The Vetch Field

Vroeger, en nu heb ik het over heel lang geleden (de jaren 90), was het niet zo makkelijk om de lagere divisies in het Engelse voetbal te volgen. Internet was er alleen voor de nerds en de “Football League Show” bestond nog niet. Slechts soms kon je een glimp opvangen van een stadion. Zo was er een computerspel dat Elm Park van Reading als achtergrond had en stond er ooit een stuk in de VI over Roker Park. Pas met “That Final Day” kon ik twee stadions echt goed bekijken. St. James’ Park van Exeter was geweldig, maar The Vetch Field van Swansea blies me echt van mijn stoel. Wát een stadion. Ik was op slag verliefd en nam me voor dat ooit te bezoeken.

De documentaire was in 2003 en in 2005 zou de boel gesloten worden. Haast was dus geboden en op een koude novemberdag in 2004 zat ik samen met nog drie andere liefhebbers op de tribunes van The Vetch om Swansea v Bristol Rovers te bekijken. League Two was dat destijds. Soms vallen dingen tegen als je ze in het echt ziet, maar The Vetch niet. Het overtrof zelfs mijn verwachtingen. Zowat alles klopte: de oude, houten hoofdtribune, de grote North Bank aan de overkant, onze dubbeldekker en zelfs het uitvak (met een afschuwelijk dak) viel niet uit de toon. Sinds die wedstrijd, die op zich totaal niet bijzonder was, heb ik een zwak voor de club. Ze spelen niet meer in dat stadion, maar bij de naam Swansea denk ik altijd meteen terug aan die ene dag daar.

Qua voetbalstadions ben ik een romanticus. Het kan me niet vervallen genoeg zijn. Emotioneel snapte ik helemaal niets van het verlaten van The Vetch, maar rationeel was het niet meer dan logisch. Eigenlijk kon het niet meer, dat stadion. Swansea City, toen nog Swansea Town, werd in 1912 opgericht en zochten een plek waar ze konden voetballen. Ze klopten aan bij de “Swansea Gaslight Company” en die hadden nog wel een terrein over waar ze toch niet veel mee deden. Het op die plek waar Swansea The Vetch Field gingen bouwen. Swansea wilde meteen gaan voetballen, maar dat was lastig omdat het hele terrein volstond met vetchplantjes. Vetch (wikke in het Nederlands) is een voedergewas dat aan dieren wordt gegeven. Die vinden het lekker, mensen niet.

Het bestuur van Swansea zag al snel in dat het niet ging lukken om voor het nieuwe seizoen al die vetch eruit te halen en er gras neer te leggen. Ze konden het hele terrein gaan vol zetten met beesten om het op te eten, maar ook dat lukte niet. Destijds werd er heel pragmatisch gedacht en het hele terrein werd volgegooid met grint. Het eerste jaar moesten spelers dan ook beenbeschermers aan, omdat ze anders helemaal open zouden liggen. Pas in 1913 kwam er gras en werd er ook de eerste tribune gebouwd. Pas in 1927 stonden er vier tribunes op The Vetch Field en was het een echt stadion, waar zo’n 34444 man in konden. Dat aantal werd bijna gehaald tijdens een FA Cup wedstrijd tegen Arsenal in 1968. Maar liefst 32796 mensen kwamen daar op af.

Ondanks de grote som geld die de club er aan overhield, waren er twee jaar later flinke financiële problemen. Het stadion moest worden verkocht aan de gemeente. Vanaf toen werd het stadion ook aangepast. Zo werd, nadat Swansea als een komeet door de divisies vloog, de East Stand (die slechts bestond uit een onoverdekte staantribune van zand) plat gegooid en vervangen door een echte tribune. Eigenlijk helemaal niet zo’n mooie tribune, maar hij is zo apart dat hij toch wel speciaal is. Boven kun je zitten en onderin waren er staanplaatsen. De tribune had een gekke vorm en een heel aparte lichtmast in de hoek. John van Zweden, het Haagse bestuurslid van Swansea, heeft zelfs plannen gehad om die lichtmast mee te nemen naar Nederland en op zijn behangpaleis te plaatsen.

De tweede aanpassing kwam in 1990. Na de ramp bij Bradford City, werden de eisen aan stadions ineens een stuk strenger. Onveilig hout mocht niet meer, waardoor het bovenste deel van de West Stand (het uitvak) gesloten werd in 1985. In 1990 werd besloten om dat bovenste deel te veranderen in een dak. Ik weet niet wie de architect is geweest, maar die dacht niet echt na en flikkerde er een affreus wit gedrocht op. Het is misschien wel het lelijkste dak dat ik ooit heb gezien in de UK. Toch past het om een of andere reden wel bij The Vetch, een stadion dat aan alle vier de zijden compleet anders was. Gelukkig is er internet en is er op deze foto mooi te zien hoe het er vroeger uitgezien heeft. Dat was toch net een tikkeltje mooier.

De oude Centre Stand is gelukkig nooit zo verkracht. Er zijn sinds 1912 veel aanpassingen aan die tribune geweest, maar die heeft altijd z’n karakter weten te behouden. Een typische Britse gable met klok in het midden en houten bankjes waarop de cijfers zijn geschilderd, zo zie ik het graag. Het is een tribune die je van de buitenkant niet kunt zien, omdat hij achter huizen ligt. Slechts door een klein geel hekje kun je hem bereiken. De Centre Stand moet je eigenlijk bewonderen vanaf de East Stand. Dan heb je een geweldig uitzicht. Eerst die tribune, dan de gevangenis en ten slotte de zee. Het geheel wordt afgemaakt door de geschilderde reclame van “The Travel House” op het asbesten dak van de tribune. Als ze deze gaan slopen, kunnen de witte pakken aan en gasmaskers op, want echt gezond lijkt het me niet.

Hoogtepunt voor mij blijft echter de North Bank, daar waar de harde kern van Swansea altijd stond. In de jaren 50 betaalden de fans zelf voor de bouw van een dak boven hun hoofd en het was ook vanaf de North Bank dat gezangen en spreekkoren over het veld richting de overkant rolden. Na de ramp op Hillsborough werd een heel stuk van de staantribune afgezet, omdat het beton daar te onveilig was. Daardoor konden er op een bepaald moment nog maar 3500 mensen op die tribune staan. In het laatste seizoen op The Vetch, toen Swansea de titel won, werden er snel wat reparatiewerken aan gedaan, zodat het ramvol stond voor de laatste paar duels. De beelden van de volle North Stand bij die laatste wedstrijd ooit, staan me nog altijd bij. Daar had ik wel tussen willen staan.

Helaas was dat niet het geval en heb ik het met een keertje Vetch moeten doen. Destijds studeerde ik nog en dan maak je minder snel de oversteek. Toen ik achteraf de pitch invasion en het feest op het veld zag, was ik wel wat jaloers. Vandaar dat ik afgelopen februari, voordat ik naar Swansea v Cardiff ging, nog even een nostalgisch rondje rondom het stadion deed. Het zat potdicht. Erg jammer, want ik had nog wel rond willen lopen in de verlaten Vetch Field. Toch was zelfs de buitenkant nog genieten en heb ik flink wat foto’s gemaakt. Later zag ik dat een stel urbexers er wel in is geslaagd op binnen te komen. Hier hun foto’s van dat nachtelijke bezoekje. Het was ook de laatste mogelijkheid, want vlak daarna zijn de sloopwerken begonnen en nu schijnt er zelfs geen tribune meer overeind te staan.

5 Reacties op “The Vetch Field

  1. Heb pas sinds kort deze website ontdekt, maar voor mij als liefhebber van Engels voetbal en oude stadions zijn dit soort topics echt genieten. Mijn complimenten en dank hiervoor.
    Ook de foto’s zijn waanzinnig mooi. Zelf heb ik begin jaren 90 eens de oude Valley van Charlton Athletic bezocht toen ze hun wedstrijden noodgedwongen op Selhurst park speelden.

    • Ja, deze site (zowel blog als site) zijn een vaste bookmark bij me en ik blader elke week meermaals doorheen de site. Ik ben nochtans geen Engeland-liefhebber an sich (ik vind Engels voetbal wel leuk maar vind de meer obscure competities ontdekken doorgaans leuker + gezien waar ik zelf heb gewoond de Spaanse, Duitse en Turkse ook) maar als groundhopper bestaat er voor mij niet iets als een oninteressante ground. Of het nu in Engeland, China of Burkina Faso is, een stadionbezoek weiger ik per definitie nooit. Alleen al voor die schat aan fotomateriaal is deze site een topper.

      Anyways, on topic, ik snap hoe het voelt om een stadion dat iets met je deed emotioneel te zien verdwijnen. Ik heb zelf de Klokke (het historische stadion van Club Brugge waar de finale van de Europese cup tegen Liverpool werd gespeeld in de jaren 70) bezocht een maand voor de sloop. De tribune was overwoekerd door onkruid, er waren stukken dak omlaag gevallen, het gras stond een meter hoog, schapen liepen op het veld, en in de kantine lag het vol drugsspuiten (blijkbaar waren junks de enigen die er nog kwamen). Een maand later was het stadion gesloopt. Ook de Noordlaan (Winterslag) en het Crossingstadion (Schaarbeek) heb ik nog net kunnen bezoeken voor de sloophamer zijn dienst deed. Puur rationeel is het allemaal begrijpelijk, maar tegelijk vraag ik me dan af of een club om emotionele redenen het niet lastig heeft met de afbraak van een stadion waar de club zoveel meemaakte. Dan vind ik het respectvoller om die oude stadions te behouden voor wedstrijden van de reserves, of als trainingscentrum (een voorbeeld hiervan is het HaTikva Stadium in Tel-Aviv dat evenmin nog aan de vereisten voor profvoetbal voldeed, maar toen de eigenaar Bnei Yehuda FC verhuisden werd het stadion behouden als trainingscentrum en om te verhuren aan amateurclubs uit lagere reeksen voor wie 1 bruikbare tribune ruim volstaat…. Dat zouden meer clubs moeten doen, zo blijft de historie tenminste behouden en zolang de grasmat en kleedkamers het doen is het als trainingsground toch altijd nuttig?)

  2. Bedankt🙂

    Mocht je de foto’s ingescand hebben, dan heb ik daar veel interesse in om die eens te bekijken. Heb er wel eens wat van gezien en dat ziet er zo desolaat uit.

  3. Zelf heb ik nog op The Vetch gevoetbald,voorronde EK-uefa jeugd Wales-Holland1973-1974, de uitnodiging van Admit to the dresing room van Swansea heb ik nog in mijn bezit. De dag voor de wedstrijd wilden wij inhet stadion trainen maar de regenkwam met bakken uit de hemel,op het veld stond alleen aan de zijkanten nog gras de rest was een smeuri van klei en zand,wel was het vlak gerold. Wat bleek,in die tijd beschikte Swansea niet eens over een trainingsaccomodatie er werd iedere dag op de Vetch getraind,rol en zand erover en er kon weer een wedstrijd op worden gespeeld. Wij mochten niet het veld op maar werden bij gebrek aan beter naar het aangrenzende strand gestuurd om daar een training af te werken.Heden ten dage is dit ondenkbaar maar in die tijd was dit schijnbaar normaal,het had ook wel zijn charme vergeleken met de huidige gemilimeterde grasmatten.
    zand(wel vlak gerold)

  4. Ik ben een groot voorstander van kunstgras. Hoewel ik weet dat veel mensen hier tegen zijn, zou ik dit als verplichting opleggen aan alle stadions die een hoge notering van UEFA willen voor het mogelijke organiseren van Europese finales en toernooien. Ik snap ook niet wat de meeste voetbalfans tegen kunstgras hebben, het moedigt technisch verzorgd voetbal aan, voorkomt afgelastingen in de winter, en een stel voetballers in een modderpoel hoge ballen voor doel gooien omdat je niet ka combineren in de modder is toch ook maar niets aan? Het is leuk die verhalen van vroeger te horen, het hoort bij de ontwikkeling van voetbal om te horen dat er vroeger op zulke modderpoelen werd gespeeld of in stadions met het publiek letterlijk tegen de zijlijn. Maar in moderne tijd zou men gewoon meer en meer naar kunstgras moeten overschakelen. Ik ben een groot voorstander in elk geval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s