Delilah

Een paar weken geleden schreef ik over de herkomst van “Blue Moon”, het lijflied van de fans van Manchester City. Dat was voorafgaand aan de halve finale van de FA Cup, die ze wonnen. Nu wil het toeval dat ze de finale tegen Stoke City spelen. Stoke, een van de rauwste clubs in Engeland, heeft namelijk ook een kitscherig lied veranderd in een echte terrace song: Delilah. Dit lied van Tom Jones moet je een keer gehoord uit de kelen van de Stoke-fans. Vooral als het massaal gezongen wordt, is het een genot voor het oor (en slecht voor je trommelvliezen). Maar waarom zingen de fans van Stoke nu juist “Delilah”?

De vertolker van Delilah is Tom Jones, een zoon van een mijnwerker uit de valleien van Zuid-Wales, heeft in ieder geval niets met Stoke. Jones (70) was ooit een befaamd vrouwenidool. Regelmatig kreeg hij lingerie naar zich toegeworpen als hij aan het optreden was. Zijn carrière begon zo halverwege de jaren zestig en met het lied “Green Green Grass of Home” had hij zijn eerste hit te pakken in 1966. Zijn eerste Britse nummer één kwam twee jaar later. Toen bracht Jones het lied “Delilah” uit. Gek genoeg deed het lied niets in de VS, maar zowel in Finland als in Noorwegen kwam het ook op nummer één terecht.

Het lied gaat over een man die een relatie heeft Delilah. Wie vroeger Godsdienstles heeft gehad, weet dat de naam Delilah slecht nieuws betekent. De Delilah in de bijbel schoor het haar van Samson af, die daardoor zijn kracht kwijtraakte en daarna gevangen werd genomen door de Filistijnen. De Delilah in het lied van Tom Jones is ook geen zuivere koffie. Ze marcheert schuin en dat maakt Tom Jones razend. Hij wacht tot haar minnaar weg is, gaat naar haar huis toe en wordt daar uitgelachen door Delilah. Tom Jones pakt een mes, steekt haar overhoop en het lachen stopt. Later wordt Tom Jones opgepakt en heeft hij spijt.

Erg romantisch allemaal, maar nog steeds is de link met het rauwe Stoke er niet. Die kwam er pas in 1989. Stoke speelde een uitwedstrijd tegen Portsmouth. Een lekkere confrontatie, tussen twee supportersgroepen die destijds in heel Engeland berucht waren. Het hele politiekorps van Portsmouth werd opgeroepen om de wedstrijd in goede banen te leiden. Veel Stoke-fans hadden zich in een lokale pub verzameld en waren continue beledigende en seksistische liederen aan het zingen. De politie had er op een gegeven moment genoeg van en vertelde dat ze wel mochten zingen, maar niet meer van die beledigende teksten anders zouden ze ingrijpen.

Een van de Stoke-fans, ene Anton Booth, besloot daarom ineens “Delilah” van Tom Jones in te zetten. Omdat het zo absurd was, want het had totaal niets met voetbal te maken, sloeg het aan en na een paar minuten knalde het “Why Why Why Delilah” uit de pub. De wedstrijd was kut, net zoals het hele seizoen. Stoke City zou namelijk laatste worden in de Second Division (nu Championship) en degraderen. “Delilah” bleef echter hangen en werd steeds vaker gezongen. Doordat het voetbal zo slecht was, werden de worden “Why Why Why Delilah” vervangen door “Why Why Why Stoke City” en de tekst werd continue aangepast. Zo werd “I felt the knife in my hand and she laughed no more” ineens “I put my dick in her hand and she laughed no more”.

Normaal verdwijnen liedjes weer naar een paar seizoenen, maar “Delilah” was een blijvertje. Op het veld was Stoke niets in de jaren 90 en het begin van deze eeuw, maar het “Delilah” was iets waar ze trots op konden zijn. Stoke verhuisde van de stokoude Victoria Ground naar het nieuwe Britannia Stadium en even werd gevreesd dat de oude sfeer zou verdwijnen, maar gelukkig verhuisde het lijflied gewoon mee. Zelf was ik twee seizoenen geleden bij Stoke v Burnley en het “Delilah” rolde twee keer keihard van de tribune. Dat is toch wel een echt kippenvelmomentje. Komende zaterdag zal het ook vaak te horen zijn op Wembley. Het gaat spannend worden, want wie wint er voor het eerst sinds dertig jaar weer een prijs: Delilah of Blue Moon?

Voor de liefhebbers de clip (inclusief foute dansers) en de originele tekst van Tom Jones:

I saw the light on the night that I passed by her window
I saw the flickering shadows of love on her blind.

She was my woman
As she deceived me I watched and went out of my mind.

My, my, my, Delilah!
Why, why, why, Delilah?

I could see that girl was no good for me
But I was lost like a slave that no man could free.

At break of day when that man drove away, I was waiting
I crossed the street to her house and she opened the door.

She stood there laughing
I felt the knife in my hand and she laughed no more.

My, my, my, Delilah!
Why, why, why, Delilah?

So before they come to break down the door
Forgive me Delilah, I just couldn’t take anymore.

She stood there laughing
I felt the knife in my hand and she laughed no more.

My, my, my, Delilah!
Why, why, why, Delilah?

So before they come to break down the door
Forgive me Delilah, I just couldn’t take anymore
Forgive me Delilah, I just couldn’t take anymore!

4 Reacties op “Delilah

  1. Tom Jones is een cultfiguur. Delilah gaat over een moordpartij, en Green Green Grass of Home gaat over een ter dood veroordeelde die naar huis zal gevlogen worden na de terechtstelling om daar te worden begraven (onder het green green grass of home). In feite had hij dat lied als sequel op Delilah moeten uitbrengen: de moordenaar is opgepakt en wordt terechtgesteld en dan begraven. De volgorde omwisselen en het had een echt concept-album kunnen opleveren. Diezelfde Tom Jones zou op bijna 60 jarige leeftijd nog een hit kennen met “Sex Bomb” waar in de clip schaarsgeklede vrouwen rond de bijna-bejaarde man draaien. Allemaal heel erg fout maar net daarom is Tom Jones verplicht voer voor elke muziekliefhebber. Dat lingerie-gooien gebeurt nog steeds overigens, ondanks zijn gevorderde leeftijd.

    Dit lied is nog een reden extra om morgen voor Stoke te supporteren.

  2. ben jaren terug bij stoke-millwall geweest maar jammer genoeg hebben ze dit toen niet gezongen.waar ik wel de rillingen van kreeg was bij swansea-cardiff (3de niveau)falling in love, op de vetch.weet je daar misschien iets meer over?verder,ga zo door joris…..super!

  3. Pingback: Lazy saturdays Doordebenen

  4. Prachtig verhaal om te lezen, meer van dit soort items in de muziek categorie zijn meer dan welkom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s