Tears in the West Country

Laten we eerlijk zijn, de West Country is nu niet echt een hotbed van het Engelse voetbal. In de West Country spreekt iedereen elkaar nog beleefd aan, woont men in prachtige cottages en zijn ze bezig met lekkere streekproducten als clotted cream, cider en ceddar cheese. Toch werd er in League One dit seizoen wel wat succes verwacht van de clubs uit die streek. Swindon Town had nét naast de promotie gegrepen, terwijl het gedegradeerde Plymouth Argyle een van de topfavorieten voor het kampioenschap was. Daarnaast was Bristol Rovers wel een gokje waard bij de bookies. Nu we elf wedstrijden voor het einde zijn, staan ze op de drie onderste plekken. Onbegrijpelijk, maar het kan zo maar gebeuren dat we ze allemaal terug gaan zien in League Two volgend jaar. 

 

22. Bristol Rovers 35-33   -31

Bristol is een van de grootste steden van Engeland, maar om een of andere reden presteren beide voetbalclubs al decennia onder hun niveau. Bristol City, in potentie een club voor de Premier League, speelt al jarenlang anoniem mee. Ook bij Bristol Rovers zijn de verwachtingen altijd hooggespannen. Begin jaren 90 speelde de club goed mee op het tweede niveau, maar daarna ging het goed mis. Met manager Paul Trollope werd manager in 2005 en maakte het team steeds beter. In 2007 was er promotie naar League One en het seizoen erop lukte het hem om met Bristol Rovers de kwartfinale van de FA Cup te bereiken. Dat was al vijftig jaar niet gelukt en tevens een evenaring van de beste prestatie ooit.

De afgelopen twee seizoenen deden The Pirates het nog altijd goed en werd tweemaal het rechterrijtje gehaald. Stiekem werd er verwacht dat ze dit jaar wel eens lang mee konden gaan doen om de play-offs plaatsen. Na een sterk begin, zakte de club helemaal weg en half december stuurde het bestuur Trollope weg. Onbegrijpelijk. Beter is het niet gegaan sindsdien en nu tien weken later is Bristol Rovers al bezig aan de vierde manager van het seizoen. Na Darren Patterson, werd Dave Penney aangesteld. Die won echter maar twee van zijn 13 wedstrijden en mocht afgelopen week zijn spullen pakken. Speler Stuart Campbell mag het nu gaan proberen om de club in League One te houden.

   

23. Plymouth Argyle 35-32   -15

Plymouth is de grootste stad van Engeland waar nooit voetbal op het hoogste niveau gespeeld is. The Pilgrims vegeteerden vooral op het tweede en derde niveau, maar die laatste stap werd nooit gezet. Toch leek het afgelopen seizoenen wel eens te kunnen gaan gebeuren. In 2004 werd Plymouth kampioen en promoveerde naar The Championship. Daar werd de club langzaamaan steeds beter. Zowel in 2007 als 2008 deed de club lang mee voor een plekje in de play-offs. Daarnaast waren er plannen om het stadion flink te verbouwen en er, als Engeland het WK zou binnenhalen, een voetbaltempel neer te zetten. Alles in de havenstad leek klaar voor die laatste stap naar het beloofde land van de Premier League.

In 2009 ging het ineens mis, maar de 21ste plek werd als een incidentje afgedaan. Omdat het ook afgelopen seizoen niet goed ging, werd manager Paul Sturrock bedankt voor bewezen diensten. Zowel in 2002 als 2004 had hij Plymouth kampioen gemaakt en na zijn terugkeer in 2007 had hij ook goede prestaties geleverd, maar in het voetbal heb je weinig krediet. Plymouth kreeg het deksel op de neus en degradeerde uiteindelijk toch. Dit jaar werd good old Peter Reid aangesteld om meteen weer terug te promoveren. Maar het geld is op en Plymouth, dat ergens in de middenmoot rondhing, kreeg tien minpunten en moet nu vooral uitkijken niet opnieuw te degraderen. De beste spelers zijn vertrokken, dus dat gaat nog lastig worden.

24. Swindon Town 35-32   -17

Vorig jaar was Swindon Town één duel verwijderd van The Championship. In de finale was Millwall net te sterk met 1-0. Gevoelsmatig is Swindon een League One club, maar toch heeft deze club in de jaren 90 hoge toppen gescheerd. In 1993 bereikten ze zelfs het hoogste niveau en is daarmee de enige club uit de West Country die ooit in de Premier League uitkwam. Het avontuur duurde maar een jaar, maar jaar zullen ze The Robins nooit meer kunnen afpakken. Daarna was het afwisselend het tweede en derde niveau, totdat ze in 2006 ineens moesten afdalen naar League Two. Een jaar duurde dat, want op het vierde niveau heeft Swindon natuurlijk ook niets te zoeken.

Eenmaal terug in League One deed Swindon het redelijk. Een echte middenmotor. Danny Wilson was in de winter van 2008 naar de club gekomen en lanceerde ze zo vanuit de onderste regionen naar de middenmoot. Vorig jaar ging het helemaal geweldig en werden ze vijfde. In de halve finale werd Charlton opzij gezet, waarna Millwall in de finale nét te sterk was. Niet slecht voor een club die vooraf bij de degradatiekandidaten was ingeschaald. Er vertrokken voor dit seizoen enkele goede spelers, maar dan nog werd er wel wat van The Robins verwacht. Helaas loopt het al heel het seizoen voor geen meter en een week geleden leverde Wilson zijn contract in. Sindsdien is de club zelfs naar de laatste plaats gezakt. Het zou wat zijn als Swindon eruit vliegt.

De rest

Overigens spelen er nog meer clubs uit de West Country in League One. Ironisch genoeg zijn dat clubs die als kleiner worden gezien dan de drie hierboven. Bournemouth staat op plek twee en zou wel een kunnen promoveren, terwijl Exeter City het ook behoorlijk doet. Lang geleden dat die boven aartsrivaal Plymouth zijn geëindigd in de ranglijst. Ze kunnen op 30 april zelfs het laatste zetje geven, als beide clubs op de een-na-laatste speeldag tegen elkaar moeten op St. James’ Park van Exeter. De laatste – en kleinste – club uit de West Country, Yeovil Town, heeft het ook zwaar. Zo zwaar zelfs dat er misschien wel eens vier clubs uit deze streek in een keer kunnen gaan degraderen.

Een Reactie op “Tears in the West Country

  1. Wat een vreselijk logo van Bristol Rovers. Dat van Argyle daarentegen kan ik wel smaken.

    Cornwall en Devon, dat zijn de echte zwakke plekken van het Engelse voetbal. Ik kan me uit die counties geen club herinneren die ooit een rol van betekenis speelde. Jammer, want met plaatsnamen als Land’s End is het genieten. Land’s End FC zou alleen al vanwege de naam een sjaal en shirt waard zijn in de clubshop. Maar het lijkt alsof die regio voor altijd tot het amateurvoetbal is gedoemd. Het Zeeland van Engeland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s