Video of the Week: Maggie Thatcher, your Boys took a hell of a beating

De kwalificatierondes voor het WK 2014 in Brazilië zijn weer begonnen, ook voor Engeland. The Three Lions speelden twee dagen geleden uit tegen Moldavië en mogen over twee dagen op Wembley proberen op zes punten te komen, tegen Oekraïne. Vandaag precies 32 jaar geleden speelde Engeland ook een kwalificatiewedstrijd. Destijds in Oslo. Noorwegen stelde toen nog geen fuck voor en tegen Engeland werd flink opgekeken door de Noren. Noorwegen won echter met 2-1, waardoor Engeland de laatste wedstrijd tegen de Hongaren moest winnen om zich te kwalificeren. Dat lukte, maar iedereen zal zich deze pot tegen de Noren herinneren door de Noorse commentator die helemaal uit z’n plaat ging. De uitspraak “Maggie Thatcher, your Boys took a hell of a beating”, is legendarisch geworden.

De Woensdagfoto: Achtung! Surrender Fritz!

We’re not English, We are Scouse!

Nederland kleurt rondom Koninginnedag en eindtoernooien oranje, maar voor de rest zie je amper Nederlandse vlaggen. En als je er al eentje draagt, moet je oppassen niet voor racist uitgemaakt te worden. In Engeland hebben ze daar minder last van en zijn ze juist erg trots op hun vlag. Ik kom vaak in Engeland en overal zie je dan Engelse vlaggen hangen, vooral in de wat armere steden en gebieden dicht bij de grens met Wales of Schotland. Wat dat betreft zou Liverpool, een stad met veel pauperwijken en nabij Wales, een zee van St. George Flags moeten zijn, maar daar zie je er juist weinig. In Liverpool zijn ze namelijk helemaal niet zo’n fan van het Engelse elftal en Engeland. Ze zetten zich er tegen af en vooral op Anfield laten ze graag weten dat ze geen Engelsen zijn, maar Scousers. “We’re not English, we are Scouse”, dat is het adagium op The Kop en dat terwijl de selectie van Engeland dit keer uit veel spelers van Liverpool bestaat.

England & The European Championship

Engeland en het EK, dat is een combinatie die nooit echt heeft gewerkt. Dit is het veertiende toernooi en Engeland deed slechts acht keer mee. In de zeven voorgaande toernooi hebben ze eigenlijk nooit indruk gemaakt. Halve finales in 1968 en 1996 zijn de spaarzame hoogtepunten voor The Three Lions. En dat terwijl landen als Griekenland en Denemarken het toernooi ooit wonnen. Het lijkt er ook altijd op alsof de Engelsen een EK minder serieus nemen dan een WK. Misschien door de winst in 1966 of het gevoel dat een EK iets minderwaardigs is? Ik weet het niet, maar voor de liefhebber hier een stukje over de vele mislukte missies van de Engelsen.

Football is Coming Home

Dit jaar zou hét jaar voor Engeland worden, volgens de Engelsen. The Three Lions kwalificeerden zich erg overtuigend en met Capello leek eindelijk de ideale bondscoach gevonden. Opnieuw werd het niets. Het was een drama in de eerste ronde en vandaag werd er kansloos verloren. De tabloids zullen morgen niet mals zijn voor de Italiaan en de selectie. 44 years of hurts zijn het nu, vandaar even een mooi filmpje over de winst in 1966. Daar grijpen de Engelsen namelijk ook vaak op terug als het even niet goed gaat.

World Cup #4: Don’t Mention the War

Zondag staat hij weer op het programma, een van de klassiekers in het voetbal: Engeland tegen Duitsland. Oftewel de Tommy’s tegen de Jerry’s/Fritzen. Ongetwijfeld zal een van de tabloids weer een onsmakelijke voorpagina afdrukken dit weekend. Het hoort er bij. Waar in Nederland het onderwerp WO II in relatie met het Duitse elftal langzaamaan wegebt, worden in Engeland de politiek correcte figuren niet gehoord. Duinkerken, Krauts, Ten German Bombers in the Air, alles zal weer uit kast worden gehaald. Een kleine terugblik op de rivaliteit en tien ontmoetingen tussen beide landen.

World Cup #1: Joe Gaetjens

Ook op het hoofdkwartier van Doingthe116 begint de WK-koorts toe te slaan. De pletterpet staat al dagen op mijn hoofd, de beesies lopen hier overal rond en alles zit volgeplakt met Panini-plaatjes. Ik kom er dus bijna niet onderuit om ook op mijn blog aandacht te besteden aan het WK. Uiteraard met de focus op de Britse landen. Er doet er ditmaal helaas maar eentje mee, dus het zal vooral een duik in het verleden worden. Te beginnen met de allereerste deelname van een Brits team: Engeland in 1950. Met veel plezier zal er niet aan teruggedacht worden door de Engelsen. Met dank aan een Duitse Haïtiaan.