Guest Report: Folkestone & Dover

We kregen weer een guest report binnen gekregen in onze mailbox bij DT116. Ditmaal van oude bekende Dutch Addick, die helaas heeft besloten geen Passion for London meer te schrijven, maar ons wel wil verblijden met zijn Boxing Day double. Het was namelijk mogelijk om afgelopen Tweede Kerstdag zowel Folkestone als Dover te vincken. Twee clubs uit heel bekende plaatsen voor vinckers, want de tunnel eindigt in Folkestone, terwijl je met het bootje aanmeert in Dover. Een perfecte dubbel dus.

Om 09.00 wegrijden uit Eindhoven en om 21.56 weer terug in Eindhoven en tussendoor twee wedstrijden bekijken, veel relaxter ga je een trip niet krijgen. Enige smet op de dag was dat zo’n beetje half West-Europa had besloten om te gaan Christmasshoppen in Londen en via de tunnel te gaan, waardoor het zo’n twee(!) uur duurde voordat we door de douane heen waren. Het zou dus krap worden om de aftrap te halen. Folkestone Invicta ligt letterlijk op een steenworp afstand van de tunnel en na nog even wat geld te hebben gepind gingen we tien minuten na kick-off door de gate, dus uiteindelijk viel de schade nog mee.

Om een of andere vage reden had ik in mijn hoofd de ground van Folkestone verward met dat moderne ding van Dartford, dus mijn verwachtingen waren niet al te hoog. Des te leuker als je dan het Westbourne Stadium binnenloopt, want dat is Engelse non-League in optima forma. Wat een geweldige ground, genieten met een hoofdletter G. Het voldeed aan alle eisen die ik heb voor een bezoek aan een non-League ground:

– een paar oude, liefst verschillende, overdekte stands
– onoverdekte terracing
– een club shop volgestampt met oude programmes en een schijndood fossiel achter de toonbank
– een rochelend schijndood fossiel aan de tannoy
– chocolademelk waar een mespuntje chocoladepoeder boven heeft gezweefd
– een gestencilde programme boordevol met leuke verhalen en statistieken
– nuilende mannetjes op de stands
– slecht voetbal
– veel spektakel en doelpunten
– een social club annex trouwzaal met de gezellige uitstraling van helemaal niks

Toen we binnenkwamen was het al 1-0 en uiteindelijk zou het 8-0 worden in de lokale derby tegen Hythe Town, toch een middenmoter in de Ryman League Division One South. Al met al een heerlijk begin en de vertraging bij de tunnel was al weer snel uit de gedachten verdwenen. Het voelde lekker packed to the rafters aan en de aangename temperatuur van elf graden was ook niet verkeerd trouwens. De gate schatten we zelf in op ongeveer 850 (normaal zo’n 300), maar bleek na thuiskomst een mooie 1019 te zijn.

Vlak voor tijd weer de auto in en op naar Dover, of eigenlijk River, voor Dover Athletic v Eastbourne Borough. The Crabble ligt helemaal aan de buitenkant van Dover, ver weg van de zee. Ik had op Google Maps al gezien dat je beter binnendoor kon rijden via de Arkham Valley, dan via de normale A20 richting de ferry. Daar kregen we geen spijt van, want het was een schitterende binnendoor route. The Crabble ligt fantastisch tegen een heuvel met daarvoor nog een oude cricketground met een werkelijk prachtige pavillion. De klim omhoog naar het stadion is pittig, reden waarom de club een pendeldienst met golfkarretjes heeft om alle oude schijndode fossielen en alle “I-ate-all-the-pies”-figuren boven op de heuvel te krijgen.

Vooraf had ik me het meest voorgesteld van The Crabble, maar deze viel me eigenlijk tegen. Twee divisies hoger en het wordt al wat serieuzer. Klinische stands, nuilende stewards als je met een teen op een gele streep staat en uiteraard dan ook nog een saaie wedstrijd. De tenues van Dover waren ook nog spuuglelijk en ze deden er weinig aan, waardoor Eastbourne zelfs op voorsprong kwam. Uiteindelijk eindigde het in 1-1, met een voor Dover redelijk normale gate van 1027.

 

Pluspunt waren de heerlijke frieten, goudgeel en krokant zoals we ze graag zien. En de tussenstanden waren ons Addicks gunstig gezind, want Charlton maakte in blessuretijd alsnog de winnende treffer tegen Yeovil en concurrent Sheffield Wednesday ging in blessuretijd van 0-1 naar 2-1 achter tegen Walsall. Even een gelukzalig moment dus. Om 16.53 weer in de auto en om 17.21 reden we de tunneltrein op. En uiteindelijk weer vroeg thuis dus, waarbij we onderweg in Belgenland traditioneel Radio Nostalgie op hebben staan. Het was een mooie dag.

Een Reactie op “Guest Report: Folkestone & Dover

  1. Folkestone Invicta. Wat een heerlijke naam. Alleen al voor de naam zou ik spontaan een sjaal kopen mits de financiën niet te krap zijn. Er zijn al genoeg saaie “Rovers”, “Wanderers”, “Uniteds”, “City”s … De naam klinkt haast poëtisch en het vraagteken waar de naam vandaan komt geeft het nog een tikkeltje mysterie. Zulke clubnamen maken nicknames voor clubs overbodig, waren alle clubs maar zo origineel als deze.

    Dover was 1 van de clubs die ik wel eens volgde via de wekelijkse CeeFax uitslagenronde. Speelden toen op een hoger niveau, Conference als ik me niet vergis al is mijn herinnering nogal vaag want we spreken over 15 jaar geleden. In feite hoort deze plek wel wat hoger te spelen, het is 1 van die clubs die ik hun succesjes wel gun.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s