Taffys & Gogs

Het gaat goed met het voetbal in Zuid-Wales. Cardiff en Swansea staan respectievelijk eerste en derde in The Championship. De kans is dus erg aanwezig dat we komende seizoen voor het eerst een club uit Wales in de Premier League gaan zien. Niet alleen met deze twee clubs gaat het goed, ook het kleine broertje Newport County doet het goed. De aanpassing aan de Conference gaat goed, na de promotie van afgelopen seizoen want The Exiles staan op een play-off plek. En dat doet vooral pijn in het noorden van Wales, want Wrexham staat nu zelfs onder Newport County. In 1998 was Wrexham nog het voorbeeld voor de andere clubs in het land en waren ze veruit de sterkste club van Wales. Hoe heeft het zo kunnen veranderen?

Eigenlijk is het sowieso een vreemde situatie, al die Welshe clubs in de Engelse competitie. Tot 1992 was dit echter noodzaak, want er bestond geen aparte competitie in Wales. Alle clubs uit dat land waren ondergebracht in de Engelse voetbalpiramide. Nadat in 1992 de FA van Wales besloot om een eigen competitie te beginnen, gingen de meeste clubs daarin spelen. Slechts zes clubs deden dat niet: de kleintjes Merthyr Tydfil (tegenwoordig Merthyr Town) en Colwyn Bay, plus de vier clubs met een grote geschiedenis in de Football League: Cardiff, Swansea, Wrexham en Newport. Van die laatste vier clubs was het wel te begrijpen, want die zijn eigenlijk gewoon te groot voor de Welshe competitie en horen qua historie en fanbase gewoon in de Football League.

Maar laten we eerst even in de teletijdmachine van professor Barabas stappen en teruggaan naar 1998. Kijkend naar de standen zien we iets heel opmerkelijks met de huidige situatie in het achterhoofd. Wrexham werd dat seizoen 7de in wat nu League One is. Swansea en Cardiff bakten er ondertussen helemaal niets van een divisie lager. The Swans werden 20ste, een wanprestatie. Toch hadden zij nog enige reden tot lachen, want ze hadden vier punten gepakt tegen Cardiff en waren ook boven ze geëindigd in de competitie. De eens zo trotse Bluebirds waren namelijk 21ste geworden. Drie plekken lager en Cardiff was naar de Conference gedegradeerd. Over Newport County kunnen we het beter helemaal niet hebben. Die waren een jaar eerder gedegradeerd en werden als titelfavoriet slechts 7de in de Southern League South.

In Noord-Wales lachten ze zich helemaal gek, want ondanks de gezamenlijke haat tegen Engeland, botert het onderling ook niet zo tussen de noorderlingen en die Welshmen uit het zuiden. In South-Wales vinden ze hun landgenoten in het noorden namelijk maar een stel Scousers. De echte Welshmen wonen volgens hun in het zuiden. Omgekeerd vinden ze in het noorden de zuiderlingen maar nep. Het Welsh dat in het zuiden wordt gesproken, lijkt volgens hen teveel op het Engels. Ze noemen die taal in Zuid-Wales dan ook Wenglish. Daarnaast zijn het in het zuiden Egg Chasers (rugby’ers) en geen echte voetballiefhebbers. Zelfs in de Welshe straattaal wordt er een onderscheid gemaakt tussen iemand uit het noorden en uit het zuiden. In het noorden wonen de Gogs (het woord noord in het Welsh is Goggledd) en iemand uit het zuiden is een Taffy (vernoemd naar de rivier de Taff die door Zuid-Wales stroomt).

Cardif City (1ste, Championship)

Maar genoeg over de tegenstelling tussen noord en zuid, want daar kan ik wel een heel boek over schrijven. Terug naar het voetbal, want wat ging het slecht met Cardiff in de 90’s. Terwijl ik lekker aan het hakkûh was op Wonderfull Days van Charlie & Theo, degradeerde de voormalige trots van Wales naar de vierde divisie. In 1927 won Cardiff als enige niet-Engelse club de FA Cup. Daarnaast heeft Cardiff City maar liefst 15 seizoenen op het hoogste niveau gespeeld (in 1962 voor het laatst). Een club met historie dus, maar al jaren bakten ze er niet veel van. Ninian Park viel zowat uit elkaar van ellende en de beruchte Soul Crew draaide geen platen van Otis Redding, maar sloegen andere supporters de tering. In 1995 kwam daar ook nog eens de degradatie naar de kelderdivisie bij. Het jaar erop was er geen snelle terugkeer, maar werden The Bluebirds 22ste. Nummer 90 van de 92 profclubs. Het dieptepunt was bereikt.

Na een redelijk seizoen werden ze het seizoen erop (97/98) weer 21ste. Daarna ging de club jojo’en: promotie in 1999, degradatie in 2000 en weer promotie in 2001. Die laatste promotie werd mede mogelijk gemaakt dankzij de centen van Sam Hammam, de Libanees die ooit eigenaar was van Wimbledon. Hammam was een nogal excentriek figuur, want hij wilde de naam van Cardiff City veranderen in “The Cardiff Celts” en de blauwe clubkleuren moesten rood, groen en wit worden, zoals de vlag van Wales. Na protesten van de fans werd dit plan diep in de ijskast gezet. Maar dat was niet het enige opvallende dat Hammam deed, want hij was ook mede verantwoordelijk voor de grote rellen tijdens het FA Cup duel tussen Cardiff en Leeds. Ondanks zijn rol als voorzitter, stond hij de Leeds-fans flink uit te dagen. Daarnaast moest aankoop Spencer Prior schapenballen eten, om te bewijzen dat hij man genoeg was om voor Cardiff uit te komen.

Onder Hammam bleef het sportief goed gaan, want in 2003 promoveerde de club naar The Championship en draaide daar goed mee. Daar bleek dat Hammam iets te veel centen had uitgegeven en verkocht de club weer. Vooral het telkens uitstellen van de verhuis naar een nieuw stadion, zorgde ervoor dat Hammam het niet meer kon betalen. Die verhuis kwam er uiteindelijk in 2009, een paar weken nadat Cardiff City op doelsaldo de play-offs had gemist. Het lukte ze afgelopen seizoen wel om daaraan mee te doen. Cardiff versloeg Leicester en mocht het in de finale opnemen tegen underdog Blackpool. Ze verloren die tot ieders verbazing. Maar het rouwmoment heeft kort geduurd, want ook dit jaar draaien ze weer goed mee. Momenteel staat de club eerste en met het trio Chopra-Bothroyd-Bellamy hebben ze veruit de sterkste aanvalslinie van The Championship. Zal het dit jaar dan eindelijk lukken om na bijna vijftig jaar weer te promoveren naar het hoogste niveau?


Swansea City (3de, Championship)

Wie had gedacht toen Tom Egbers de documentaire “That Final Day” maakte in 2003, dat Swansea – een van de hoofdrolspelers – zeven jaar later bovenin mee zou draaien in The Championship? Op een gegeven moment stond de club op een virtuele degradatieplaats en wie weet hoe de wereld er had uitgezien voor The Swans als ze daadwerkelijk er uit waren gevlogen. Het was overigens geen toeval dat Swansea zo laag stond, want de club was al jaren aan het tobben. Gek eigenlijk, want nog niet zo lang ervoor bereikte de club haar sportieve hoogtepunt. Onder leiding van John Toshack promoveerde Swansea in 1981 voor het eerste naar de hoogste divisie en dat terwijl ze in 1978 nog in de vierde en laagste rondhingen. Zelfs in de First Division ging het geweldig, want Liverpool, Manchester United, Arsenal en Tottenham werden met een nederlaag naar huis gestuurd. Swansea werd uiteindelijk zesde, maar stond na dertig wedstrijden zelfs nog bovenaan.

What comes up, must go down en dat was ook met Swansea het geval. Het jaar erop (in 1983) degradeerde de club weer, net zoals in 1984 en 1986. The Swans waren negen jaar na dato weer terug bij af. Een ding moet je ze nageven; er gebeurde altijd wel wat bij de club. Maar na die laatste degradatie was het vooral overleven geblazen. Net zoals Cardiff City, snakte Swansea naar een nieuw stadion. The Vetch, misschien wel mijn favoriete stadion op het eiland, was flink aan het vervallen en het was onmogelijk om er sponsoren met goed fatsoen te ontvangen. In 2005 werd er dan ook spijtig genoeg afscheid genomen van dit stadion. Wel op een feestelijke manier, want Swansea werd derde in League Two en dat betekende promotie. Eindelijk was de club weer weg uit die kelderdivisie.

Architect van dit alles was manager Kenny Jackett, onder wiens leiding ook de LDV Vans Trophy werd gewonnen. In Cardiff nog wel! De volgende stap moest worden gemaakt met een nieuwe manager en dat werd ex-speler Roberto Martinez. In 2008 werden The Swans kampioen van League One. Groot feest, want eindelijk kon de club weer gaan strijden met Cardiff City om de titel “Ploeg van Wales”. Die strijd was een Zuid-Wales onderonsje, want 2008 was ook het jaar waarin Wrexham uit League Two donderde. In tien jaar was er veel veranderd. Ook in The Championship ging het ook goed met Swansea. Een 8ste plek in 2009 werd gevolgd door een 7de plek afgelopen seizoen. Vervelend was wel dat zowel in dat eerste seizoen (Martinez naar Wigan) als afgelopen jaar (Sousa naar Leicester) de managers vertrokken naar rijkere clubs. Maar Brendan Rodgers doet het nu ook uitstekend. Niet alleen staat Swansea derde, ook werd anderhalve week geleden Cardiff City voor het eerst in 13 jaar in eigen huis verslagen. Nu nog promoveren en dat standbeeld voor Rodgers staat er deze zomer.

Newport County (5de, Conference)

Over opkomst van Newport County heb ik in het begin van het seizoen al een stuk geschreven, dus over deze club een kleinere stukje. The Exiles stonden op dat moment aan de vooravond van hun avontuur in de Conference en het was natuurlijk maar afwachten hoe ze het zouden doen. Het seizoen is nu 19 wedstrijden op weg en we kunnen wel zeggen dat Newport zich razendsnel heeft aangepast. Op dit moment staat de club op plek vijf, een plaats die aan het eind van het seizoen recht geeft op een plekje in de play-offs. Natuurlijk is het nog veel te vroeg om erover te praten, maar het kan dus zomaar dat we Newport County volgend jaar weer in de Football League zien na 23 jaar. Op het moment staan ze in ieder geval boven Wrexham in de competitie en ook dat zal ze goed doen. De eerste derby tussen deze twee sinds 1988 stond bol van de animositeit tussen beide supportersgroepen en eindigde in 1-1. Het belooft een hete return te worden in maart, als Werxham de gastheer is. Wrexham zal er alles aan doen om die te winnen, want om binnen twaalf jaar van de beste club in Wales terug te zakken naar nummer vier van het land willen The Dragons ten koste van alles voorkomen.


Wrexham (8ste, Conference)

Het is wel erg opvallend hoe een stabiele club als Wrexham in 1998 nog op de deur van The Championship aan het kloppen was, nu al drie jaar in de Conference zit. En daar doen ze het niet eens goed. Het moet pijn doen voor de fans, want nadat de club in 1921 werd toegelaten in de Football League, was de club tot en met 2008 een vaste waarde in het profvoetbal. De neergang was al veel eerder ingezet. Uiteraard dankzij een foute voorzitter, zoals er zoveel zijn in het Britse voetbal. De snoodaard heette ditmaal Alex Hamilton. In 2000 nam hij de club over met slechts één doel: het stadion verkopen aan projectontwikkelaars. Alleen al daarvoor verdient hij de kogel, want The Racecourse Ground is het oudste, nog bestaande, stadion waar interlands werden en worden gespeeld.

Deze Hamilton zoog de club helemaal leeg en toen hij uiteindelijk met veel pijn en moeite was afgezet, had Wrexham zoveel schulden dat ze de eerste club in de Football League waren die tien minpunten kreeg. Die minpunten zorgden ervoor dat Wrexham degradeerde uit League One. Hadden ze deze straf niet gekregen dan was MK Dons eruit gegaan in plaats van The Dragons. In League Two had Wrexham moeite zich aan te passen. Langzaamaan zakte de club weg in het moeras. Via een 13de plek in 2006, wist de club zich in 2007 op de laatste speeldag te handhaven in een rechtstreeks degradatieduel tegen Boston United. Het feest duurde maar een jaar, want in 2008 werd de club 24ste en laatste. Na 87 jaar was Wrexham ineens haar Leaguestatus kwijt en dat doet nog altijd pijn in Noord-Wales.

Het jaar erop was er maar één doel en dat was promoveren. Met Brian Little (ex-manager van onder meer Aston Villa) aan het roer moest dat ook mogelijk zijn. Vooral nadat het sterke Stevenage Borough in de eerste wedstrijd met 5-0 opzij werd gezet. Het seizoen werd echter een drama. Wrexham stond op een bepaald moment slechts vier punten boven de degradatiestreep. Little moest eruit en Dean Saunders nam het over. Uiteindelijk werden The Dragons tiende, maar liefst vijftien punten verwijderd van de play-offs. Vorig jaar ging het zelfs nog slechter: Wrexham werd elfde en kwam twintig punten tekort voor de play-offs. Op kampioen Stevenage was de achterstand zelfs 41 punten. Auw. Saunders zit er nog altijd en dit jaar moet dan maar hét jaar voor de club worden. Ze staan nu 8ste en de play-offs zijn nog altijd in zicht. Het wordt ook wel eens tijd dat Wrexham weer promoveert, want die club hoort echt thuis in de Football League. Al was het maar omdat North-Wales dan weer een vertegenwoordiger heeft.

3 Reacties op “Taffys & Gogs

  1. Met je eens f88!!!!

  2. Pingback: The South Wales derby #2: Cardiff City | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s