Happy Hour: Turf Hotel

Een paar weken geleden kondigde ik aan een reeks artikelen te schrijven over de pubcultuur, die in de UK onlosmakelijk verbonden is het voetbal. Het drinken voor de wedstrijd begint, het vooruitblikken op wat er gaat gebeuren en, als het even meezit, lekker inzingen. In de pub gebeurt het allemaal. Soms heerst er in het drankhol een betere sfeer dan in het stadion zelf, waar stewards proberen zoveel mogelijk mensen een ellendige dag te bezorgen. In de pub ben je als supporter veel vrijer. Daarna zijn Britse kroegen erg typisch, met hun tapijt en lauwe bier. Maar genoeg geouwehoerd. De serie wil ik graag aftrappen in Wales, met een legendarische pub in Wrexham: Turf Hotel oftewel The Turf.

Waarom Wrexham? Logisch, want dat is de Britse stad met de meeste pubs per hoofd van de bevolking. Verder druipt de historie van Turf Hotel af. De kroeg is een historische plek. De pub is tussen 1840 en 1844 gebouwd en niet lang daarna werd er een paardenrenbaan naast de kroeg gelegd. Vanuit het balkonnetje aan de achterkant van The Turf had je een perfect overzicht over het terrein. Het waren dan ook de beste plekken. Er werden niet alleen paardenraces gehouden, maar later kwamen ook de cricketers op het terrein spelen. Cricket was en is een zomersport waardoor de sporters zich in de winter verveelden. Eind september 1872 zaten de mannen lekker wat te drinken in The Turf, toen een van hen het idee kreeg om een voetbalclub te starten. Geen slecht idee, want het voetbal werd langzaamaan steeds populairder en was een uitstekende manier om fit te blijven. Wrexham FC was geboren. Niet in een ziekenhuis, maar in Turf Hotel.

De cricketers hielden wel van aanpakken en niet veel later hadden ze Turf Hotel uitgebouwd, door een verdieping met kleedkamers op de pub te bouwen. Dat was nogal een luxe en toen de FA van Wales een locatie zocht om hun eerste thuisinterland te spelen, viel de keuze dan ook op de Racecourse Ground, zoals het terrein naast de pub heette. Wales verloor met 0-2, maar het stadion is het oudste, nog bestaande, voetbalstadion waar ooit een interland is gespeeld. De rest is al gesloopt of er wordt niet meer gevoetbald. Het beviel de bond van Wales wel in Wrexham. Goed, Cardiff en Swansea waren groter, maar in Zuid-Wales was rugby veel populairder dan voetbal. Daarom werden interlands en bekerfinales in Wrexham gespeeld, waarbij de spelers zich nog altijd konden omkleden op de bovenverdieping van de pub. Na de wedstrijd was het altijd erg gezellig in Turf Hotel met spelers en fans van beide clubs of landen.

Pas na WO II besloot de club om nieuwe kleedkamers te bouwen, tegelijkertijd met een nieuwe tribune. Jammer en de tegenstander van het moderne voetbal uit die tijd zullen zich er vast tegen hebben verzet, maar het kon gewoon niet meer. Wat wel bleef, was het uitzicht vanaf het balkon op het veld en het drankgelag in de pub voor, tijdens en na de wedstrijd. Er werden historische potten gespeeld, waarbij vooral het seizoen 1977/1978 nog altijd in het geheugen van de oudere fans is geprent. Wrexham promoveerde naar het tweede niveau (nu de Championship) en haalde de kwartfinales van de FA Cup. Zowel het stadion als de pub puilden uit in dat seizoen. Het bier kon amper aangesleept worden en om elf uur, destijds de verplichte sluitingstijd voor kroegen, moesten de mensen echt de pub worden uitgeduwd.

De uitbaters van Turf Hotel hebben altijd een heel goede band gehad met de club. In 1921 zat de zoon van het echtpaar dat de pub runde zelfs in de selectie van de club. Hij had de smerige loopgraven van WO I overleefd en hoopte ooit zijn debuut te maken in het eerste elftal van The Dragons. In 1921 was het dan zover en debuteerde hij. Zijn ouders zaten trots als een pauw naar de verrichtingen van hun zoon te kijken vanaf het balkon. Daar werd naderhand goed op gedronken in het Turf Hotel. Helaas liep het niet zo goed af, want de zoon kreeg een longontsteking en stierf in The Turf, een paar dagen na zijn debuut. Het zijn dit soort verhalen die ervoor zorgen dat de pub en de club één zijn met elkaar. Daarom mag de club ook nooit verhuizen. Het is alleen jammer dat de club in 1999 een nieuwe tribune heeft gebouwd, die ervoor zorgt dat je niets meer ziet vanaf het balkon.

Een aantal jaar daarvoor, op 4 januari 1992, vond de grootste stunt van Wrexham plaats. The Dragons waren een paar maanden eerder als 92ste en laatste geëindigd in de Football League, maar degradeerden niet vanwege een herstructurering van de competitie. In de derde ronde van de FA Cup kwam Arsenal uit de zak rollen. Een geweldige loting voor Wrexham, want Arsenal was de regerende landskampioen. De penningmeester en de fans waren erg tevreden met de loting, hoewel de sportieve verwachtingen erg laag waren.Toch won Wrexham die dag met 2-1 en dat is tot op de dag van vandaag een van de grootste stunts ooit in de FA Cup. Noem de naam Mickey Thomas, de man die de 2-1 maakte, in Wrexham en je hoeft de hele avond geen bier meer te halen. Het is een van de laatste momenten van grote vreugde geweest in Wrexham, want buiten twee promotie (in 1993 en 2003) is het geen vetpot daar.

In 2008 degradeerde de club, na 86 jaar in de Football League, zelfs naar de Conference. Na twee heel matige seizoenen, gaat het dit jaar heel goed. Wrexham staat tweede en heeft zelfs nog een kans om kampioen te worden, hoewel ik daar niet meer in geloof. Stel dat ze volgend jaar promoveren, dan zou je die club eigenlijk wel moeten vincken. Wrexham ligt dicht bij de grens met Engeland en is ideaal om te combineren met een wedstrijd van Liverpool of Everton op zondag. De pub is echt een juweeltje, met veel memorabilia aan de muren en heel tof volk. Ik ben zelden zoveel vriendelijke mensen tegengekomen als tijdens Wrexham v Hereford. Stel dat ze promoveren dan zijn wedstrijden tegen de clubs net over de grens, zoals Crewe en Shrewsbury, zeker aanraders. Aartsrivaal Chester speelt wat lager, maar tegen de twee genoemde clubs zal de sfeer er ook wel inzitten.

2 Reacties op “Happy Hour: Turf Hotel

  1. Fantastisch verhaal weer Joris!

  2. Het aantal clubs dat in cafes zijn opgericht is ontelbaar (vandaar de Belgische uitdrukking “cafévoetbal” terwijl het eigenlijk “liefhebbersvoetbal” hoort te zijn strikt genomen), het is wel zeldzaam dat een club zijn hele bestaan net naast datzelfde cafe blijft spelen. Nog meer cult is het als de kleedkamers in een klein schuurtje of achterin het cafe zijn ; ik heb nog velden gezien waar je door het cafe moest om aan het veld te komen (handig want zo moest je wel een consumptie nemen) of waar de spelers de straat moesten oversteken tussen veld en cafe met de kleedkamers in een ranzig kamertje achterin het cafe. Dat is natuurlijk enkel meer mogelijk op het allerlaagste niveau, helaas… PS: hoewel ik in principe de Welshe clubs in Engeland niet helemaal aanvaardbaar vind, heb ik altijd wel een zekere sympathie voor Wrexham gehad. Mochten die naar de League of Wales trekken zou het er allicht meteen mijn favoriete club zijn. En voor Wrexham zou zo een verhuis ook echt wel beter zijn lijkt me, hun situatie kan je niet vergelijken met de recente successen van Cardiff en Swansea.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s