Burscough is Back

Het voordeel van wat langer in Engeland zitten is dat je wat in de omgeving kunt vincken. Zo lukte het ook tijdens de trip rond de jaarwisseling om wat stadions mee te pakken. Mijn fetisj, verlaten stadions, werd ook bevredigd. We kwamen langs Victoria Park, waar Burscough een aantal maanden eerder uit was getrapt. Een naar mannetje wilde het stadion vernietigen om er huizen neer te zetten. Wonder boven wonder is Burscough nu voorlopig weer terug en dat is mooi, want zo’n club hoort natuurlijk niet in een andere stad te spelen en zeker niet als ze zo’n leuk stadionnetje hebben als The Linnets.

Burscough is een klein plaatsje in Lancashire, dat zo’n dertig kilometer ten noorden van Liverpool ligt. Als je niet van voetbal houdt, dan heb je er waarschijnlijk nog nooit van gehoord.Dat ik het wel ken, komt omdat in 1880 een paar lokale mannen besloten een voetbalclub op te richten: Burscough AFC. Die club ging op de fles en in 1905 werd er een nieuwe poging gedaan. Ditmaal heette de club Burscough Rangers. Drie jaar later besloten ze aan Mart Lane te gaan spelen en ze noemden hun stadion Victoria Park, naar de Britse koningin. Ze deden het best aardig en wonnen de Liverpool County Football Combination maar liefst driemaal. Niet slecht voor een club uit zo’n kleine plaatsje als Burscough.

De bestuurders van Burscough Rangers wilden meer en in 1926 werd er een tribune van Everton gekocht. Ze hadden nu een echte Grandstand, iets wat weinig clubs hadden op dat niveau. Tijd voor een grote competitie, dachten ze bij Burscough Rangers en ze schreven zich in voor de Lancashire Combination, een van de competities onder de Football League (clubs als Rochdale, Stockport, Oldham, Accrington Stanley en Tranmere Rovers stroomden onder andere door vanuit deze competitie). Dat bleek financieel een iets te grote stap te zijn voor de club en één jaar later, in 1935, ging Burscough Rangers failliet. Burscough was weer een plaatsje zonder voetbalclub, maar met een mooi stadion.

Er werden plannen gemaakt om weer een club op te richten, maar Adolf gooide roet in het eten. Daardoor zag Burscough FC pas in 1945 het levenslicht. De club ging in Victoria Park spelen en sloot zich weer aan bij de Liverpool County Football Combination. Acht jaar later durfden ze de stap weer aan naar de Lancashire Combination en begonnen daar in de tweede divisie. Die werd met twee vingers in de neus gewonnen. Burscough mocht het nu opnemen tegen clubs als Wigan Athletic, Morecambe en Chorley. Dat ging ze goed af, want in 1956 werd de titel gepakt. Op dat moment hét hoogtepunt voor de club. In 1970 zouden ze de Lancashire Combination voor de tweede en laatste keer winnen, maar toen was de glans al wat van de competitie af doordat de sterkere clubs de Northern Premier League hadden gevormd.

Voor clubs als Burscough is de competitie natuurlijk belangrijk, maar ze kunnen in de FA Cup pas echt geschiedenis schrijven. Van een goede cuprun kan een club soms een jaar salarissen betalen. In 59/60 lukte het Burscough voor het eerst om de First Round Proper te halen. Men hoopte op een leuke tegenstander en met Crewe Alexandra kwam die er ook. Victoria Park zat met 4200 propvol. The Linnets vochten voor wat ze waard waren en, na een 1-3 nederlaag, verlieten ze met opgeheven hoofd en onder klaterend applaus het veld. Eind jaren zeventig lukte het Burscough opnieuw om de eerste ronde te halen en dat zelfs enkele malen, maar respectievelijk Blyth Spartans (1-0), Sheffield United (3-0, voor 14000 toeschouwers!) en Altrincham (1-2) waren te sterk. Toch is vooral de pot tegen The Blades tot de folklore van de club gaan behoren.

Ondertussen was de Lancashire Combination in 1982 gefuseerd met de Cheshire County League en dat werd de North West Counties Football League, die vandaag de dag nog altijd bestaat (negende divisie is dat tegenwoordig). Burscough begon in de hoogste divisie en won die ook meteen! Titel drie was een feit. Het was de enige keer dat deze werd gewonnen. In 1998 werd de club nog wel een keer tweede en dat leverde promotie op naar de noordelijke afdeling van de Northern Premier League, destijds het zevende niveau. Best behoorlijk voor een club van het formaat van Burscough. In 2000 promoveerden ze zelfs naar Northern Premier League, slechts één divisie onder de Conference. Het kon niet op in Burscough.

Maar toch zou het nog mooier worden. Doordat ze zo hoog speelden, mochten The Linnets meedoen aan de FA Trophy. Dat is de FA Cup voor non-League teams. In principe was Burscough hierin kansloos, want waar de FA Cup vaak naar clubs uit de Premier League gaat, was de FA Trophy vaak een prooi voor de teams uit de Conference. Burscough moest dan ook beginnen in de allereerste ronde. The Linnets hadden flink wat replays nodig om teams af te schudden, maar stonden op 18 mei 2003 ineens op Villa Park in de finale. Elf duels hadden ze er voor nodig gehad. De grootste stunt was een 0-2 overwinning in en tegen Yeovil geweest, dat in datzelfde seizoen kampioen van de Conference zou worden en de houder van de FA Trophy was. De nederlaag tegen Burscough was het enige smetje op het verder perfecte seizoen van The Glovers.

In de finale stonden The Linnets tegenover Tamworth, een veel grotere club. Voordeel voor Tamworth was dat de stad zowat naast Birmingham ligt en ze een veredelde thuiswedstrijd hadden. Het merendeel van de 14296 fans was dan ook voor The Lambs. Het is nog altijd de hoogste gate die ooit bij een wedstrijd van Burscough. De spelers van The Linnets waren niet onder de indruk. Er zaten een aantal ervaren spelers in de selectie, zoals Gary Martindale, die ooit begon bij Burscough en via Bolton, Peterborough, Notts County en Rotherham weer terugkeerde op het oude nest. Hij was het die twee keer scoorde op Villa Park en zorgde voor de 2-1 overwinning en een totale gekte in het plaatsje. Burscough is daarmee de kleinste club die ooit de FA Trophy won.

In 2005/2006 deed Burscough het weer geweldig in de FA Cup. Na 26 jaar werd weer de eerste ronde gehaald en iedereen hoopte op een lokale grootmacht. Het werd wel een Leagueclub, Gillingham, maar echt lokaal was dat niet. Sterker nog, het kon niet verder weg, maar gelukkig was de pot in Burscough. Een kleine 2000 man kwam naar Victoria Park, een geweldig aantal voor de club. Die werden getrakteerd op een thriller. The Linnets kwamen na tien minuten op 1-0, waarna Gillingham na een uur gelijk maakte. Een klein kwartiertje voor tijd werd het 1-2 en leek het over, maar Burscough beschikte over een ongekende veerkracht. Een minuut voor tijd werd het 2-2, waarna het diep in blessuretijd 3-2 werd. Gekkenhuis.

De ronde erop moesten The Linnets uit naar Burton Albion en werd er kansloos met 1-4 verloren. Het geld dat met de cuprun was verdiend, werd in het versterken van de selectie gestoken. In een competitie met Telford, Fleetwood Town en Gateshead lukte het ze om kampioen van de Northern Premier League  te worden, de vierde titel van de club. Dat betekende ook dat Burscough naar de Conference North promoveerde, waar ze het nog best aardig deden met een achtste plek. In het begin van het seizoen deed de club zelfs nog mee om de play-offs. Eigenlijk onbegrijpelijk. Een jaartje later stond Burscough na twee speeldagen op kop, maar uiteindelijk bleek de competitie toch te zwaar en degradeerden The Linnets.

Financieel rommelde het ondertussen ook allemaal. De weldoener van de club, Chris Lloyd, kreeg een hersentumor en kon de club niet meer ondersteunen, omdat hij zich ging richten op zijn herstel. Hij besloot alle schulden die de club bij hem had kwijt te schelden en zocht iemand die de club kon overnemen. Uiteindelijk verkocht de club voor een pond aan projectontwikkelaars Chequer Properties. Die beloofden hem ervoor te zorgen de club draaiende te houden. Naïef, want iedereen weet dat projectontwikkelaars de laagste levensvorm op aarde zijn. Zelfs ratten kotsen daarop. Lloyd vertrouwde het niet helemaal en liet ze een convenant tekenen dat Victoria Park alleen maar voor voetbal mocht worden gebruikt en niet voor het bouwen van huizen.

De inkt was nog niet droog of de ratten van Chequer Properties probeerde via hun advocaat dat convenant ongedaan te maken. Dat lukte niet en dus begonnen de projectontwikkelaars in 2011 met het kapot maken van de club. De manager werd ontslagen en in mei moesten ook de voorzitter en secretaris, die samen al 70 jaar in dienst van de club waren, oprotten. Ondertussen staken ze geen cent in de club in de hoop dat die failliet zou gaan. Bij Chequer Properties hoopten ze namelijk dat ze konden gaan bouwen, zodra Burscough geen voetbalclub meer had. De fans zorgden er ondertussen voor dat rekeningen nog konden worden betaald en haalden maar liefst60000 pondop, een gigantisch bedrag als je weet hoe klein de aanhang van de club is.

Burscough overleefde het afgelopen seizoen, maar Chequer Properties liet zich niet zomaar uit het veld slaan. Ze vroegen een groundshare aan bij Skelmersdale United. Dat zou Burscough 500 pond per wedstrijd gaan kosten en de mannen van Chequer Properties hoopten dat op die manier de club er onderdoor zou gaan. De fans van Burscough maakten plannen om een eigen fan-owned club op te richten, maar dan zouden ze nog steeds het stadion niet in handen hebben. Vandaar dat Burscough FC gewoon aan het seizoen begon, in het doodsaaie Skelmersdale. De nare projectontwikkelaar baalde, want die hoopte dat de fans het zouden opgeven en hij met z’n smerige poten vrij had om het stadion te slopen.

En ineens kwam afgelopen week ineens het bericht dat Burscough de rest van het seizoen weer op Victoria Park zou gaan spelen. Zomaar, uit het niets. Het is dat de pot van afgelopen zaterdag was afgelast, anders hadden de fans weer naar hun vertrouwde stadion kunnen gaan. Het blijft bizar. Vooral ook, omdat er voor de rest weinig over bekend is. Heeft Chequer Properties zijn plannen opgegeven? Of moet Burscough er aan het eind van het seizoen weer uit? Komt er een nieuw stadion in Burscough, zodat de projectontwikkelaar Victoria Park toch kan slopen? Komende weken zal wel meer duidelijk worden. Enfin, hier de foto’s van ons bezoekje eind december. Destijds leek het er nog op dat de club nooit meer zou terugkeren.

2 Reacties op “Burscough is Back

  1. Die bak friet is mij nooit opgevallen. Jammer dat geen van ons een foto heeft van de wasmachine. Dat is toch erg jammer.

  2. Wel niet vergeten dat projectontwikkelaars ook nodig zijn om… stadionprojecten te ontwikkelen😉 Al zitten er inderdaad veel malafide figuren met slechte intenties tussen, helemaal veralgemenen is nooit goed. Uiteindelijk moeten bouwen van nieuwe stadions of renovaties van stadions ook door iemand worden uitgevoerd. Het is zonde dat er veel malafide figuren in die sector zitten en het vermoeiend kan zijn het kaf van het koren te scheiden.

    Voor Burscough is deze situatie absoluut niet zo rooskleurig. Want wat hebben ze van long-term zekerheid? Niets. Zoals je zelf zegt, eind dit seizoen beslissen ze misschien weer wat anders. Uiteindelijk blijven ze met de onzekerheid zitten. Het allerbeste is mocht de club zich kunnen loskoppelen van die projectontwikkelaar, zelfs al zou het (hoe jammer ook) ten koste van het stadion gaan. Het belangrijkste is het voortbestaan van de club en dus de club in betrouwbare handen krijgen van een groep bestuurders die er geen belang bij hebben de club te zien kapotgaan. Deze club (en alle andere clubs in soortgelijke situaties) moeten gewoon zich zo snel mogelijk losweken van die huidige eigenaar. Het voortbestaan van de club is op zo een moment de grote prioriteit en ik zou niet graag mijn club in de handen van een megalomane bestuurder zonder oprechte interesse in de club zien. Dat is een tikkende tijdbom onder de club.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s