Leigh Richmond Roose: Yr Ercwlff Synfawr Hwn

Vorig jaar beloofde ik in mijn stuk over Willie Angus ieder jaar op 11 november (Armistice Day) met een verhaal over voetbal en WO I te komen. Belofte maakt schuld, vandaar vandaag een stuk over Leigh Richmond Roose, een van de meest extravagante voetballers die er ooit heeft rondgelopen in het Engelse voetbal. De fratsen van Mario Balotelli zijn kinderspel vergeleken met wat Roose allemaal uithaalde, zeker als je het in die tijd deed. Overigens was Roose niet alleen een opvallend figuur, maar ook een uitstekende keeper. Helaas eindigde zijn leven in 1916, zoals zoveel landgenoten, in de modder van Frankrijk. Nooit werd er meer iets van hem teruggevonden.

De Woensdagfoto: Sir Stanley Matthews at The Victoria Ground

(klikken voor vergroting)

Foto van: Flickr

Stoke City and the League Cup win in 1972

Het gaat geweldig met Stoke City op het moment. Ik weet nog dat ik verbaasd was toen ze promoveerden in 2008. Stoke City in de Premier League, dat klopte niet. Maar gelukkig doen ze het daar erg goed. Daarnaast werd vorig jaar de finale van de FA Cup gehaald en staan ze dit jaar wederom in de kwartfinale. Tel daarbij op dat ze in de competitie alweer veilig zijn en dat ze een mooi avontuur in Europa hebben gehad en je weet dat het leven goed is in het rode deel van Stoke-on-Trent. Toch ontbreekt er nog een ding en dat is een prijs. Die wonnen ze sowieso niet veel in hun verleden. Eigenlijk maar eenmaal, de League Cup in 1972. Paul de Vries ging veertig jaar terug in de tijd en maakte een reconstructie van die winst.

Potters in Europe

Komende donderdag is er weer een voorronde in de Europa League. Ditmaal de derde. Dat wordt genieten van potjes als Alania Vladikavkaz v Kecskemeti TE, Levski Sofia v FC Spartak Trnava en Differdange v Olympiacos Volou. Hoe leuk ook, voor mij telt er maar eentje en dat is het de pot van Stoke. Voor het eerst in 37 jaar spelen ze weer in Europa en dat is geweldig. Ik heb altijd een zwak gehad voor The Potters. Mooie, authentieke club. Dat is ook de mening van Paul de Vries. Speciaal voor DT116 zocht hij een Potter op die erbij was, 37 jaar geleden tegen Ajax. Samen met deze Guy Harvey boomde hij over de oude tijden, toen Stoke een van de beste periodes uit haar geschiedenis kende. De League Cup en de Watney Cup werden gewonnen en Stoke City was een grootmacht in Engeland. Genoeg reden om eens terug te blikken.

Watney Cup 1973: The End

De Watney Cup was een toernooi dat vier jaar lang bestond. Het format was simpel: van iedere divisie mochten de twee clubs deelnemen die het meeste hadden gescoord het voorafgaande seizoen en niet waren gepromoveerd of zich hadden geplaatst voor Europees voetbal. Deze acht clubs speelden in een knock-out format tegen elkaar om zo uiteindelijk de winnaar te bepalen. Het was niet mogelijk dat twee clubs uit dezelfde divisie elkaar in de kwart- of halve finale troffen. Verder kreeg de club uit de laagste divisie altijd het thuisvoordeel in de eerste ronde. Het toernooi werd uitgezonden op tv, had enkele noviteiten en de winnaar kreeg een mooie beker. In deze laatste aflevering de Watney Cup van 1973, waarin weinig leuke wedstrijden waren te zien. Dit betekende ook meteen het einde van beker.

Manchester City v Stoke City (FA Cup Final)

De FA Cup was ooit de ultieme prijs in het Engelse voetbal. Dat toernooi is een stuk ouder dan de competitie en stond vroeger ook hoger in aanzien dan de landstitel. De laatste jaren is het helaas wat gedevalueerd en als er een finale is met een van het drietal Man United, Arsenal of Chelsea, kijk ik er amper naar uit. De enige leuke finales van de afgelopen jaren vond ik Liverpool v West Ham en Portsmouth v Cardiff. Gelukkig hebben we deze zaterdag weer een geweldige finale. Stoke City v Manchester City. Een pot waar de historie vanaf druipt. Beide hebben al meer dan 35 jaar geen prijs gewonnen en daar gaat dit weekend hoe dan ook verandering in komen.

Delilah

Een paar weken geleden schreef ik over de herkomst van “Blue Moon”, het lijflied van de fans van Manchester City. Dat was voorafgaand aan de halve finale van de FA Cup, die ze wonnen. Nu wil het toeval dat ze de finale tegen Stoke City spelen. Stoke, een van de rauwste clubs in Engeland, heeft namelijk ook een kitscherig lied veranderd in een echte terrace song: Delilah. Dit lied van Tom Jones moet je een keer gehoord uit de kelen van de Stoke-fans. Vooral als het massaal gezongen wordt, is het een genot voor het oor (en slecht voor je trommelvliezen). Maar waarom zingen de fans van Stoke nu juist “Delilah”?