Renton: Champions of the United Kingdom and the World

Ik kom graag in voetbalmusea. Helaas is die in Nederland erg op kinderen gericht, maar die van Engeland en Schotland zijn geweldig. Zo zag ik in Hampden, waar het Schotse voetbalmuseum is gevestigd, ooit bovenstaande gekke beker staan. Er stond onder dat dit de eerste World Cup was. De winnaar was Renton FC. Ik kende die club wel als een van de oprichters van de Scottish Football League, maar had geen idee dat die ooit wereldkampioen waren geweest. Omdat het vandaag precies 125 jaar geleden is dat Renton die beker won, besteden we er op DT116 natuurlijk aandacht aan. Waar moet je anders zijn voor obscure stukken over Britse clubs.

The Gothenburg Greats

Alex Ferguson heeft aangekondigd aan het eind van het seizoen te stoppen als manager. Hij heeft een hele prijzenkast vol met bekers. Zijn mooiste won hij vandaag precies dertig jaar geleden. Aberdeen versloeg Real Madrid met 2-1 in Gothenburg in de Europa Cup II dankzij een doelpunt in de 112de minuut van John Hewitt. Ferguson was in 1978 naar Aberdeen gekomen en, samen met Dundee United, zette hij de hele Schotse competitie op z’n kop. Even was er sprake van een New Firm. Aberdeen won, in de acht jaar met Ferguson aan het roer, drie titels, vier Scottish Cups, één League Cup, de Europese Supercup en dan de Europa Cup II. Onderweg naar de finale werden clubs als Lech Poznan, THOR Waterschei en Bayern München uitgeschakeld en dat met een selectie bestaande uit alleen Schotten.  Eigenlijk nog veel knapper dan de twe CL-titels die hij later met Manchester United haalde.

The Road to Wembley: Manchester City v Wigan Athletic

In mei is het altijd topdrukte op Wembley. We hebben de finale van de Conference al gehad en nu staat de tweede belangrijke wedstrijd hier op het programma: The FA Cup Final. In mijn vorige “The Road to Wembley” schreef ik dat ik hoopte dat het Chelsea v Millwall of Manchester City v Wigan Athletic zou worden vanwege het derby-element. Ik heb mijn zin gekregen en eerlijk gezegd kijk ik er wel naar uit. Het kan een leuke pot worden. Beide clubs hebben leuke spelers onder contract staan en Wigan is een van de weinige clubs in de onderste regionen die probeert te voetballen. Man City heeft ook schitterende spelers onder contract staan. Het kan dus een mooie pot worden, hoewel finales meestal tegenvallen. Maar een FA Cup Final is altijd mooi om te kijken.

Wigan’s election

Zaterdag kan Wigan Athletic zijn eerste hoofdprijs gaan pakken, als ze op Wembley winnen van Manchester City. Het zou een stunt zijn voor de club die pas 35 jaar in de Football League speelt. Pas in 1978 namelijk werd de club gekozen om mee te mogen spelen met de grote jongens. De club, opgericht in 1930 uit de as van het ter ziele gegane Wigan Borough dat van 1922 t/m 1931 in de Football League speelde, had 34 keer zonder succes meegedaan aan de zogenaamde election. Wigan Athletic was zo gefrustreerd over die afwijzingen keer op keer dat ze in 1972 zelfs een verzoek indienden bij de Schotse Football League om daar mee te mogen doen. Dat zou niet uniek zijn, want het Engelse Berwick Rangers speelt ook al decennia lang in Schotland. Maar Wigan ligt een stukje verder van de grens en ook dat verzoek werd geweigerd. Pas in 1978, na 46 jaar, zou Wigan eindelijk gekozen worden.

The White Horse Final

Ik had het in mijn stukje over Bury v Derby County al over dat FA Cup Finals vaak bijzonder zijn als het jaar op een ’3′ eindigt. De meest bijzondere vond plaats in 1923. Het was de eerste finale op Wembley en er kwamen veel te veel mensen op af. Uiteindelijk moest de politie zelfs het veld ontruimen, omdat er over mensen stonden. Doordat een van de agenten, George Scorey, op een opvallend wit paard met de naam Billie zat, is die finale de geschiedenis in gegaan als “The White Horse Final”. Tegenwoordig heet de loopbrug naar Wembley “The White Horse Bridge”. Dat de finale tussen Bolton Wanderers en West Ham United ging, zijn de meeste mensen vergeten. De doelpuntenmaken David Jack en Jack Smith al helemaal. Het paard, dat eigenlijk grijs was in plaats van wit, was de grote ster van de dag.

Worcester City v Liverpool, 1959

Zaterdag ga ik naar Worcester om een laatste groet te brengen aan St. George’s Lane. Worcester City speelt dan voor het laatst in het legendarische stadion, dat 108 jaar de thuishaven was van de club. De grootste stunt die er ooit plaatsvond, was de 2-1 overwinning op Liverpool in de FA Cup van 1959. Liverpool speelde in de Second Division, maar was nog altijd een grote naam. Vijf keer waren ze kampioen van Engeland geworden tot op dat moment en de degradatie in 1954 kwam als een grote verrassing. Op het moment dat Liverpool tegen Worcester moest, stonden ze op de tweede plaats, genoeg voor promotie. De jaren ervoor kwamen ze respectievelijk twee en één puntje te kort, maar nu leken ze rechtstreeks op weg naar de First Division.  Het team van Phil Taylor, niet de darter, reisde af naar Worcester met zes overwinningen op rij. Het vertrouwen was erg groot.

Bury v Derby County 6-0

De ’3′ zit in het jaar en dat levert meestal een bijzondere FA Cup finale op. We gaan terugkijken op een aantal van die finales, te beginnen met die van 1903. Vandaag precies 110 jaar geleden versloeg Bury toen Derby County met 6-0. Tot op de dag de grootste overwinning in de finale. Niet alleen de hoogte van de uitslag was opvallend, maar dat Bury hem won was uberhaupt verrassend. Derby was vooraf namelijk licht favoriet. Bury speelde dan wel op het hoogste niveau, maar was niet meer dan een grijze middenmotor. Het zegt genoeg dat ze alle rondes voor de halve finale slechts met 1-0 wonnen. In de semi stegen ze boven zichzelf uit en wonnen ze met 3-0 van Aston Villa, destijds een van de grootste clubs van Engeland. Toch was Derby op 18 april 1903 favoriet. 63102 man kwamen op de finale af, die werd gespeeld in het Crystal Palace Stadium in Londen. Maar The Rams hadden een totale offday en Joe Leeming (2), George Ross, Charles Sagar,  William Wood en John Plant straften dat keihard af. Nog altijd zijn ze enorm trots op dit record in Bury en terecht. Het is alleen daarom al te hopen dat ze hun huidige financiële crisis overleven.

The Road to Wembley: Millwall v Wigan Athletic

Het seizoen vliegt voorbij, zo ook de FA Cup. We zijn al aanbeland bij de halve finales. Twee heel verschillende wedstrijden. Waar Chelsea v Manchester City gaat tussen twee van de grootste en rijkste clubs van Engeland, is Millwall v Wigan Athletic er eentje tussen twee lelijke eendjes. Het lijkt erop dat de finale daarom wel eens erg eenzijdig kan gaan worden. Daarom hoop ik op een ‘derby’ in de finale. Als Millwall wint, hoop ik dat Chelsea doorgaat. Een Londens onderonsje op Wembley. Daar is niets mis mee. Wigan v Man City zou ook een leuke zijn, want dat is een Greater Manchester derby. Maar zo ver zijn we nog niet, want ik moet nog een halve finale kiezen. Dat zou Millwall v Wigan zijn geworden. Voor beide clubs is het bereiken van de finale al een geweldige prestatie, dus de ontlading lijkt me daar groter dan bij die andere halve finale.

Harwich and Parkeston Football Club at Wembley

Niet alleen in Nederland was 1953 een rampjaar. Ook aan de overkant hadden ze veel last van de springvloed. Doordat Engeland wat hoger ligt, viel het aantal slachtoffers daar in vergelijking met Nederland mee. Toch was het een van de grootste rampen van de 20ste eeuw aan de overkant. Er stierven 307 man op het vasteland en 224 op zee. Een van de steden die werd getroffen was de havenstad Harwich. Een golf van twee meter hoog overspoelde de stad en liet een spoor van vernielingen na. Veertig mensen in Harwich stierven. De lokale voetbalclub, Harwick and Parkeston FC befaamd door die geile hoofdtribune, bracht weer een beetje vreugde in de stad. Voor de tweede keer in de geschiedenis (1899 was de eerste keer) haalde de club de finale van de FA Amateur Cup. Heel Harwich liep uit. Zestig bussen en drie speciale treinen, zoals hierboven, vertrokken naar Wembley. 100.000 man, ja die finales waren héél populair, zagen Harwich and Parkeston met 6-0 verliezen van Pegasus. Maar voor even was het voetbal het gesprek van de dag en niet de ellende van de watersnoodramp.

The Road to Wembley: Manchester United v Chelsea

De kwartfinale van de FA Cup heet niet gewoon ‘kwartfinale’. Nee, in Engeland is dat de Sixth Round Proper. Naast de vijf clubs uit de Premier League, zijn er nog drie over uit de Championship. Erg netjes. Nog mooier is dat er in ieder geval eentje de halve finale gaat halen, want het is Millwall v Blackburn Rovers komende zondag. De andere drie potten zijn Everton v Wigan Athletic, Manchester City v Barnsley en Manchester United v Chelsea. Die laatste wedstrijd is mijn keuze deze ronde. Normaal zie ik graag een thuiswedstrijd van een David tegen een Goliath, maar die heb je deze ronde niet. Manchester United v Chelsea spreekt dan het meeste tot de verbeelding. We reizen dus virtueel af naar Old Trafford.