“I don’t want to be the centre of attention. The focus should be on the team”

De titel van deze post was een uitspraak van Di Canio. Ik moest eraan denken toen Sunderland vanmiddag met 0-3 won van Newcastle. Voor het eerst sinds 1979 wonnen The Mackems zo dik in Newcastle. Een belangrijke overwinning voor Sunderland, want ze leken rechtstreeks op weg naar de Championship. Di Canio is knettergek, maar toch lijkt hij iets bij de spelers te raken. Met Swindon promoveerde hij vorig jaar meteen en dit jaar deden ze ook weer bovenin mee. Sunderland was een tamme ploeg, maar nu zit er ineens vuur in. Met Di Canio was er vandaag veel vermaak, ondanks dat hij erg low profile was. Want: “I don’t want to be the centre of attention. The focus should be on the team”. Bovenstaande en onderstaande foto’s bewijzen dat hij woord heeft gehouden.

Michel & Sunderland

Tijd voor weer een Foreign Fans, qua reacties de populairste rubriek op mijn blog. Nu we vanwege het verslag over de Tyne-Wear derby een beetje in de Sunderland-sferen zijn op DT116, tijd om eens een Nederlandse fan van die club aan z’n mouw te trekken. Niet Hans de Roon, want die is al in zowat elk blad verschenen, maar de 44-jarige Go Ahead-fan Michel Hulman uit Schalkhaar, een plaatsje onder de rook van Deventer. Een gesprek over Sunderland, Roker Park, het wonen in Engeland en de relatie tussen Sunderland en Newcastle.

Intro Sunderland v Newcastle United

Hoewel Wednesday v Leeds en Huddersfield v Wolves me op voorhand erg mooi leken, draaide het tijdens deze trip maar om één pot: Sunderland v Newcastle oftewel de Tyne-Wear derby. Het is een derby die al jaren op mijn lijstje staat en daardoor was Sunderland zo lang ongevinckt. Sunderland als stad viel me 100% mee. De avond van te voren hadden we een geweldige stapavond en de hele vibe die in de stad hing, was erg aangenaam. De wedstrijd zelf was enorm slecht. Werkelijk niet om aan te gluren, maar de hele sfeer er omheen beviel me wel. Het is zeker niet de meest luidruchtige derby die ik ooit bezocht heb, maar het beviel me toch zo goed dat ik hier zeker nog een keertje terug ga komen. Voor het verslag moet je hier klikken.

Last match at Roker Park

Meestal krijg je rare spam in je mailbox, maar soms zitten er juweeltjes tussen. Zo kreeg ik van Michel Hulman zijn foto’s toegestuurd van Sunderland v Everton. Een bijzondere pot, want het was de laatste wedstrijd op Roker Park. De foto’s zijn esthetisch niet zo geweldig, maar ik kan er erg van genieten. Ze zijn niet zo scherp en aan de kleding zie je dat het de jaren negentig zijn. Maar wat ben ik jaloers. Michel stond gewoon op de Fulwell End tijdens de laatste wedstrijd op Roker Park. Beter kan het bijna niet worden. Het Stadium of Light is, zeker voor een nieuwbouwstadion, best aardig, maar dit zijn de echte stadions. Vanwege kathedralen als Roker Park ben ik ooit verliefd geworden op het Engelse voetbal. Hieronder de oldskool foto’s van Michel, waarvoor dank.

Leigh Richmond Roose: Yr Ercwlff Synfawr Hwn

Vorig jaar beloofde ik in mijn stuk over Willie Angus ieder jaar op 11 november (Armistice Day) met een verhaal over voetbal en WO I te komen. Belofte maakt schuld, vandaar vandaag een stuk over Leigh Richmond Roose, een van de meest extravagante voetballers die er ooit heeft rondgelopen in het Engelse voetbal. De fratsen van Mario Balotelli zijn kinderspel vergeleken met wat Roose allemaal uithaalde, zeker als je het in die tijd deed. Overigens was Roose niet alleen een opvallend figuur, maar ook een uitstekende keeper. Helaas eindigde zijn leven in 1916, zoals zoveel landgenoten, in de modder van Frankrijk. Nooit werd er meer iets van hem teruggevonden.

The Tyne-Wear derby: The Reason to Hate

De rivaliteit in Glasgow is gebaseerd op geloof, die in Bristol op geografie en die in Nottingham op afkomst. De Tyne-Wear derby komt door iets anders: steenkool. “Bringing coals to Newcastle” is het Engelse gezegde voor ons “water naar de zee dragen”.  In Noordoost-Engeland stikte het namelijk van de steenkool. De steenkoolvelden van Northumberland (rondom Newcastle) en Durham (Sunderland) behoorden tot de grootste ter wereld. Het maakte de toplaag in die regio’s steenrijk, maar men wil altijd meer. Terwijl ze makkelijk naast elkaar konden bestaan, stonden ze elkaar naar het leven. Dat is al zo sinds de 13^de eeuw. De Tyne-Wear derby is daarom al veel ouder dan die eerste pot in 1888 en gaat ook veel verder dan voetbal alleen.

De Woensdagfoto: Tyne-Wear derby in the 70′s

Klik voor vergroting

Bron: Football Ground Guide

Roker Park

Over een ruime week zit ik in het Stadium of Light voor Sunderland v Newcastke. Schijnt, voor een nieuw stadion, best een aardige ground te zijn. Ik ben benieuwd. Maar stiekem zal ik toch wel een beetje balen dat ik deze derby niet op Roker Park heb gezien. Dat stadion is namelijk degene waarvan ik het meeste baal dat ik die nooit heb gevinckt. Ik had heel graag Ayresome Park, Leeds Road, The (Old) Den, The Baseball Ground en The Dell gezien, maar als Professor Barabas me één kans geeft om me ergens heen te sturen, dan is het Roker Park. Komt allemaal door een FA Cup wedstrijd, ergens begin jaren negentig. De BBC maakte een schitterend voorfilmpje over Roker Park en ik was op slag verliefd. Vandaar, na de special over Goodison Park, nu eentje over Roker Park.

De Woensdagfoto: Roker Park & Stadium of Light

Guest Report: A Welsh Weekender

Het heeft even geduurd, maar we kregen weer een ‘guest report’ in onze mailbox. Ditmaal van Aaf, die vorig jaar ook meeging naar Pheonixclub Hitchin. Hij vinckte begin september zowel Swansea City als Cardiff City in één weekend. Wales is erg leuk en als je dan ook nog eens beide clubs kan vincken, is dat een kans die je eigenlijk niet mag laten liggen. Dat deed Aaf ook niet. Hier zijn relaas van het prachtige weekend.