Intro Arbroath v Queen of the South

In maart had ik een van de leukste trips ooit. Motherwell op vrijdagavond en de Dundee derby op de zondag. Tussendoor nog naar Arbroath v Queen of the South. Laat alleen die namen op je inwerken. Wát een heerlijk affiche. Arbroath bezoeken was een lang gekoesterde wens. Gayfield ligt zowat op het strand en aan tegenover het stadion ligt de pub “Tuttie’s Neuk”. Als liefhebber van flauwe grappen, moest ik daar een keer geweest zijn. Het bleek een heerlijke vinck te zijn. Arbroath was een erg leuk plaatsje, de Arbroath Smokie smaakte goed, Gayfield was een mooi stadion en het volk was er vriendelijk. Met Arbroath is weinig mis, dat zullen jullie ook wel denken na het lezen van dit verslag.

The Gothenburg Greats

Alex Ferguson heeft aangekondigd aan het eind van het seizoen te stoppen als manager. Hij heeft een hele prijzenkast vol met bekers. Zijn mooiste won hij vandaag precies dertig jaar geleden. Aberdeen versloeg Real Madrid met 2-1 in Gothenburg in de Europa Cup II dankzij een doelpunt in de 112de minuut van John Hewitt. Ferguson was in 1978 naar Aberdeen gekomen en, samen met Dundee United, zette hij de hele Schotse competitie op z’n kop. Even was er sprake van een New Firm. Aberdeen won, in de acht jaar met Ferguson aan het roer, drie titels, vier Scottish Cups, één League Cup, de Europese Supercup en dan de Europa Cup II. Onderweg naar de finale werden clubs als Lech Poznan, THOR Waterschei en Bayern München uitgeschakeld en dat met een selectie bestaande uit alleen Schotten.  Eigenlijk nog veel knapper dan de twe CL-titels die hij later met Manchester United haalde.

Football Heroes’ Stamps

Net zoals voetbal is filatelie een typische mannenhobby. Sommige mensen combineren ze en sparen postzegels die een link met voetbal hebben. Die kunnen nu een vreugdedansje maken, want de Royal Mail geeft vandaag een setje van elf postzegels uit ter ere van de 150ste verjaardag van de FA. Ik blijf het apart vinden dat het niet alleen Engelsen zijn, maar ook voetballers uit de andere drie Britse landen die ieder hun eigen FA hebben. Toch vormen de Engelsen met zeven (John Barnes, Gordon Banks, Bobby Charlton, Jimmy Greaves, Kevin Keegan, Bobby Moore, Bryan Robson) de hoofdmoot. Het geheel wordt afgemaakt met twee Schotten (Denis Law en Dave Mackay), een Welshman (John Charles) en een Noord-Ier (George Best). Er is al volop discussie op internet over de keuze, want het is een erg aanvallend team. Ook is het opvallend dat de eerste Brit die Europees voetballer van heet Jaar werd (Stanley Matthews) ontbreekt. En wat te denken van Jimmy Johnstone, die er in mijn ogen zeker bij zou moeten zitten. Maar laten we niet gaan nuilen en genieten van dit initiatief. Hieronder alle postzegels die vanaf vandaag te koop zijn.

Intro Motherwell v Hibernian

Halverwege maart stond er een geweldige trip voor ons op het programma, met eindelijk mijn nummer 1 op mijn nog-niet-gevinckt-lijst Arbroath en de Dundee derby. Dankzij de tv-mannetjes kregen we een leuk voorafje: Motherwell v Hibernian. Het was leuk weer eens in Fir Park te zijn, oude bekenden te zien en gewoon bij een goede pot voetbal aanwezig te zijn. Alleen al om James McFadden weer eens voor Motherwell te zien spelen, was het een goede vinck. Dat hij ook nog eens scoorde maakte het helemaal af. Motherwell is en blijft een leuke club om te bezoeken. Hij wordt vaak overgeslagen door vinckers, maar dat is eigenlijk onterecht. Hier het verslag en misschien haalt het sommige lezers wel over om ook Fir Park eens te bezoeken.

The Arabs from Dundee

In Schotland hebben clubs echt geweldige bijnamen. De een is nog mooier dan de andere: The Doonhammers (Queen of the South), The Bully Wee (Clyde), The Honest Men (Ayr United), The Red Lichties (Arbroath) en The Gable Endies (Brechin City). De verhalen die achter een bijnaam zitten zijn vaak prachtig in de UK. Misschien dat ik daarom zoveel van het voetbal daar houd. Ook een mooie vind ik die van Dundee United: The Arabs. Wat dat betreft winnen ze het wel van Dundee, die de gewonere bijnaam The Dees hebben. Qua naam behoort The Arabs misschien niet in dezelfde categorie als de eerste vijf, maar de ontstaansgeschiedenis is wel geweldig. Hij is terug te leiden tot 1963 en heeft te maken met vorst, een té rigoureuze aanpak van het bevroren veld en wit zand.

The Scrouge of Barcelona

Pubquizvraagje. Welke club heeft er na vier Europese wedstrijden nog altijd een 100% score tegen Barcelona? Het antwoord is Dundee United. Viermaal kwamen ze uit tegen de Catalanen en iedere keer wonnen ze. De eerste ontmoeting was in Nou Camp, tevens de eerste Europese ooit van The Arabs.  Het was een potje voor de prachtige Jaarbeursstedenbeker, de latere UEFA Cup. Dundee United won tot ieders verbazing met 1-2. Goed, nu was 1966/1967 wel het topjaar voor het Schotse voetbal, maar 1-2 in Barcelona was wel heel knap. Thuis op Tannadice Park werd het 2-0. De volgende ronde was Juve wel te sterk. In 1987 kwamen Dundee United en Barcelona elkaar weer tegen. In de kwartfinale van de UEFA Cup. Barcelona, dat met Gary Lineker en Mark Hughes twee Britse spitsen had, verloor in Dundee met 1-0. In Barcelona stond het na 86 minuten 1-0 voor de Catalanen. Verlengen dus, maar ineens sloeg Dundee United twee keer toe. 1-2 en Dundee United ging door. Uiteindelijk haalden ze zelfs de finale. Dundee United, de angstgegner van Barcelona.

Barcelona v Dundee United 1-2 (25/10/1966)

Dundee United v Barcelona 2-0 (16/11/1966)

Dundee United v Barcelona 1-0 (04/03/1987)

Barcelona v Dundee United 1-2 (18/03/1987)

Intro Stranraer v Queen of the South

Februari was een echte Schotlandmaand. Eerst de trip naar Montrose, daarna Raith Rovers en nu Stranraer. Die laatste was tijdens de South West derby tussen kleintje Stranraer en grote broer Queen of the South. Dat bleek ook wel, want Queen of the South won heel makkelijk. Maar het was een mooi tripje. In Stranraer kwamen we namelijk Jim en James tegen, twee Schotse Twentefans en dankzij hen werd het een heerlijke dag. Zo leuk zelfs, dat ik nu al kan voorspellen ooit eens terug te keren naar Stranraer. Niet omdat het stadion zo mooi was. Niet omdat het voetbal daar zo goed is. Maar puur voor de gezelligheid. Dit soort dagen maakt altijd duidelijk dat voetbal meer is dan een spelletje. Het verslag van deze wedstrijd en alles er omheen is hier te vinden.

Classic Football Kits: Dundee Hibernian 1914

Evenals in Glasgow (Celtic) en Edinburgh (Hibernian) heeft ook Dundee een club die is opgericht door Ierse immigranten: Dundee United. Aan de huidige naam en kleuren is het niet te zien, maar wel aan de oorspronkelijk naam van de club. Van de oprichting in 1909 tot en met 1923 heette de club namelijk Dundee Hibernian, opgericht door lokale zakenmannen van Ierse afkomst. Gekozen werd voor het Ierse “Hibernian” en een groen shirt met witte V. De allereerste wedstrijd was een oefenpot tegen Hibernian uit Edinburgh. Dundee Hibernian was nooit echt succesvol en stond in de schaduw van buurman Dundee FC. Hoogtepunt voor de naamsverandering was 1914, het jaar waar dit shirt uit stamt, toen ze derde werden in de tweede divisie. Geen promotie. Die zou er pas komen onder de naam Dundee United, in 1925. De club had namelijk in 1923 haar naam veranderd om ook het niet-Ierse gedeelte van de bevolking aan zich te binden. Het groene shirt verdween ook en werd wit, met een zwarte broek. Pas in 1969 deed het oranje tenue z’n intrede bij de club.

Gayfield

Volgende week zaterdag zit ik bij Arbroath. In de UK is er geen stadion dat dichterbij de zee ligt als Gayfield. Een bizarre plek om te bouwen, want als het vloed is, ligt er alleen nog een klein weggetje tussen het stadion en de zee. Toch leek het ze in 1920 een goed idee om op de plek een stadion te bouwen. Doordat het stadion zowat in de zee ligt, zijn er al veel wedstrijden afgelast vanwege rukwinden. Er gaan ook mooie verhalen over het stadion. Zo kreeg een speler die een corner wilde nemen ineens een golf vanuit de zee in zijn bek. En na een stormachtige avond werden er vissen op het veld gevonden. Prachtig vind ik dat. Als ik wel eens verhalen lees van hoppers die naar Arbroath zijn geweest, komt de stevige wind altijd ter sprake. Ik ben een mietje, want ik vinck Arbroath in maart. Een echte vinckt Gayfield op een ijskoud dinsdagavond in november. Toch zal ik het niet nalaten om ook te klagen over de wind. Dat is een zekerheidje.

Football Cards: Hamish McAlpine

Een van de allermooiste voetbalnamen vind ik die van de voormalige keeper van Dundee United: Hamish McAlpine. Schotser kan bijna niet. McAlpine werd op 21 januari 1948 geboren in het plaatsje Kilspindie, ook al zo’n mooie naam. Via de Junior Leagues kwam hij in 1966 bij Dundee United terecht. Hij zou maar liefst 677 wedstrijden spelen voor The Tangerines en de transformatie van kleine tafellaken/servet club naar Europese topper meemaken. McAlpine was een excentriekeling en daardoor razend populair bij de fans. Hij scoorde zelfs drie doelpunten in zijn carrière en haalde regelmatig fratsen uit, die je normaal alleen bij Zuid-Amerikaanse keepers ziet. Hij kwam bijvoorbeeld graag uit zijn strafschopgebied om aanvallers uit te spelen. Met McAlpine in de goal won Dundee United haar enige titel (1983), twee League Cups (1979 en 1980) en haalden ze de halve finale van de Europa Cup I. Michael Marra, een bekende Schotse zanger, schreef ooit een lied over hem; Hamish the Goalie. Na zijn carrière werd McAlpine pubuitbater in Dundee en vervulde hij verschillende functies bij zijn club.