Play-Off Final League One: Brentford v Yeovil Town

Overmorgen strijden twee relatief kleine clubs voor een plekje in de Championship: Brentford en Yeovil. Ik ben op de hand van Brentford, want dat vind ik een geweldige club. Sinds 1954 speelden The Bees maar een seizoen op het tweede niveau, in 1992/1993. Promotie zou ook betekenen dat de derby tegen QPR weer op het programma staat en die is sinds 1966 maar zes keer gespeeld. Yeovil zou wel grappig zijn, omdat die tien jaar geleden pas uit de Conference promoveerden. Twee jaar later kwamen ze zelfs in League One terecht. Sindsdien was het iedere keer het rechterrijtje, op twee seizoenen na. Het gekke is dat ze zowel in 2007 (vijfde) als nu (vierde) ook in de play-off finale zijn beland en dat voor zo’n kleine club. Net als bij Bradford v Northampton leggen we ook deze clubs langs de DT116 ladder.

Play-Off Final League Two: Bradford City v Northampton Town

Morgen spelen Bradford City en Northampton Town tegen elkaar op Wembley voor één plekje in League One. Ik ben natuurlijk zwaar voor Bradford City. Die club komt zeker in mijn top 10 van leukste Engelse clubs. Bradford v Sheffield United komt ook meteen op de vincklijst voor volgend jaar. Northampton daarentegen vind ik een enorme onsympathieke rukclub. Het enige leuke aan ze is cultspits Adebayo Akinfenwa. Om de clubs en de steden waarin ze spelen eens goed te vergelijken legde ik ze naast de objectieve DT116-ladder. er zijn vijftien vragen. Tien keer bestrijden ze elkaar op voetbalgebied en vijf keer op een ander terrein. Blijft Bradford dan nog altijd de club die moet winnen of moet ik dan voor Northampton zijn? We gaan het zien.

The White Horse Final

Ik had het in mijn stukje over Bury v Derby County al over dat FA Cup Finals vaak bijzonder zijn als het jaar op een ’3′ eindigt. De meest bijzondere vond plaats in 1923. Het was de eerste finale op Wembley en er kwamen veel te veel mensen op af. Uiteindelijk moest de politie zelfs het veld ontruimen, omdat er over mensen stonden. Doordat een van de agenten, George Scorey, op een opvallend wit paard met de naam Billie zat, is die finale de geschiedenis in gegaan als “The White Horse Final”. Tegenwoordig heet de loopbrug naar Wembley “The White Horse Bridge”. Dat de finale tussen Bolton Wanderers en West Ham United ging, zijn de meeste mensen vergeten. De doelpuntenmaken David Jack en Jack Smith al helemaal. Het paard, dat eigenlijk grijs was in plaats van wit, was de grote ster van de dag.

Worcester City v Sheffield United, 1959

Twee dagen geleden schreef ik een stukje over Worcester v Liverpool. Het is de grootste stunt die Worcester ooit uithaalde. 15000 man kwamen er op die pot af, maar dat is niet de toeschouwersrecord. Dat werd een ronde later gehaald. Worcester lootte namelijk weer een thuiswedstrijd, ditmaal tegen Sheffield United. Een recordaantal van 17042 mensen kwam door de poorten van St. George’s Lane voor deze pot in de vierde ronde van de FA Cup. Veel mensen hoopten stiekem op een nieuwe stunt. The Blades streden, net als Liverpool, om promotie naar de First Division. Het kon de derde Leagueclub worden die Worcester uit de FA Cup kon wippen, want in de tweede ronde was ook Millwall voor de bijl gegaan op St. George’s Lane: 5-2. Maar een derde stunt zat er niet in, want Sheffield United won met 0-2. Toch was de penningmeester niet ontevreden met die hoge opkomst en ons heeft het deze mooie plaat opgeleverd. Zo vol zal het zaterdag niet zijn, want Worcester mocht maar 4000 kaartjes verkopen.

Foto afkomstig van Worcester City

Worcester City v Liverpool, 1959

Zaterdag ga ik naar Worcester om een laatste groet te brengen aan St. George’s Lane. Worcester City speelt dan voor het laatst in het legendarische stadion, dat 108 jaar de thuishaven was van de club. De grootste stunt die er ooit plaatsvond, was de 2-1 overwinning op Liverpool in de FA Cup van 1959. Liverpool speelde in de Second Division, maar was nog altijd een grote naam. Vijf keer waren ze kampioen van Engeland geworden tot op dat moment en de degradatie in 1954 kwam als een grote verrassing. Op het moment dat Liverpool tegen Worcester moest, stonden ze op de tweede plaats, genoeg voor promotie. De jaren ervoor kwamen ze respectievelijk twee en één puntje te kort, maar nu leken ze rechtstreeks op weg naar de First Division.  Het team van Phil Taylor, niet de darter, reisde af naar Worcester met zes overwinningen op rij. Het vertrouwen was erg groot.

Bury v Derby County 6-0

De ’3′ zit in het jaar en dat levert meestal een bijzondere FA Cup finale op. We gaan terugkijken op een aantal van die finales, te beginnen met die van 1903. Vandaag precies 110 jaar geleden versloeg Bury toen Derby County met 6-0. Tot op de dag de grootste overwinning in de finale. Niet alleen de hoogte van de uitslag was opvallend, maar dat Bury hem won was uberhaupt verrassend. Derby was vooraf namelijk licht favoriet. Bury speelde dan wel op het hoogste niveau, maar was niet meer dan een grijze middenmotor. Het zegt genoeg dat ze alle rondes voor de halve finale slechts met 1-0 wonnen. In de semi stegen ze boven zichzelf uit en wonnen ze met 3-0 van Aston Villa, destijds een van de grootste clubs van Engeland. Toch was Derby op 18 april 1903 favoriet. 63102 man kwamen op de finale af, die werd gespeeld in het Crystal Palace Stadium in Londen. Maar The Rams hadden een totale offday en Joe Leeming (2), George Ross, Charles Sagar,  William Wood en John Plant straften dat keihard af. Nog altijd zijn ze enorm trots op dit record in Bury en terecht. Het is alleen daarom al te hopen dat ze hun huidige financiële crisis overleven.

The Scrouge of Barcelona

Pubquizvraagje. Welke club heeft er na vier Europese wedstrijden nog altijd een 100% score tegen Barcelona? Het antwoord is Dundee United. Viermaal kwamen ze uit tegen de Catalanen en iedere keer wonnen ze. De eerste ontmoeting was in Nou Camp, tevens de eerste Europese ooit van The Arabs.  Het was een potje voor de prachtige Jaarbeursstedenbeker, de latere UEFA Cup. Dundee United won tot ieders verbazing met 1-2. Goed, nu was 1966/1967 wel het topjaar voor het Schotse voetbal, maar 1-2 in Barcelona was wel heel knap. Thuis op Tannadice Park werd het 2-0. De volgende ronde was Juve wel te sterk. In 1987 kwamen Dundee United en Barcelona elkaar weer tegen. In de kwartfinale van de UEFA Cup. Barcelona, dat met Gary Lineker en Mark Hughes twee Britse spitsen had, verloor in Dundee met 1-0. In Barcelona stond het na 86 minuten 1-0 voor de Catalanen. Verlengen dus, maar ineens sloeg Dundee United twee keer toe. 1-2 en Dundee United ging door. Uiteindelijk haalden ze zelfs de finale. Dundee United, de angstgegner van Barcelona.

Barcelona v Dundee United 1-2 (25/10/1966)

Dundee United v Barcelona 2-0 (16/11/1966)

Dundee United v Barcelona 1-0 (04/03/1987)

Barcelona v Dundee United 1-2 (18/03/1987)

Intro Montrose v East Stirlingshire

Cowdenbeath ging P-P, dus zochten we een alternatief. Dat was makkelijk, want Montrose speelde thuis. Een ideale mogelijkheid om deze club eens te vincken. Op zich zegt de club Montrose me niet veel, maar Bamse des te meer. Ooit las ik het verhaal over deze hond, een held in Schotland en Noorwegen, en hoopte ik ooit Montrose te vincken om zijn standbeeld te bezoeken. Dat lukte twee weken geleden en eigenlijk maakte de wedstrijd me niet al te veel meer uit. Maar het was een meevaller dat die erg leuk was om te zien en ook het stadion, of beter gezegd de omgeving, was ook mooi om te vincken. Alles bij elkaar was ik er dus niet zo rouwig om dat Cowdenbeath P-P ging, want Montrose was veel beter dan gedacht. Een verslag van deze pot lees je hier.

Intro Cowdenbeath v Partick Thistle

Viermaal is scheepsrecht? Niet bij Cowdenbeath. Wederom ging een wedstrijd van The Blue Brazil P-P. Het was daarmee een van de twee potten die P-P ging, terwijl er de hele week niets aan de hand leek. Stiekem begint het lachwekkend te worden. Het lijkt er echt op dat ik Cowdenbeath niet mág vincken. In de zomer van 2014 gaat de hele boel daar plat, dus het zou zomaar kunnen dat deze vinck nooit gaat lukken. Dit seizoen gaat het niet meer lukken, maar volgend seizoen ga ik toch nog een poging doen. Als het dan niet lukt snap ik de hint en zal in Central Park niet meer proberen te doen. Gelukkig hadden we met Montrose ditmaal een erg leuk alternatief, waardoor de pijn nog wat minder werd. Maar toch hoop ik ooit Cowdenbeath te vincken.

Brazil v England 1970

Zo meteen is het Engeland v Brazilië op Wembley. Normaal geef ik helemaal niets om oefenwedstrijden, maar dit is wel een bijzonder potje. Waar het tussen Engeland en Argentinië haat en nijd is, is er tussen Engeland en Brazilië vooral veel respect. Brazilië speelde zijn eerste interland tegen het Engelse Exeter, in 1914. De eerste interland tussen beide landen was in 1954 en eindigde in 4-2 voor de Engelsen. De meest legendarische wedstrijd tussen beiden was in 1970, het WK in Mexico. In de poulefase kwam de twee laatste wereldkampioenen elkaar tegen. Het is de wedstrijd waarin Bobby Moore de Moeder aller Tackles maakte op Jairzinho. Geen smerige tackle, maar perfect op de bal. Het was ook de wedstrijd van de Moeder aller Reddingen. Gordon Banks stopte op geniale wijze een kopbal van Pelé.  Het werd uiteindelijk 1-0 voor Brazilië, dat ook de wereldtitel zou pakken. Voor Engeland was het in de kwartfinale over, toen na verleningen van de Duitsers werd verloren.