Stoke City and the League Cup win in 1972

Het gaat geweldig met Stoke City op het moment. Ik weet nog dat ik verbaasd was toen ze promoveerden in 2008. Stoke City in de Premier League, dat klopte niet. Maar gelukkig doen ze het daar erg goed. Daarnaast werd vorig jaar de finale van de FA Cup gehaald en staan ze dit jaar wederom in de kwartfinale. Tel daarbij op dat ze in de competitie alweer veilig zijn en dat ze een mooi avontuur in Europa hebben gehad en je weet dat het leven goed is in het rode deel van Stoke-on-Trent. Toch ontbreekt er nog een ding en dat is een prijs. Die wonnen ze sowieso niet veel in hun verleden. Eigenlijk maar eenmaal, de League Cup in 1972. Paul de Vries ging veertig jaar terug in de tijd en maakte een reconstructie van die winst.

Vandaag precies veertig jaar geleden wist Stoke City zijn eerste, en toe nu toe enige, prijs te pakken: de League Cup. Nu wordt die beker misschien gezien als een kleine prijs, maar destijds was het nog een aardige prijs. Er werd nooit een B-elftal, zoals tegenwoordig. In de jaren zeventig was Stoke een goede ploeg die altijd de aanval opzocht. Manager Tony Waddington, die al vanaf 1960 de manager was van Stoke City, had een aantal hele goede voetballers tot zijn beschikking. Onder andere Gorden Banks, Mike Pejic en Jimmy Greenhoff behoorden toen tot de selectie. Het seizoen 1971/1972 was het begin van een zeer succesvolle periode. Met als grote hoogtepunt natuurlijk de League Cup winst. We kijken terug op het seizoen 1971/1972 waarin Stoke zes rondes wist te overleven, maar daar wel elf wedstrijden voor nodig had.

2nd round: Southport (a) 1-2

De eerste wedstrijd in het League Cup avontuur was op 8 september 1971. Een uitwedstrijd naar Southport dat destijds in de Fourth Division uit kwam. Op papier een niet al te moeilijke tegenstander dus. Veertig jaar geleden was het nog niet zo dat teams met een B-team aan kwamen zetten, dus kwam Stoke op volle oorlogssterkte richting de westkust. Ruim 10.000 toeschouwers waren getuige van een spannende wedstrijd die pas in de zeventigste minuut beslist werd door een knappe goal van Jimmy Greenhoff. Op naar de volgende ronde. Bij Stoke geloofde nog niemand in een stunt dus elke overwinning was mooi meegenomen. Voor de volgende ronde kwam Oxford United uit de koker rollen. Opnieuw een vrij gunstige loting dus.

3rd round: Oxford United (a) 1-1

Bijna een maand na de gewonnen wedstrijd bij Southport had Stoke opnieuw een uitwedstrijd in de League Cup. Oxford United, op dat moment uitkomend in de Second Division, was de tegenstander. Stoke begon voortvarend aan de wedstrijd en in de dertiende minuut werd het aanvallende spel beloond met een doelpunt. Opnieuw was het Jimmy Greenhoff die het doelpunt op zijn naam schreef. Stoke bleef op zoek naar het bevrijdende tweede doelpunt maar dat kwam er niet. Het was Oxford United dat de gelijkmaker binnenprikte en dus moest er een replay aan te pas komen.

3rd round replay: Oxford United (h) 2-0

De replay vond twee weken later plaats in het eigen Victoria Park. De tribunes waren maar matig bezet met 11.757 toeschouwers. Ditmaal werd het klasseverschil wel uitgedrukt in doelpunten. In de dertigste minuut maakte John Ritchie de 1-0 en de wedstrijd werd in de 86e minuut beslist dankzij een doelpunt van Sean Haslegrave. Een simpele 2-0 overwinning en in de vierde ronde stond een speciale tegenstander te wachten.

4th round: Manchester United (a) 1-1

Na de eerste wedstrijd tegen Oxford United was al duidelijk dat de winnaar zou spelen tegen het grote Manchester United van George Best en Bobby Charlton. Een apart affiche, want Manchester United had in het begin van het seizoen zelfs een ‘thuiswedstrijd’ moeten spelen in het stadion van Stoke City na ongeregeldheden in het vorige seizoen. Opnieuw moest Stoke uit spelen en Old Trafford zat goed gevuld met 47.000 toeschouwers. Manchester zou echter het beste van het spel hebben en ze kwamen dan ook op een terechte 1-0 voorsprong dankzij Alan Gowling. Bij Stoke geloofde niemand nog op een gelijkmaker maar die kwam er wel. In de 72ste minuut was het John Ritchie die de gelijkmaker scoorde en het uitvak ontplofte. Het bijna onmogelijke was waargemaakt en een replay op het eigen Victoria Ground was de beloning.

4th round replay: Manchester United (h) 0-0

Acht november 1971 was het dan zover. Het grote Manchester United kwam weer eens op bezoek in ‘the Vic’ en een hoop mensen in Stoke-on-Trent geloofden wel in een stunt en kwamen dan ook in grote getale af op dit mooie affiche. Maar liefst 40,805 toeschouwers waren aanwezig en de tribunes waren dan ook aardig packed to the rafters. Helaas voor al die toeschouwers werd het een vrij saaie wedstrijd. Beide ploegen waren bang om een doelpunt tegen te krijgen en de brilstand bleef op het bord staan. Dat betekende dat er een tweede replay aan te pas zou moeten komen. Destijds werd er namelijk net zo lang doorgegaan totdat er een winnaar was.

4th round second replay: Manchester United (h) 2-1

De tweede replay zou ook plaatsvinden in het eigen Victoria Ground en iedereen bij Stoke hoopte op een stunt. Helaas was kwamen The Potters al snel op een 0-1 achterstand. George Best was de doelpuntenmaker en lange tijd leek het erop dat Manchester naar de volgende ronde zou gaan. Tot de zeventigste minuut. Na een prachtige voorzet van Jimmy Greenhoff was het aanvoerder Peter Dobing die de gelijkmaker op de borden zette. De ruim 42.000 toeschouwers ontploften en vanaf dat moment kwam er een orkaan van geluid vanaf Boothen End, de plek waar de harde kern stond van Stoke. Het publiek werd helemaal gek doordat niemand anders dan John Ritchie in de 88ste minuut de winnende erin wist te prikken. Op naar de kwartfinale. Stiekem begon iedereen te hopen op een reis naar Wembley. Overigens zou Stoke dat jaar Man United ook uitschakelen in de FA Cup.

Quarter Final: Bristol Rovers (a) 2-4

In de kwartfinale moest Stoke City tegen Bristol Rovers. Een erg gunstige loting voor Stoke, want Bristol kwam op dat moment uit in de Third Division. En voor de verandering moest Stoke weer uit spelen. Ditmaal werd het een ruime overwinning voor The Potters. Het werd 2-4 op Eastville. Na twintig minuten stond het al 0-2 dankzij doelpunten van Greenhoff en Smith. Bristol Rovers kwam nog knap terug tot 2-2, maar binnen drie minuten gooide Stoke het duel op slot. Bernard en Conroy maakten er 2-4 van.

Semi Final First leg: West Ham United (h) 1-2

In de halve finale opnieuw een tegenstander van formaat. West Ham United kwam uit de koker rollen. De supporters van Stoke hoopten op een trip naar Wembley en waren er nog maar 180 minuten van verwijderd, dachten ze. Dat zou helemaal anders lopen, want deze halve finale staat nu nog steeds in de boeken als misschien wel de mooiste League Cup wedstrijd ooit gespeeld.

De halve finale van de League Cup zou worden gespeeld in een thuis- en een uitwedstrijd en ditmaal begon Stoke, voor het eerst, aan de thuiswedstrijd. De Victoria Ground was weer goed gevuld met 36.407 toeschouwers en Stoke begon voortvarend aan de wedstrijd. Peter Dobing scoorde in de veertiende minuut de 1-0. West Ham United liet het er echter niet bij zitten en in de tweede helft speelde The Hammers fantastisch. In de tweede helft maakten ze twee doelpunten en de wedstrijd eindigde in 1-2. Zouden de supporters dan toch geen trip naar Wembley gaan maken? Het leek er wel op, want West Ham was veel sterker.

Semi Final First leg: West Ham United (a) 0-1

Een week later, op 15 december 1971, stond de terugwedstrijd van de halve finale op het programma. De Boleyn Ground was ‘packed to the rafters’, want bij West Ham geloofde iedereen dat de finale gehaald zou worden. West Ham zou de hele wedstrijd met elf man voor de eigen zestien meter blijven hangen en het was dan ook wachten op een doelpunt voor Stoke. Die viel pas heel laat. In de 72ste minuut wist, wie anders dan John Ritchie, de 0-1 binnen te prikken. Het bleef heel lang 0-1, maar toen kreeg West Ham een penalty in de  allerlaatste seconde. World Cup Legend Geoff Hurst stond klaar om de penalty te nemen. Als hij zou scoren was het over en uit, want de blessuretijd zat er inmiddels op. Bij Stoke stond de doelman van Engeland onder de lat. Ook een World Cup Legend : Gordon Banks. Banks won het duel van de legendes en daardoor kwam er, net als in de vierde ronde, weer een replay.

Semi Final replay: West Ham United (n) 0-0

De replay vond plaats op Hillsborough, het stadion van Sheffield Wednesday. Het zou een vrij saaie wedstrijd worden. Beide ploegen waren veel te bang om te verliezen met Wembley in het vizier. Toch was West Ham de sterkere ploeg en kreeg een aantal enorme kansen. Stoke had echter het geluk dat Banks nog altijd top was en ze hoogstpersoonlijk naar een tweede replay keepte. Vier keer tegen West Ham in een korte tijd, de spelers konden elkaar wel dromen. Inmiddels duurde de halve finale al vijfeneenhalf uur. En er zouden dus nog negentig minuten aan te pas komen. Een record in de halve finale van de League Cup.

Semi Final second replay: West Ham United (n) 3-2

De tweede replay werd gespeeld op Old Trafford. Bekend terrein voor Stoke, want in de vierde ronde hadden ze hier ook al een goed resultaat neer weten te zetten. Ook deze wedstrijd zou vol komen te staan van de actie, drama en rariteiten. In de dertiende minuut kwam Stoke speler Terry Conroy hard in botsing met de keeper van West Ham; Ferguson. Na een blessurebehandeling van zeven minuten was het duidelijk dat hij niet meer verder kon spelen. Aanvoerder Bobby Moore nam zijn verantwoordelijkheid en trok het groene keepershirt aan. Hij stond nog niet koud onder de lat of Stoke kreeg een penalty. Wonder boven wonder wist Moore deze te redden, maar in de rebound wist Bernard toch nog te scoren. Die klap kwam West Ham snel te boven, want vijf minuten later stonden ze alweer met 1-2 voor door doelpunten van Billy Bonds en Trevor Brooking. Om het spektakel compleet te maken prikte Dobing vlak voor rust de 2-2 erin. Vier minuten na rust was het Stoke die het beslissende doelpunt maakte. Conroy maakte, met een afstandschot, de 3-2 en na zeven uur voetballen was het zover: Stoke City kon zich opmaken voor een trip naar Wembley!

Final: Chelsea (n) 2-1

4 maart 1972. Een datum die bij iedere supporter van Stoke City in het geheugen staat gegrift.  De dag van de League Cup finale tegen Chelsea. Chelsea was de grote favoriet doordat ze in 1970 en 1971 de FA Cup en de Europacup II wisten te winnen. Half Stoke-on-Trent was uitgelopen voor de finale. In Wembley waren ze met 40.000 man en degenen die niet mee waren, zaten in de pub of voor de radio te luisteren hoe The Potters het er vanaf zouden brengen. Het was uitgestorven op de straten in de stad. Stoke begon furieus aan de wedstrijd. In de vijfde minuut was het Terry Conroy die de 1-0 binnen kopte. Alle Stoke supporters werden gek! Zou het dan toch lukken? Eindelijk een grote prijs pakken? Chelsea begon steeds beter te spelen en dat resulteerde in de gelijkmaker vlak voor rust. Na de thee was het opnieuw Stoke City dat de betere was en de 2-1 kon dan ook niet uitblijven. Dat bleef hij ook niet, want in de 67e minuut was het de 35-jarige routinier George Eastham die, na een afgeketst schot, de 2-1 binnen schoot. Opnieuw ontplofte het vak met de Stoke City supporters. Niemand durfde alleen nog te geloven in een overwinning. Er waren tenslotte nog ruim twintig minuten te spelen. Chelsea was niet meer bij machte om er nog een goede aanval uit te persen en na 92 minuten blies scheidsrechter Burtenshaw voor de laatste keer op zijn fluitje. Na 109 jaar was het eindelijk zover: Stoke City’s eerste grote prijs. Het was aanvoerder Peter Dobing die de beker in ontvangst mocht nemen op de hoofdtribune. Heel Stoke-on-Trent was inmiddels uitgelopen om de helden te onthalen. En maar liefst 250.000 mensen gaven de helden bij terugkomst een fantastisch ontvangst.

2 Reacties op “Stoke City and the League Cup win in 1972

  1. Ik blijf het woord “helden” misplaatst vinden als het om sportlui gaat, maar voorts een erg fraai stuk. Ik hou niet zo van het fysieke voetbal en de lange bal naar voren, maar anderzijds is dat 1 van de mooie dingen aan voetbal. Elk team zijn eigen stijl en het is maar aan de tegenstander om er een oplossing op te vinden. Of het nu een dubbele afweergordel op zijn Italiaans is, lange ballen in het doelgebied pompen, of technisch gericht voetbal… whatever suits best. En Stoke haalt er aardig resultaat mee dus je kan hen weinig verwijten.

    Wel een vraagje: hoe komt het dat tegen Man U de tweede replay ook thuis plaatsvond? Zou de logica dan niet aangeven dat de derde confrontatie weer in Manchester plaatsheeft?

    • Het frapante is dat in 1972 Stoke juist erg aanvallend voetbal speelde. Nu is het voetbal compleet anders. Ik kan er allebei erg van genieten.

      Nee, ik durf niet te zeggen waarom de tweede replay ook thuis werd gespeeld. Maar ik heb het even nagevraagt dus ik hoop er zo spoedig mogelijk antwoord op te hebben!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s