John Beck: The Dracula of Football

Het WK is weer voorbij, dus kunnen we ons weer gaan richten op het Engelse voetbalseizoen. Als voorbereiding op dat nieuwe seizoen ben ik van plan om vijf keer een portret te maken over een manager. Alle vijf de hoogste divisies in Engeland komen aan de beurt. We beginnen in de Conference met John Beck (56). Een grote naam uit het verleden, die voor het eerst sinds negen jaar een ploeg alleen onder zijn hoede heeft. Hij heeft dit jaar maar één opdracht en dat is bijna een onmogelijke, want de kans dat Histon in de Conference blijft is een erg kleine. Aan de andere kant heeft Beck vaker wonderen verricht en kent hij alle gemene streken om zijn doel te bereiken.

John Beck was als voetballer een creatieve middenvelder, die zijn carrière begon bij het swingende QPR van de jaren zeventig. In 1972 maakte hij zijn debuut, maar het lukte hem niet om een vaste plek te veroveren. Tijd om te verkassen en Coventry was in 1976 de nieuwe standplaats van John Beck. The Sky Blues speelden met Beck in hun gelederen oogstrelend voetbal en haalden tegelijkertijd resultaten. Na Coventry speelde Beck nog vier jaar voor zowel Fulham als Bournemouth. In 1986 tekende hij voor Cambridge United, dat twee jaar op rij was gedegradeerd en op dat moment dankzij een herverkiezing in de Football League bleef. Als veteraan zorgde Beck ervoor dat Cambridge zich netjes handhaafde in de Fourth Division. Na 112 wedstrijden maakte een zware blessure een einde aan de carrière van John Beck. Hij kreeg echter het aanbod om assistent te worden en dat nam Beck graag aan.

Na een achtste plek in 1989, was het seizoen erop promotie het doel. Het draaide echter voor geen meter en manager Chris Turner werd ontslagen. John Beck nam het roer in januari 1990 over en de successen kwamen onmiddellijk. Cambridge werd zesde in de Fourth Division, dat betekende dus play-offs. Daarin werd eerst Maidstone opzij gezet, waardoor Cambridge het in de finale op Wembley tegen Chesterfield mocht opnemen. Ook die pot werd gewonnen en Cambridge United mocht naar de Third Division. Daar werden ze meteen kampioen. Het bestuur was erg tevreden dat ze Turner hadden ontslagen en Beck hadden aangesteld. Een gouden greep, want buiten de successen in de competitie, haalden The U’s ook tweemaal op rij de kwartfinale van de FA Cup. Een prestatie die ze nog nooit hadden geleverd en sindsdien ook nooit meer hebben herhaald.

Dion Dublin was een van de belangrijkste mannen van het Cambridge van John Beck

In de Second Division gingen Beck en zijn mannen gewoon door. Halverwege december stond Cambridge United bovenaan en leek voor het eerst in haar geschiedenis te promoveren naar het hoogste niveau. Dat hoogste niveau zou overigens het jaar erop voortaan Premier League heten. Maar met de start van het nieuwe jaar, zakte Cambridge wat in. Ipswich werd kampioen en zou samen met Middlesbrough promoveren. Het lukte Cambridge wel om de play-offs te halen, als nummer vijf. Van de laatste tien potjes had Cambridge er echter slechts twee gewonnen en in de play-offs werden ze er dan ook uitgeknikkerd door Leicester City (dat zelf de finale zou verliezen van Blackburn). Nooit zou Cambridge dichterbij promotie naar de Premier League komen.

Er zat echter ook een nadeel aan het voetbal van Cambridge, want het was betonvoetbal van Ballast Nedam niveau. Daarnaast werden er allerlei smerige trucs uitgehaald om te winnen. We hebben het hier over begin jaren 90, toen het Engelse voetbal nog niet was verziekt door Portugese huilebalken en andere duikelaars. Kick & Rush was normaal, maar over Cambridge werd met schande gesproken. Het moet er dus vreselijk hebben uitgezien. Beck kreeg een karrenvracht aan kritiek over zich heen en ondanks de successen van het kleine Cambridge United, werd de ploeg nooit populair. Het publiek zag ze graag falen. John Beck werd afgeschilderd als The Dracula of Football. Dit omdat hij volgens een krant ‘al het leven uit het voetbal zoog’.

Qua voetbal was het bij The U’s nooit genieten voor de liefhebbers van de passing game. Beck, zelf al voetballer wel een stylist, liet zijn ploegen hoofball spelen. De bal hoog in de lucht richting lange spitsen. Die spitsen (waaronder Dion Dublin) kregen de instructie hun ellebogen in verdedigers te planten. Daarnaast droeg Beck de terreinknecht van Cambridge United op om het gras in de hoeken niet te maaien, zodat de bal daar vaart minderde en zijn spelers de tijd hadden om die hoge ballen binnen te houden. Ook liet hij de dug-out van de tegenstanders verplaatsen naar de cornervlag, zodat coachen erg lastig was. Verder kreeg diezelfde tegenstander half opgepompte ballen voor de warming-up en zat de thee van de uitploeg vol met suiker, zodat die niet te zuipen was.

Hoofball, zoals John Beck het graag zag

Overbodig om te zeggen dat het goed was dat Cambridge twee jaar op rij promoveerde, want ze kregen dat natuurlijk terug als ze ergens anders op bezoek gingen. Ook voor zijn eigen spelers was Beck niet mals. Tijdens de training en voor de wedstrijd moesten de spelers elkaar overgieten met ijswater, ook al was het rond het vriespunt en hij liet ze ook voor de wedstrijd keihard tegen de muren van de kleedkamer bonzen, begeleid door een soort oorlogskreet. Discussie met Beck was niet mogelijk voor de spelers en zolang er succes was, had Beck natuurlijk gelijk. In 1992-1993 ging de start niet zo goed en het bestuur besloot Beck in oktober er al uit te gooien. Bizar, want een paar maanden eerder hadden ze nog de play-offs gehaald. Cambridge United was in 1995 alweer terug in de vierde divisie. Een terecht straf voor het domme bestuur.

Na zijn avontuur bij Cambridge werd Beck manager van Preston North End (1992-1994) en Lincoln City (1995-1998). Slecht deed hij het er niet, maar de successen van Cambridge kon hij nooit benaderen. Door zijn negatieve imago kwam hij ook nergens meer aan de bak. In 2001 was er nog een korte interim periode bij zijn geliefde U’s, maar nadat hij ze gered van degradatie hield hij het in november voor bekeken wegens te weinig perspectief. Na een korte periode zonder voetbal, kreeg Beck de aanbieding om samen met oud-ploeggenoot Steve Fallon bij Histon wat op te gaan bouwen. Histon was een piepkleine club uit een voorstadje van Cambridge. Fallon was manager geworden in 1999, toen de club in de Eastern Counties League Premier Division uitkwam (negen divisie) en had de club langzaamaan opgebouwd. Om nog wat stappen te maken, dacht hij John Beck nodig te hebben.

De combinatie Fallon-Beck werkte geweldig. Histon steeg als een meteoriet en in 2005 werd de club kampioen van de Southern Premier League. Het jaar erop werd de play-offs finale van de Conference South gehaald, maar verloren. In 2007 werd dat goed gemaakt en werd de club kampioen met maar liefst 19 punten voorsprong op nummer twee Salisbury. De vierde promotie in zeven jaar. Toch was de promotie niet het hoogtepunt van het jaar. Histon lootte namelijk in de FA Trophy tegen grote buur Cambridge United (die in 2005 waren gedegradeerd naar de Conference). Voor Fallon en Beck was het ontmoeting met hun ex-club, terwijl de fans van Histon erg opkeken tegen de ontmoeting met de club die in de jaren negentig nog zeven divisies hoger speelde. Het was ook de eerste ontmoeting tussen beide clubs in veertig jaar. Voor het eerst kwamen er meer dan 3000 mensen kijken naar een thuiswedstrijd van Histon en die werden verwend. De club won tot ieders verrassing met maar liefst 5-0.

Histon wint met 5-0 van Cambridge en het leven is goed

Na de promotie werd Histon door sommige zelfs gezien als een van de zwarte paarden om misschien wel stiekem te promoveren. Histon werd zevende en pakte zo naast een plekje voor de play-offs. De derby’s tegen Cambridge United eindigden allebei in een 1-0 overwinning voor de thuisploeg. Overigens kreeg Histon bakken kritiek over zich heen, want het spel was hoofball van het zuiverste soort. Beck drukte duidelijk zijn stempel op het spel van het team. De kritiek werd nog groter in 2008-2009, maar ook de successen groeiden. In de FA Cup werd Leeds in eigen huis met 1-0 verslagen. Het was de eerste keer in haar geschiedenis dat Leeds in die beker verloor van een non-leagueclub. Daarnaast deed Histon heel lang mee om de titel. Uiteindelijk werden ze derde, slechts vijf punten achter kampioen Burton Albion. In de play-offs werd er in de halve finale verloren en dat was een beetje het begin van het einde voor de club.

Afgelopen seizoen viel de twee-eenheid tussen Fallon en Beck namelijk uit elkaar. Beide mannen kregen ruzie en het bestuur besloot John Beck te ontslaan. Een foute keuze, want onder Fallon stortte het hele team in elkaar en in januari 2010 werd ook hij ontslagen. Het was sowieso niet het jaar van Histon, want het geld bleek op te zijn. Pas op de laatste speeldag speelde de club zich veilig en dit jaar zijn ze dé kandidaat voor degradatie. Het bestuur besloot wel om John Beck terug te nemen als manager. Misschien dat Beck dit jaar een wonder kan verrichten en Histon in de Conference kan houden. Lukt hem dat, dan is dat misschien wel de grootste prestatie die hij ooit heeft geleverd.

4 Reacties op “John Beck: The Dracula of Football

  1. Betonvoetbal en toch 5-0 winnen? Dat moeten dan wel dodelijk efficiënte spitsen geweest zijn die elke bal die in hun richting kwam er in trapten?

    Lijkt me een erg akelig figuur om mee te werken. Dat ijswater en het gebrek aan dialoog lijken haast op een militair kamp waar dissidenten worden gevangen gehouden. Die Beck klinkt een beetje als de Kim Jung Il van het Engelse voetbal: het systeem werkt nu en dan best, maar ten koste van een totalitaire dictatuur.

    • Als je goed met de lange bal speelt, kun je een tegenstander overhoop spelen. Vooral als ze kleinere verdedigers hebben.

      Beck is er inderdaad nog eentje van de oude stempel. Ik denk dat het ook de reden is dat hij ondanks die successen bij Cambridge nooit meer ergens echt een kans heeft gehad.

  2. Dit is, gezien zijn handelswijze, dan toch dé gedroomde nieuwe bondscoach voor Noord Korea? Een manager met de harde hand die desnoods de foltertuigen en waterboarding bovenhaalt als zijn spelers hun opdracht niet uitvoeren… Een soort trainer/dictator met een totalitair regime in de kleedkamer.

  3. William van Holsteijn

    Heeft die John Beck ook niet bij Preston gezeten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s