21 Years of Hurt are over

Met z’n zessen zijn ze, de Welshe clubs die in de Engelse leagues spelen. Op Colwyn Bay na, heb ik ook wel een bepaalde sympathie voor ze. Die eerste club is me wat te grijs, maar de rest heeft allemaal wel “iets”. Ik zie ze het dan ook graag goed doen. Het deed me dan ook goed dat Newport County promoveerde naar de Conference. Halverwege maart waren ze al kampioen van de Conference South. The Exiles komen daardoor volgend jaar op hetzelfde niveau uit waar ze 21 jaar failliet gingen. De cirkel is rond.

Het verhaal van Newport County leest eigenlijk als een modern sprookje. Herrezen uit haar as als een feniks, na jaren in de hel. Even helemaal terug naar het begin. Newport County werd in 1912 opgericht en kreeg al snel de bijnaam The Ironsides. Dit omdat de oprichters van Newport Schotse en Engelse immigranten waren, die in de staalindustrie werkten. Niet gek dat het geen Welshmen waren die bij de oprichting betrokken waren, want die vonden voetbal voor mietjes. Echte mannen speelden namelijk rugby, De club begon in de Southern League, maar werd in 1920 verkozen om in de Football League uit te komen spelen. Daar presteerde de club wisselend, maar in 1939 was het eerste succes daar; promotie naar de Second Division. Ze begonnen daar competitie ook goed, maar ene Hitler zorgde ervoor dat er jaren niet meer gevoetbald werd. Na de oorlog zakte de club meteen weer weg in het moeras der obscuurheid.

Er gebeurde ook weinig bijzonders meer, op een verdwaalde winpartij in de FA Cup na. In de competitie was het kommer en kwel en leken ze vastgeroest te zitten in de laagste divisie. De club speelde van 1962 t/m 1980 in de Fourth Division en moest zelfs een aantal keer meedoen aan de herverkiezing, omdat ze bij de laatste vier waren geëindigd. Dat moest veranderen en daarom werd er besloten wat centen in de club te steken. Het resultaat was een derde plek in de Fourth Division in 1980 en dat betekende promotie. Gekkenhuis in Newport met veel drankgelag. Dat jaar werd ook de Welsh Cup gewonnen en dat betekende dat The Ironsides Europa in mochten. De fans wisten niet wat ze overkwam. Eindelijk zagen ze een keer hun club succes hebben. Iets wat tot dan toe vooral was weggelegd voor de grote buren uit Cardiff en Swansea.

Newport County deed meteen goed mee in de Third Division. De Ironsides werden 12de en haalden daardoor net het linkerrijtje. De aandacht ging dat jaar echter meer uit naar de Europa Cup II. Daarin verbaasde Newport vriend en vijand. Zowel de bekerwinnaars van Noord-Ierland als Noorwegen werden opzij gezet en ineens stond het piepkleine Newport County in kwartfinale van een Europese beker. Alleen al daardoor moet de Europa Cup II eigenlijk opnieuw worden ingevoerd. In die kwartfinale bleek Carl-Zeiss Jena net te sterk. In Jena werd het 2-2 tegen de club die uiteindelijk de finale zou halen. Een met 18.000 man ramvol gepropt Somerton Park zag de Oost-Duitsers nipt met 0-1 winnen. Uiteraard door een schwalbe. Het “what if”-scenario zal ze bij Newport County nog wel eens door het hoofd flitsen, want in beide wedstrijden was topspits John Aldridge geblesseerd. Newport County als winnaar van een Europese beker. Het had zomaar gekund.

    

Het bestuur van de Ironsides was tevreden, maar wilde meer. Voor het seizoen 1982/1983 werd er daarom zwaar geïnvesteerd in de selectie. Het nieuwe doel was namelijk de Second Division. Het was een mooi jaar, want ook Cardiff (die zouden promoveren) en Wrexham (die zouden degraderen) speelden in dezelfde divisie als Newport, dus er waren enkele mooie clashes tussen boze Welshmen te verwachten. Newport kwam dichtbij promotie. Begin april stonden ze nog bovenaan, nadat ze Cardiff in een rechtstreeks duel hadden verslagen. Opnieuw trilde Somerton Park op haar grondvesten en zat het tot aan de nok gevuld. Promotie leek een formaliteit, maar ineens ging de ploeg shocken en werden er maar vier punten behaald uit de laatste zeven wedstrijden. Te weinig om te promoveren. Vier punten kwam de ploeg uiteindelijk tekort. Achteraf gezien vier heel pijnlijke puntjes, want doordat promotie werd gemist kwamen er financiële problemen. Heel grote problemen zelfs, die de club uiteindelijk de nek zou kosten.

Na het missen van de promotie moesten The Ironsides langzaam hun beste spelers laten gaan en dat was te merken in de eindklasseringen. Van een 9de plek in 1984, gingen ze naar een 18de het jaar erop en het jaar daarna was er een 19de plek. De schulden werden niet minder en in de zomer van 1986 vertrokken er opnieuw enkele goede spelers. Dat kun je natuurlijk niet ongestraft blijven doen en de Welshmen werd 24ste en laatste in 1987. Vreemd genoeg deden ze het wel erg goed in de Welsh Cup. De finale van die beker werd zelfs gehaald en tegen de semi-profs van Merthyr Tydfil was Newport de favoriet. Het seizoen eindigde echter in mineur, want er werd met 0-1 verloren en Merthyr mocht Europa in. Die hadden een droomloting tegen Atalanta Bergamo. Dat leverde die club flink wat geld op. Misschien had juist dat geld Newport kunnen redden.

Newport bleek sowieso een club te zijn die niet voor het geluk geboren was. In 1987 had de FA namelijk besloten dat de nummer laatste van de Fourth Division moest degraderen. Daarvoor was er een verkiezing tussen de laatste vier clubs van de vierde divisie en de kampioen van de Conference. De Leagueclubs waren erg sektarisch en herkozen bijna zonder uitzondering de eigen leden. Dat was echter niet meer mogelijk vanaf 1987 en had Lincoln City als eerste de kop gekost. Die club werd het jaar erop meteen weer kampioen en ging de nummer laatst vervangen van 1988 vervangen. Dat was het niet te benijden Newport County. Die hadden na de degradatie uit de derde divisie geen centen meer over en behaalden ook in de kelderdivisie amper punten. Slechts 6 van de 46 wedstrijden werden gewonnen en in april was de club al gedegradeerd. Het doelsaldo van 35 goals voor en 105 tegen zei eigenlijk alles. Kansloos waren The Ironsides.

Waar in de Fourth Division amper geld te verdienen was dat voor de Newportonians in de Conference al helemaal niet het geval. Bijna alle spelers vertrokken en er was amper geld om vervangers aan te trekken. In november 1988 had de club 126.000 pond schuld en werd overgenomen door een dubieuze Amerikaan met de naam Jerry Sherman. Die zat al vanaf 1986 in het bestuur van de club en had allerlei grote plannen met de club en het stadion. Amerikanen en Engels voetbal is een zeer ongelukkige combinatie, zo ook in dit geval. In amper vier maanden tijd slaagde deze non-valuer erin om de schuld meer dan te verdubbelen. De schuld was ineens 330.000 pond geworden en werd op 27 februari 1989 failliet verklaard. Newport County stond opnieuw stijf onderaan en was niet in staat om nog wedstrijden te spelen. Daarop werden ze uit de Conference gegooid (net zoals Chester City dit jaar) en werd de club opgeheven. Na 76 jaar was het gedaan met de club. Met die vervelende Sherman is het gelukkig slecht afgelopen. Hij zit tegenwoordig in de cel in de VS met een neger van 2 bij 2. Hij heeft zeven jaar spinnenhuis gekregen vanwege fraude. Al is de rat nog zo snel, de justitie achterhaalt hem wel.

De fans gingen niet bij de pakken neerzitten en in de zomer van 1989 werd de club heropgericht. Wel met een iets andere naam: Newport County AFC. Somerton Park was echter niet beschikbaar voor de nieuwe club. Gekozen werd voor een heel goedkoop stadion in het Engelse Moreton-in-Marsh, zo’n 124 kilometer van Newport vandaan. Na twee jaar kon de club eindelijk weer terecht in het eigen Somerton Park, maar toen kwam de FA van Wales even langs. Wilde de club nog in Newport blijven spelen, dan moesten ze lid worden van de League of Wales en uit de Engelse competitie stappen. Het doel van de fans was echter om ooit weer terug te keren in de Engelse Leagues. Vandaar dat ze niet in de League of Wales wilden spelen. Gevolg was dat de club niet meer in Newport mochten spelen. Sowieso nergens in Wales. Opnieuw moest er naar een nieuw onderkomen worden gezocht en dat werd gevonden in Gloucester gespeeld. Dat was iets dichterbij, maar voor thuiswedstrijden moesten de fans uit Newport nog altijd tachtig kilometer rijden. Maar met passie kan alles en de nieuwe club overleefde de eerste zware jaren. Het leverde de club de bijnaam The Exiles op.

Een rechtzaak volgde en in 1994 mocht de club weer in Newport gaan spelen. Somerton Park was er helaas niet meer. Gulzige projectontwikkelaars hadden het stadion laten slopen en er huizen neergezet. Gelukkig voor de club was er nog een atletiekstadion waar ze terecht konden. Afschuwelijk lelijk, maar ze waren tenminste weer thuis in eigen stad. Meteen was er succes, want The Exiles werden kampioen en kwamen in de Southern League terecht. Nog best een redelijk niveau. Na de grote herstructurering van het non-leaguevoetbal in 2004 kwam Newport County terecht in de nieuwe Conference South. Het was even wennen voor The Exiles en de eerste twee jaren werd de club 18de. Continue moest er angstig naar beneden worden gekeken. De drie jaren erop werd het linkerrijtje wel gehaald en voor aanvang van dit seizoen waren de play-offs het doel. Opvallend was ook dat de Newport County Supporters Trust het budget ging beheren. Dat is pas echt supporters betrekken bij de club.

Afgelopen seizoen ging het beter dan verwacht. Newport County heeft record na record verbroken met cultheld Dean Holdsworth op de bank. Holdsworth stond niet voor niets in de belangstelling van Swansea City, dat in hem de ideale opvolger zag van Paolo Sousa. The Exiles waren al op 15 maart zeker van de titel en het stadion was een aantal keer compleet uitverkocht. Sowieso trekt Newport aardig wat fans en hebben ze ook een trouwe aanhang on the road. Komend seizoen staan er twee watertandende wedstrijden op het programma tegen Wrexham, een mooie strijd tussen Noord- en Zuid-Wales. Voor The Exiles is het in eerste instantie overleven het komende jaar en daarna wordt er pas verder gekeken. 21 jaar geleden werd de club opgericht met als doel ooit terug te keren in de Football League en dat blijft het ultieme doel. Ze gaan het alleen in kleine stapjes doen, want van het verleden is zeker geleerd in Newport.

3 Reacties op “21 Years of Hurt are over

  1. William van Holsteijn

    Fraai verhaal, doet me denken aan Wimbledon! Heb je nog meer foto´s van Somerton Park? Waar heb je deze foto vandaan?

  2. Ik zei het al voorheen in het artikel over Bangor, maar wat mij betreft vliegen die Welshe clubs er zo snel mogelijk uit, uit het hele Engelse voetbal dan. Nu de League of Wales bestaat is er geen enkele gegronde reden meer om die Welshe clubs te laten meespelen in de Engelse leagues. De League of Wales wordt nu door bijna niemand serieus genomen, laat die exiled teams erbij en de Welshe competitie zou aan aanzien, kwaliteit en media-aandacht winnen. Vooral Cardiff City zijn eindeloze hypocrieten. Sommige fanclubs willen enkel Welsh spreken, verbranden Engelse vlaggen tijdens away trips, maar hun eigen land’s competitie versterken overwegen ze niet. Elke club hoort in het land te spelen waar ze geografisch toe behoren, uitzonderingen enkel als het om veiligheidsredenen noodzakelijk is (vb Derry City destijds) of als het eigen land geen eigen door UEFA erkende competitie heeft (vb Monaco en de Liechtensteinse clubs). De Welshe clubs hebben in mijn ogen geen enkele gegronde redenen om te rechtvaardigen zich niet aan te sluiten bij de League of Wales. Het UK hoort in feite geen 4 aparte nationale teams and leagues te hebben ; wil men dit toch toestaan dan hoort men het voetbalgewijs ook als 4 aparte landen te zien en dan horen Cardiff, Swansea en co simpelweg niet in de Engelse competitie thuis.

  3. Pingback: Taffys & Gogs | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s