The Monkey Hangers

Het was feest, afgelopen seizoen in Hartlepool. De lokale club slaagde erin om zich op de laatste speeldag te handhaven in League One. Voor Hartlepool een mijlpaal, want voor het eerst in haar geschiedenis speelt de club vier seizoenen op rij niet in de laagste divisie. Een enorme prestatie, want in haar hele geschiedenis speelde de club slechts elf jaar niet op het laagste niveau. Dit jaar kunnen ze daar een twaalfde van maken, hoewel ze dan niet te vaak met 0-5 moeten verliezen zoals vandaag tegen Sheffield Wednesday. Het gaat een zwaar jaar worden voor de club met misschien wel de leukste bijnaam van het Engelse voetbal: The Monkey Hangers.

In het begin van de 19e eeuw teisterde een kleine Corsicaan Europa. Zijn doel was om heel Europa te onderwerpen aan Frans gezag en hij was aardig op weg dat doel te bereiken. Napoleon Bonaparte was op het toppunt van zijn roem. Zijn erfvijand was Engeland, een land dat ontzettend veel kolonies bezat en samen met Frankrijk dé supermacht in de wereld was. Regelmatig vielen Franse schepen dan ook Engelse kustplaatsen aan om het moraal van de lokale bevolking te breken. Ondertussen draaide ook de Britse propagandamachine op volle toeren en Fransen werden op de meest verachtelijke wijze afgebeeld. Veel mensen dachten dus dat Fransen er totaal anders uitzagen dan Engelsen en dat het een soort dieren/mutanten waren.

Dit was vooral het geval in plaatsje die nogal afgelegen lagen en weinig contact hadden met de rest van de Engelse bevolking. Een van die stadjes was Old Hartlepool, een stadje waar vooral vissers woonden die totaal wereldvreemd waren. Het enige dat ze zagen was het water en de eigen stad. Een tripje naar het nabij gelegen West Hartlepool werd al gezien als een wereldreis. Sowieso moest je niet bij de buren zijn, want volgens de inwoners van Old Hartlepool bestond de bevolking van West Hartlepool uit een verzameling rariteiten en inteeltfiguren (het waren daar geen neef en nicht die trouwden, maar broer en zus). De toenmalige bewoners van Old Hartlepool zouden zich dan ook in hun graf omdraaien als ze zouden horen dat beide plaatsen nu één zijn en Hartlepool heten.

De visserij was de enige bron van inkomsten in Old Hartlepool

Er gebeurde dus vrij weinig in Old Hartlepool, waar het jaarlijkse hoogtepunt “vang de vissenkop” was. Het stadje stond dan ook op stelten toen de beruchte februaristormen een zeer vreemd slachtoffer eisten. Voor de kust van Old Hartlepool was een Frans oorlogsschip in de problemen gekomen en de bewoners zagen hoe het schip verging. De volgende dag werd er op het strand gejutterd om te kijken of er nog wat waardevols was aangespoeld. De buit viel wat tegen, maar een van de lokale inwoners zag iets heel vreemds. Er lag namelijk iemand met een Frans uniform uitgeput op het strand. De bewoners liepen er ietwat onzeker naartoe, want ze hadden gehoord dat Fransen haaienkaken en ogen hadden die je met een blik konden doden. Hoe meer ze de aangespoelde soldaat bekeken, hoe meer ze ervan overtuigd waren dat het zeker een Fransman was. Hij was namelijk ontzettend klein en enorm behaard.

Met een riek werd er in de soldaat geprikt en er kwam een vreemd geluid uit zijn keel. Dit moest wel Frans zijn. De soldaat werd geboeid en door het mulle zand naar de gevangenis getrokken. Ondertussen bleef hij maar Frans praten, maar de lokale beul zou deze spion wel eens laten praten. Ondanks enkele verschrikkelijk martelingen weigerde de soldaat antwoorden te geven op de meest simpele vragen. Hij schreeuwde wel enorm tijdens de martelingen, maar men begreep er niets van. Ook tijdens de rechtszaak bleef hij weigeren om Engels te spreken. Het vonnis was daarom streng, maar rechtvaardig: de spion moest worden opgehangen.

Zo gezegd, zo gedaan. De galg buiten de stadsmuren werd klaargezet en als vermaak voor de zaterdagmiddag werd de Fransman opgehangen. Op de vraag of hij nog een laatste wens had weigerde hij te antwoorden. “Ophangen, en zo snel mogelijk”, riep de magistraat die zich flink ergerde aan de arrogantie van de veroordeelde. Drie minuten later werd het levenloze lijk weer naar beneden gehaald en begraven. De mensen in Old Hartlepool waren trots op zichzelf na deze daad en ze hadden weer iets om over op te scheppen tegenover die inteeltzooi uit West Hartlepool.

De Hartlepuldians hangen de "Fransman" op

In Hartlepool werd het daarna weer rustig, totdat een rondreizende muzikant Old Hartlepool aandeed. Na zijn optreden ging hij nababbelen in de kroeg en toen hij het verhaal hoorde schot hij onmiddellijk in de lach. Fransmannen waren namelijk geen harige wezens die alleen maar kreten konden uitbrengen. En ze waren zeker langer dan een halve meter. Na de beschrijving kon hij niets anders doen dan de conclusie trekken dat de Old Hartlepuldians een aap hadden opgehangen. Hij schreef er een lied over en daardoor werd Old Hartlepool een bekend stadje in Engeland. Positief was dit niet, want iedereen zag de Old Hartlepuldians als een stel domme heikneuters. De inwoners kregen dan ook de bijnaam “Monkey Hangers” in de rest van het land.

Ondertussen stond de tijd niet stil. Zelfs niet in Hartlepool en er werd een voetbalclub opgericht in 1908 met de klinkende naam Hartlepools United. Het was “pools” en niet “pool”, om ervoor te zorgen dat de club uit zowel West Hartlepool en Old Hartlepool mensen trok. In 1968 werd de naam veranderd in Hartlepool en in 1977 werd het Hartlepool United. In 1921 slaagde club erin om in de Football League te komen. Sindsdien is de club daar nooit mee uit gegaan, ondanks een zwarte periode begin jaren 60. De club eindigde toen vijfmaal op rij bij de onderste twee en telkens moesten ze meedoen aan de verkiezing om erin te blijven. De club had als nadeel zijn ongunstige ligging, maar toch lukte het telkens om herkozen te worden. Dit omdat die herverkiezingen een incestieuze bedoening waren, waarbij bijna iedere keer de Leagueclubs werden herkozen boven de nieuwelingen.

Hartlepool United was de eerste club waar Cloughie manager was

Na die vijf herverkiezingen leek het even de goede kant op te gaan met de club, dankzij de piepjonge manager Brian Clough. In 1968 slaagde de club er voor het eerst sinds 1921 in om te promoveren naar de Third Division. Brian Clough vertrok richting Derby en Hartlepool degradeerde en ging meteen weer verder met het bezetten van de onderste plekken in de Fourth Division. Ook in de jaren-70 en 80 kwam de club slechts uit op het laagste niveau en kreeg de officieuze titel “De minst succesvolle Leagueclub van Engeland”. Regelmatig moest de club weer meedoen om de herverkiezing, omdat ze weer eens onderaan waren geëindigd.

Na een 18e, 16e, 19e en 19e plek in de jaren ervoor kreeg de club ineens de geest in 1991. Hartlepool United werd derde en mocht zich voor de tweede keer in haar geschiedenis opmaken voor de Third Division. Dit keer hield de club het drie jaar vol, een feit dat na de promotie in 2003 werd geëvenaard. Bijna werd het zelfs verbeterd, maar men kwam in 2006 twee punten tekort op Rotherham United om erin te blijven. Dat record hebben ze nu wel te pakken, want de promotie in 2007 is dit het vierde seizoen van de club op het derde niveau. Opnieuw zijn ze de topfavoriet om te degraderen, maar misschien lukte het ze wel om voor de vierde keer de bookies te slim af te zijn.

Het hoogtepunt van Hartlepool is dit beeld van de aap in de haven

Qua voetbal is Hartlepool dus niet echt een hoogvlieger, maar het randgebeuren maakt het wel een erg boeiende plek. Een kleine 200 jaar nadat de aap was opgehangen in Old Hartlepool kwam men bij Hartlepool United op het idee om een mascotte te introduceren. Over de naam moest men wel even nadenken, de club had de bijnamen The Dockers en The Pool en ze wilden toch wel een mascotte maken die daarmee een link had. Er werd voorgesteld om een dokwerkerpop te maken die het publiek moest ophitsen. Niet iedereen werd meteen enthousiast en een van de criticasters van de dokwerker kwam met het idee om een piraat te maken. Leuk voor de kinderen en toch ook wel stoer, waren zijn argumenten. Het idee werd weggehoond en de bedenker kreeg het advies om maar een seizoenkaart van de Bristol Rovers te nemen.

Een nog slechter idee was het om een mascotte in de vorm van een zwembad als mascotte te nemen. Dit als link naar The Pool. Wat er met de bedenker van dit idee is gebeurd weet ik niet, maar het zou wel eens kunnen dat hij hetzelfde lot heeft moeten ondergaan als de aap. Toen kwam er iemand ineens met een briljant idee. “Waarom nemen we geen aap als mascotte?”, was het voorstel. “We worden overal in het land de Monkey Hangers genoemd, waarom steken we daar zelf niet de draak niet mee?”. Het idee kon op veel bijval rekenen en op 31 oktober 1999 mocht H’Angus the Monkey zijn debuut maken tijdens een wedstrijd tegen Millwall.

In de jaren daarop kwam H’Angus vaak in het nieuws. Tweemaal werd hij door de politie gearresteerd. Eenmaal tegen Scunthorpe omdat hij simuleerde sex te hebben met een vrouwelijke steward van Scunny en de tweede keer in de playoffs tegen Blackpool omdat hij opnieuw seksueel bezig was. Ditmaal niet met een vrouw, maar met een opblaaspop. H’angus kwam er de tweede keer mee weg doordat hij dronken was. Door al die acties begon hij een cultstatus te krijgen onder de Hartlepool-fans en toen hij in 2002 besloot om mee te doen aan de burgemeesterverkiezingen had hij al een grote schare fans.

Drummond tijdens zijn campagne

H’Angus oftewel Stuart Drummond was geen lid van een politieke partij en deed daarom mee als onafhankelijke kandidaat. Zijn enige programmapunt was simpel en helder: gratis bananen voor alle schoolkinderen in Hartlepool. Dit sloeg aan en in mei 2002 was Hartlepool even wereldnieuws, want Stuart Drummond – de man in het mascottepak – werd verkozen tot burgemeester van zijn stad. Dit is hij tot de dag van vandaag nog steeds, maar Drummond besloot na zijn verkiezing niet meer in het pak te kruipen en is tegenwoordig te vinden op de Mill House Stand. Het blijft een bizar verhaal, maar het maakt de club wel extra leuk. Voetballend stelt het weinig voor daar in Hartlepool, maar naast het veld zorgen ze voor genoeg entertainment.

2 Reacties op “The Monkey Hangers

  1. Ben hier ooit geweest en sta er absoluut niet van te kijken. Wat een inbred daar. Wel een plek waar je geweest moet zijn als Anglofiel. Sta er wel van te kijken dat die gasten bijna altijd op het laagste niveau hebben gespeeld. Ik vind het een echte League One club.

  2. Pingback: Hartlepool’s Season Ticket Offer | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s