Intro Dundee v Dundee United

Een van mijn dromen was om ooit de Dundee derby te vincken. Maar die clubs speelden maar niet tegen elkaar. Het was dus afwachten geblazen tot Rangers deze zomer P-P ging. Dundee nam de plaats van ze in als Club 12 en de derby stond weer op het programma. Augustus kwam te vroeg voor me en stiekem leek me de versie op Dens Park mooier. En dat was hij ook. Zowat alles klopte aan de dag: geweldig stadion, mooie sfeer, toffe stad en goals. Alleen had de wedstrijd spannender mogen zijn. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Ik vond de derby, ondanks dat hij niet te vergelijken is met de Old Firm en de Edinburgh derby (de Dundee derby is anders, niet perse minder), geweldig en hoop de derde versie in maart ook te bezoeken. Hopelijk met dan een sterker Dundee en niet zo’n rare scheids. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen, want hier is het verslag van deze derby.

Bob Shankly

Wie kent Bill Shankly niet en zijn uitspraak: “Football is not just a matter of life and death: it’s much more important than that.” Heeft hij overigens nooit gezegd, maar daar gaat het niet om. Bill Shankly is wereldberoemd en de grondlegger van het alles overwinnende Liverpool uit de jaren zeventig en tachtig. Maar in Dundee is niet Bill de beroemde Shankly, maar zijn broer Bob. Praat met oudere mensen in Dundee over Bob Shankly en de kans is groot dat ze urenlang blijven praten. Bob Shankly gaf de mensen van Dundee iets om trots op te zijn. Onder zijn leiding kon Dundee wedijveren met de grootmachten uit Glasgow en Edinburgh en zorgde ervoor dat de provincieclub in 1962 voor het eerst de landstitel won. Niet alleen dat, het jaar erop haalde Dunde zelfs de halve finale van de Europa Cup I. Bob Shankly is de held van blauw Dundee en daarom is er een tribune naar hem vernoemd, iets dat hij dubbel en dwars heeft verdiend voor zijn prestaties op Dens Park.

De Woensdagfoto: Dens Park Drawing

Klik voor vergroting (echt doen deze keer)

Bron: Simon Inglis, Engineering Archie

The Dundee Utility Crew

Er zijn een aantal zaken waar ik niet veel over schrijf op mijn site. De Premier League komt er vaak bekaaid vanaf, transfers noem ik zelden tot nooit en stukken over hooligans komen zelden in deze kolommen. Ik heb ooit een keer wat over Section B, de casuals van Airdrie, geschreven en dat was het. Opvallend genoeg is het wel een artikel dat ontzettend vaak gelezen is. Maar ik heb gewoon weinig met hooligans, hoewel ik weet dat ze zeker in de jaren tachtig een grote rol hebben gespeeld in het Britse voetbal. Maar nu ik naar de Dundee derby ga, kom ik er niet mee weg om niets over de “Dundee Utility Crew” te schrijven. Het bijzondere aan hen is namelijk dat het een samenwerkingsverband is tussen hooligans van Dundee United én Dundee FC. Uniek in de UK en misschien wel de wereld.

Dundee United loves Dens

De Dundee derby die we komende zondag gaan bezoeken wordt gespeeld op Dens Park, de thuishaven van Dundee. Gek genoeg heeft juist stadsgenoot Dundee United erg goede herinnering aan dit stadion. In dit stadion wonnen ze tweemaal de Schotse League Cup en werd de enige titel gehaald. Bizar eigenlijk dat het uitgerekend allemaal op het veld van de blauwe buurman gebeurde. De Scottish Cup van 1994, en later die uit 2010, zijn de enige twee prijzen van Dundee United die niet werden gewonnen op Dens Park. Het vreemde is ook dat Dundee United op Dens Park een veel gunstigere balans heeft tegen Dundee dan in eigen huis. Ze wonnen 31 keer bij de buurman, tegenover 18 nederlagen. Een terugblik op de vijf mooiste overwinningen van United op Dens Park.

The Dundee derby

Ik heb al heel wat derby’s gezien aan de overkant van Het Kanaal, maar ik heb ook nog altijd een lang lijstje met derbywensen. Port Vale v Stoke, Bristol City v Bristol Rovers, Sunderland v Newcastle en Ayr v Kilmarnock hoop ik nog ooit te bezoeken. Maar er is er ééntje die ver boven alle nog niet bezochte derby’s uitsteekt: de Dundee derby. Ik ben al jaren gefascineerd door deze wedstrijd, omdat beide stadions zo dicht bij elkaar liggen. Ik kan geen genoeg krijgen van foto’s vanuit die flats, waarbij allebei de stadions te zien zijn. Deze zondag staat de Dundee derby, voor het eerste in meer dan zeven jaar, weer op het programma. Wát was ik daar graag bij geweest in het uitverkochte Tannadice, met 8300 fans van Dundee United en 5900 van Dundee.

Scottish Premier League 2012/2013

Komende zaterdag gaat de SPL weer van start. De eerste wedstrijd is Celtic v Aberdeen, om 12:45. Het is traditie in Schotland om de kampioen te laten beginnen met een thuiswedstrijd. Die krijgen dan de league flag uitgereikt en kunnen die tonen aan het publiek. Flag Day is een belangrijke en mooie traditie in Schotland. Het belooft een vreemd jaar te worden in de SPL nu Rangers P-P is gegaan. De titel lijkt zo goed als zeker naar Celtic te gaan, dus moeten andere zaken voor spanning zorgen. Zo is de Dundee derby weer terug, is het de vraag wie er tweede gaat worden en zal de Highland derby voor het eerst op het hoogste niveau worden gespeeld. Genoeg om naar uit te kijken dus.

Dundee derby art

(klik voor vergroting)

Video of the Week: Dundee FC Champions 1962

Precies vijftig jaar geleden werd Dundee FC kampioen. Het is de enige landstitel die de club ooit won (stadsgenoot Dundee United heeft er overigens ook eentje) en de mannen die toen wonnen zijn nog altijd helden voor de fans. Het was ook een goed team, met spelers als Alan Gilzean (die bij Tottenham later zou uitgroeien tot legende), Bobbie Cox (waarna een van de tribune is vernoemd), Gordon Smith (enige speler die met drie non-Old Firm clubs kampioen werd; Hibs, Hearts en Dundee) en Ian Ure (die een jaar later naar Arsenal zou gaan). Maar het grote brein achter de titel was Bob Shankly, de broer van Bill. Hij kwam in 1959 en bracht Dundee de titel.

Hughie Ferguson

Precies 85 jaar geleden gebeurde er iets unieks in de geschiedenis van de FA Cup. Voor het eerst, en tot op de dag van vandaag voor het laatst, won een niet-Engelse club die beker. Cardiff City was met 1-0 te sterk voor Arsenal en de bekerfinale van 1927 werd daarom bekend onder de naam “The Cup was let out of England”. Veroorzaker van dit Engelse leed was Hughie Ferguson, een Schot die de enige goal maakte die dag. Ferguson was een topspits en een van de weinige Britten die meer dan 350 officiële doelpunten maakte. Hij leefde voor doelpunten en toen hij die niet meer kon maken, sloeg hij de hand aan zichzelf. Amper drie jaar na zijn legendarische goal, vergaste hij zichzelf.