Het mislukte huwelijk tussen Nick Leeson en Galway United

In 1995 was een van de belangrijkste personen een twintiger in een sjofele groene trui en een omgedraaid baseballpetje. Hij was er voor verantwoordelijk dat de Barings Bank, de stokoude Britse investeringsbank, failliet was gegaan. Daardoor werd hij uitgeleverd aan de autoriteiten van Singapore, het land vanuit waar hij handelde. De aangehouden man in de groene trui was Nick Leeson. Op dat moment slechts 28 jaar oud en door zijn enorm risicovolle manier van handelen, had hij de bank opgezadeld met een schuld van meer dan één miljard. Begin dit jaar leek het er lang op dat Galway United failliet zou gaan. Uiteindelijk hebben ze dit jaar overleefd, maar zijn ze keihard gedegradeerd met slecht één overwinning in 36 wedstrijden en een doelsaldo van 20-115. Grote man van The Tribesmen de afgelopen vijf jaar was… Nick Leeson.

Leeson werd in 1995 veroordeeld tot een celstraf van 84 jaar in Singapore en een claim van 100 miljoen pond. Doordat Leeson zelf amper iets had verdiend met zijn zwendel, het was puur voor de bank en zijn ego, zal hij dat bedrag nooit kunnen betalen. Ook zijn celstraf werd flink ingekort, want toen in 1999 darmkanker bij hem werd ontdekt, mocht hij terug naar huis. Leeson besloot zich terug te trekken aan de Ierse westkust en zich bezig te houden met lezingen. Hij had in de cel een biografie geschreven en die werd later verfilmd. Mede daardoor werd Leeson een cultheld. En soort goede boef. Hij werd gezien als een jong en onbezonnen iemand, die er eigenlijk niet zoveel aan kon doen. De grote mannen van de Barings Bank hadden hem maar tegen moeten houden.

Mede door die goede reputatie, vroeg Galway United hem in 2005 of hij niets voor de club wilde doen. Het leek hen wel een goed idee om hem commercieel manager te maken. Galway United was op dat moment een grijze middenmotor in de First Division en kon wel een oppepper gebruiken. De club had in de jaren tachtig en negentig grote successen gekend. Erg knap, want ondanks dat ze in 1937 werden opgericht, werden The Tribesmen pas veertig jaar later gekozen in de Ierse Football League. Voor het eerst was er een club van de westkust vertegenwoordigd in het Ierse profvoetbal. Belangrijk, want tot die tijd werd West-Ierland vooral gezien als een GAA-bolwerk. Met Galway United was de regio eindelijk vertegenwoordigd.

Al snel promoveerde de club en in 1981 werd de finale van de League Cup bereikt (en verloren). Midden jaren tachtig waren de hoogtijdagen voor The Tribesmen. In 1985 werd de finale van de FAI Cup verloren, maar omdat dit tegen kampioen Shamrock Rovers was, mocht Galway Europa in. Het Deense Lyngby was daarin de tegenstander en veel te sterk. Een jaar later werd de club tweede in de competitie en werd de League Cup gewonnen. Door die tweede plek mochten de Galwegians opnieuw Europa in. Veertigers zullen dit nog wel weten, want Galway speelde tegen FC Groningen. Zowel in Groningen (5-1) als thuis (1-3) werd verloren, maar van iedere Europese trip werd genoten. Het derde en laatste Europese avontuur was in 1991/1992. Dit nadat Galway de FAI Cup had gewonnen van Shamrock Rovers, het grootste succes van de club tot nu toe.

Niet veel later degradeerde de club ineens uit de hoogste divisie en werd het een echte liftploeg. Enige succes sindsdien was de winst van de League Cup in 1997, de tweede hoofdprijs in de geschiedenis van de club. Het blijft vreemd dat een stad als Galway, die erg geïsoleerd ligt en qua grote de derde van het land is, geen topclub op de been kan brengen. Goed, de GAA sporten zijn er erg groot, maar als piepkleine clubs zoals Bray Wanderers en UCD zich op het hoogste niveau kunnen handhaven, moet Galway United dat ook kunnen. Dat vond het bestuur van de club ook in 2005 en dat was een van de redenen dat Leeson werd aangesteld. Hij moest de club meer uitstraling geven en op de voetballandkaart zetten.

Anderhalf jaar later, promoveerde Galway United naar de hoogste divisie. Niet door sportief succes, maar door een herstructurering van de competitie. Bij Galway United maalde niemand daar om, want ze waren nu waar ze wilden zijn. Niet veel later werd Leeson de CEO, oftewel de grote man, van Galway United. Hij zou de club naar de top gaan leiden en spaarde kosten noch moeite. Er werd een nieuwe tribune gebouwd op Terryland Park en grote namen werden aangetrokken. Het leverde weinig succes op, want Galway werd (in een competitie met tien clubs) in 2007 achtste. Het jaar erop negende, in 2009 zevende en vorig jaar achtste. Geen geweldige resultaten, maar Leeson gaf aan dat de mensen geduld moesten hebben. Hij was van plan nog wat verbeteringen aan het stadion te doen en er zouden nog grote namen komen.

En toen bleek het geld op. Er was geen stuiver meer over en in februari van dit jaar leek het erop dat de stekker eruit moest, want de FAI wilde Galway United geen licentie verstrekken. Leeson werd het wat te heet onder de voeten en stapte op. De Galway United Supporters Trust nam de boel over en deed alles wat ze konden om de club te redden. Dat lukte, maar tegen een hoge prijs. Er was geen speler meer over en afgelopen seizoen leed de club de ene dikke nederlaag na de andere. Het seizoen werd gespeeld met lokale jongens die geen geld kregen. Dat leverde tussen april en september een reeks van 22 nederlagen op rij op. Slechts één wedstrijd werd gewonnen. In maart wonnen The Tribesmen met 1-0 van Bohemians. Naast die ene overwinning werden er drie wedstrijden gelijk gespeeld en 32 potten verloren. De degradatie was al snel zeker.

De supporters doen nu alles wat ze kunnen om de club weer op te bouwen. Ze hebben daarbij de steun van Michael D. Higgins, de huidige president van Ierland (sinds een paar weken) en een groot supporter van Galway. Higgins is een enorm populair figuur in Ierland en is nu ere-president gemaakt bij de club. Er is geen termijn gesteld om weer terug te keren op het hoogste niveau. Bij Galway zijn ze blij dat ze nog leven, dus dubieuze mannetjes uit het bankwezen zoals Rijkman Groenink, hoeven niet meer aan te kloppen bij de club. The Tribesmen gaan het op hun eigen, rustige manier proberen om terug te keren op het hoogste niveau. Een niveau waar een club als Galway United eigenlijk gewoon op hoort te spelen en dat ook zeker zal gaan doen in de toekomst. Misschien zit er in de toekomst zelfs weer een wedstrijd tegen FC Groningen in. Wie weet.

3 Reacties op “Het mislukte huwelijk tussen Nick Leeson en Galway United

  1. Nick Leeson is een Manchester City supporter. Toen hij terugkwam uit Singapore was dat ineen blauw Man. City shirt. De naam vanvoormalige City voorzitter Peter Swales speelde een rol bij de coderingen van de beleggingen van de Barings bank.

  2. In feite doet diet best pijn aan de ogen om dit te lezen. Toen ik in Dublin woonde had ik wat met Galway. Voor het eerst zette ik mijn verlegenheid en autistische beperkingen even opzij en ik benaderde een meisje dat me erg aantrok. Zij woonde in een piepklein dorpje (de huizen hadden er niet eens een nummer want de postbode kende iedereen persoonlijk) vlakbij Galway. Hoewel we nooit een koppel werden helaas, bleven we enorm goeie vrienden en ik trok heel regelmatig naar de westkust.

    Voor mij is de westkust het mooiste deel van heel Ierland. Ik herinner me nog een roadtrip langs de kust tussen Galway en Limerick, we reden doorheen weilanden met ruïnes van oude kastelen, je kon er uren rijden zonder veel andere auto’s tegen te komen, en je had er strandjes waar per week misschien 1 iemand kwam. Een oase van natuurpracht en rust. We bezochten de Aran Islands, nog een stukje natuurpracht dat een must is voor ieder die Ierland bezoekt (in feite vraagt een mens zich af waarom mensen nog naar lelijke steden als Dublin trekken terwijl de westkust van datzelfde land tot het mooiste hoort wat Europa te bieden heeft). Galway zelf is de mooiste stad van het land zonder twijfel (ik reken Belfast niet mee, dat is is nog altijd UK als we het zuiver feitelijk bekijken) ; heel charmant en heel kleurrijk. Een plezier om te bezoeken, hetgeen ik dan ook vaak deed. In feite had ik liever daar gewoond dan in Dublin, Galway is echt heel fraai.

    Zulke stad hoort gewoon op het hoogste niveau vertegenwoordigd te zijn. Het klopt dat GAA er erg populair is maar toch heeft Galway United een aardige voetbaltradie. Galway United heeft naar Ierse normen redelijk wat fans, en twee clubs uit de tweede divisie (Salthill Devon en Mervue) wijken soms uit naar Terryland Park omdat hun eigen stadion te klein is. Reken die twee erbij en dan heb je in Galway eigenlijk 3 league clubs en is het de tweede voetbalstad van de Republiek. Zo een stad hoort gewoon op het hoogste niveau. Ze hebben aardig wat fans, en Galway is zulk een fraai stadje dat het 1 van de leukste uitwedstrijden is voor wie het kan combineren met een stadsbezoek (en nog beter een heel weekend aan de o zo mooie westkust)

    Hopelijk zien we Galway snel terug in de hoogste reeks. Monaghan is absoluut geen toegevoegde waarde, dat is een grijze muis zonder enig aantrekkingspunt. Galway had behoorlijk wat fans en Terryland Park was qua grasmat zowat de beste van het land, waardoor de U21 en U19 ploegen van Ierland er vaak speelden voor zover ik me herinner. Deze club hoort thuis op het hoogste niveau, al is het mooi dat ze niet verdwijnen.

    Twee nuances:
    – UCD is absoluut geen kleine club. Het is 1 van de stabielste en best bestuurde clubs van het eiland, en door de link met de universiteit 1 van de enigen die nooit geldgebrek en stadionproblemen zullen hebben. Laat je niet misleiden door hun kleine aanhang, UCD is 1 van de zeldzame clubs in Ierland die dermate goed wordt bestuurd en ondersteund dat ze stabiel zijn zowel financiëel als qua stadion. Absoluut niet te vergelijken met Bray (wat een kleine club is inderdaad, maar door voorzichtig met financiën omspringen ook overleeft op het hoogste niveau)

    – als een gevangene wordt uitgeleverd of teruggestuurd, hoort die dan niet zijn straf verder uit te zitten? Als die malafide bankier (heel de banksector lijkt aan elkaar te hangen van dit soort mensen :() door Singapore werd terugggestuurd naar UK/Ierland, hoort die dan niet daar zijn straf verder uit te zitten? Vreemd dat hij zomaar weer een vrij man was. Kanker of niet, dat speelt geen rol, dat wist zijn misdrijven niet zomaar uit (bovendien kan iemand tegenwoordig ook prima medische verzorging krijgen in de gevangenis of kan hij na de behandeling weer zijn straf verder uitzitten). Het is triest dat deze recidivist weer een onschuldig slachtoffer kon maken.

  3. Monaghan United stapt halverwege het seizoen uit competitie. Financiële wanorde in hun eerste seizoen op het hoogste niveau is de oorzaak. Weer eentje in de rij na Shelbourne (bijna), Drogheda (bijna), Cork (door fans gered), Derry (liquidation en doorstart), Kilkenny (terug naar amateurliga wegens geldgebrek), Dublin City (geen geld), Kildare County (geen geld), Limerick FC (liquidation en doorstart), Cobh (terug naar amateurs wegens geldgebrek), Shamrock Rovers (door fans gered vh bankroet) en mogelijks weldra Galway United (laatste poging om geld te verzamelen lopend, intussen enkel jeugdelftallen actief)

    Het Iers voetbal moet financiëel zowat het slechtst gemanaged voetbal van Europa zijn. Crisis voor iedereen maar 11 clubs op nog geen 10 jaar tijd is gewoon een bewijs dat men daar niet weet hoe je een club moet leiden. Ergens was dit te verwachten anderzijds want Monaghan was zelfs in tweede afdeling een grijze muis met amper publiek, dus onmogelijk zich staand te houden op het hoogste niveau. En dan zitten nog clubs in slechte papieren zoals Bohemians bv. Op een paar na zoals St Pats, UCD, Dundalk en Bray na lijkt er een vloek op de Ierse liga te zitten.

    En Bohs heeft een leuk record beet met hun 5-1 Europese nederlaag tegen IJslands tweededivisie club (!!) THOR. Een tweedeklasser die in Europa met 5-1 wint, dat moet een unicum zijn. Bohs maakte zich daar onsterfelijk belachelijk. Het zal weer Shamrock Rovers zijn dat Europees de schade ietwat moet beperken, een club die ook al dood en begraven was indien ze geen erg loyale fans hadden gehad om geld te verzamelen.

    Heb erg goeie herinneringen aan het voetbal in Ierland toen ik er woonde. Al die bankroeten en mislukte beleidsploegen doen pijn aan de ogen. Toen ik er woonde presteerden de Ierse teams best aardig in Europa en groeide de league aan prestige. Nu, 8 jaar later, is het sportief en financiëel een ramp. Doodjammer. Tot de locals stoppen met Celtic, Man U, Liverpool en co en hun eigen lokale teams massaal steunen zie ik ook helaas geen revival😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s