Accrington FC

Komende zaterdag ga ik eindelijk Accrington Stanley bezoeken. In 2006 was er jubel alom, toen die club promoveerde naar League Two. De twaalfde founder member, de doodgewaande zoon, was terug in de Football League. Waar de andere elf oprichters nog altijd in de League spelen, was het voor Accrington al in 1893 einde oefening. Let op de naam. Accrington, dus niet Accrington Stanley. Helaas is het huidige Accrington Stanley een andere club dat het originele Accrington en is er geen sprake van dat de twaalf clubs weer allemaal in de League spelen. Dat zal ook nooit gebeuren, want van die oude club is niets meer over. Toch is het leuk om Accrington Stanley te linken aan die vroegere club, al is het maar om te kunnen zeggen dat je alle founder members hebt gevinckt.

Even een heel diepe duik in het verleden, waarbij we uitkomen in het jaar 1876. In het plaatsje Accrington – gelegen in Lancashire, precies tussen Blackburn en Burnley – waren wat mannen flink aan het zuipen in een lokale pub, toen de nuchterste van het stel het idee had om een voetbalclub op te richten. Zo gezegd, zo gedaan en Accrington FC was geboren. De club deed het heel behoorlijk en betaalde in 1884 zelfs een speler om voor ze te komen spelen. De FA was ziedend, want die vonden dat voetbal een amateursport moest blijven. In Accrington waren ze woedend, want dat konden die heertjes in Londen wel vinden, hier in Noord-Engeland golden andere regels. Hier was het keihard werken in de fabrieken om wat geld te verdienen, anders dan in het zuiden waar ze een beetje aan hun thee aan het nippen waren.

Gevolg van de schorsing was een hoop genuil, maar door deze actie werd Accrington door veel clubs gezien als een van de voortrekkers van het professionalisme. Het was dan ook niet verrassend dat Accrington een uitnodiging kreeg van William McGregor om deel te nemen aan de nieuw op te zetten Football League. McGregor – voorzitter van Aston Villa – was het zat om continue oefenwedstrijden te regelen en hij wilde in georganiseerd verband gaan voetbal. Tot op dat moment werden er alleen in de FA Cup officiële wedstrijden gespeeld. Verloor je daar in de eerste ronde, dan was als club je seizoen al over. Daarnaast kon een club natuurlijk zelf vriendschappelijke wedstrijden organiseren om geld te verdienen, maar dat was veel geregel en het kwam vaak voor dat een club op het laatst afzegde, omdat ze elders meer geld konden krijgen. Niet ideaal dus, vandaar het initiatief van McGregor.

Samen met elf andere clubs besloot Accington om mee te doen aan het initiatief van McGregor en op 17 april was de Football League een feit. Het zou een succes worden, want tot op de dag van vandaag bestaat deze competitie, hoewel de bovenste divisie voortaan Premier League heet. Op zaterdag 8 september 1888 was het dan zover; de allereerste speelronde van de Football League. Accrington moest naar Anfield (destijds nog het stadion van Everton) om het daar tegen The Toffees op te nemen. Het werd 2-1 voor Everton. Ook de volgende wedstrijd was een uitpot. De buren uit Blackburn, die de eerste ronde niet gespeeld hadden, waren de tegenstander. De derby eindigde in 5-5. Pas op 6 oktober speelde de club haar eerste thuiswedstrijd (na vier uitpotten op rij). Het moet een amusante pot zijn geweest, want het werd 4-4 tegen Wolverhampton Wanderers in het eigen stadion aan de Thorneyholme Road. Dat stadion bestaat overigens nog steeds en wordt nog altijd bespeeld door de cricket van Accrington.

Het idee van McGregor was om iedereen één keer uit en thuis tegen elkaar te laten spelen, is iets dat tot op de dag van vandaag in de meeste landen gemeengoed is. Th’ Owd Reds deden het best goed en verbleven het hele seizoen in de middenmoot. Belangrijk, want de onderste vier moesten meedoen aan een herverkiezing om het jaar erop weer herkozen te worden in de Football League. Die herverkiezing kwam voor Accrington nooit in beeld en ze werden netjes zevende. Goede resultaten (6-2 tegen Derby en 5-1 tegen rivaal Burnley) werden afgewisseld met stevige nederlagen tegen Bolton (1-4) en Wolverhampton (0-4). Toch was iedereen tevreden, want er waren twintig punten gehaald en het doelsaldo van 48-48 was ook netjes.

Het tweede seizoen deden Th’ Owd Reds het zelfs nog beter. Vooral een serie van zeven wedstrijden met zes maal winst en een gelijkspel was indrukwekkend en Accrington eindigde in het linkerrijtje (zesde plek). Beste resultaat was een 6-1 overwinning op Derby County (die voor het tweede jaar op rij flink op de broek kregen in Accrington). Daarentegen waren er twee fikse nederlagen. Zowel Notts County (1-8) als Stoke City (1-7) wonnen dik van Accrington. Gek genoeg eindigde beide clubs onder Th’ Owd Reds in de eindstand en Stoke werd zelfs niet herkozen en vervangen door Sunderland.

Het jaar erop begon de nabijheid van grotere clubs als Blackburn Rovers en Burnley zich te wreken. Die twee reuzen namen de beste spelers van Accrington over, dat nu eenmaal minder fans (en daardoor minder geld) had doordat het plaatsje veel kleiner was. Buiten de gebruikelijk dikke overwinning op Derby County in eigen huis (4-0 ditmaal), viel het allemaal wat tegen. Met 0-4 in eigen huis verliezen van Blackburn Rovers werd niet echt gewaardeerd door de fans. Accrington eindigde als tiende en moest meedoen aan de herverkiezing. Gelukkig voor Accrington was er besloten om de League uit te breiden naar veertien teams. Ze werden herkozen, zoals alle clubs die er dat jaar aan moesten meedoen. Daarnaast werd Stoke opnieuw toegelaten en mocht ook Darwen meedoen met de grote jongens. Slecht nieuws voor Accrington, want Darwen ligt zowat tegen Blackburn aan. Opnieuw een club erbij, terwijl er al zoveel waren in East Lancashire.

Het jaar erop was het opnieuw niet veel soeps voor Accrington. Er werd een aantal keer flink verloren (2-12 tegen Aston Villa en 0-9 tegen Notts County, vreemd genoeg werden beide ploegen in eigen huis wel verslagen) en zelfs de standaardoverwinning op Derby County vond niet plaats (het werd 1-1). Uiteindelijk was er een 11de plek voor Accrington, herverkiezingen dus. De Football League zou niet alleen weer worden uitgebreid met twee plaatsen, maar ook werd er een Second Division ingesteld voor twaalf clubs. Daar mocht Darwen naartoe, want dat was de enige club die niet herkozen was. Accrington had het weer overleefd, maar de toekomst zag er toch vrij somber uit voor de club. Het geld was namelijk op en het was duidelijk dat Accrington de kleinste van alle clubs was in de Football League, qua support.

Het jaar erop waren er opnieuw veranderingen. De onderste drie clubs moesten namelijk een promotie-degradatie wedstrijd spelen tegen de drie bovenste clubs uit de tweede divisie. Uiteraard waren Th’ Owd Reds een van die drie clubs. Tsja, als je zelfs van Derby County (0-3) in eigen huis verliest heb je ook niet veel te willen. Accrington – dat 15de was geworden – moest het opnemen tegen Sheffield United. Plaats van handeling was het neutrale Trent Bridge in Nottingham. Met knikkende knieën werd er afgereisd naar de stad van Robin Hood, want verlies kon verstrekkende gevolgen hebben voor de club. De centjes van de derby’s tegen Blackburn en Burnley had de club gewoon nodig. Helaas voor Accrington wonnen The Blades met 1-0 en Accrington degradeerde. Ironisch genoeg vloog ook nummer 14 Notts County eruit en bleef alleen Newton Heath (het huidige Manchester United) erin.

Accrington had weinig zin in de Second Division. Ze verloren nu al jaarlijks geld en dat zou een divisie lager niet beter worden. De club weigerde de uitnodiging en ging in een lokale competitie spelen. Het originele Accrington heeft dus eigenlijk maar vijf jaar in de Football League gespeeld. De keuze om niet op het tweede plan te gaan spelen, was geen slimme. De beste spelers vertrokken en er kwam amper meer iemand kijken. Niet gek met zoveel alternatieven in de buurt. Uiteindelijk wist de club het nog 2.5 jaar vol te houden, maar na een 12-0 nederlaag tegen Darwen in de lokale Lancashire Senior Cup was het tijd om de stekker eruit te trekken. Accrington FC, een van de twaalf originele founder members, was op 14 januari 1896 niet meer. Slechts het stadion aan de Thorneyholme Road is een herinnering aan Th’ Owd Reds.

Een Reactie op “Accrington FC

  1. Pingback: De Woensdagfoto: Peel Park | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s