Hughie Ferguson

Precies 85 jaar geleden gebeurde er iets unieks in de geschiedenis van de FA Cup. Voor het eerst, en tot op de dag van vandaag voor het laatst, won een niet-Engelse club die beker. Cardiff City was met 1-0 te sterk voor Arsenal en de bekerfinale van 1927 werd daarom bekend onder de naam “The Cup was let out of England”. Veroorzaker van dit Engelse leed was Hughie Ferguson, een Schot die de enige goal maakte die dag. Ferguson was een topspits en een van de weinige Britten die meer dan 350 officiële doelpunten maakte. Hij leefde voor doelpunten en toen hij die niet meer kon maken, sloeg hij de hand aan zichzelf. Amper drie jaar na zijn legendarische goal, vergaste hij zichzelf.

Ferguson werd in 1898 geboren in Glasgow. Hij begon zijn carrière bij Parkhead Juniors, een goede amateurclub op een steenworp afstand van Celtic Park. In 1915 won hij met die club de Scottish Junior Cup, destijds een belangrijke beker waar tienduizenden mensen op af kwamen. Ferguson was een goalmachine en het was dan ook niet vreemd dat verschillende clubs hem wilde hebben. Hij koos uiteindelijk voor Motherwell, waar hij als 18-jarige meteen mocht debuteren. Zijn eerste wedstrijd was tegen Raith Rovers, op 16 augustus 1916. Het werd 2-2. Allebei de goals van Motherwell werden gemaakt door Ferguson. Bij Motherwell wisten ze meteen dat ze goud in handen hadden. Hij zou dat seizoen uiteindelijk 24 competitiedoelpunten maken, geen verkeerd aantal voor de debuterende tiener.

Het seizoen erop ging het nog beter met Ferguson. Hij maakte 35 goals en werd daarmee topscorer van de Schotse competitie. Dat werd hij ook in 1919/1920 (33 goals) en in 1920/1921 (43 goals). De jaren erop bleef Ferguson veel scoren. Ieder jaar zat hij rond de dertig doelpunten, de ene keer er net boven, de andere keer er net onder. Vanuit Engeland was er veel interesse in de spits. Uiteindelijk koos hij voor Cardiff, destijds een van de topteams. Halverwege 1925/1926 legden de Welshmen 4000 pond voor hem neer, destijds een van de hoogste transfersommen ooit. Ferguson zwaaide af bij Motherwell met 284 doelpunten in 288 wedstrijden, een bizar hoog aantal. Op de dag dat Ferguson naar Wales vertrok, werden de staalfabrieken een half uur stilgelegd zodat iedereen de kans kreeg hem uit te zwaaien.

Ondanks het hoge transferbedrag leek Ferguson geen last te hebben van druk. Hij scoorde meteen tijdens zijn debuut tegen Leicester City. Hij zou er dat jaar negentien maken voor Cardiff. Niet slecht als je beseft dat hij de eerste maanden van de competitie nog in Schotland speelde. Toch viel het seizoen voor de club wat tegen, want Cardiff werd slechts zestiende. Een jaar eerder hadden ze nog de finale van de FA Cup gehaald en het jaar daarvoor waren ze tweede geworden in de competitie. Dat moest beter, maar in 1927 was Cardiff wederom een middenmotor en werd slechts veertiende. Ferguson zelf had wel een goed seizoen, want hij maakte maar liefst 26 goals in de competitie. Hij werd door iedereen gezien als een van de beste spitsen in de competitie.

De veertiende plek was een tegenvaller, maar toch was 1927 het mooiste jaar ooit voor Cardiff. De finale van de FA Cup was opnieuw gehaald, nadat ze Aston Villa (2-1), Darlington (2-0), Bolton (2-0), Chelsea (0-0 en 3-2) en Reading (3-0) hadden uitgeschakeld. Belangrijkste man in die reeks was Ferguson, die vijf doelpunten had gemaakt in die wedstrijden. De finale van 1927 was een speciale. Voor het eerst deed BBC Radio live verslag van een voetbalwedstrijd. Ook werd in 1927 voor het eerst voorafgaand aan de wedstrijd “Abide with Me” gezongen, een traditie die nog altijd bestaat. Arsenal was vooraf de grote favoriet, aangezien ze de legendarische Herbert Chapman op de bank hadden zitten. Bij Cardiff was alle hoop gevestigd op Ferguson.

De wedstrijd was geen topper. Beide teams waren bang om risico te nemen en het leek rechtstreeks af te stevenen op een 0-0 en replay. In de 74ste minuut kreeg Cardiff een inworp. Die werd naar Ferguson gegooid. Meteen werd hij onder druk gezet. Ferguson besloot daarom maar te schieten, maar het was een slap schot. Len Davies probeerde de bal nog aan te raken, maar miste. Daardoor werd Arsenal-keeper Dan Lewis afgeleid en liet de bal door zijn handen glippen. Ferguson had het lelijkste FA Cup-doelpunt ooit gescoord, maar daar maalde niemand om. Het bleef 1-0 en de beker ging mee naar Wales. De bijnaam van de FA Cup, de English Cup, is sindsdien ook niet meer gebruikt.

Ferguson vertelde na afloop dat ze mede hadden gewonnen dankzij Trixie. Trixie was een zwarte kat uit Southport. Ferguson had haar ontmoet voorafgaand aan de FA Cup-wedstrijd tegen Bolton. De spelers waren ter ontspanning aan het golfen, toen een zwarte kat Ferguson een kopje tegen zijn been gaf. De eerstvolgende bal, een lastige, sloeg Ferguson meteen in de hole. De spits wilde meteen weten van wie de kat was en zocht de eigenaren op. Hij mocht de kat houden zolang Cardiff in de FA Cup zou zitten. Nadat Cardiff die won, mocht hij Trixie zelfs houden. Op veel foto’s van voor en na de finale is Trixie ook te zien, want de kat was de mascotte van het hele team geworden. Na de finale zag Ferguson in een winkel een opgezette zwarte kat staan en die kocht hij voor zijn vrouw, want voor de spits was de zwarte kat voortaan een teken van geluk.

Het seizoen erop deed Cardiff het uitstekend in de competitie en eindigde als zesde. Ook werd de Charity Shield gewonnen, dankzij een goal van Ferguson. In 1928/1929 ging het niet best met Cardiff. Ze werden 22ste en degradeerden. Ferguson had ook geen topjaar en scoorde, door veel blessures, slechts veertien keer. Daarbij zaten wel vijf goals tegen Burnley, nog altijd een clubrecord. Door de degradatie moest Cardiff bezuinigen en Ferguson mocht vertrekken. Hij hoopte dat Motherwell hem weer zou willen, maar Dundee bood het meeste. Cardiff besloot hem daarom aan The Dees te verkopen, na 91 doelpunten in 138 wedstrijden voor Cardiff. Bij Dundee waren de verwachtingen hoog, maar Ferguson kon het niet waarmaken. Hij had veel last van blessures en problemen met zijn evenwichtsorgaan. Daardoor kon hij de bal niet meer goed inschatten en viel hij vaak.

Het publiek in Dundee was erg kritisch op hun topaankoop en Ferguson, een gevoelige, zachtaardige man, zat er erg mee in zijn maag. Ferguson begon zich steeds ongelukkiger te voelen. Het seizoen was al halverwege en hij had slechts twee doelpunten gemaakt. Begin december was de spits daardoor zijn basisplaats kwijtgeraakt en werd diepongelukkig. Als gevolg daarvan kreeg hij last van slapeloosheid en depressie. Ferguson durfde amper meer naar het stadion te gaan en iedere training bezocht hij met lood in de schoenen. Na de training van 9 januari ging iedereen naar huis, alleen Ferguson bleef achter. Hij zei tegen zijn teamgenoten dat hij nog wat moest doen. De volgende dag vonden twee schilders hem in de Main Stand. Ferguson had zichzelf vergast in de keuken van het stadion. Hij werd 33 jaar.

De dood van Ferguson schokte Schotland. Zijn vrouw was op dat moment zwanger van zijn derde zoon. Dat laatste kind, Jack, zou in 1952 en 1956 deelnemen aan de Olympische spelen voor het Britse waterpoloteam. Hughie Ferguson is nooit vergeten door Cardiff. De familie is altijd welkom bij de club. Dat bleek ook in 2008. De Fergusons werden uitgenodigd om de finale van de FA Cup tussen Cardiff en Portsmouth bij te wonen. Voor de halve finale waren ze ook uitgenodigd, maar toen liet de gezondheid van de Ferguson jr. het niet toe om naar Wembley te komen. In de finale was de hele familie wel aanwezig en ze namen de opgezette zwart kat mee die Ferguson in 1927 voor zijn vrouw had gekocht. Het bracht geen geluk, want Cardiff verloor. Daardoor blijft 1927 de enige keer dat de FA Cup Engeland verliet.

6 Reacties op “Hughie Ferguson

  1. Diep triest verhaal. Wel mooi dat ze nog steeds welkom zijn bij Cardiff, dat vind ik ook zo leuk aan voetbal op het eiland, daar houden ze vast aan geschiedenis en tradities. Veel meer dan hier het geval is.

    Wel apart om die kat mee te nemen :-p

  2. Wat een verhaal weer. Keep up the good work!

  3. William van Holsteijn

    Zeker een fraai verhaal, altijd leuk om te lezen en ik vind het een verrijking van mijn passie om dit soort wetenswaardigheden te vernemen! Dank daarvoor, waar haal je de inspiratie en -inhoudelijk- dergelijke ‘stories’ toch vandaan?

    • Ik heb een wordbestand op de computer staan met allerlei bijzondere gebeurtenissen. Voor deze dag stond er iets op het programma over Cardiff v Arsenal, omdat het 85 jaar geleden was. Een week van te voren kijk ik dan wat ik ga schrijven en ga ik info verzamelen. Er staan nog volop gebeurtenissen in dat wordbestand en als het een bepaald aantal jaar geleden is (bijv, 10, 25 of 50) dan plaats ik daar wat over. Zo kun je op 25 mei ook wel iets verwachten, want dan is er iets 45 jaar geleden gebeurd😉

  4. William van Holsteijn

    Ik moest even nadenken, maar ik weet het nu, ik zie er naar uit!

  5. Lisbon Lions!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s