The Sandgrounders

De eerste ronde van de FA Cup is altijd genieten. De profclubs uit de laagste twee divisies loten daarin tegen de 32 overgebleven clubs uit de krochten van de Engelse voetbalpiramide. Dat levert soms geweldige affiches op tussen amateurs en profs. Ditmaal worden we opnieuw flink verwend met potjes als Dartford v Port Vale, Harrow Borough v Chesterfield en vooral Southport v Sheffield Wednesday. Southport, van 1921 t/m 1978 zelf lid van de Football League, mag zich opmaken voor haar belangrijkste wedstrijd in decennia. Sheffield Wednesday is dan ook veruit de grootste club die geloot kon worden. The Owls horen qua geschiedenis en achterban eigenlijk in de Premier League, maar het zit ze al jaren niet mee. Voor Southport een geluk, want voor het eerst sinds het jaar blok zal het stadion weer eens uitverkocht raken en ik heb het privilege daar bij te mogen zijn.

Southport is een club waar ik een zwak voor heb. Samen met Barrow en Wokington (het trio ex-leagueclubs uit het noordwesten van Engeland) heeft Southport iets nostalgisch over zich en daar ben ik wel gevoelig voor. Ik zie het de drie clubs dan ook graag goed gaan. De club is al een oud beestje (volgend jaar wordt het 130 jaar bestaan gevierd) en heeft een – zij het marginale – rol gespeeld in het Engelse profvoetbal. Southport hing in de eerste veertig jaar van haar bestaan rond in het lokale amateurvoetbal. Daarin zorgden ze wel voor een unicum. In 1918 besloot het lokale bedrijf Vulcan Motor Company de club een flinke pot met geld te geven. In ruil daarvoor veranderde de club haar naam in Southport Vulcan, de eerste voetbalclub met een sponsornaam en daarmee voorganger van Red Bull Salzburg en consorten. Na een jaar werd die naam verboden door de FA, maar ook vroeger was het voetbal dus al erg commercieel.

Dat Southport in de Football League werd gekozen, had te maken met het feit dat die competitie begin jaren twintig in twee jaar tijd van 44 naar 86 clubs groeide. In 1920 werden er twintig clubs uit het zuiden toegevoegd en een jaar later kwamen er 22 uit het noorden bij. Southport was daar in eerste instantie niet bij, maar mocht meedoen aan de verkiezing voor de laatste vier plekken. De club had het geluk een erg invloedrijke secretaris te hebben die kon lobbyen als de beste. Hij zorgde er zowat eigenhandig voor dat Southport werd gekozen. Daarna was het de beurt aan The Sandgrounders (de bijnaam van de inwoners van Southport en later ook van de voetbalclub) om te bewijzen dat een profclub in de stad levensvatbaar was. Binnen een paar dagen werden er duizenden ponden opgehaald, waardoor het stadion werd verbeterd en er enkele goede spelers konden worden gehaald. Southport FC was klaar voor het avontuur.

Dat juist Southport in de League kwam, vonden veel fans van de andere clubs niet erg. Het was namelijk een perfect uitstapje voor velen. Southport away was en is altijd een favoriet gebleven van uitfans. Het stadje is een Victoriaanse badplaats met een lange pier en volop vermaak. In tegenstelling tot Blackpool is Southport een stuk chiquer. Tegenwoordig wil je nog niet dood gevonden worden in de meeste badplaatsen in Engeland, want door goedkope vluchten naar Spanje zijn de meeste flink in verval geraakt. Southport is een van de weinige stadjes waar het nog wel meevalt met de verpaupering en je niet meteen naar een touw grijpt als je er rondloopt op een winderige herfstdag. Ze hebben nog heel wat van de oude grandeur kunnen redden en trekken daardoor nog altijd redelijk wat toeristen.

Op 27 augustus 1921 werd de allereerste profwedstrijd ooit in Southport gespeeld. Maar liefst 7000 mensen kwamen op deze noviteit tegen Durham City af. Het werd 1-1. In totaal zou de club 57 jaar in de Football League spelen. Veel successen waren er niet. In al die jaren profvoetbal speelde de club slechts vier seizoenen niet in de laagste divisie. Maar liefst elf keer moest de club meedoen aan de herverkiezing, doordat ze zo laag geëindigd waren. Dat neemt niet weg dat de club zeker wel bestaansrecht had. In 1931 bereikte de club bijvoorbeeld de kwartfinale van de FA Cup, door onder andere grote buurman Blackpool te verslaan. Een jaar later kwamen er in de derde ronde van diezelfde beker tegen Newcastle United maar liefst 20111 man op de wedstrijd af. Nog altijd een record op Haig Avenue. Een andere legendarische wedstrijd was die in de derde ronde van diezelfde beker in 1968 tegen het grote Everton. Bijna zorgden The Sandgrounders voor een stunt, maar voor 18796 toeschouwers werd het 0-1 voor The Toffees.

Maar in 1978 was het ineens over. Voor 1987 kon je niet zomaar in de Football League komen. Als club moest je worden gekozen en daarvoor moest je jezelf opgeven. Tegenstanders in die verkiezing waren de vier laagst geëindigde clubs uit diezelfde Football League. De clubs die mochten kiezen waren degene die al in de League speelden. Nodeloos om te vertellen dat bijna iedere keer de al in de Football League spelende clubs hun alte kameraden opnieuw kozen (waar Southport tien keer van profiteerde). Van 1938 tot het einde van de verkiezingen in 1987 (toen de FA besloot een promotie-degradatie regeling in te voeren tussen de League en Non-League), werden er slechts zes clubs uit gestemd. Bizar genoeg waren vijf van die zes clubs zogenaamde Seaside Clubs, ploegen die in een kustplaatsje spelen. Southport was in 1978 het laatste slachtoffer van deze Seaside Curse. Wigan Athletic, dat 34 keer vruchteloos had meegedaan aan de herverkiezing, mocht in de plaats van The Sandgrounders komen. Sindsdien wachten de fans al 32 jaar om weer terug te keren in de League, maar voorlopig zijn ze in Southport al blij als ze niet uit Conference degraderen.

Southport speelt namelijk pas sinds dit jaar weer in de Conference, onofficieel wel eens League Three genoemd gezien het grote aantal ex-Leagueclubs en het feit dat zowat iedere club in die divisie fulltime is. Southport is een van de vier clubs die dat niet zijn. Zij zijn misschien een van de weinige verstandige clubs, want ze hebben besloten semi-prof te blijven. Minder verstandig waren ze in 1979, toen de club een uitnodiging voor de net opgericht Conference besloot te weigeren. Te ver reizen vonden ze het, want de meeste clubs kwamen uit het zuiden. Daardoor duurde het maar liefst tot 1993 (en veel pijn en moeite, want in de jaren tachtig leek de club een aantal keer failliet te gaan) totdat de club eindelijk in de Conference terecht kwam. In 2003 vlogen ze er weer uit om vervolgens een paar keer op en neer te jojo’en. Afgelopen seizoen werd ineens verrassend de Conference North gewonnen (vóór het poenerige Fleetwood Town, dat vijf keer de begroting van Southport had en fulltime was) en dit jaar is het gewoon overleven geblazen om op termijn een vaste kracht te gaan worden.

Het grootste probleem voor Southport is de nabijheid van enorm veel profclubs, waardoor de lokale fans maar moeizaam Haig Avenue weten te vinden. Liverpool en Everton liggen op een steenworp afstand, terwijl ook Manchester op slechts drie kwartier rijden ligt. Op de weg van Southport naar Manchester kom ook nog eens langs Wigan Athletic en Bolton Wanderers. Daarnaast ligt iets boven Southport Blackpool en in Blackburn ben je ook zo. Met zoveel Premier League clubs in de buurt is het helaas logisch dat veel lokale voetballiefhebbers liever naar zo’n club gaan kijken, dan Southport FC zien ploeteren in de Conference. Voor de prijs hoeven ze het ook niet te laten, want de kaartjes bij Blackburn en Wigan behoren tot de goedkoopste van de Premier League. Blackburn heeft voor een aantal wedstrijden acties waardoor je voor 17 pond naar binnen kunt. Bij Wigan is het niet veel meer, want daar heb je kaartjes voor 20 pond. Bij Southport betaal je 12.50 voor een zitje…

“They never met before!” In statistiekengeil Engeland is dat een term die ze graag gebruiken als er een wedstrijd is tussen twee clubs die nog nooit tegen elkaar speelden. Southport v Sheffield Wednesday is zo’n wedstrijd en dat is best opvallend. Southport speelde 57 jaar in de Football League en al die tijd hebben ze elkaar nooit ontmoet. Goed, Southport is altijd een laagvlieger geweest, terwijl Sheffield Wednesday tot 1975 altijd op de hoogste twee niveaus verbleef. Maar dan hadden ze hadden elkaar best een keertje in de League Cup of FA Cup kunnen loten, maar blijkbaar wilde het lot dat niet. Nu in 2010 is het dan zover en zullen The Sandgrounders en The Owls voor het eerst de degens kruisen. Wordt het een makkelijke overwinning voor de mannen uit Sheffield of kan Southport een echt cup shock produceren? Bij Souhtport zelf hopen ze op een gelijkspel, want dat betekent een replay en flink wat centjes. We zullen komende zondag gaan zien wat het gaat worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s