Marlow in the Cup II

In het eerste deel over Marlow in de FA Cup was te lezen hoe The Blues de halve finale haalden van het vermaarde toernooi. Gek genoeg werd er daarna 99 jaar nagenoeg niets gepresteerd. Toch was er in begin jaren 90 ineens weer een opleving. Marlow haalde voor het eerst weer de first round proper en in 1993 stond de club ineens weer op de Engelse voetbalkaart, toen ze in de derde ronde terecht kwamen. Dat niet alleen, Tottenham Hotspur werd aan Marlow gekoppeld en de Spurs waren destijds de recordhouder in het aantal FA Cup’s. Het is een wedstrijd waar ze in Marlow nu nóg over praten. Het waren de 15 minutes of fame voor de club en de spelers.

Een jaar van te voren kondigde de opmars van Marlow zich alweer aan. In 1893 had Marlow zich voor het laatst door alle voorrondes geworsteld, maar daarna lukte dat heel lang niet. Tot 1991/1992. De twee jaar ervoor was Marlow er al dichtbij, maar struikelden ze over de laatste horde. In 91/92 lukte het wel. Clubs als Camberley Town, Havant Town, Romsey Town en Worcester City werden opzij gezet. Marlow dus in de eerste ronde van de FA Cup en ze werden beloond met een tripje naar The Hawthorns. Daar was West Bromwich Albion veel te sterk. Het werd maar liefst 6-0.

Het jaar erop was Marlow al zo ver in de voetbalpiramide opgeklommen, dat ze pas in de vierde kwalificatieronde hoefden in te stromen. Uit tegen Sittingbourne werd het 1-1 om het vervolgens in het eigen stadion met 2-1 af te maken. Marlow weer in de eerste ronde. Stiekem hoopten ze op een grote club, maar met Salisbury hadden ze tenminste kans om door te gaan. Dat lukte ook, door na een 3-3 in eigen huis en een 2-2 in Salisbury, de pingels beter te nemen. Volgende tegenstander was opnieuw een non-league club: Rugby Town. In Rugby werd het 0-0, maar in eigen huis lukte het om ze opzij te zetten. Voor het eerst sinds 1886/1887 had Marlow de derde ronde gehaald. Iedereen bij Marlow hoopte op een grote tegenstander.

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Voor Marlow zat het heel erg mee, want ze troffen een van de grootste clubs van Engeland op dat moment: Tottenham Hotspur. De Spurs waren op dat moment recordhouder qua aantal FA Cups. Anderhalf jaar voor deze pot, had Tottenham nog de FA Cup gewonnen door Nottingham Forest opzij te zetten. Ook in dit seizoen zouden The Spurs het goed doen. Pas in de halve finale was Arsenal te sterk en een van de clubs die opzij werd gezet was Marlow. Hoewel Marlow een thuiswedstrijd had geloot, werd er toch voor gekozen om de wedstrijd op White Hart Lane te spelen. Gelukkig mag dat nu niet meer, want wat was het geweldig geweest om een uitpuilende Alfred Davis Memorial Ground te zien.

Toch leverde het flink wat extra centen op voor Marlow, want in plaats van een paar duizend man, kwamen er maar liefst 26636 op deze pot af. Lekker voor The Blues, want in de FA Cup worden de opbrengsten uit de gates gedeeld. Natuurlijk was Marlow kansloos. Zowel Teddy Sheringham als Nicky Barmby scoorden tweemaal en Vinny Samways maakte de vijfde voor The Spurs. David Lay maakte de 1-3 en zorgde daarmee voor de eretreffer. Het was een mooi avontuur geweest voor Marlow en voor even was de club landelijk nieuws geweest. Het pak met geld was lekker en het leverde de club een paar nieuwe fans op. Dit soort wedstrijden zorgen ervoor dat de FA Cup zo geweldig is.

De jaren erop bleef Marlow nog even profiteren van haar status. In 93/94 werd opnieuw de eerste ronde gehaald, door in de vierde kwalificatieronde Aylesbury United eruit te knikkeren. Beloning was een thuispot tegen Plymouth Argyle, die met 0-2 wonnen. In 94/95 was het opnieuw bal in Marlow. In eigen huis werd Sutton United (ook al zo’n club met een mooi FA Cup verleden) met 1-0 opzij gezet. Weer de eerste ronde dus, waarin Oxford United met 2-0 werd verslagen. In de tweede ronde was het een non-league onderonsje met Woking. Een 2-1 winst zorgde ervoor dat Marlow opnieuw in de zijden zak voor de derde ronde mocht. Zou er opnieuw een gigant uitrollen?

Geen Spurs dit keer. Ook geen Liverpool of Manchester United, maar een uitwedstrijd naar Swindon Town. Destijds toch een mooie loting, want Swindon lag redelijk lokaal en speelde een jaar eerder nog in de Premier League. Vandaar dat het een kansloze zaak leek. Toch gaf Marlow nog goed weerstand en verloor uiteindelijk met 0-2. Het is tot op de dag van vandaag de laatste keer geweest dat Marlow de eerste ronde heeft gehaald. Tegenwoordig zijn de al blij als ze de kwalificatierondes halen. Maar ooit gaat het ze weer lukken. Ooit. En dat ga ik nog meemaken, hoop ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s