Ferdi & Aston Villa

Hier is weer een nieuwe “Foreign Fans”, de reeks over Nederlanders die helemaal leip zijn van een Engelse club. Eerder in deze reeks hadden we Ad Poot met Charlton en Geert Heemskerk en Spurs. Ditmaal gaan we Londen eens verlaten en komen we in Birmingham terecht. Daar speelt namelijk de club van Ferdi Delies (31): Aston Villa. Bij deze Groninger stroomt claret & blue bloed door zijn aderen. Voor hem is er ook maar één club en dat zijn The Villans.

 Hoe wordt een volbloed Groninger in hemelsnaam fan van Aston Villa?

“Mijn tante woont al lang in Birmingham. In 1999 ging ik bij haar op bezoek en Villa speelde thuis tegen Everton. Op dat moment had ik al diverse buitenlandse wedstrijden bijgewoond en daar genoot ik van. Voetbalwedstrijden bezoeken is altijd al een grote hobby van me geweest. Toch was Aston Villa anders dan de rest. Villa won door doelpunten van Julian Joachim, Dion Dublin en Villa-legend Ian Taylor. Paul Merson speelde ook mee die dag, dus een geweldig elftal. Ik zat op de North Stand. Een tribune waar ik in de twaalf jaar daarna nooit meer heb gezeten. Ik was echt gelijk verkocht. Waarom dat zo was? Het claret & blue, het gevoel dat de wedstrijd en alles daaromheen meebracht, maar vooral het magische Villa Park deed het hem.”

Ben je nooit fan geweest van een Nederlandse club?

“Als jochie was ik voor Feyenoord en als geboortestad Groningen is de plaatselijke FC ook geliefd bij mij. Ook in Nederland bezoek ik de nodige wedstrijdjes en behalve Sport 1 heb ik ook Eredivisie Live. Maar als gezin het toe laat zie ik op een zaterdag zomaar drie Engelse wedstrijden en dan laat in de avond ook nog Match of The Day en The Football League show. Zondag komen ook nog de nodige Engelse wedstrijden op Sport 1, dus wanneer moet ik überhaupt het Nederlandse voetbal kijken? Ik volg dus alleen het Engelse voetbal, met af en toe een Nederlandse wedstrijd er tussendoor. Maar echt fan ben ik alleen van Aston Villa.”

Hoe vaak ben je tot nu toe gegaan en heb je ooit overwogen een seizoenkaart van Villa te kopen?

“Hoewel ik elk seizoen weer vaker heen ga, denk ik niet dat ik die ooit een ga kopen. Daarbij komt nog dat je dan zo vaak mogelijk naar de thuiswedstrijden moet. Maar de uitwedstrijden zijn ook zo leuk. Al met al 47 thuiswedstrijden van en 21 uitwedstrijden met Villa. Verder ook nog een hoop andere Engelse wedstrijden. Ik heb in de hal een groot schilderij waar ik alle tickets op plak, alleen mis ik nog een aantal tickets van de eerste seizoenen. Daar baal ik nog elke dag van, maar gelukkig heb ik wel alle programmaboekjes. Sinds afgelopen seizoen ga ik wel veel vaker. De laatste jaren voetbal ik zelf niet meer en sinds afgelopen seizoen ben ik ook gestopt met scheidsrechteren. Vorig seizoen ben ik acht keer geweest, waarvan drie keer thuis en vijf keer uit en dit seizoen heb ik al helemaal vol gepland. Uiteindelijk zal ik op zo’n vijf thuiswedstrijden en vijf uitwedstrijden komen. Daarnaast nog op zo’n vijftien andere Engelse wedstrijden, want ik probeer Villa altijd te combineren met andere wedstrijden.”

Je zegt dat je vaak uitwedstrijd bezoekt. Wat is het grote verschil tussen Villa home en Villa away?

“Dat verschil merk je vooral qua sfeer. Dat is erg groot. Geloof me, het uitpubliek van Villa is één van de beste van Engeland. Dat zie ik nauwelijks beter. Thuis daarentegen is het niet meer zoveel. Zeker niet in vergelijking met een paar jaar geleden. Dat komt met name door het slechte seizoen wat we vorig jaar gehad hebben gehad en daar bovenop kwam ook nog eens het aantrekken van McLeish. Vorige maand was ik bij Newcastle-thuis en ik heb Villa Park nog nooit zo stil meegemaakt. Twee weken later was ik uit bij QPR en het leek wel een thuiswedstrijd. Dat contrast is groot.”

Als we even bij die uitwedstrijden blijven, wat is dan je favoriete away trip met The Villa?

“Dat is dan toch wel Manchester United. Ik ben daar drie keer geweest, uiteraard verloren we drie keer, maar ik heb wat met Old Trafford. Het is een gigantisch groot stadion, maar toch heeft het iets authentieks en ik vind het een echte Engelse bak. Het publiek wat er zit is misschien wat minder, erg stil en tam, maar dat heeft als voordeel dat je met een paar duizend Villafans goed te horen bent. Verder ga ik graag naar clubs met traditionele stadions of naar clubs waar ik nog niet ben geweest.”

Een ideaal dagje Villa, hoe zit dat er uit voor jou?

“Dat ziet er toch wat anders dan de gemiddelde Engelse voetbalfan. Een pubbezoek hoort er natuurlijk wel bij, maar ik doe dat toch liever pas na de wedstrijd. Het liefst kijk ik ‘s ochtends AVTV en verdiep ik me nader in de tegenstander en/of het stadion bij uitwedstrijden. Daarbij hang ik het liefst minimaal een uur van te voren een beetje rond langs het stadion. Bij thuiswedstrijden de Villashop leegkopen en voor de zoveelste keer dezelfde foto’s maken. Bij  uitwedstrijden wil ik ook zeker eerst rond het stadion lopen en uiteraard vroeg naar binnen. Een van de redenen waarom ik niet voor de wedstrijd drink, is dat ik de wedstrijd helemaal helder wil beleven. Ik slok zo’n pot namelijk helemaal op. Na de wedstrijd in een rustige pub napraten over de wedstrijd met mensen die zich niet aan mij gaan ergeren, omdat ik niet van ophouden weet.”

Je gaf aan dat Villa Park heel bijzonder voor je is. Leg uit?

“Ik ben echt verliefd op Villa Park. Het komt ook door dat stadion dat ik fan werd van de club. Je proeft er een echte Engelse sfeer en het is eigenlijk oud en modern tegelijk. Ik heb de oude Trinity Road Stand nog meegemaakt en die was natuurlijk geweldig. Toch vind ik de tribune ook na de verbouwing erg geslaagd. Ik kijk er ook graag naar, vandaar dat ik het liefst aan de overkant, op de Doug Ellis Stand, zit. Als je daar zit, heb je niet alleen het mooiste wedstrijdoverzicht, maar beleef je het stadion in zijn geheel. Je kijkt tegen de Trinity Road op en het geluid van de Holte End komt naar je toe. Puur voor de wedstrijd en het zicht op het stadion zit ik liever niet op de Holte End, hoewel dit aan de andere kant ook zijn charme heeft. Het kan er echt spoken. Als ze nog iets aan Villa Park willen verbouwen, dan is de North Stand een tribune die wel wat verfraaiing kan gebruiken. Het lijkt mij bijvoorbeeld wel een goed idee om de Holte End aan die kant na te bouwen, zoals dat in het begin van de vorige eeuw ook het geval was. Ik moet er niet aan denken wat clubs als Arsenal en Manchester City is overkomen. Dat zijn gewoon andere clubs geworden. Als ze mij de keuze geven tussen een Villa dat de komende jaren een middenmoter blijft op het huidige Villa Park of dat we de komende jaren Champions League spelen in een nieuw, groot en modern stadion? Dan kies ik toch echt voor het eerste. Bij het tweede zou Villa niet meer Villa zijn. De clubidentiteit is dan volledig weg.”

Wat zijn de mooiste momenten die je tot nu toe hebt meegemaakt als fan van Villa?

“De gehele periode onder Martin O’Neill wel. Ik kan er niet echt een specifieke wedstrijd uitpikken. De League Cup finale was natuurlijk bijzonder, maar ik genoot van het hele proces waarmee O’Neill bezig was. Elk seizoen werden we beter en hij was echt aan het bouwen. Daarnaast heerste er een bepaalde positieve sfeer rond de club die ik maar moeilijk kan uitleggen. De sfeer van nu doet weer denken aan de matige tijd onder O’Leary. Als ik dan toch een wedstrijd moet noemen dan is dat de return in de halve finale van de League Cup op Villa Park tegen Blackburn Rovers. We wonnen in een ongekende sfeer met 6-4! Ik heb een dvd van die wedstrijd en heb deze al zo vaak teruggezien dat je daar bang van wordt. Na afloop zei O’Neill dan ook: ‘Not in my wildest dreams did I believe the score would ever end up 6-4. It was 6-4 wasn’t it?’. Ik heb net zijn biografie uit en de volgende club die hij gaat managen support ik ook absoluut. Of het moet natuurlijk Ajax of Birmingham City worden. In dat geval moet hij het zonder doen, haha.”

Het B-woord is genoemd. Wat vind je van jullie grote rivaal Birmingham City en welke clubs zie je nog meer als rivalen?

“Ik vind rivaliteit het mooiste in het voetbal. Daarom is het ook jammer dat de derby er dit seizoen er niet is. Alleen daarom mogen ze van mij promoveren. Ik heb wel een hekel aan de Bluenoses gekregen maar sla daarin zeker niet door. Daarnaast ben ik een realist. West Bromwich Albion is een rivaal en een derby maar dat is toch anders. Voor Wolverhampton heb ik zelfs een grote sympathie en ga daar in december weer heen. Heerlijke club en perfect te combineren met Villa uiteraard.”

Je had het net over Martin O’Neill. Heb je nog meer helden bij Villa?

“Martin O’Neill staat duidelijk op nummer één. Verder was ik altijd gek van Dion Dublin, Lee Hendrie, Ashley Young, Stan Petrov en Gareth Barry. Ik was als een van de weinige fans ook niet boos op Barry, toen hij naar Man.City vertrok. Hij had twaalf seizoenen voor Villa gespeeld, dus mag hij dan niet nog even voor het grote geld gaan? Voor iemand als Stewart Downing heb ik bijvoorbeeld minder respect. Die werd anderhalf jaar daarvoor met een gebroken voet binnen bent gehaald, en Ashley Young is in dezelfde zomer al verkocht, dan ben je de club nog wel een seizoen verschuldigd. Maar ja, zo werkt het nu eenmaal. Een club als Villa moet gewoon ieder jaar spelers verkopen. Toch zijn er ook lichtpuntjes. Met iemand als Agbonlahor heb ik best wel wat.. Hij is het bewijs dat clubliefde bij spelers héél af en toe nog bestaat.”

Je bent ook heel actief voor de Nederlandse Villa fanclub. Zorgt dat ervoor dat je nog meer bij Villa betrokken bent?

“De fanclub, de Dutch Lions, is best belangrijk voor me. Simon Robb, een in Nederland wonende Engelsman, heeft het opgezet en had in het begin alleen een Hyves-pagina. Mijn vrouw, uiteraard ook Villafan, vond deze pagina een keer en we kwamen zodoende in contact. Doordat wij een officiële supportersclub zijn, dat onderdeel is van een netwerk van supportersclubs over de hele wereld, was een website natuurlijk een must. Ik ben geen computergenie, maar heb ik op een avond de stoute schoenen aangetrokken en een website gemaakt. Dat kan trouwens erg eenvoudig zijn. Dus de website up to date houden doe ik nog steeds en sinds kort schrijf ik af en toe een column op de site. Daarnaast is het wel belangrijk om te gaan netwerken met andere verenigingen als jezelf op Villa Park bent of natuurlijk via internet. We hebben ook een vlag die al in verschillende stadions gehangen heeft. Vorig seizoen zag ik een foto van onze vlag in het matchprogram uit bij Manchester United. Toch leuk. Als een Aston Villa-fanclub zullen we in Nederland natuurlijk niet erg groot gaan worden. Maar dat vind ik juist wel prima. De echte kern is ook niet zo groot maar bestaat wel over fanatieke en leuke mensen die je allemaal kent. Een paar weken geleden hebben we bijvoorbeeld een paar fotoshoots gemaakt, waarvan één foto nu in Villa Park hangt. De kern van ons clubje komt dan op zo’n dag wel even vanuit het hele land bijeen voor alleen maar één foto. De Dutch Lions runnen we nu een beetje met z’n drieën. We hebben dankzij de onze fanclub al leuke dingen meegemaakt en dit mede dankzij Aston Villa zelf. Daarnaast kunnen we natuurlijk voor elke wedstrijd genoeg kaarten krijgen. Maar om het levendig te houden zal je steeds weer innovatief bezig moeten zijn.”

23 Reacties op “Ferdi & Aston Villa

  1. Mooi zeg!
    Ken het gevoel bij Villa!
    De ‘roar’ van The Holte end was ongelooflijk!

  2. Ben vroeger als tiener, toen ik elke week nog Match of the Day of Premier League keek, lid geweest van de Villa fanclub in Belgie. Een fan zou ik me niet meer noemen. Sinds ik voetbal in landen als Turkije, Israel en de ex-USSR heb ontdekt is me dat meer gaan boeien dan het Engelse voetbal. Maar als ik nog een favoriete club in Engeland moet noemen, een club waar ik sympathie voor heb, is Aston Villa zeker de enige die er uit zal rollen op het hoogste niveau.

    Ik heb zelf nog 1x het claret en blue gedragen trouwens, maar dat was wel een replica natuurlijk🙂 Met de AVFC fanclub in Belgie speelden we eens per 6 maanden een oefenwedstrijd tegen een Belgische amateurclub. Hoewel we 2-1 verloren en ik op 1 schot net naast doel na weinig klaarspeelde was het gewoon leuk om plots in dezelfde uitrusting te spelen als de spelers waar ik op dat moment supporter van was. Savo Milosevic en Mark Bosnich waren toen mijn favorieten.

    Ik ben het overigens ook eens met de comment over Martin O’Neill. Eindelijk had Villa dan eens een manager die echt een club kan opbouwen. Dat bewees hij al bij zowat elke club waar hij heeft gewerkt. Je zag het enthousiasme rond Villa toen ook groeien en de club groeide ook resultaatgewijs weer. Een manager als O’Neill is een zeldzaamheid: resultaat gegarandeerd, maar ook een sympathiek man en iemand die echt weet hoe een spelersgroep boven haar normale niveau te doen stijgen. Eeuwig zonde dat ze hem niet gehouden hebben, dat Villa nu weer een grijze muis is geworden resultaatgewijs liegt er niet om. Had O’Neill wat langer gebleven dan had Villa weer echt een topper of zeker subtopper kunnen worden, iets wat een stad als Birmingham ook gewoon verdient trouwens.

    Mooi interview! Enige waar ik me helemaal niet in kon vinden is Old Trafford als leukste uitpot. Ik vind dat echt helemaal niets. Ik was daar voor United-Barnet in de League Cup en vond het onthaal erg slecht en het stadion saai. Goodison Park was dan weer echt genieten wat betreft stadions waarvan ik geen specifiek voor/anti gevoel van de thuisspelende club heb.

    Villa Park staat op mijn lijst van stadions om zeker ooit te bezoeken, toen ik zelf bij de fanclub zat was ik nog te jong voor naar wedstrijden te reizen (ik was 16) en toen ik nadien als volwassen man in Birmingham was had ik de pech dat Villa uit moest spelen dat weekend. Maar ik wil er zeker ooit eens komen.

  3. Aston Villa vind ik ook een mooie club. Ik herinner me nog dat ik als klein jochie met mijn vader in 1980 de Europacup I finale op tv heb gekeken.
    In de Kuip tegen Bayern wonnen ze toch onverwacht, doelpunt Peter White als ik me goed herinner, het bleef ook 1-0. Wat ik nooit vergeet is dat vrij snel de doelman gewisseld werd. Nigel Spink kwam erin, hij droeg ouderwets dezelfde broek en sokken als de veldspelers, en een klassiek groen keepersshirt (MET LANGE MOUWEN ZOALS HET HOORT VOOR EEN KEEPER), dat zie je tegenwoordig niet meer maar vroeger was dat normaal in Engeland, vond ik apart.
    Nigel Spink stopte die avond de meest onmogelijke ballen en ik zie nog de verbijstering na afloop bij Rummenige en Breitner…
    Een paar jaar geleden mijn favoriete West Ham bezocht met vrienden per auto op Villa Park. Schitterend stadion.
    Met Goodison Park toch een van mijn favorieten.

    • Offtopic, maar wat maakt het nu uit of een doelman nu met lange mouwen of korte mouwen speelt? Ik ben zelf doelman geweest in mijn jeugd en droeg altijd een lange broek, sommigen vonden dat vreemd maar ik vond het handiger voor de knieën tijdens het duiken naar een bal. Wat maakt het überhaupt uit hoe iemand er uit ziet? Je hebt mensen die zeuren over spelers hun kapsel, over hun tattoos, over hun bijnamen die ze op hun shirt drukken (veelal bij Zuid Amerikanen dat men een bijnaam gebruikt ipv de echte naam) … Laat die mensen toch eens doen, net zoals elk mens toch gewoon zich kleedt zoals hij het zelf graag heeft?

      Traditie is mooi, maar het mag evenzeer vooruitgang in de weg staan of ronduit conservatief worden. Ik vind het juist fraai dat vooral doelmannen (gezien die een ander shirt moeten dragen dan de veldspelers) experimenteren met wat ongewoner kleurencombinaties of motieven. Bovendien is dit op het veld handig want voor hoge ballen, bij terugspeelballen etc moeten verdedigers in een fractie van een seconde de doelman kunnen zien staan, dus een excentrieker outfit helpt daarbij wel. Het maakt het voetbal er wat kleurrijker op. Wat experimenteren met shirts en outfits is in het slechtste geval onschuldig en in het beste geval zelfs leuk. Ik vind korte mouwen onhandig voor het duiken maar als een doelman het nu liever zo heeft, what difference does it make? Er zijn veel ernstiger zaken in het voetbal om aandacht aan te besteden (de commercialisering, de uit de pan swingende spelerslonen en toegangsprijzen, de politieke inmenging in fan groepen, de UEFA die de hiërarchie van de clubs beschermt en schuldenbergen door de vingers ziet, …) ; hoe sommige mensen dan kunnen zich druk maken over zaken als kunstgras, excentrieke shirts of dergelijke snap ik totaal niet.

      Anyways, indeed, Up the Villa🙂

  4. Leuk om te lezen. Authentieke club dat Villa. De Holte End vind ik één van de mooiste stands van de UK. @Ferdi, Nog heel veel mooie trips toegewenst de komende jaren!!!

  5. Leuke reacties ook. Leuk stuk is het geworden.

    Up the Villa!

    • Hoi Ferdi,

      Hoe was je trip naar Villa?
      En hoe was Everton je bevallen?
      Leuk als je hier wat van je ervaringen wilt delen! Kan onze eerdere conversatie namelijk niet meer terugvinden…

      Groet, Tim.

      PS: Heb nog MOTD zitten kijken, maar was Villa echt zo zwak? Hoe lang krijgt Mcleish nog de tijd denk je?

      • Tegen Liverpool was het echt niet om aan te zien! Tegen Arsenal was het prima en verdienden we minimaal een punt, maar dat telt helaas niet. Mooiste wedstrijd was toch Wolves v Norwich.

        Ik vond The Main Stand echt een plaatje, echt geweldig, wat enorm jammer was dat ik deze op de Bullens Stand niet eens in zijn geheel kon zien, veel restricted views. De andere tribunes achter het doel vond ik vrij standaard waardoor Goodison wat mij betreft Villa Park niet overtreft, iets wat ik wel vewacht had. Na de wedstrijd ben ik om de drukke bussen te ontlopen door Stanley Park naar Anfield gelopen. Dag later hoorde ik dat ik geluk had niet beroofd en verkracht te zijn..

  6. Off-topic, maar eigenlijk vind ik een keeper met lange broek ook niet kunnen, net als veldspelers met lange mouwen in de zomer. in winterse omstandigheden kan ik er mee leven. Als ik zelf de wei in trek, zoals morgenmiddag weer, heb ik weliswaar een shirt met lange mouwen aan maar dan keurig opgestroopt (zegt ook veel over mijn wedstrijdmentaliteit…)
    Je had vroeger nog keepers met korte broek en kniebeschermers zoals Rinat Dassaev, of draaf ik nu door.
    Sorry Gerrit, je hebt helemaal gelijk als je zegt dat iedereen zelf moet weten hoe ze er bij lopen maar ik stoor me af en toe wel aan het hedendaagse voetbal en hoe ze er af en toe bijlopen. Maar dat is inderdaad ieders vrije
    keuze.

  7. Kijk, voetbal is net zo een mooie sport omdat het mensen van allerhande achtergronden en voorkeuren bij elkaar brengt, mensen die weinig gemeen hebben maar verenigd worden door hun liefde voor de voetbalsport. Moest ieder in een keurslijf gestopt worden om te mogen voetballen neem je een deel van het kleurrijke weg.

    Ik heb zelf haar tot beneden de schouders en draag make-up (een overblijfsel uit mijn gothic periode wat echter een eigen bijklank kreeg waardoor ik de make-up overal en dagdagelijks draag ; noem het iets religieus of zo maar de achterliggende reden is irrelevant aan deze site). Ik ben doorgaans de enige man met make-up in het stadion, en binnen onze fanclub hier (Mallorca fanclub) ben ik slechts 1 van de 2 mannen met lang haar. Ben ik daarom minder voetbalfan dan de rest? Hoor ik minder in een stadion thuis dan iemand anders? Ik vermaak me gewoon met voetbal, en ga graag naar stadions om wedstrijden bij te wonen en van het gebeuren te genieten. Of mijn haar nu kortgeknipt of lang is maakt toch totaal niet uit? Het is de voorliefde voor de sport die telt.

    Ik zie soms spelers op het veld of supporters rond het veld met tattoos waarvan ik denk “dat zou ik nooit of te nimmer willen”. Maar als zij zich er goed bij voelen, waarom niet?

    Los daarvan: een lange broek als doelman heeft het voordeel dat je beter beschermd bent bij het duiken, zeker als je op kunstgras of op een licht bevroren ondergrond speelt. Dus zelfs al is er geen voorkeur voor het dragen van lange broeken op grond van smaak, dan is er nog altijd het praktische voordeel. Kniebeschermers bieden niet diezelfde bescherming en bewegen niet zo eenvoudig. Ik heb zelf nooit met korte mouwen geleept omdat ik dan de ellebogen te snel pijnlijk vind als je moet duiken en onzacht neerkomt, maar als er doelmannen zijn die zich daar beter bij voelen…

    voor doelmannen is een excentrieke opvallende outfit ook praktisch handig trouwens, want zoals ik zei: op een stilstaande fase of bij terugspeelballen moet de veldspeler (verdediger) in een fractie van een seconde handelen en dus de doelman even snel opmerken. De doelman moet goed zichtbaar zijn want soms gaat het heel erg snel en moet een verdediger echt zonder een seconde te treuzelen een terugspeelbal trappen, als je dan je doelman niet meteen ziet staan en op goed geluk trapt kan dit voor problemen bij het uitverdedigen of, in het slechtste geval, een lullige owngoal zorgen.
    In die zin hebben excentrieke outfits zeker voor een doelman ook gewoon praktisch nut.

    Ach, laat ieder gewoon het veld op zoals hij het liefst heeft. We hebben al genoeg groen-wit, rood-blauw, rood-wit, geel-rood, … Ik kan iets als paars-blauw of goud-paars of hemelsblauw-rood dan wel waarderen🙂 Ik stoor me dan weer aan reclame op shirts, vooral van gokburo’s (ironisch genoeg heeft 1 van mijn favoriete clubs een malafide bookmaker op het shirt) maar uiteindelijk hoort dat helaas ook bij het hedendaagse voetbal.

    Ik ben een liefhebber van kunstgras omdat zo zelfs in de noordelijkste gebieden of bij hevige regenval geen wedstrijden moeten worden geschorst. Sommige mensen zijn anti-kunstgras puur uit traditie, dat snap ik dan weer niet. Maar uiteindelijk heb je altijd verschillende meningen. Het mooie is dat ondanks die verschillende meningen, de voetbalsport die mensen toch allemaal weer verenigt puur vanwege de passie voor de sport.

  8. En bovenstaande post was niet eens geheel off-topic : de wat ongewone claret & blue zijn 1 van de handelsmerken van Villa. Destijds bij de Belgische Villa fanclub waren er zelfs enkele leden die mede vanwege de uitrusting hun oog op Villa hadden laten vallen. Ik weet niet of de fanclub nog bestaat al vermoed ik het wel. Helaas was de voorzitter er vaak alleen mee bezig en spendeerde die elke week uren en uren aan het administratief werk, hij klaagde wel eens dat het soms echt té veel werd. Maar anderzijds kon hij Villa niet loslaten en bleef hij er toch mee doorgaan. We spreken nu over 15 jaar geleden bijna, maar ik zou me verbazen als die Belgische Villa fanclub verleden tijd zou zijn. het is en blijft een club die aanspreekt, vanwege haar historie, haar stadion, haar uitrusting, … er gaat een zekere aantrekking van uit die ik bijvoorbeeld nooit mogelijk acht bij (met alle respect) een Bolton Wanderers, Sunderland, Wolves, … (al zou het me niet verbazen als ook die clubs een kleinschaliger fanclub overseas hebben, maar Villa is toch 1 van de clubs met de rijkste traditie en grootste aantrekkingskracht lijkt me)

  9. Leuk stuk weer. Geinig ook dat de fanclub dezelfde naam heeft als onze scooterclub. Dat wist ik dan weer niet.

  10. Puur uit interesse eens gegoogle’d en ja hoor, de Belgische fanclub waar ik ooit lid van was bestaat nog. Weliswaar niet meer met de voorzitter van weleer, blijkbaar was het toch allemaal wat teveel werk. Maar aan de activiteiten te zijn hebben ze andere enthousiaste fans gevonden om het werk verder te zetten. Ze hebben zelfs een clublokaal in de buurt van Brussel dat alle wedstrijden van Villa op TV toont in een “Villa Corner”🙂

    http://belgianvillains.com/info/
    http://belgianvillains.com/clublokaal/

    dit lijkt een beetje op de Mallorca fanclub waar ik lid ben, alleen een stuk grootschaliger. Ferdi, misschien eens met die mensen mailen en kijken of een wedstrijdje tussen de Dutch Villans en de Belgian Villans mogelijk is? Destijds toen ik lid was speelden ze toch een paar oefenpotten per jaar (geen idee of dat nog zo is). Gareth Southgate was toen peter van de fanclub, dat schiet me nog te binnen… Memories…

  11. Pingback: Lazy saturdays Doordebenen

  12. De clubkleuren van Villa zijn inderdaad apart, zelf ben ik fan van West Ham met dezelfde kleuren. In combinatie met de Nederlandse en Belgische supportersclubs heb ik de afgelopen jaren een paar wedstrijden per bus bezocht en sprak ik mensen die puur om het aparte shirt fan van West Ham zijn geworden en ik denk dat dat bij Villa ook zo zal zijn. Om op mijn eerste reactie terug te komen, in 1980 was ik negen jaar oud, en na de gewonnen finale werden Aston Villa, en ook andere Engelse clubshirts van het merk Le coq sportif even een grote hype. In Wageningen liepen velen (zelf had ik geen geld genoeg, een shirt kostte zo een 70 piek), met het claret and blue of het witte uitshirt van Villa aan. Stak toch af tegen het groen-wit van onze helaas ter ziele gegane FC…
    Ik ben het helemaal met Gerrit eens dat het mooie van voetbal is dat alle rangen en standen samenkomen bij het voetbal, zeker halverwege de jaren 80 toen ik Feyenoord ging volgen kwam je zo een beetje alle stromingen en culturen tegen bij de wedstrijden, van disco tot punkers en van hardrock tot gabbers……

  13. Inderdaad Anton, voetbal draait om het samenbrengen van mensen. Of tenminste, zo hoort het te zijn. Ik vind het dan ook triest dat nu combiregelingen, gescheiden supportersvakken en geweld rond stadions zo gewoon zijn geworden, je ziet soms echt tribalisme waar ieder die niet tot de eigen fanclub behoort als vijand wordt aanzien. Het “wij tegen al de rest” gevoel. Heel erg gevaarlijk en triest. Ik heb op dat vlak heimwee naar de jaren dat ik als jonge tiener voor het eerst wedstrijden ging bekijken (jaren 90): toen kon je nog gewoon los door elkaar staan met fans van andere clubs, er was amper politie in het stadion, combiregelingen waren onbestaande. Ik heb het nu over België maar naar wat ik hoor van vele gesprekken met andere fans was het ook elders in Europa veelal zo dat het geweld de laatste 10 jaren erg heeft toegenomen. Voetbal hoort mensen juist te verenigen. Het is prachtig te zien dat bij sommige clubs dat nog kan en dat mensen van totaal verschillende achtergronden verenigd worden door de liefde voor de voetbalsport. Gelukkig is dat in sommige clubs nog wel mogelijk, het zou overal eigenlijk zo moeten zijn. Moet zeggen dat het hier in Spanje overigens nog best meevalt, vorige maand in Camp Nou zaten we met onze Mallorca fanclub ook gewoon middenin de Barça fans en niemand maakte daar problemen mee. Destijds in Ierland (en dan spreek ik over amper een paar jaar terug toen ik er 3 jaar heb gewoond) waren gescheiden vakken ook zeldzaam, meestal kon je gewoon een pint drinken samen met de fans van de tegenstander. Dát is het mooie van voetbal voor mij. Het moment dat (hetzij wegens politieke, culturele of welke dan ook) verschillende achtergronden voor vijandigheid zorgen hoeft het niet meer. Ik denk dat ik zowel voor Engeland, benelux als eender waar spreek als ik zeg dat de lower leagues qua beleving vaak leuker zijn. Het voetbal is misschien wat minder qua niveau maar je hebt nog old-school stadions en je kan verbroederen met de andere fans, voetbal nog echt als een sociaal gebeuren. En zo hoort het!

  14. Overigens Anton, als je zegt dat je met Belgische en Nederlandse West Ham fanclubs al vaak meereisde, dan ken je allicht de Belgische Hammers goed? Ik heb mijn eerste wedstrijd op de Britse eilanden bijgewoond bij West Ham, en dat was een trip met de Belgian Hammers. Ik ben geen West Ham fan (maar ook zeker niet anti) maar bij mijn favoriete Belgische club waren enkele mensen ook fan van West Ham. Toen er bij een reis met de Belgian hammers nog enkele plaatsen op de bus waren en ze vroegen me of ik geen zin had om eens mee te reizen aarzelde ik niet. Het was mijn eerste wedstrijd op de Britse Eilanden (dat was in 2004 tegen Watford, 4-0 voor West Ham, en was nog voor ik naar Ierland verhuisde). Mooie herinneringen aan overgehouden. De sfeer op de bus was vooral op de terugreis ook heel leuk: iedereen was in goede stemming wegens de zege van West Ham, enkele mensen begonnen stilaan onder invloed van alcohol te raken, en dan kregen we nog in de kanaaltunnel het gezelschap van een bus jongedames van rond de 18 die op een of andere trip waren. Toen de bus terug aankwam in Belgie was ik bij de enigen die nog nuchter waren. De volgende ochtend waren we om 11u ’s ochtends alweer paraat voor de uitwedstrijd naar Visé (Oostende-Visé = 3 uur busreis dus vroeg vertrek) maar de alcohol van de West Ham trip de dag voordien was bij sommigen nog niet helemaal uitgewerkt🙂

  15. Mooi verhaal!
    Ik ben eenmaal bij Aston Villa- Birmingham geweest (5-1).. een van de mooiste wedstrijden die ik gezien heb qua sfeer en geluid. De holten end vond ik erg indrukwekkend, de John Carew song zing ik nog steeds haha.. De buitenkant is helemaal geweldig met al die trappen.

    Tegenwoordig is volgens mij nooit uitverkocht als ik Villa op tv zie.

    Mooi stuk!

  16. Pingback: William McGregor | Doing the 116 Blog

  17. Mooi verhaal, jammer dat de 6-4 tegen BRFC moest worden aangehaald😉. Ook goed om te lezen dat je liever Villa Villa ziet blijven, dan dat het grote geld de macht overneemt. Heeft namelijk niet altijd positieve gevolgen..*kuchkuch* venkys-out! *kuchkuch* kean-out! *kuchkuch*…

  18. Leuk! Een Nederlandse Blackburn-Fan!

    Vindt het erg jammer dat jullie gedegradeert zijn. De enige ploeg waarvan we zeker waren van 3 punten! haha.

    Ik kan niet zeggen dat die Kean mij zo aanspreekt, maar dapper is hij toch wel! Waarom zo´n haat van alle Blackburn-fans?

    Kan me dat beeld nog goed oproepen toen Allardyce met die nieuwe eigenaars het veld opkwamen. Toen zag je al dat die gasten niet pluis waren.

    Succes Remco in het Championship. (Het scheelde niet veel of wij waren meegegaan)

  19. PS Joris! Een nieuw originele Foreign fan gevonden??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s