Crawley’s Project Promotion

Morgen staat de pot Manchester United v Crawley Town op het programma. De koploper van de Premier League tegen de koploper van de Conference. Normaal zou iedere neutrale voetballiefhebber in Engeland de kant van Crawley kiezen, maar dat is nu erg lastig. Voor veel mensen is het kiezen tussen de pest en cholera. Beide clubs hebben dan ook nog eens dezelfde bijnaam. Het liefst zouden de meeste mensen zien dat beide clubs verliezen, maar dat kan nu eenmaal niet. Maar waarom is dat Crawley Town nu eigenlijk zo gehaat?

Het bekeravontuur van Crawley Town begon in de vierde voorronde, waar ze met 0-1 wonnen van Newport County. De ronde erna werd Guiseley met 0-5 opzij gezet. In de tweede ronde volgde Swindon Town, die ze in eigen stadion knap op 1-1 hielden. In de return werd er zelfs met 2-3 gewonnen na verlengingen. Een echte stunt. In de derde ronde kwamen ze Derby County tegen. De tv rukte uit, want gezien de vorm die de mannen van Nigel Clough toen hadden, zat er een stunt in de lucht. Bizar om te zien dat op verschillende non-league fora de andere twee overgebleven non-leagueclubs (York City en Dover Athletic) alle goeds werd toegewenst in die derde ronde, maar dat voor de rest zowat iedereen zat te hopen op winst voor Derby tegen Crawley.

Wat al in de lucht hing, kwam uit: Crawley won met 2-1. Extra zuur voor Clough die, nadat hij Burton inruilde voor Derby, in een interview had gezegd blij te zijn nu niet meer naar plekken als Crawley te hoeven. Karma is a bitch. In de ronde erop moest Crawley naar Torquay, een Leagueclub, maar wel eentje met een veel lagere begroting dan Crawley. Opnieuw stond de hele non-league wereld achter de tegenstander van Crawley, maar opnieuw wonnen The Red Devils. De gezichten gingen nog zuurder staan, toen bleek dat Crawley een uitwedstrijd tegen Manchester United kreeg. Dat betekent kassa voor Crawley, want buiten de helft van de recette komt er ook nog een schip met tv-geld binnenvaren.

Op zich is het wel mooi dat er weer een keer een non-leagueclub zo ver komt in de FA Cup. Na WO II waren er slechts vijf andere clubs die de laatste zestien konden bereiken. Kidderminster Harriers was in 1994 de laatste die dit kunstje flikte. Een knappe prestatie dus van Crawley, maar een die ze absoluut niet gegund is door de hun medefans van andere non-leagueclubs. Vreemd, want normaal steunen die elkaar altijd. Maar Crawley heeft een aantal dingen die niet in hun voordeel spreken. In willekeurige volgorde: dubieuze financiën, een grafhond als manager en gloryhunters op de tribune. Maar laten we eerst eens kijken wat voor club Crawley Town is en wat ze zoal hebben gepresteerd in hun verleden.

Crawley is een klein slaapstadje tussen Londen en Brighton. Het is een van de zogenaamde “New Towns” die de regering aanwees om flink te gaan groeien. Andere voorbeelden zijn Milton Keynes en Stevenage. Crawley is dus eigenlijk een soort Engels Almere. Echte Crawleyers zijn er dus niet echt, waardoor de club nooit veel mensen trok. Het werden er iets meer toen de club in 2004 naar de Conference promoveerde, maar de 1000 werd zelden gehaald. De promotie bleek behaald te zijn door veel te veel uit te geven. In 2006 leek de club failliet verklaard te worden, maar dankzij een gunstige regeling met de crediteuren redde de club het net. In 2010 gebeurde dat opnieuw. Er was weer teveel geld uitgegeven en de belastingdienst wilde dat de stekker uit de club werd getrokken, maar dankzij steun van de stad Crawley overleefden The Red Devils het opnieuw.

Toch had afgelopen zomer voorzitter Bruce Winfield ineens het plan om te gaan promoveren. Hij noemde zijn plan “Project Promotion”. Winfield heeft wel wat geld, maar hij is geen multimiljonair. Toch lukte het hem om een groep anonieme zakenmannen zo gek te krijgen om mee te investeren. De schulden van 1 miljoen pond werden weggesaneerd en er was flink wat geld om spelers te kopen. Zoveel zelfs dat Crawley in z’n eentje meer geld uitgaf dan alle clubs in League Two (een divisie hoger) samen. In totaal werden er 18 spelers aangetrokken, de clubs brak verschillende transferrecords en iedereen vroeg en vraagt zich af waar het geld vandaan komt. Project Promotion lijkt een do-or-die poging te zijn van de club en helaas lijkt het een “do” te worden.

Veel mensen zullen ook niet blij zijn dat de club ineens met geld smijt. De schuldeisers van destijds, waaronder veel lokale leveranciers, hebben maar een klein percentage van hun geld teruggezien. Het wekt daarom veel wrevel dat de club nu met geld aan het strooien is. De club kreeg in de afgelopen seizoenen al regelmatig strafpunten omdat ze de zaakjes financieel niet op orde hadden. Het poenerig imago is wel iets waar ze in Crawley op lijken te kicken. Speciaal voor de FA Cup wedstrijd tegen Man United bood “The Sun” ze flink wat centen om shirtsponsor te mogen zijn. De eigenlijke shirtsponsor werd vriendelijk doch dringend gevraagd genoegen te nemen met een plekje op de rug, zodat het rioolvod de shirts kan sieren. Fouter kan bijna niet, maar bij Crawley hebben ze er blijkbaar geen problemen mee. Alles voor de centjes.

Een andere reden waarom Crawley niet populair is, is omdat de fans worden gezien als een stel gloryhunters. Morgen neemt Crawley maar liefst 9200 fan mee naar Old Trafford. Indrukwekkend, maar ook heel vreemd, want het eigen stadion is nooit uitverkocht (dit jaar een gemiddelde van 1822 en vorig jaar van slechts 1003). Daarnaast speelden ze afgelopen week een uitpot tegen Wrexham – heel belangrijk in de strijd om de titel – en slechts 17 mensen namen de moeite om mee te gaan. Zelfs voor Conference-begrippen erg weinig. Daarnaast viel me op toen ik zelf een bezoekje bracht aan Crawley, dat veel mensen daar rondlopen met merchandise van de zogenaamde “Top Four” van de Premier League.

Bovenstaande zaken zijn natuurlijk een belangrijke reden dat ze gehaat worden, maar de grootste reden is de manager van Crawley: Steve Evans. Evans is een asociale Tokkie die met iedereen ruzie zoekt. Daarnaast heeft hij door valse contracten in 2002 ervoor gezorgd dat Boston United en niet Dagenham & Redbridge promoveerde naar League Two. Pas het seizoen erop kregen ze strafpunten voor die zaak, terwijl die minpunten genoeg waren geweest voor Dagenham om kampioen te worden. Evans kreeg voor deze zaak ook een voorwaardelijke celstraf van 1 jaar. De politie is sowieso niet de beste vriend van de Schot, want in 2006 werd hij als manager van Boston tijdens de rust opgepakt in Grimsby. Hij had namelijk de vierde official bedreigd.

In 2007 degradeerde Boston United en op 8 mei beloofde Evans de fans om de club – die op instorten stond – trouw te blijven. Op 27 mei stapte hij op. Verrassend… Evans is daardoor zelfs in Boston een haatfiguur. Ratten komen altijd weer bovendrijven, zo ook Evans. Een paar weken later tekende bij bij Crawley, ironisch genoeg ook een club die bekend stond/staat om zijn dubieuze financiële zaakjes. Sportief deed Evans het niet verkeerd, met achtereenvolgens een 15de, 9de en 7de plek in de Conference. Naast het veld is hij zich weer als vanouds aan het misdragen. Al verschillende malen is Evans naar de tribune gestuurd. In 2008 maar liefst zes keer, waarna hij een schorsing kreeg van tien wedstrijden.

Het heeft hem niet van weerhouden om nog altijd tekeer te gaan als een dolle hond in zijn dug-out. Fans van andere clubs in de Conference kotsen hem dan ook uit en bijnamen als “McCheat” en “The Fat Fraud” zijn nog de aardigste bijnamen voor Steve Evans. Volgens jaar zijn ze van hem af, want Crawley gaat – helaas – gewoon kampioen worden. Ze staan op het moment nog tweede, maar de achterstand op Wimbledon is slechts drie punten en dat gaat Crawley wel inhalen. Die club heeft namelijk nog vier duels tegoed en dat zijn bijna allemaal thuisduels. Volgend jaar dus opnieuw een nieuwerwetse club erbij in de Football League. Ik ben benieuwd wat ze er morgen van gaan bakken op Old Trafford. Ik kan eigenlijk wel meegaan met de meerderheid van de non-league fans; laat ze allebei maar verliezen.

2 Reacties op “Crawley’s Project Promotion

  1. Hmmm, ik krijg bij het lezen van dit stuk spontaan een Ron Brooks/Armand Melis gevoel. Dit soort figuren hebben op een vreemde manier ook hun aantrekkingskracht.

    Mja, laat Crawley maar gewoon winnen morgen. Die Amerikaan van ManUre is al even fout, en als je tussen twee vieze ziektes moet kiezen kies je met veel tegenzin nog altijd voor de “better of two evils”. Bovendien is de kans dat Crawley er de ronde nadien uitgaat groter dan de kans dat Man U de ronde nadien niet zou overleven.

    PS: de Conference titelstrijd heeft een beetje een pest-v-cholera gevoel. Ik heb het niet zo voor heel dat kunstmatig gehypte AFC Wimbledon. Als het MK Dons v AFC Wimbledon is ooit, hoop ik dat MK Dons het haalt. Wimbledon FC was dood en begraven hadden ze niet verhuisd, heel dat hypen van AFC Wimbledon lijkt ook nergens op vind ik. Hopen dat Wrexham misschien alsnog een inhaalbeweging inzet.

  2. PS: dreigt dat Crawley mits promotie niet een soort van tweede Gretna te worden? Ook die club leek een glorieuze toekomst tegemoet te gaan tot de geldschieter er de stekker uit trok, en toen hebben ze pas met heel veel moeite nog het seizoen kunnen afwerken. Afhangen van een enkele investeerder (of zelfs een enkele investeringsgroep) heeft al vele clubs de kop gekost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s