drankfabrikanten als sponsoren is echt niet iets van de laatste tijd. Modern football is dan ook heel iets anders dan jij weer schetst.

    En dan je verhaal over clubkleuren, logo’s en plicht tegenover de fans. Die fans maken een club. Zonder fans heb je geen sponsoren. Zonder sponsoren heb je geen spelers en zonders spelers geen elftal en dus geen club.
    Ik ben echt blij voor Oostende dat je hen de rug hebt toegekeerd. Er in echt geen enkele club die ik (voormalige) supporters al jouw toe wens. Geen enkele binding met de kleuren en het logo. Dat zijn nou juist de zaken die de club hun identiteit geven maar dat heb ik je al eens verteld.

    • Dat heb je inderdaad al verteld, maar niemand zegt dat ik het daar mee moet eens zijn. Uiteindelijk moet je het even vanop afstand bekijken:
      a) een voetbalclub is een vereniging zoals er ook kaatsploegen, kaartersclubs en duivensportverenigingen bestaan. Door diverse factoren is de aantrekkingskracht van de sport erg groot en komen er meer mensen op wedstrijden af. Dit maakt echter geen rationeel verschil met iemand die vanop het terras van het lokale dorpscafé kijkt hoe de duiven gelost worden. Je bent een toeschouwer. Je maakt geen deel uit van de club (tenzij je een speler of medewerker bent maar als toeschouwer, met hoe veel of hoe weinig je ook bent, je bent –net als al die anderen– een toeschouwer die geen deel van de club is). Er is iets absurds aan hoe mensen hun gemoed laten afhangen van het presteren van een groep sportlui die ze niet persoonlijk kennen, en waarvan ze weten dat die sportlui in feite geen moer om de fans geven maar er gewoon hun beroep komen uitoefenen. Dat een speler 10 keer van club wisselt in zijn carrière wordt normaal gevonden, een fan die echter ietwat uit de kudde stapt is een paria. Dat is rationeel erg vreemd en zelfs absurd. Nu zeg ik niet dat er geen plaats mag zijn voor emotie, maar dat mensen hun hele week naar de vaantjes is als een team sporters waar ze naar gaan kijken verliest, dat is minstens vreemd te noemen.

      b) Niets of niemand stagneert. Een club is een rechtspersoon (hetzij een VZW, een BVBA, een NV, …). Net als andere zulke entiteiten evolueren doorheen de tijd, gebeurt dit ook met sportteams. Het is een erg normale zaak, en het zou zelfs abnormaal zijn als er geen constante evolutie is. Stagneren betekent doorgaans immers weinig goeds. Dat er nu en dan dingen veranderen is ook erg normaal. Je kan de tijd niet zomaar stopzetten puur om een traditie toch maar niet aan te raken. Als iemand de ene dag strak in het pak rondloopt en de volgende dag beslist dat hij eigenlijk wat anders wil en zich met jeans kleedt en een tattoo laat zetten, is dat dan een nieuwe persoon? (slecht voorbeeld want ik haat maatpakken, maar bon). Om 1 of andere reden zou een voetbalclub dus als zowat enige (rechts)persoon niet mogen evolueren?

      Je kan het trouwens langs diverse invalshoeken bekijken. Wie is de trouwste fan? Iemand die afhaakt van zodra iets binnen de club verandert, of iemand die de club trouw blijft zelfs al vindt er een drastische verandering plaats? De ene persoon houdt halsstarrig vast aan een verleden, de ander is bereid mee te evolueren.

      En wat is een identiteit van een club? De fans al zeker niet want die vormen geen direct onderdeel van de club, eerder een indirect. De kleuren en een logo? Nou, dan zijn volgende clubs in de loop der jaren hun identiteit gaan verloochenen (ingekorte lijst): Juventus, Mallorca, Real Madrid, Birmingham City, Hibernian FC, Chelsea, Rosenborg, … Allen hebben ze minstens 1x in hun bestaan van naam, logo of kleuren gewisseld. In sommige gevallen lang geleden maar dat verandert niets aan het feit.

      Identiteit van een club die verandert, daar versta ik dit onder:
      – Linfield was ooit een club waar enkel protestantse unionisten welkom waren, tegenwoordig is het een club die openstaat voor allen en haar vroegere doelpubliek zelfs de deur wijst als de oude sectarische ondertoon teveel bovenkomt.
      – Real Sociedad speelde tot een 7 jaar geleden enkel met Basken. Nu worden spelers van allerhande komaf gerecruteerd en werd gebroken met het beleid om enkel lokaal te recruteren.
      – FC Sankt Pauli was ooit een gewone wijkclub tot ze hun imago totaal omgooiden omdat ze een markt zagen in krakers, alternativo’s en punkers in de wijk rondom hun stadion.
      – Maccabi Antwerp heeft jarenlang (het grootste deel van zijn bestaan) enkel met Joodse spelers gespeeld, tot eind jaren 90 de club lidmaatschap openstelde voor allen, ongeacht geloofsovertuiging of ras.

      Dat lijken me (en dit zijn maar enkele voorbeelden uit een lange lijst) veel drastischer veranderingen dan een logo of kleurtje. De sfeer rond een club slaat totaal om als de club haar anders gaat profileren. Een kleur is uiteindelijk een uitrusting, en om dat als een kern van identiteit te zien is mijns insziens erg vreemd. Trouwens, dan is er verdacht veel eenheidsworst want hoeveel duizenden clubs spelen niet in quasi identieke uitrustingen?

      En wat is modern football? Daar lijken me minstens diverse aspecten en invalshoeken te bestaan. Als we het even reduceren tot geldgewin in de sport dan lijkt het me dat de hervormingen van toernooien om grote clubs in te dekken, het quasi monopolie op het grote geld van de door UEFA beschermde clubs, etc veel grotere stoorzenders zijn dan een club die haar kleuren verandert. En trouwens, ik kan me in de beginjaren dat ik naar het voetbal ging geen foute bookmakers als sponsors herinneren ; nu heb je die walgelijke bedrijven hun reclames voor, tussen en na elke Europese wedstrijd. Vroeger konden enkel kampioenen de Champions League in, er was een Europacup voor bekerwinnaars, en teams uit kleinere landen konden nog echt ver komen (Steaua 1986? Rode Ster Belgrado? Zelfs het nu quasi ten onder gegane FC Magdeburg won ooit een Europese beker …). Nu dekt UEFA de grote clubs in om sponsors te plezieren, met geleide lotingen en ergerlijke sponsordeals die je non-stop door de strot worden geramd. Nu heeft modern football vele facetten, maar er lijken me stukken erger dingen dan een enkele club die haar logo en shirts even een nieuwe look geeft.

      Wie zich om zulke dingen stoort als een kleurtje, heeft misschien toch wat problemen om het voetbal te relativeren. De wereld draait gewoon door, de bal rolt straks weer over het gras, en als je dan toch echt clubliefde wil dan kan je je ook afvragen of het wel echt zo sterk is als die liefde staat of valt met een kleurtje. Nu ja, ik laat die voetbalcultuur’s ongeschreven wetten graag over aan zij die zich hierom druk willen maken.

  20. Pingback: City or Dragons, Red or Blue? | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s