Sean O’Driscoll: The Quiet One

Voor het artikel over The Championship reizen we af naar Doncaster, waar misschien wel de meest onderschatte manager van Engeland werkt: Sean O’Driscoll (53). Het blijft bijzonder dat de Ier nog steeds geen kans heeft gehad in de Premier League of in ieder geval bij een van de topclubs in The Championship. Zijn statistieken spreken in ieder geval in zijn voordeel, maar door zijn rustige, bijna verlegen, karakter valt hij niet op. O’Driscoll zal dus maar met Doncaster naar de Premier League moeten promoveren, wil hij ooit op dat niveau acteren.

O’Driscoll werd geboren in Wolverhampton en begon met voetballen bij de non-leagueclub Willenhal Town. Op 22-jarige leeftijd ging de middenvelder naar Fulham. Een grote stap, hoewel The Cottagers destijds nog lang niet de club waren die ze nu zijn. Fulham vegeteerde destijds in de tweede en derde divisie. In die jaren speelde O’Driscoll ook zijn enige drie interlands voor Ierland, waar hij voor uit mocht komen vanwege de afkomst van zijn ouders. Toch werd hij nooit een vaste basisspeler voor Fulham en in 1984 nam Bournemouth hem over.

O'Driscoll als voetballer bij Fulham

Bournemouth was twee jaar eerder gepromoveerd en hoopte een stabiele club te worden in de Third Division. Een ervaren kracht als O’Driscoll was daarbij zeker welkom. Die was op dat moment al 27 jaar en had nog geen idee dat hij uiteindelijk in elf seizoenen voor The Cherries een recordaantal wedstrijden zou spelen. Met O’Driscoll op het middenveld promoveerde Bournemouth in 1987 naar de Second Division (huidige Championship), een niveau dat ze nog nooit hadden gehaald en ook nooit meer zouden halen nadat ze naar drie seizoenen weer degradeerden. In 1996 zwaaide O’Driscoll af met 423 competitiewedstrijden voor The Cherries, een record dat pas geleden werd verbroken door Steve Fletcher.

Na zijn carrière bleef O’Driscoll bij Bournemouth betrokken, want de Ier kreeg de aanbieding om coach te worden. In 2000 schoof hij zelfs door naar de managersstoel. Bournemouth had ook toen al financiële problemen en koos een goedkope oplossing, die nu ook met Eddie Howe al zoveel succes heeft opgeleverd. Met O’Driscoll leken ze even de verkeerde keuze te hebben gemaakt, want na een verrassende zevende plek in zijn eerste jaar in League One, vlogen ze er het jaar erop uit. O’Driscoll revancheerde zich het jaar erop. The Cherries werden vierde en mochten meedoen aan de play-offs. Eerst werd Bury opzij en in de finale werd er met maar liefst 5-2 gewonnen van Lincoln City.

Het jaar erop was Bournemouth dé kandidaat om te degraderen. Er was geen geld, het stadion had maar drie tribunes en enkele belangrijke spelers waren vertrokken. Bij de bookies kon je aardig wat verdienen als je erop gokte dat Bournemouth erin bleef. O’Driscoll en zijn mannen slaagden er in om op het elan van het jaar ervoor door te gaan. Lange tijd zag het er naar uit dat de club zelfs de play-offs zou halen, maar uiteindelijk bleek de selectie net te smal. Van de laatste acht wedstrijden werd er maar eentje gewonnen, waardoor ze negende werden. Instorten op het laatst zou trouwens wel een vervelend kenmerk worden van teams van O’Driscoll.

Bij Bournemouth verrichtte O'Driscoll uitstekend werk

Het jaar erop werden er weer veel goede spelers weggehaald. De verwachtingen waren opnieuw laag, maar O’Driscoll en zijn mannen deden het nog beter. Op de laatste speeldag stonden ze nog altijd op de zesde plek, die recht gaf op play-off deelname. Het werd echter op die allerlaatste speeldag 2-2 tegen Hartlepool en zodoende vielen Bournemouth van de play-offs plekken af. Uiteindelijk kwamen The Cherries net een puntje te kort om mee te mogen doen. Door de goede resultaten verdwenen er weer een aantal goede spelers naar andere clubs en in 2006 werd Bournemouth slechts 17de. Tot aan de kerst deed de club nog steeds mee met de bovenste clubs, maar de smalle selectie brak het team uiteindelijk weer op.

Voor O’Driscoll was het duidelijk dat promoveren er niet in zat. Vooral niet nadat bleek dat er in de zomer van 2006 wéér niets mogelijk was. Op het moment dat Doncaster Rovers zich meldde begin september besloot de Ier met pijn in het hart zijn Bournemouth te verlaten na 22 jaar. Een op het eerste oog opvallende switch, want Doncaster stond op dat moment op plek dertien in League One, slechts één plek boven Bournemouth. Maar voor O’Driscoll was het plaatje dat de voorzitter van de Rovers schetste genoeg geweest om te tekenen. Doncaster stond namelijk aan de vooravond van een overstap naar een nieuw stadion en daar was wél geld te besteden. Allemaal factoren die O’Driscoll wel aanspraken.

Achteraf een slimme keuze, want geld is er nog vandaag de dag nog steeds niet in Bournemouth en het stadion is evenmin af. In 2007 vlogen The Cherries dan ook uit League One. Doncaster was van ver gekomen op het moment dat O’Driscoll er tekende. In 2003 was de club na vijf jaar afzien in de donkere spelonken van de Conference via de play-offs gepromoveerd naar League Two. Daar waren ze meteen kampioen geworden en de club was sindsdien aan het overleven in de League One. Bij Doncaster was het wachten totdat het nieuwe stadion klaar was om daarna verder te groeien. Het doel was om naar The Championship te promoveren, een niveau waar de club in de jaren dertig ooit eens twee seizoenen vertoefde en van 1950 t/m 1958 ook in uitkwam.

Niet alleen meer geld om te besteden, maar ook een leukere mascotte bij Doncaster

Onder O’Driscoll werd zowel de laatste wedstrijd in het oude Belle Vue Stadium (1-0 tegen Nottingham Forest waar ik bij was) als de eerste in het splinternieuwe Keepmoat Stadium (3-0 tegen Huddersfield) gewonnen. Het was middenin een goede periode voor Donny en even werd er gehoopt dat ze de play-offs zouden halen. Dat lukte niet (Doncaster werd uiteindelijk elfde nadat op het laatst veel punten werden verloren), maar O’Driscoll had zijn stempel al wel op het elftal gedrukt en mocht in de zomer zelfs spelers halen. Geen toppers, maar het was in ieder beter dan in Bournemouth waar ieder jaar niets mogelijk was.

In het seizoen 2006-2007 was Doncaster als een middenmotor ingeschaald door de wetkantoren. Het team zou echter iedereen verbazen en kreeg zelfs de bijnaam “Het Arsenal van League One”, vanwege de fluwelen combinaties tussen de spelers. Net als bij Arsenal liep het rendement achter op de schoonheid van het spel, hoewel de Football League Trophy wel werd gewonnen na een 3-2 overwinning op Bristol Rovers in het Millennium Stadium. Het was het eerste zilverwerk voor O’Driscoll en ook pas de eerste keer dat Doncaster deze beker won.

In de competitie ging het halverwege het seizoen ook ineens erg goed. Na 23 wedstrijden kwam de ploeg op een plekje voor de play-offs te staan om die niet meer af te geven. Ze kwamen zelfs op een rechtstreekse promotieplek te staan en op de laatste speeldag was een overwinning op het matige Cheltenham genoeg om rechtstreeks te promoveren. Maar zoals vaker bij teams van O’Driscoll lukte het niet om het af te maken. Doncaster verloor met 1-2, terwijl Nottingham Forest won en zodoende rechtstreeks naar The Championship ging.

Waar de teams van O’Driscoll het in de reguliere competitie vaak op het laatste uit handen geven, zijn ze altijd wel succesvol in de play-offs. Southend was het eerste obstakel. In het kustplaatsje werd het 0-0. De return in Doncaster zou ik eigenlijk bezoeken, ware het niet dat mijn reisgenoot afhaakte door ziekte. Helaas, want het werd een voetbaldemonstratie van de Rovers. Pas bij 5-1 hield het op. Doncaster naar de finale en dan nog wel tegen de grote buren uit Leeds. Saillant detail is dat er in Doncaster meer seizoenkaarthouders van Leeds zijn, dan van Doncaster zelf. Leeds was, mede door de grote naam, de favoriet op Wembley. O’Driscoll had zijn ploeg echter uitstekend geprepareerd en meer dan terecht wonnen de Rovers met 1-0. David had Goliath verslagen.

Feest voor de Rovers nadat ze Leeds versloegen

Doncaster naar The Championship en de missie van O’Driscoll zat er eigenlijk al op. Maar hoe luidt de open deur ook alweer? Ergens komen is makkelijker dan er blijven? Doncaster was natuurlijk dé grote degradatiekandidaat en stond halverwege het seizoen strak onderaan. Na een serie van negen overwinningen in elf wedstrijden (waaronder de eerste ooit op lokale rivaal Sheffield Wednesday) halverwege het seizoen, was Doncaster toch al verrassend snel veilig. Niet Doncaster, maar Norwich, Southampton en Charlton vlogen er uit. Wie dat aan het begin van het seizoen had voorspeld was rijk geworden. Niet alleen waren de Rovers er makkelijk ingebleven, maar opnieuw waren er veel complimenten voor het leuke spel.

Afgelopen seizoen draaide de ploeg opnieuw goed mee. Doncaster had in maart zelfs zicht op een plekje in de play-offs. Het was wat geweest; Doncaster in de Premier League. O’Driscoll zelf kreeg weer volop complimenten voor de manier van voetbal. Ook slaagde hij erin om een afgeschreven spits als Billy Sharp weer belangrijk te maken. Sharp werd gehuurd van Sheffield United en maakte in een half jaar tijd vijftien goals. Door de manier van voetballen en hoe hij met weinig geld een goede ploeg kan neerzetten, is O’Driscoll in het vizier gekomen van andere clubs. Zowel Leicester City als Burnley wilden hem graag hebben dit jaar, maar de afkoopsom van een miljoen pond was beide clubs te gortig.

De bookies lijken het maar niet te leren, want ook voor dit seizoen staat Doncaster in de onderste regionen genoteerd. Leg je één pond in, dan krijg je bij er twintig terug als de Rovers promoveren. Zelf verwacht ik ook niet dat ze promoveren, maar als O’Driscoll blijft is er van alles mogelijk. Wie had namelijk het afgelopen seizoen verwacht dat Blackpool naar de Premier League zou promoveren en de afgelopen seizoenen stonden Burnley en Stoke vooraf ook niet bij de favorieten om “up” te gaan. Als het O’Driscoll dit jaar lukt met Doncaster, dan zullen de andere clubs wel voor hem in de rij staan. Dan levert hij voor het zoveelste jaar op rij een topprestatie.

Billy Sharp is een van de spelers die onder O'Driscoll helemaal opbloeide

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s