The Miners’ Strike derby #3: Mansfield Town

Opgericht: 1897

Stadion: Field Mill (10.000)

Stad: Mansfield (67.885)

Competitie: The Conference

Palmares: Third Division (1977), Fourth Division (1975), Football League Trophy (1985)

Bijnaam: Stags

Scheldnaam: Scabs

De club

In 1897 – 31 jaar na de oprichting van Chesterfield – werd in Mansfield de voetbalclub Mansfield Wesleyans opgericht. Een originele, maar ietwat lelijke naam. Bij Wesley denk je eerder aan een bepuiste school drop-out op een opgevoerde scooter, dan aan een voetbalclub. Dat vonden ze bij de club ook en sinds 1910 heet de club dan ook Mansfield Town. De club hing wat rond in het amateurvoetbal, maar werd in 1931 verrassend in de Football League gekozen. Opvallend, want ze waren slechts tiende geworden in de Midlands League, achter onder meer het reserve elftal van Grimsby Town. Toch vonden de leden van de Football League het goed genoeg om ze een plekje in hun midden te gunnen. De Welshmen van Newport County werden daarvan het slachtoffer, want die werden niet herkozen.

Veel presteerde de club niet in het profvoetbal. Meestal zaten ze in de laagste divisie en in 1947 moest de club zelfs meedoen aan de herverkiezing (die ze wonnen), doordat ze allerlaatste waren gewonden. Pas in de jaren zeventig keerde het tij. In 1975 won Mansfield de Fourth Division, het eerste kampioenschap ooit van de club. Een dolle boel in Mansfield was het gevolg. Nog gekker werd het twee jaar later, want Mansfield Town werd kampioen van de Third Division. Voor het eerst mocht de club uitkomen in de tweede divisie (het enige jaar ooit op dat niveau), iets wat tot dan toe voor onmogelijk werd gedacht.

Het was ook iets te hoog gegrepen en onmiddellijk volgde er degradatie. Twee jaar later herhaalde zich dat opnieuw en Mansfield pakte haar vaste stek in de kelderdivisie weer op. In 1987 was er weer reden tot juichen en werd de enige beker gehaald door de club, toen de finale van de Football League Trophy werd gewonnen. Tegenwoordig heet dat ding de Johnstone Paint Trophy en dat is een beker voor de clubs uit League One en League Two. Eigenlijk de enige mogelijkheid voor die clubs om een finale op Wembley te spelen. Het is de enige keer dat Mansfield ooit op Wembley stond. Bristol City werd na een 1-1 eindstand via pingels verslagen. Men heeft het er nu nog over in Mansfield.

Daarna gebeurde er weinig bijzonders meer met de Stags. In 2002 was er een verrassende promotie naar League One, maar blijkbaar had de club daarvoor iets teveel geld uitgegeven. Een jaar later waren ze weer terug op het laagste niveau en in 2008 degradeerde de club na 78 jaar uit de Football League. In de Conference was het vooral wennen de afgelopen drie jaar. Een 12de, 9de en 7de plek waren grote tegenvallers. Zelfs de play-offs werden niet behaald.

De club werd echter eind september 2010 overgenomen door de succesvolle zakenman en fan John Radford en die heeft maar een doel en dat is de Stags terugbrengen naar de Football League en daar heeft hij wel wat geld voor over. Ook voor Mansfield lijken er daardoor weer goede tijden aan te breken. De play-offs moeten er toch zeker wel inzitten dit jaar.

De stad

Mansfield is ongeveer even groot als Chesterfield en is ook een eeuwenoud marktstadje. Ook de centra van beide steden ontlopen elkaar niet veel. Eigenlijk lijken ze meer op elkaar dan ze willen toegeven, alleen mist Mansfield een blikvanger zoals de wokkeltoren in Chesterfield. De stad heeft ironisch genoeg ook veel te lijden gehad onder de sluitingen van de mijnen en daarnaast van het verdwijnen van de Mansfield Brewery. Enige trekpleister is het Mansfield Museum, dat in Engeland hoog staat aangeschreven. Maar de gemiddelde voetballiefhebber zal niet echt geil worden van de aquarellen en keramiek die daar te zien zijn.

Toch zijn er regelmatig Japanse toeristen te vinden in Mansfield. Die komen niet voor dingen in de stad zelf, maar in het nabij geleden Sherwood Forest waar Robin Hood rondhing met zijn posse. Een scam van de bovenste plank, want veel bomen uit dat bos zijn gekapt. Om toch mensen te trekken is er nu een plakkaat geplaatst bij de Major Oak (de duizend jaar oude eik waar Robin en kornuiten zogezegd zich schuilhielden) waar Japanners foto’s van kunnen maken. Bizar genoeg trekt het bos jaarlijks een half miljoen mensen. De boom zelf is aardig op z’n retour en wordt door een aantal ijzeren veren recht gehouden. Deze bron van inkomsten moet namelijk koste wat het kost behouden blijven. Alles voor de toeristen natuurlijk.

Buiten het bos – dat eigenlijk niet eens in Mansfield ligt – heeft de stad weinig te bieden. In 2007 eindigde de stad nog als zesde in het programma “The Worst Places to Live in the UK”. Niet echt iets om trots op te zijn. Echt wereldvoetballers komen er niet uit Mansfield, hoewel Kris Commons (ex-Forest, nu Derby County) wel een goede Championship-voetballer is. Voor de rest zullen James Perch (Newcastle) en Rob Kozluk (Barnsley) ook wel bij een aantal mensen een belletje doen rinkelen. Bizar genoeg speelde geen enkele van deze drie spelers voor Mansfield Town. De bekendste ex-Stag is Luther Blissett, legende uit het Watford van Graham Taylor en Elton John en ex-speler van AC Milan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s