The Lincolnshire derby

Alle vier de wedstrijden die we rond de jaarwisseling gaan bezoeken hebben wel iets. Een favoriet is erg lastig te kiezen, maar als de Vinckgod mij dwingt om er eentje uit te pikken, is het Grimsby Town v Lincoln City oftewel de Lincolnshire derby. Naar die wedstrijd kijk ik momenteel het meeste uit. Vandaar dat het tijd is om eens wat dieper in die derby te duiken. Gelukkig was Pete Green van Cod Almight, een van de beste supporterssites van Engeland, zo vriendelijk om mij wat inzichten te geven in deze wedstrijd en te vertellen hoe deze pot leeft onder de fans. Het woord is dus aan Pete.

Watney Cup 1972: Pirates hijack the Watney Cup

De Watney Cup was een toernooi dat vier jaar lang bestond. Het format was simpel: van iedere divisie mochten de twee clubs deelnemen die het meeste hadden gescoord het voorafgaande seizoen en niet waren gepromoveerd of zich hadden geplaatst voor Europees voetbal. Deze acht clubs speelden in een knock-out format tegen elkaar om zo uiteindelijk de winnaar te bepalen. Het was niet mogelijk dat twee clubs uit dezelfde divisie elkaar in de kwart- of halve finale troffen. Verder kreeg de club uit de laagste divisie altijd het thuisvoordeel in de eerste ronde. Het toernooi werd uitgezonden op tv, had enkele noviteiten en de winnaar kreeg een mooie beker. In deze derde aflevering de Watney Cup van 1972, waarin de piraten uit Bristol er vandoor gingen met de beker. Opnieuw werd de finale beslist na penalty’s.

Lincoln in the Conference

Lincoln City is voor mij toch wel een van de meest verrassende degradanten van de afgelopen seizoen. Voor mijn gevoel zijn The Imps een subtopper in League Two, met zo nu en dan een uitschieter naar League One. Het komt er alleen maar niet uit. In de afgelopen acht jaar, haalde Lincoln maar liefst vijf keer de play-offs in League Two, maar promoveren lukte maar niet. Daarna werden ze een grijze middenmotor om afgelopen mei ineens te degraderen. En dat terwijl ze halverwege maart nog veertiende stonden! Twee punten uit de laatste elf wedstrijden bleken er net te weinig om erin te blijven. Volgend jaar Lincoln dus in de Conference, geen onbekend terrein voor de club. Ze waren in 1987 de allereerste club die vanuit de Football League degradeerde naar dat hoogste non-league niveau. Dat jaar werden ze meteen kampioen. Tijd voor een terugblik op dat ene seizoen.

That Final Day 2010/2011

Lange tijd leek het een erg saai einde te worden in League Two. Eigenlijk al in februari was het duidelijk dat Barnet en Stockport County eruit zouden vliegen, maar ineens was er daar de herrijzenis van The Bees. Helaas is Stockport alleen nog op papier te redden, vanwege dat dramatische doelsaldo van ze. Voor de rest strijden er de laatste twee potten nog vijf clubs om de degradatie te ontlopen. Hieronder een overzicht van de wedstrijden die deze clubs nog achter de hand hebben. Als ik nu geld op de degradant moet inzetten is het helaas toch Barnet, hoewel ik hoop op Northampton. Rukclub, rukstadion en arrogant volk, toen iemand van ons wat foto’s wilde maken van dat stadion. Dat ze mogen wegkwijnen in de Conference.

The Lincoln Imp

Als je in Engeland over Lincoln begint, zal de gemiddelde Engelsman al snel de Lincoln Imp noemen. De meeste mensen zullen nu denken “Wat is een Lincoln Imp?” en terecht, want in Nederland is dat geen bekend figuur. Aangezien ik komende week – als het weer meewerkt – naar Lincoln trek om de lokale voetbalclub te bezoeken (waarvan de bijnaam The Red Imps is) en daarbij uiteraard de stad, is het eens tijd om de Lincoln Imp nader te bestuderen. Hij is namelijk te zien in de Lincoln Cathedral, dus de kans is groot dat ik hem tegen ga komen en hoe dan te handelen?

That Final Day #5

Robbie Reinelt, hero for one day

Dit is het 24ste jaar dat is er sprake van rechtstreekse degradatie uit het vierde profniveau van Engeland. In al die jaren hebben we verschillende saaie ontknopingen gehad, clubs die door faillissement er niet uit hoefden en promovendi uit de Conference wiens stadions niet voldeden, waardoor er niemand degradeerde. Gelukkig is er dit jaar weer sprake van een spannende strijd onderin, waarbij het tot op de laatste speeldag nagelbijten is voor de betrokkenen. In de 23 jaar daarvoor gebeurde dat nog zesmaal. De komende drie artikelen gaan over die final days uit het verleden. Als eerste komen de seizoenen 1986-1987 en 1996-1997 aan bod, met daarin bijtende honden, goals in de blessuretijd en Robbie Reinelt.