RIP Saltergate

Vorig jaar moesten we afscheid nemen van de Recreation Ground van Grays en Christie Park van Morecambe. Daarnaast verdwenen er ook een aantal stadions in de lagere regionen van het Engelse voetbal. Allemaal jammer voor de liefhebbers natuurlijk, maar geen echte ramp. Er was er namelijk maar ééntje waarvan het verdwijnen erg pijnlijk was en dat was Saltergate van Chesterfield. Een geweldig stadion, dat al sinds 1871 bestaat en nu helaas platgewalst gaat worden. Huizen komen er te staan, op deze heilige plek. Vanavond is de eerste wedstrijd van Chesterfield in het nieuwe stadion, dat de vreselijke naam B2net Stadium draagt. Tijd dus voor een eerbetoon aan Saltergate.

Eerst even een persoonlijke noot. Tweemaal heb ik dit geweldige stadion mogen bezoeken. De eerste keer was tijdens de derby tegen Nottingham Forest in 2006. De voormalige Europa Cup winnaar was afgezakt naar de derde divisie en moest daardoor naar Saltergate. De fans van Forest zullen het niet snel vergeten, want die mochten op de onoverdekte terrace plaatsnemen. Uiteraard ging het keihard regenen. Altijd lekker om helemaal doorweekt een wedstrijd te moeten volgen, terwijl er een snijdende wind staat. Zelf stond ik op The Kop en daar was het lekker droog. Over het resultaat zullen ze in Nottingham wel tevreden zijn geweest, want Forest won met 1-3.

Afgelopen jaar hoopte ik stiekem nog de laatste wedstrijd op Saltergate mee te pikken. Dat zat er helaas niet in, maar dankzij autopech kwamen we tijdens Pasen ineens in Chesterfield terecht. Zo’n kans krijg je natuurlijk niet nog een keer en ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en te vragen om een rondleiding. Ondanks dat er die middag een wedstrijd was, kreeg ik die. Heel leuk om zo’n clubmannetje over zijn club te zien vertellen en de kleedkamers en bestuurskamer te zien. Mooi was het ook om helemaal alleen in het stadion rond te dwalen. Als ik geen type ruwe bolster, blanke pit was geweest, had ik zeker een traantje weggepinkt.

De befaamde brievenbus van Saltergate

Dit jaar gaat het dus plat, helaas. Geen Saltergate meer, hoewel er eigenlijk nooit een Saltergate is geweest. Officieel heet het namelijk The Recreation Ground. Dat is een saaie ruknaam en al in de jaren twintig noemde iedereen het stadion Saltergate. Die naam komt van de wijk waarin het ligt. Een beetje zoals Celtic Park vaak Parkhead wordt genoemd en het Arsenal Stadium Highbury. De eerste wedstrijd werd op 4 november 1871 gespeeld. Chesterfield nam het die dag op tegen Rotherham, een mooi affiche. Het stadion werd destijds nog gedeeld met een cricketclub en zag er daardoor vreemd uit. Pas midden jaren negentig (in de 19de eeuw) vertrokken de cricketers naar een eigen stadion.

In 1899 zag Saltergate voor het eerst Leaguevoetbal. Chesterfield FC was verkozen tot de rangen der profclubs. Die status bracht ook verplichtingen met zich mee en het stadion werd flink verbouwd. Archibald Leitch, de befaamde stadionbouwer, ontwierp onder andere de huidige Main Stand. Het is een van de weinige die er nog over is in het snel veranderde Engelse stadionlandschap. Helaas is de tribune geen beschermd monument, zoals dat bij Fulham wel is. Ik denk dat veel mensen daar nog spijt van gaan krijgen, want Saltergate is het stadion dat nog het meeste originele Leitch-kenmerken heeft. Vandaar dat zowel het Schotse als het Engelse voetbalmuseum een aantal jaar geleden om crush barriers van het stadion hebben gevraagd. Het waren de laatste die nog origineel van Leitch waren en daarmee historisch van grote waarde.

De Main Stand van Saltergate is een van de laatste van haar soort

23 oktober 1967 was een bijzondere dag voor Chesterfield. De club won met 2-0 van Lincoln City. Niets bijzonders, ware het niet dat het voor het eerst was dat op Saltergate onder kunstlicht werd gespeeld. Daarmee was Chesterfield de laatste club in Engeland die die deed. Lange tijd wilde het bestuur daar namelijk niets van weten. Ironisch genoeg had Chesterfield de eerste club kunnen zijn onder floodlights. Rochdale had ze namelijk al in 1955 en vroeg aan Chesterfield of zij een wedstrijd naar de avond wilde verplaatsen om onder de kunstlampen te spelen. Chesterfield weigerde en kwam daardoor niet in de boeken als eerste club onder kunstlicht, maar als laatste.

Eigenlijk werd er na het installeren van de floodlights weinig meer veranderd aan het stadion. Zelfs na het Taylor rapport werd het stadion niet verbouwd en kreeg de club keer op keer dispensatie. Pas in 2000 werd de club opgedragen om de boel te verbouwen, anders zouden drie van de vier tribunes worden afgekeurd. Het zorgde ervoor dat The Kop en de terrace voor de uitfans een nieuwe laag beton kreeg en dat de Compton Street Terrace stoeltjes kreeg. Die laatste tribune is wel een beetje het minpuntje van het stadion, want de stoeltjes stonden een paar meter van het veld af. Voor de rest werd er kleine dingen veranderd en werd er een plan gemaakt om te verhuizen naar een nieuw stadion.

Deze Kop kreeg een nieuwe laag beton in 2001

Er werden tientallen locaties genoemd en even zoveel werden weer afgeschoten. Er werd zelfs gekeken of Saltergate niet een grote renovatie kon ondergaan. Dat bleek veel te duur. Het gunstigste was om de grond van het stadion te verkopen en ergens anders een nieuw stadion te bouwen. Het voormalige terrein van Dema Glass Works bleek een uitstekende plek op slechts anderhalve kilometer van het stadscentrum. Daar zal Chesterfield in het B2net Stadium (gruwelijke naam) op 24 juli een officiële openingswedstrijd spelen tegen Derby County. Het stadion heeft natuurlijk alle faciliteiten die voldoen aan de moderne standaard, maar toch blijft het jammer dat Saltergate niet meer is.

Toch blijft het stadion mede dankzij de film The Damned United toch voortleven. De film over Brian Clough bij Leeds, had natuurlijk ook een groot deel over zijn periode bij Derby County. Probleem voor de filmmakers was dat The Baseball Ground van Derby allang plat is gebuldozerd. Gelukkig was Saltergate er nog, waarvan de hoofdtribune ontzettend veel weg had van die oude op The Baseball Ground. In ruil voor een mooie som geld, mocht het productiebedrijf Saltergate gebruiken en Derby County kenmerken geven.

Overal op de Main Stand zijn de groene accenten van The Damned United nog te vinden

Voor de ingang werd een Derby County-logo opgehangen en het blauw werd overgeschilderd met groene verf. De club kreeg na afloop nog extra geld om het opnieuw blauw te verven. De man die mij een rondleiding gaf, vertelde me dat de club het geld niet heeft gebruikt voor het opnieuw schilderen. De club stak het mooi in de selectie, waardoor de Main Stand nu die vreemde groene accenten heeft. Slim, want de Chesterfield wist op dat moment al dat ze gingen vertrekken naar de nieuwe locatie. Tijdens mijn rondleiding met Pasen heb ik natuurlijk flink wat plaatjes geschoten. Het resultaat daarvan is hier te zien: Saltergate met Pasen.

Na Pasen waren er nog een aantal potjes. Lange tijd leek het erop dat Chesterfield in zijn laatste jaar in Saltergate ging promoveren. Een totale ineenstorting op het laatste, waarin slechts twee van de dertien wedstrijden werden gewonnen, zorgde ervoor dat Chesterfield zelfs geen play-offs haalde. De laatste wedstrijd van het seizoen tegen Bournemouth was daardoor een echte farewell match. Chesterfield boog een 0-1 achterstand om in een 2-1 overwinning, dankzij een goal van Derek Niven in de 96ste (!) minuut. Het is natuurlijk geweldig dat Chesterfield de laatste wedstrijd op Saltergate in de laatste minuut won, maar wat daarna gebeurde was nog mooier: een pitch-invasion in een rolstoel. Een passend einde van het stadion.

Op deze foto zijn zowel het oude als het nieuwe stadion goed te zien

8 Reacties op “RIP Saltergate

  1. Doodzonde. Alle argumenten die de clubs hebben om te verhuizen zijn er natuurlijk, maar ik kan er niet aan wennen . Zo blijft er niks over. Snap ook niet dat de nieuwe stadions niet wat speelser ontworpen kunnen worden. Je kan toch ook in een oud ontwerp een nieuw stadion maken? Net als een nieuwe jaren dertig woning… Erg jammer allemaal

  2. Afgelopen seizoen Saltergate bezocht voor de wedstrijd tegen Rochdale; stond op de Kop en het is (was) een heerlijk oud stadion. Het nieuwe stadion is mij te modern; ik zal het nog wel een keer bezoeken, maar het staat niet hoog op mijn lijst.

  3. 😦
    Ach, de ziekte van de moderne stadions die allen op elkaar lijken duikt overal op. Ook in mijn thuisland België (nu ook het Crossingstadion gesloopt wordt blijven er ook nog slechts een 10 a 20 echt oude stadions over) en mijn huidige thuisland Spanje is het hetzelfde probleem. Ik was gisteren toevallig nog aan het oude stadion van Espanyol op de historische locatie aan het Olympisch Dorp met uitzicht over de hele stad ; dat is nu een atletiekstadion terwijl Espanyol in een buurgemeente een moderne bak neerbouwde die wel akoestisch erg leuk is maar voorts heel erg lijkt op het doorsnee Engelse of Duitse stadion.

    Minstens even erg als het verdwijnen van stadions op zich is de namen die men nu gebruikt voor nieuwe stadions. “B2Net stadium” is pure horror. Doet me denken aan het “Vast en Goed Stadion” in Nederland of hoe KV Mechelen en RC Genk na decennia plots hun stadionnaam veranderden om de sponsor tevreden te stellen. In Zwitserland gaat het zelfs zo ver dat een club haar naam veranderde in een website-adres van de sponsor (FC Interwetten.com als clubnaam, en dit is geen grap) ; in het UK hebben we het befaamde Total Network Solutions FC als voorbeeld. De commercie neemt het helemaal over van de sport, ik vrees dat we ooit nog eindigen zoals in het wielrennen waar alle teams gewoon naar hun sponsor zijn vernoemd.

    Tip voor nostalgici: wie nog echt stokoude stadions wil zien waar de tijd nog is blijven stilstaan, moet in de voormalige communistische landen gaan zoeken. In Hongarije, Polen, Wit Rusland, Oekraine, Rusland, Armenie etc staan nog enkele bakken die sinds het Soviet-tijdperk niet meer veranderd zijn en waar de clubs ook het geld niet hebben om weldra te moderniseren. De groundhopper in mezelf krijgt meer en meer zin in de voormalige Sovietunie voor een stadionreisje van enkele dagen. Al vrees ik dat met dat Euro 2012 in Polen en Oekraine ook hier de modernisering weldra zal toeslaan😦

  4. PS: is het nu al bekend of Barnet nog op Underhill mag blijven voor de nabije toekomst? Een heel leuke club en stilaan 1 van de weinige nog ietwat authentieke stadions in de League die van de sloophamer of grootse modernisatie gespaard bleven.

  5. A great post about a great ground which was/is very close to my heart. May I use your photo of the press box painted green for a post on my own blog? (I am going to write about Saltergate appearing in the Damned United) I will of course acknowledge your contribution!
    PS apologies for writing in English – I can do French, but not Dutch I’m afraid…

  6. Pingback: I [heart] Saltergate « The Assommoir

  7. Pingback: Derelict Saltergate | Doing the 116 Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s