Boxing Day Massacre

Sheffield, en niet Manchester, Londen of Liverpool, is voor mijn gevoel dé voetbalstad van Engeland. Het is Sheffield waar de oudste club ter wereld speelt en waar het oudste voetbalstadion staat. Daarnaast heeft de stad met Sheffield Wednesday en Sheffield United twee joekels van clubs die eigenlijk in de Premier League thuishoren. Helaas is Sheffield geen hippe stad en is de geldtrein aan beide clubs voorbij gegaan. Komend seizoen wordt de Steel City derby voor de tweede maal in de geschiedenis op het derde niveau gespeeld. Net zoals in 1979/1980. Toen werd een van de meest legendarische derby’s ooit gespeeld. Bij Wednesday zien ze komend seizoen graag een herhaling van deze wedstrijd, die de boeken is ingegaan als de “Boxing Day Massacre”.

Het blijft vreemd om te zien dat beide clubs uit Sheffield op zo’n laag niveau spelen komend jaar. Voor mijn gevoel horen ze allebei op het hoogste niveau. Dat was zo toen ik het Engelse voetbal voor het eerst begon te volgen en misschien heeft dat mijn beeld wat vertroebeld, maar toch als je objectief kijkt, spelen ze nu bizar laag. Sheffield is de vierde stad van Engeland en als je de mensen daar opensnijdt, zie je geen hart zitten, maar een oude, leren voetbal. Samen wonnen de twee uit Sheffield vijf maal de landstitel, zeven keer de FA Cup en een League Cup. Er zijn weinig steden in Engeland die zo’n lijst kunnen overleggen. Maar helaas is het geldschip aan Sheffield voorbij gegaan. Tel daarbij op het warrige beleid van beide clubs en het kan zomaar zo zijn dat je in League One zit. Meerdere grote clubs kunnen daar over meepraten.

Komend seizoen dus weer een onvervalste Steel City derby. Nog wel in League One. Ik heb nog geen inzicht hoe beide selecties er over een paar maanden uitzien, maar gezien de achterban en mogelijkheden, zijn beide clubs voor mij titelfavoriet. Net zoals in 1979/1980 is de derby dus meer dan alleen een burenstrijd. Sportief staat er ook veel op het spel. Misschien wel het kampioenschap? Dat was destijds ook. Het resultaat van de derby uit 1979 was dat Sheffield United het helemaal kwijtraakte en dat Sheffield Wednesday ineens in een flow terecht kwam. Aan het eind van het seizoen gingen niet The Blades, maar The Owls een divisie omhoog. De vernedering die Sheffield United op 26 december moest ondergaan heeft daar zeker in meegespeeld. Vandaar dat de naam “Boxing Day Massacre” de lading helemaal dekte, want een afslachting was het.

Ik ken een site waarop je een datum kunt invoeren en je daarna precies kunt zien wat er allemaal gespeeld werd op die dag. Zo voerde ik de dag van de 26 december 1979 in en sloeg stijl achterover van wat ik zag. Zelden werden er zoveel derby’s op één dag gespeeld. Het kon werkelijk niet op die dag. Op het hoogste niveau had je Arsenal v Spurs, Brighton v Crystal Palace, Norwich v Ipswich en Liverpool v Man United. Een divisie lager was Watford v Luton een heerlijke pot, maar de derby waar het meest naar werd uitgekeken was toch Sheffield Wednesday v Sheffield United. Nog nooit was deze wedstrijd op het derde niveau gespeeld en dat sprak toch tot de verbeelding van veel mensen. Sheffield Wednesday eindigde in de jaren 60 nog regelmatig in de top 10 op het hoogste niveau, terwijl Sheffield United vijf jaar ervoor nog zesde was geworden op datzelfde niveau.

In de jaren zeventig kwam de stad in een crisis terecht. Een gigantische crisis, want de staalindustrie lag compleet op haar gat. De oliecrisis van 1973, regels van de EU en verplaatsing van zware industrie naar Azië, zorgde ervoor dat de eens zo trotse staalstad het zorgenkind van Engeland werd. Wil je een goed beeld van de stad tijdens deze crisis, dan moet je de film “The Full Monty” eens kijken. Daarin wordt een mooi beeld geschetst van de armoede, werkloosheid en depressie waar Sheffield onder leed. Het was dan ook niet gek dat ook de voetbalclubs daar last van kregen. Tickets waren destijds natuurlijk nog niet zo bespottelijk duur als tegenwoordig, maar toch kwamen er minder mensen. Sponsoren gingen failliet en haakten af en beide clubs kwamen in een neerwaartse spiraal terecht.

Zoals ik al schreef, waren The Blades in 1975 nog zesde geworden in de First Division. Hoger dan clubs als Arsenal, Chelsea en Manchester United. Een jaar later degradeerde Sheffield United ineens. Foutje, kan gebeuren. Het was nu alleen zaak om ineens terug te keren, maar dat lukte niet. In de Second Division werd Sheffield United respectievelijk elfde en twaalfde. Grijze middenmoot dus. In 1978-1979 dan maar weer een poging waren, maar het ging helemaal mis. The Blades kwamen in de lagere regionen terecht en vier wedstrijden voor het einde stonden ze ineens op een degradatieplek. Ondanks het feit dat The Blades nog drie keer thuis mochten, slaagden ze er niet meer in om van die plek af te komen. Sheffield United moest voor het eerst naar het derde niveau.

Met Sheffield Wednesday ging het niet veel beter. The Owls waren meubilair op het hoogste niveau, maar in 1970 zette de club ineens een omgekeerde eindsprint in. Uit de laatste zes duels werd maar één puntje gepakt en Wednesday vloog er verrassend uit. Ook in het blauwe deel van Sheffield werd gerekend op een snelle promotie, maar The Owls bleven maar op het tweede niveau zitten. In 1975 vierden ze in het rode deel de zesde plek, terwijl ze in het blauwe deel treurden. Voor het eerst in haar geschiedenis moest Wednesday op het derde niveau spelen. Een vernedering. Het jaar erop vlogen ze daar ook bijna uit. Op de laatste speeldag stond Wednesday nog op een degradatieplek, maar dankzij een 2-1 overwinning op godbetert Southend bleef Wednesday erin. De jaren erop werd de club een grauwe middenmotor.

Voorafgaand aan het seizoen 1979/1980 waren beide Sheffield clubs, samen met Blackburn Rovers, veruit de grootste in de Third Division (nu League One). Zowel qua geschiedenis als qua support kwam niemand in de buurt. En die moesten nu spelen tegen clubs als Wimbledon, dat pas haar derde seizoen in de Football League speelde, Chester en Mansfield. Dat was toch wel even wennen. Toch deden ze het beide goed en toen op 26 december de eerste onderlinge ontmoeting gespeeld zou worden, stond Sheffield United eerste en Sheffield Wednesday vierde. Niet echt verrassend, want veel gokkers hadden blind The Blades ingevuld bij de bookies, want dat die kampioen zouden worden, stond wel vast.

Wednesday deed het ook goed na jaren van grauwheid. Ze hadden voor het eerst sinds jaren weer kans op promotie. Destijds deden de Engelsen nog niet aan play-offs en ging de top drie gewoon een divisie hoger spelen. Bij Wednesday stond sinds twee jaar Jack Charlton aan het roer en zijn beleid leek eindelijk vruchten af te werpen. Hij had enkele goede spelers aangetrokken, zoals Terry Curran. Die speelde het seizoen ervoor nog twee divisies hoger bij Southampton, maar de lokroep van zijn grote liefde Sheffield Wednesday haalde hem over op het derde niveau te gaan spelen. Dat is pas clubliefde, iets dat je vandaag de dag niet meer zult zien. Een andere opvallende naam die dag was die van Ian Mellor. Inderdaad, de vader van Neil Mellor ex-Liverpool en tegenwoordig ook speler van The Owls.

De grootste vedette stond op dat moment onder contract bij Sheffield United. Die hadden namelijk een Argentijnse spelverdeler: Alejandro Sabella. Deze speler was een jaar eerder aangetrokken van River Plate. Eigenlijk wilden The Blades Diego Maradona van Argentinos Juniors hebben, maar met die club raakten ze het niet eens over de transfersom. Achteraf gezien een grote blunder, hoewel je nooit weet of het had geklikt. Vervanger Sabella was ook een geweldige voetballer (en tegenwoordig trainer). Hij werd op z’n 24ste aangetrokken door Sheffield United en had toen al een titel met River Plate gewonnen en zou later Argentijns international worden. In de gehele Third Division was geen speler te vinden met zo’n geweldige techniek als Sabella. Hij zou voor United de sleutel tot promotie moeten zijn.

Sheffield United had niet alleen een Argentijn onder contract staan, maar ook een Nederlander. Bij The Blades speelde namelijk Leendert de Goey. Oudere voetballiefhebbers zullen hem nog wel kennen. De Goey, die via Telstar en Sparta bij Sheffield United terecht kwam, en een jaar later terugkeerde naar Nederland om voor Go Ahead Eagles te gaan spelen mocht meedoen aan deze derby. Ik ben erg benieuwd hoe deze ervaring voor hem is geweest, want het was een joekel van een wedstrijd. Acht jaar lang was de Steel City derby niet gespeeld. Nooit eerder in de geschiedenis was er zo’n groot gat tussen twee derby’s geweest. Daarnaast was Sheffield United in de jaren ervoor uitgegroeid tot dé club van Sheffield. Ook een nieuw fenomeen, want Wednesday beschouwde United als het kleine broertje.

In de stad had iedereen er zin in. Maar liefst 49309 mensen kwamen op deze stijf uitverkochte pot af. Nog altijd een record voor een wedstrijd op het derde niveau in Engeland. Al weken leefde iedereen in Sheffield toe naar deze pot. De politie had voor de zekerheid de wedstrijd vervroegd (naar 11:00 uur!!!), zodat niet iedereen dronken naar het stadion kwam. Het werd overigens een chaos, want de busmaatschappijen weigerden die dag te rijden. Voornamelijk omdat de buschauffeurs zelf naar deze pot wilden. Vlak voor de aftrap trilde Hillsborough op haar grondvesten en dat moet tot in Leeds te voelen zijn geweest. Ook al was dit een wedstrijd op het derde niveau; voor even was Sheffield weer de voetbalhoofdstad van Engeland.

De wedstrijd zelf begon wat mat, maar brak na een half uur helemaal open. Ian Mellor scoorde een geweldige goal en Wednesday kwam op 1-0. Een bal op de lat en een geweldige redding van Wednesday-keeper Bob Bolder, zorgde ervoor dat het 1-0 bleef bij rust. Na de rust raakte Wednesday de paal en lat, voordat Owls-fan Terry Curran er in de 63ste minuut 2-0 van maakte. Hij was dus niet voor niets twee divisies naar beneden gegaan. Jeff King besliste twee minuten later de pot door de 3-0 te maken. Daarna moesten The Blades vooral hopen dat het 3-0 bleef, maar zelfs dat was ze niet gegund. De vernedering was pas compleet toen Wednesday via een penalty op 4-0 kwam. Een samenvatting van de wedstrijd is hier te zien. Geniet vooral van die volle terraces op Hillsborough.

Sinds de 4-0 is de bijnaam voor deze wedstrijd de “Boxing Day Massacre”. De naam “Boxing Day Massacre” is een knipoog naar de “St. Valentine’s Day Massacre”. Op 14 februari 1929 schoot de bende van Al Capone zeven leden van de leden van een rivaliserende Ierse bende dood. Die daad kreeg in de pers de naam “St. Valentine’s Day Massacre”. In Sheffield stierf er niemand op Boxing Day, maar de gevolgen voor The Blades waren wel verschrikkelijk. Na deze slachting vielen The Blades terug van plek één naar plek twaalf. Slechts vier wedstrijden werden er in de tweede seizoenshelft gewonnen. De gedoodverfde titelkandidaat was door de vernedering op Hillsborough zo van slag geraakt, dat niets meer leek te lukken. Datzelfde gebeurde ook met de Ierse bende, die Al Capone en zijn mannen een flinke slag toebrachten.

Het jaar erop bleek Sheffield United nog altijd de klap niet te hebben verwerkt, want voor het eerst in de geschiedenis daalden The Blades af naar het vierde niveau. Op een erg zure manier zelfs, maar daarover heb ik hier al eerder wat geschreven. Uiteindelijk krabbelde Sheffield United weer op, maar pas in 1992 mochten ze weer een keer naar Hillsborough. Die dag namen The Blades wraak door met 1-3 te winnen. Beide clubs waren er uiteraard bij, toen de Premier League in 1992 gestalte kreeg. Daar werden de eerste Steel City derby’s dan ook in gespeeld, maar dat was in 1994 afgelopen. Sindsdien werden er nog veertien gespeeld, maar allemaal op het tweede niveau. Komend jaar dus weer op het derde niveau en daar wil ik wel bij zijn.

3 Reacties op “Boxing Day Massacre

  1. Pingback: Leendert de Goeij | Doing the 116 Blog

  2. Pingback: The New Year’s Day Massacre | Doing the 116 Blog

  3. Pingback: Boxing Day 1963 | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s